Orzeczenie · 1991-02-21

C-143/88 i C-92/89

Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Data
1991-02-21
cjeuprawo_ue_ogolneochrona prawna jednostek, tymczasowe środki ochronyWysokatrybunal
sądy krajowezawieszenie wykonaniarozporządzenie wspólnotoweopłata eliminacyjnasektor cukruważność aktu prawnegoprawo wsteczneochrona prawnainteres wspólnoty

Podsumowanie

W niniejszej sprawie połączono dwa postępowania zainicjowane wnioskami o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym przez Finanzgericht Hamburg (sprawa C-143/88) oraz Finanzgericht Düsseldorf (sprawa C-92/89). Głównym przedmiotem pytań prejudycjalnych była wykładnia art. 189 akapit drugi Traktatu EWG w kontekście uprawnienia sądów krajowych do zawieszania wykonania krajowych aktów administracyjnych wydanych na podstawie rozporządzeń wspólnotowych, a także ważność rozporządzenia Rady (EWG) nr 1914/87 z dnia 2 lipca 1987 r. ustalającego specjalną opłatę eliminacyjną w sektorze cukru na rok gospodarczy 1986/1987. Finanzgericht Hamburg pytał, czy art. 189 Traktatu EWG wyklucza uprawnienie sądów krajowych do zawieszenia wykonania krajowego aktu administracyjnego wydanego na podstawie rozporządzenia wspólnotowego, oraz jakie są przesłanki takiego zawieszenia. Trybunał, odwołując się do swojego wcześniejszego orzecznictwa (wyrok w sprawie Foto-Frost oraz Factortame), stwierdził, że prawo wspólnotowe przyznaje jednostkom prawo do ochrony prawnej, która nie może być ograniczana przez brak możliwości uzyskania tymczasowego zawieszenia wykonania aktu. W związku z tym, sądy krajowe mają prawo do zarządzenia takiego zawieszenia, aby zapewnić skuteczność prawa wspólnotowego do czasu wydania przez Trybunał orzeczenia w sprawie ważności aktu wspólnotowego. Trybunał określił przesłanki takiego zawieszenia: istnienie poważnych wątpliwości co do ważności aktu wspólnotowego, pilny charakter sprawy zagrażający poważną i nieodwracalną szkodą dla skarżącego, oraz konieczność należytego rozważenia interesu Wspólnoty. Finanzgericht Düsseldorf zakwestionował ważność rozporządzenia nr 1914/87, podnosząc szereg zarzutów. Dotyczyły one między innymi naruszenia procedury określonej w art. 201 Traktatu EWG (zarzut, że opłata powinna być wprowadzona na podstawie tego artykułu, a nie art. 43), niezgodności z rozporządzeniem podstawowym nr 1785/81, naruszenia zasady niedziałania prawa wstecz, zakazu obciążania jednego sektora gospodarki ryzykiem zewnętrznym lub nadmiernymi obciążeniami finansowymi, a także naruszenia zasady zakazu dyskryminacji (art. 40 ust. 3 akapit drugi Traktatu) poprzez nałożenie wyższej opłaty na cukier typu B niż na cukier typu A. Kwestionowano również naruszenie prawa własności i swobody wykonywania działalności gospodarczej. Trybunał szczegółowo przeanalizował każdy z zarzutów. Stwierdził, że opłata eliminacyjna stanowiła środek własny Wspólnoty, a jej wprowadzenie na podstawie art. 43 Traktatu EWG było dopuszczalne, nie naruszając przy tym procedury z art. 201. Oddalił zarzut niezgodności z rozporządzeniem podstawowym, wskazując, że Rada może zmieniać wcześniejsze rozporządzenia przyjęte na tej samej podstawie prawnej. W kwestii zasady niedziałania prawa wstecz, Trybunał uznał, że choć co do zasady akty wspólnotowe nie powinny działać wstecz, to w wyjątkowych sytuacjach, gdy wymaga tego zamierzony cel i nie narusza to uzasadnionych oczekiwań zainteresowanych, jest to dopuszczalne. W tym przypadku, cel stabilizacji rynku cukru i pokrycia strat uzasadniał zastosowanie opłaty do roku gospodarczego 1986/1987, a producenci byli świadomi możliwości wystąpienia takich obciążeń. Zarzuty dotyczące ryzyka zewnętrznego i nadmiernych obciążeń finansowych zostały oddalone, wskazując na zasadę samofinansowania w sektorze cukru oraz możliwość przerzucenia części opłaty na producentów buraków. Trybunał uznał również, że zróżnicowanie opłaty między cukrem typu A i B było uzasadnione specyfiką systemu kwot produkcyjnych. Wreszcie, zarzuty naruszenia prawa własności i swobody działalności gospodarczej zostały oddalone, podkreślając, że ograniczenia te są dopuszczalne w ramach wspólnej organizacji rynku, jeśli służą celom interesu ogólnego i nie naruszają istoty praw. Podsumowując, Trybunał orzekł, że badanie przedłożonych pytań nie wykazało istnienia okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ważność rozporządzenia Rady (EWG) nr 1914/87. Rozstrzygnięcie o kosztach pozostawiono sądom krajowym.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustanowienie zasad tymczasowego zawieszania wykonania aktów administracyjnych przez sądy krajowe w oparciu o prawo wspólnotowe; potwierdzenie ważności rozporządzeń wspólnotowych mimo zarzutów o wsteczne działanie i naruszenie praw podstawowych.

Ograniczenia stosowania

Szczegółowe przesłanki zawieszenia wykonania muszą być oceniane w kontekście konkretnej sprawy. Ważność rozporządzenia nr 1914/87 dotyczy specyficznej sytuacji w sektorze cukru.

Zagadnienia prawne (7)

Czy art. 189 akapit drugi Traktatu EWG wyklucza uprawnienie sądów krajowych do zawieszenia wykonania krajowego aktu administracyjnego wydanego na podstawie rozporządzenia wspólnotowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 189 akapit drugi Traktatu EWG nie wyklucza takiego uprawnienia.

Uzasadnienie

Prawo wspólnotowe przyznaje jednostkom prawo do ochrony prawnej, która obejmuje możliwość zakwestionowania legalności rozporządzeń wspólnotowych przed sądem krajowym i uzyskania tymczasowego zawieszenia wykonania krajowego aktu administracyjnego wydanego na jego podstawie, do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał. Odmowa takiego zawieszenia podważałaby skuteczność prawa wspólnotowego.

Jakie są przesłanki przyznania przez sądy krajowe tymczasowej ochrony prawnej (zawieszenia wykonania krajowego aktu administracyjnego wydanego na podstawie rozporządzenia wspólnotowego)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd krajowy może zawiesić wykonanie aktu krajowego wydanego na podstawie aktu wspólnotowego, wyłącznie jeśli: 1) sąd ten ma poważne wątpliwości co do ważności aktu wspólnotowego, a w przypadku gdy Trybunał nie rozpatrywał jeszcze kwestii ważności zaskarżonego aktu – jeśli sam zwróci się do niego w tej kwestii; 2) sprawa ma pilny charakter, a skarżącemu grozi poważna i nieodwracalna szkoda; oraz 3) sąd ten należycie rozważy interes Wspólnoty.

Uzasadnienie

Przesłanki te wynikają z potrzeby zapewnienia spójności systemu tymczasowej ochrony prawnej oraz analogii do środków tymczasowych dostępnych przed Trybunałem w ramach skarg o stwierdzenie nieważności. Obejmują one zarówno wymóg istnienia wątpliwości co do ważności aktu wspólnotowego, jak i konieczność wykazania pilnego charakteru sprawy oraz groźby nieodwracalnej szkody, a także uwzględnienie interesu Wspólnoty.

Czy rozporządzenie Rady (EWG) nr 1914/87 ustalające specjalną opłatę eliminacyjną w sektorze cukru na rok gospodarczy 1986/1987 jest ważne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, badanie przedłożonych pytań nie wykazało istnienia okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ważność tego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Trybunał oddalił zarzuty dotyczące naruszenia procedury (art. 201 TFUE), niezgodności z rozporządzeniem podstawowym, zasady niedziałania prawa wstecz, zakazu obciążania sektora ryzykiem zewnętrznym lub nadmiernymi obciążeniami finansowymi, zakazu dyskryminacji oraz naruszenia prawa własności i swobody działalności gospodarczej. Stwierdzono, że opłata była uzasadniona celem stabilizacji rynku cukru, a jej zastosowanie do roku gospodarczego 1986/1987 było dopuszczalne mimo wstecznego działania, gdyż nie naruszało to uzasadnionych oczekiwań producentów.

Czy opłata eliminacyjna w sektorze cukru, wprowadzona na podstawie art. 43 Traktatu EWG, stanowiła opłatę pieniężną, która powinna być wprowadzona na podstawie art. 201 Traktatu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wprowadzenie opłaty na podstawie art. 43 Traktatu EWG było dopuszczalne.

Uzasadnienie

Opłata ta, jako przewidziana w ramach wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru, stanowiła środek własny Wspólnoty zgodnie z decyzją Rady nr 85/257/EWG i nie wymagała stosowania procedury z art. 201 Traktatu.

Czy rozporządzenie nr 1914/87 narusza zasadę niedziałania prawa wstecz?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w tym konkretnym przypadku zasada niedziałania prawa wstecz nie została naruszona.

Uzasadnienie

Choć zasada ta zasadniczo sprzeciwia się wstecznemu działaniu aktów prawnych, dopuszcza wyjątki, gdy wymaga tego zamierzony cel i nie narusza to uzasadnionych oczekiwań zainteresowanych. W tym przypadku, cel stabilizacji rynku cukru i pokrycia strat uzasadniał zastosowanie opłaty do roku gospodarczego 1986/1987, a producenci byli świadomi możliwości wystąpienia takich obciążeń.

Czy rozporządzenie nr 1914/87 narusza zakaz dyskryminacji (art. 40 ust. 3 akapit drugi TFUE) poprzez nałożenie wyższej opłaty na cukier typu B niż na cukier typu A?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut dyskryminacji nie zasługuje na uwzględnienie.

Uzasadnienie

Zróżnicowanie opłaty między cukrem typu A (przeznaczonym na rynek wewnętrzny) i cukrem typu B (nadwyżki przeznaczone na eksport) było uzasadnione specyfiką systemu kwot produkcyjnych i celem wyeliminowania strat związanych z refundacjami wywozowymi.

Czy rozporządzenie nr 1914/87 narusza prawo własności i swobodę wykonywania działalności gospodarczej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia tych praw nie zasługuje na uwzględnienie.

Uzasadnienie

Ograniczenia w korzystaniu z prawa własności i swobody działalności gospodarczej są dopuszczalne w ramach wspólnej organizacji rynku, jeśli służą celom interesu ogólnego i nie stanowią nadmiernej interwencji. Opłata eliminacyjna służyła stabilizacji rynku i uniknięciu obciążenia całej Wspólnoty stratami, a jej wpływ nie był uznany za nadmierny.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odpowiedz na pytanie
Strona wygrywająca
brak jednoznacznego zwycięzcy (udzielono odpowiedzi na pytania)

Strony

NazwaTypRola
Zuckerfabrik Süderdithmarschen AGspolkaskarżący
Hauptzollamt Itzehoeorgan_krajowypozwany
Zuckerfabrik Soest GmbHspolkaskarżący
Hauptzollamt Paderbornorgan_krajowypozwany
Rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rada Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (9)

Główne

Traktat EWG art. 189 § akapit drugi

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

Nie wyklucza uprawnienia sądów krajowych do zawieszenia wykonania krajowego aktu administracyjnego wydanego na podstawie rozporządzenia wspólnotowego.

Traktat EWG art. 177

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

Podstawa do przedkładania pytań prejudycjalnych dotyczących wykładni i ważności prawa wspólnotowego.

Traktat EWG art. 43

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

Podstawa prawna dla przyjęcia rozporządzenia nr 1914/87.

Traktat EWG art. 40 § ust. 3 akapit drugi

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

Zakaz dyskryminacji w ramach wspólnej organizacji rynków rolnych.

rozporządzenie podstawowe art. 28

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru

Określa górny pułap opłat, jakie mogą być wymagane od producentów cukru; przewiduje samofinansowanie rynku.

Decyzja 85/257/EWG art. 2 § akapit pierwszy lit. a)

Decyzja Rady nr 85/257/EWG z dnia 7 maja 1985 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnoty

Rozróżnia opłaty stanowiące środki własne od innych dochodów, które stają się środkami własnymi po zakończeniu procedury z art. 201 TFUE.

Pomocnicze

Traktat EWG art. 185

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

Przyznaje sądowi właściwość w zakresie orzekania o zawieszeniu wykonania zaskarżonego aktu w ramach skargi o stwierdzenie nieważności.

Traktat EWG art. 201

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

Procedura wprowadzania opłat pieniężnych jako środków własnych Wspólnoty.

Traktat EWG art. 39

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

Cele wspólnej polityki rolnej, w tym stabilizacja rynków.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sądy krajowe mają prawo do tymczasowego zawieszania wykonania krajowych aktów administracyjnych wydanych na podstawie prawa wspólnotowego, aby zapewnić skuteczną ochronę prawną do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał kwestii ważności aktu wspólnotowego. • Rozporządzenie nr 1914/87 jest ważne, ponieważ jego celem była stabilizacja rynku cukru i pokrycie strat, a jego zastosowanie do roku gospodarczego 1986/1987 było uzasadnione i nie naruszało uzasadnionych oczekiwań producentów. • Opłata eliminacyjna została wprowadzona zgodnie z właściwą podstawą prawną (art. 43 TFUE) i nie narusza zasady niedziałania prawa wstecz, zakazu dyskryminacji ani prawa własności i swobody działalności gospodarczej.

Odrzucone argumenty

Art. 189 akapit drugi Traktatu EWG wyklucza uprawnienie sądów krajowych do zawieszania wykonania krajowych aktów administracyjnych wydanych na podstawie rozporządzeń wspólnotowych. • Rozporządzenie nr 1914/87 jest nieważne z powodu naruszenia zasady niedziałania prawa wstecz. • Rozporządzenie nr 1914/87 jest nieważne z powodu naruszenia zakazu dyskryminacji (art. 40 ust. 3 akapit drugi TFUE). • Rozporządzenie nr 1914/87 jest nieważne z powodu naruszenia prawa własności i swobody wykonywania działalności gospodarczej. • Opłata eliminacyjna powinna być wprowadzona na podstawie art. 201 TFUE, a nie art. 43 TFUE.

Godne uwagi sformułowania

ochrona prawna, jaką jednostkom przyznaje prawo wspólnotowe • prawo to doznałoby uszczerbku, gdyby [...] jednostka nie mogła [...] uzyskać orzeczenia o zawieszeniu • Spójność systemu tymczasowej ochrony prawnej wymaga, aby sąd krajowy mógł również orzec o zawieszeniu wykonania krajowego aktu administracyjnego • zasada pewności prawa sprzeciwia się zasadniczo temu, by akt wspólnotowy wywierał skutki prawne począwszy od daty poprzedzającej jego publikację, to jednak na zasadzie wyjątku może być inaczej, jeśli wymaga tego zamierzony cel i jeśli nie zostaną naruszone uzasadnione oczekiwania zainteresowanych podmiotów • stabilizacja wspólnotowego rynku cukru, [...] wymagał, aby zaskarżone rozporządzenie miało zastosowanie dla roku gospodarczego 1986/87

Skład orzekający

O. Due

prezes

G. F. Mancini

prezes_izby

J. C. Moitinho de Almeida

prezes_izby

G. C. Rodríguez Iglesias

prezes_izby

M. Díez de Velasco

prezes_izby

Sir Gordon Slynn

sędzia

C. N. Kakouris

sędzia

R. Joliet

sędzia

F. A. Schockweiler

sędzia

F. Grévisse

sędzia

M. Zuleeg

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustanowienie zasad tymczasowego zawieszania wykonania aktów administracyjnych przez sądy krajowe w oparciu o prawo wspólnotowe; potwierdzenie ważności rozporządzeń wspólnotowych mimo zarzutów o wsteczne działanie i naruszenie praw podstawowych."

Ograniczenia: Szczegółowe przesłanki zawieszenia wykonania muszą być oceniane w kontekście konkretnej sprawy. Ważność rozporządzenia nr 1914/87 dotyczy specyficznej sytuacji w sektorze cukru.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych zasad ochrony prawnej jednostek w UE, w tym możliwości kwestionowania aktów prawnych i uzyskiwania tymczasowych środków ochrony. Dodatkowo, analizuje ważność rozporządzenia wprowadzającego opłatę w specyficznym sektorze, co pokazuje złożoność prawa UE.

Czy niemiecki sąd może zablokować unijne przepisy? TSUE wyznacza granice tymczasowej ochrony prawnej.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy