C-143/23
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł w sprawie kredytów konsumenckich na zakup pojazdów, wyjaśniając zasady odstąpienia od umowy, obliczania rekompensaty za utratę wartości pojazdu oraz naliczania odsetek w przypadku braku pełnych informacji o stopie odsetek za opóźnienie.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2008/48/WE w kontekście umów o kredyt konsumencki na zakup pojazdów. Konsumenci KI i FA odstąpili od umów, kwestionując sposób naliczania rekompensaty za utratę wartości pojazdu oraz brak pełnych informacji o stopie odsetek za opóźnienie. Landgericht Ravensburg zwrócił się do TSUE z pytaniami dotyczącymi m.in. rozpoczęcia biegu terminu na odstąpienie od umowy, możliwości nadużycia prawa do odstąpienia oraz skutków prawnych odstąpienia od umowy powiązanej.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2008/48/WE w sprawie umów o kredyt konsumencki, złożony przez Landgericht Ravensburg w ramach sporów między konsumentami KI i FA a bankami Mercedes-Benz Bank AG i Volkswagen Bank GmbH. Spory dotyczyły skuteczności odstąpienia od umów o kredyt na zakup pojazdów, zawartych przez konsumentów. Kluczowe kwestie obejmowały: sposób obliczania rekompensaty za utratę wartości finansowanego pojazdu po odstąpieniu od umowy, pełną harmonizację przepisów dotyczących skutków odstąpienia od umowy powiązanej, obowiązek zapłaty odsetek po odstąpieniu od umowy, rozpoczęcie biegu terminu na odstąpienie od umowy w przypadku braku wskazania stopy odsetek za opóźnienie oraz możliwość uznania odstąpienia za nadużycie prawa. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że termin na odstąpienie od umowy nie rozpoczyna biegu, gdy w umowie nie wskazano stopy odsetek za opóźnienie w postaci konkretnej wartości procentowej, dopóki informacja ta nie zostanie należycie przekazana. Stwierdził również, że kredytodawca nie może skutecznie podnieść zarzutu nadużycia prawa do odstąpienia, jeśli wymagane informacje nie zostały podane. Odnosząc się do sposobu obliczania rekompensaty za utratę wartości pojazdu, TSUE uznał, że metoda oparta wyłącznie na różnicy między ceną zakupu a odsprzedaży, uwzględniająca elementy niezwiązane z używaniem pojazdu (marże, koszty odsprzedaży, VAT), stoi w sprzeczności z zasadą skuteczności prawa do odstąpienia, jeśli prowadzi do nieproporcjonalnego obciążenia konsumenta. Jednocześnie Trybunał uznał, że dyrektywa nie dokonuje pełnej harmonizacji skutków odstąpienia od umowy powiązanej i nie stoi na przeszkodzie krajowym uregulowaniom nakładającym na konsumenta obowiązek zapłaty odsetek za okres od wypłaty kredytu do zwrotu pojazdu, pod warunkiem przestrzegania zasad równoważności i skuteczności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Metoda obliczania rekompensaty, która uwzględnia elementy niezwiązane z używaniem pojazdu przez konsumenta (marże handlowe, koszty odsprzedaży, VAT), może naruszać zasadę skuteczności prawa do odstąpienia od umowy, jeśli prowadzi do nieproporcjonalnego obciążenia konsumenta lub czyni skorzystanie z prawa niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym.
Uzasadnienie
TSUE stwierdził, że rekompensata powinna odzwierciedlać rzeczywisty spadek wartości pojazdu wynikający z używania go przez konsumenta. Metoda uwzględniająca koszty odsprzedaży, marże i VAT nie spełnia tego wymogu, ponieważ obciąża konsumenta kosztami niezwiązanymi z jego użytkowaniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
konsumenci (w zakresie interpretacji prawa UE)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| KI | osoba_fizyczna | strona w postępowaniu głównym |
| FA | osoba_fizyczna | strona w postępowaniu głównym |
| Mercedes-Benz Bank AG | spolka | pozwany |
| Volkswagen Bank GmbH | spolka | pozwany |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (14)
Główne
Dyrektywa 2008/48/WE art. 10 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki
W umowie o kredyt należy w sposób jasny i zwięzły określić stopę oprocentowania mającą zastosowanie do opóźnionych płatności obowiązującą w chwili zawarcia umowy o kredyt oraz ustalenia dotyczące jej zmian, a także, w stosownych przypadkach, opłaty z tytułu zaległości w spłacie. Brak wskazania tej informacji w postaci konkretnej wartości procentowej uniemożliwia rozpoczęcie biegu terminu na odstąpienie od umowy.
Dyrektywa 2008/48/WE art. 14 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki
Konsumentowi przysługuje prawo do odstąpienia od umowy o kredyt bez podania przyczyny w terminie czternastu dni kalendarzowych. Okres ten rozpoczyna bieg w dniu zawarcia umowy lub w dniu otrzymania warunków umowy i informacji, jeśli przypada po dniu zawarcia umowy. Termin ten nie rozpoczyna biegu, jeśli brak jest wymaganych informacji, w tym o stopie odsetek za opóźnienie.
Dyrektywa 2008/48/WE art. 14 § 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki
W przypadku odstąpienia od umowy konsument spłaca kapitał oraz odsetki należne od dnia wypłaty kredytu do dnia spłaty kapitału. Dyrektywa nie reguluje szczegółowo skutków odstąpienia od umowy powiązanej, pozostawiając to prawu krajowemu z poszanowaniem zasad UE.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Pomocnicze
Dyrektywa 2008/48/WE art. 15 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki
Jeżeli konsument skorzystał z prawa do odstąpienia od umowy dotyczącej dostawy towarów lub usług, przestaje być związany umową o kredyt wiązany.
Dyrektywa 2008/48/WE art. 22 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki
W zakresie, w jakim dyrektywa zawiera zharmonizowane przepisy, państwa członkowskie nie mogą utrzymywać ani wprowadzać przepisów krajowych odbiegających od tych ustanowionych w dyrektywie.
BGB art. 355 § 1
Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny)
BGB art. 356b § 2
Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny)
BGB art. 357 § 7
Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny)
BGB art. 357a § 3
Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny)
BGB art. 358 § 1
Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny)
BGB art. 492 § 2
Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny)
EGBGB art. 247 § 3
Einführungsgesetz zum Bürgerlichen Gesetzbuch (niemiecka ustawa wprowadzająca do kodeksu cywilnego)
EGBGB art. 247 § 6
Einführungsgesetz zum Bürgerlichen Gesetzbuch (niemiecka ustawa wprowadzająca do kodeksu cywilnego)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wskazania w umowie o kredyt stopy odsetek za opóźnienie w postaci konkretnej wartości procentowej uniemożliwia rozpoczęcie biegu terminu na odstąpienie od umowy. Metoda obliczania rekompensaty za utratę wartości pojazdu, uwzględniająca koszty odsprzedaży, marże i VAT, narusza zasadę skuteczności prawa do odstąpienia od umowy. Kredytodawca nie może skutecznie podnieść zarzutu nadużycia prawa do odstąpienia, jeśli wymagane informacje nie zostały podane.
Odrzucone argumenty
Prawo UE nie znajduje zastosowania w zakresie skutków odstąpienia od umowy powiązanej, a kwestie te podlegają wyłącznie prawu krajowemu. Wyrok TSUE w sprawie C-38/21, C-47/21 i C-232/21 (BMW Bank) udzielił już odpowiedzi na pytania czwarte i piąte. Sąd odsyłający próbuje zakwestionować orzecznictwo Bundesgerichtshof oparte na interpretacji TSUE.
Godne uwagi sformułowania
nie można uznać, że konsument skorzystał z przysługującego mu prawa do odstąpienia od umowy [...] w sposób stanowiący nadużycie metoda ta nakłada na konsumenta obciążenie, które wynika wyłącznie ze skorzystania z przysługującego mu prawa do odstąpienia od umowy nie dokonuje ona pełnej harmonizacji przepisów dotyczących skutków skorzystania przez konsumenta z przysługującego mu prawa do odstąpienia od umowy o kredyt powiązanej z umową zakupu pojazdu
Skład orzekający
I. Jarukaitis
prezes izby
N. Jääskinen
sędzia
R. Frendo
sprawozdawczyni
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja dyrektywy 2008/48/WE w zakresie prawa do odstąpienia od umowy o kredyt konsumencki, zwłaszcza umów powiązanych z zakupem pojazdów, w tym kwestii braku wymaganych informacji, obliczania rekompensaty za utratę wartości oraz możliwości nadużycia prawa."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE, które jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich, ale szczegółowe zastosowanie może zależeć od implementacji krajowej i orzecznictwa sądów krajowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu konsumentów – kredytów na zakup samochodów i ich praw po odstąpieniu od umowy. Wyjaśnia kluczowe kwestie dotyczące ochrony konsumentów w UE, co jest interesujące dla prawników i konsumentów.
“Kupujesz auto na kredyt? TSUE wyjaśnia, kiedy możesz odstąpić od umowy i jak chronieni są Twoi pieniądze!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI