C-139/10

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sąd rozpatrujący skargę o stwierdzenie wykonalności orzeczenia nie może odmówić jego wykonania z przyczyn innych niż te wskazane w art. 34 i 35 rozporządzenia nr 44/2001, nawet jeśli orzeczenie zostało już wykonane w państwie pochodzenia.

Sprawa dotyczyła wykonalności belgijskiego orzeczenia w Niderlandach. Strona skarżąca argumentowała, że orzeczenie zostało już wykonane w Belgii i dlatego nie powinno być wykonywane w Niderlandach. Hoge Raad der Nederlanden zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy sąd może odmówić stwierdzenia wykonalności z powodu wykonania orzeczenia w państwie pochodzenia, jeśli nie jest to jedna z przyczyn wymienionych w art. 34 i 35 rozporządzenia nr 44/2001. Trybunał stwierdził, że takie odmowy są niedopuszczalne, a wykonanie orzeczenia w państwie pochodzenia nie pozbawia go wykonalności ani nie wpływa na jego skutki w innym państwie członkowskim.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden dotyczył wykładni art. 45 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa dotyczyła sporu między Prism Investments BV a syndykiem masy upadłości Arilco Holland BV w przedmiocie wykonania w Niderlandach orzeczenia zasądzającego zapłatę, wydanego przez sąd belgijski. Strona skarżąca, Prism Investments, podniosła, że orzeczenie zostało już wykonane w Belgii w drodze potrącenia i dlatego nie powinno być wykonywane w Niderlandach. Sąd krajowy, Rechtbank’s-Hertogenbosch, oddalił ten argument, wskazując, że wykonanie orzeczenia w państwie pochodzenia nie jest jedną z podstaw odmowy stwierdzenia wykonalności wymienionych w art. 34 i 35 rozporządzenia. Hoge Raad der Nederlanden, mimo że uznał argumenty za bezzasadne, zwrócił się do Trybunału z pytaniem, czy art. 45 rozporządzenia nr 44/2001 dopuszcza odmowę lub uchylenie stwierdzenia wykonalności z przyczyn innych niż wskazane w art. 34 i 35, w szczególności z powodu wykonania orzeczenia w państwie pochodzenia. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na zasadzie wzajemnego zaufania do wymiaru sprawiedliwości w UE, stwierdził, że postępowanie o stwierdzenie wykonalności powinno być szybkie i formalne, ograniczając się do sprawdzenia dokumentów. Artykuł 45 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odmowie stwierdzenia wykonalności lub jej uchyleniu z przyczyn innych niż te wymienione w art. 34 i 35, takich jak wykonanie orzeczenia w państwie członkowskim pochodzenia. Samo wykonanie orzeczenia nie pozbawia go wykonalności ani nie nadaje mu skutków, jakich nie miałoby w państwie pochodzenia. Tego typu zarzuty dotyczące wykonania mogą być badane przez sąd wykonania w państwie członkowskim, w którym wystąpiono o uznanie, zgodnie z jego prawem krajowym.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (10)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy