C-138/02
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że obywatel UE poszukujący pracy w innym państwie członkowskim nie jest pracownikiem w rozumieniu przepisów o swobodnym przepływie pracowników, ale może mieć prawo do zasiłku dla bezrobotnych, jeśli warunek miejsca zamieszkania jest obiektywnie uzasadniony i proporcjonalny.
Sprawa dotyczyła obywatela USA z irlandzkim obywatelstwem, który po powrocie do Wielkiej Brytanii ubiegał się o zasiłek dla osób poszukujących zatrudnienia. Odmówiono mu, powołując się na brak zwykłego miejsca zamieszkania i statusu pracownika. Trybunał orzekł, że osoba taka nie jest pracownikiem w rozumieniu rozporządzenia nr 1612/68, ale prawo do równego traktowania na mocy art. 48 TFUE może obejmować zasiłek, jeśli warunek miejsca zamieszkania jest obiektywnie uzasadniony i proporcjonalny do celu, jakim jest zapewnienie rzeczywistego związku z rynkiem pracy.
Sprawa C-138/02 dotyczyła Briana Francis Collinsa, obywatela USA z irlandzkim obywatelstwem, który po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1998 roku ubiegał się o zasiłek dla osób poszukujących zatrudnienia. Jego wniosek został oddalony, ponieważ nie spełniał wymogu zwykłego miejsca zamieszkania w Wielkiej Brytanii, a także nie uznano go za pracownika w rozumieniu prawa wspólnotowego. Sąd krajowy (Social Security Commissioner) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami dotyczącymi wykładni przepisów o swobodnym przepływie pracowników. Trybunał w pełnym składzie orzekł, że B.F. Collins nie jest pracownikiem w rozumieniu rozporządzenia nr 1612/68, ponieważ nie istniał wystarczająco ścisły związek z rynkiem pracy w Wielkiej Brytanii, mimo wcześniejszego krótkotrwałego zatrudnienia. Odnosząc się do prawa pobytu, Trybunał stwierdził, że dyrektywa 68/360/EWG przyznaje prawo pobytu pracownikom, a nie osobom poszukującym zatrudnienia. W kwestii zasiłku dla osób poszukujących zatrudnienia, Trybunał uznał, że prawo do równego traktowania na mocy art. 48 TFUE, w związku z art. 6 i 8 TFUE, nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym uzależniającym przyznanie zasiłku od warunku miejsca zamieszkania, pod warunkiem że warunek ten jest uzasadniony obiektywnymi względami niezależnymi od przynależności państwowej i jest proporcjonalny do słusznego celu, jakim jest zapewnienie rzeczywistego związku z rynkiem pracy. Oznacza to, że państwo członkowskie może wymagać takiego związku, ale warunek miejsca zamieszkania nie może być nadmierny i musi być stosowany na podstawie jasnych kryteriów, z możliwością odwołania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba poszukująca zatrudnienia, która nie ma wystarczająco ścisłego związku z rynkiem pracy przyjmującego państwa członkowskiego, nie jest pracownikiem w rozumieniu części pierwszej tytułu II rozporządzenia nr 1612/68.
Uzasadnienie
Pojęcie pracownika ma wymiar wspólnotowy i nie powinno być interpretowane zawężająco, ale wymaga wykonywania rzeczywistych i efektywnych czynności pod kierownictwem innej osoby w zamian za wynagrodzenie. W przypadku braku wystarczająco ścisłego związku z rynkiem pracy, sytuację należy porównać z poszukiwaniem pierwszego zatrudnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Brian Francis Collins | osoba_fizyczna | skarżący |
| Secretary of State for Work and Pensions | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
TFUE art. 48 § 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Swoboda przepływu pracowników obejmuje zniesienie wszelkiej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy. Prawo do równego traktowania przysługuje również osobom poszukującym pracy.
TFUE art. 6
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakazana jest wszelka dyskryminacja ze względu na przynależność państwową.
TFUE art. 8 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Ustanawia obywatelstwo Unii, które daje prawo przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich.
Jobseekers Act 1995 art. 1 § 2 lit. i)
Jobseekers Act 1995
Wymaga, aby wnioskodawca był obecny w Wielkiej Brytanii, aby uzyskać zasiłek dla osób poszukujących zatrudnienia.
Jobseeker’s Allowance Regulations 1996 art. 85 § 4
Jobseeker’s Allowance Regulations 1996
Definiuje 'osobę z zagranicy', która nie ma zwykłego miejsca zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie, ale wyłącza z tej definicji pracowników i osoby mające prawo do zamieszkania zgodnie z prawem UE.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1612/68 art. 2
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68
Dotyczy wymiany ofert zatrudnienia oraz zawierania i wykonywania umów o pracę.
Rozporządzenie nr 1612/68 art. 5
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68
Obywatel państwa członkowskiego poszukujący zatrudnienia powinien uzyskać taką samą pomoc, jakiej biura pracy udzielają swoim obywatelom.
Rozporządzenie nr 1612/68 art. 7 § 2
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68
Pracownik korzysta z takich samych przywilejów socjalnych i podatkowych jak pracownicy krajowi.
Dyrektywa 68/360/EWG art. 1
Dyrektywa Rady 68/360/EWG
Znosi ograniczenia w przemieszczaniu się i pobycie pracowników państw członkowskich i ich rodzin.
Dyrektywa 68/360/EWG art. 4 § 1
Dyrektywa Rady 68/360/EWG
Państwa członkowskie przyznają prawo pobytu pracownikom, którzy mogą okazać odpowiednie dokumenty.
Dyrektywa 68/360/EWG art. 8 § 1
Dyrektywa Rady 68/360/EWG
Określa sytuacje, w których przyznaje się prawo pobytu bez wydawania karty pobytu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osoba poszukująca pracy, która nie ma wystarczającego związku z rynkiem pracy, nie jest pracownikiem w rozumieniu prawa UE. Prawo pobytu na podstawie dyrektywy 68/360/EWG przysługuje pracownikom, a nie osobom poszukującym pracy. Warunek miejsca zamieszkania przy przyznawaniu zasiłku dla bezrobotnych jest dopuszczalny, jeśli jest obiektywnie uzasadniony i proporcjonalny do celu zapewnienia rzeczywistego związku z rynkiem pracy.
Odrzucone argumenty
Osoba poszukująca pracy powinna być traktowana jako pracownik w rozumieniu prawa UE. Osoba poszukująca pracy powinna mieć prawo pobytu na podstawie dyrektywy 68/360/EWG. Warunek miejsca zamieszkania przy przyznawaniu zasiłku dla bezrobotnych stanowi dyskryminację ze względu na przynależność państwową i powinien być zakazany.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie pracownika w rozumieniu art. 48 traktatu i rozporządzenia nr 1612/68 ma wymiar wspólnotowy i nie powinno być interpretowane zawężająco cechą charakterystyczną stosunku pracy jest to, że przez pewien okres jedna osoba wykonuje świadczenia na rzecz innej osoby pod jej kierownictwem, w zamian za co otrzymuje wynagrodzenie nie można ustanowić żadnego związku między tego rodzaju działalnością a poszukiwaniem innego zatrudnienia po upływie ponad siedemnastu lat od jej zakończenia obywatele Unii, którzy legalnie zamieszkują na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego, mogą powołać się na art. 6 traktatu we wszystkich sytuacjach, które ratione materiae pozostają we właściwości prawa wspólnotowego warunek miejsca zamieszkania może znaleźć usprawiedliwienie tylko wtedy, gdyby opierał się na względach obiektywnych niezależnych od przynależności państwowej zainteresowanych osób i proporcjonalnych do słusznego celu, jakiemu służy ustawodawstwo krajowe
Skład orzekający
V. Skouris
prezes
P. Jann
prezes_izby
C.W.A. Timmermans
prezes_izby
C. Gulmann
prezes_izby
J.N. Cunha Rodrigues
sprawozdawca
A. Rosas
prezes_izby
A. La Pergola
sędzia
J.P. Puissochet
sędzia
R. Schintgen
sędzia
N. Colneric
sędzia
S. von Bahr
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia pracownika w prawie UE, prawo do pobytu osób poszukujących pracy, dopuszczalność warunku miejsca zamieszkania przy przyznawaniu świadczeń socjalnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji osoby poszukującej pracy, która nie miała wystarczającego związku z rynkiem pracy. Interpretacja warunku miejsca zamieszkania wymaga oceny proporcjonalności i obiektywnego uzasadnienia w każdym indywidualnym przypadku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu swobodnego przepływu osób i świadczeń socjalnych, co jest kluczowe dla obywateli UE. Pokazuje, jak prawo UE wpływa na dostęp do zasiłków dla bezrobotnych i jakie warunki mogą być stawiane przez państwa członkowskie.
“Czy szukasz pracy w UE? Zasiłek dla bezrobotnych może być poza Twoim zasięgiem, jeśli nie spełnisz kluczowego warunku!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI