C-134/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo członkowskie może uznać kraj trzeci za bezpieczny, nawet jeśli ten kraj zawiesił readmisję osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, pod warunkiem zapewnienia im dostępu do procedury azylowej.
Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów UE dotyczących uznawania państw trzecich za „bezpieczne kraje trzecie” w kontekście wniosków o ochronę międzynarodową. Grecki sąd pytał, czy można uznać Turcję za bezpieczny kraj trzeci, mimo że zawiesiła ona readmisję osób ubiegających się o azyl. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że takie uznanie jest możliwe, o ile państwo członkowskie zapewni wnioskodawcom dostęp do procedury azylowej, nawet jeśli kraj trzeci odmawia ich przyjęcia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez grecką radę stanu dotyczył wykładni art. 38 dyrektywy 2013/32/UE w związku z art. 18 Karty praw podstawowych UE. Sprawa rozpatrywała ważność greckich rozporządzeń ministerialnych uznających Republikę Turcji za „bezpieczny kraj trzeci” dla określonych kategorii osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Skarżące podnosiły, że Turcja faktycznie zaprzestała readmisji tych osób, co podważa jej status bezpiecznego kraju trzeciego. Sąd odsyłający przedstawił dwie możliwe wykładnie: pierwsza zakładała, że faktyczna readmisja jest warunkiem uznania kraju za bezpieczny, druga zaś, że nie jest to przesłanka ważności aktu generalnego, lecz ewentualnie aktu indywidualnego. Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pierwsze pytanie, orzekł, że art. 38 dyrektywy 2013/32 w związku z art. 18 Karty nie stoi na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które określa kraj trzeci jako ogólnie bezpieczny, nawet jeśli ten kraj zawiesił przyjmowanie lub readmisję osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Kluczowe jest jednak, aby w takiej sytuacji państwo członkowskie zapewniło tym osobom dostęp do procedury azylowej zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami. Trybunał podkreślił, że art. 38 ust. 4 dyrektywy przewiduje takie zabezpieczenie, a wykładnia ta jest zgodna z celami dyrektywy, w tym z zapewnieniem rozpatrywania wniosków w możliwie najkrótszym terminie. W związku z tym, że odpowiedź na pierwsze pytanie pozwoliła sądowi odsyłającemu na rozstrzygnięcie sporu, pytania drugie i trzecie nie wymagały odpowiedzi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 38 dyrektywy 2013/32/UE nie stoi na przeszkodzie takiemu uregulowaniu, pod warunkiem że państwo członkowskie zapewni tym osobom dostęp do procedury azylowej.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że przepisy dyrektywy pozwalają na uznanie kraju trzeciego za ogólnie bezpieczny na mocy aktu generalnego. Artykuł 38 ust. 4 dyrektywy przewiduje, że jeśli kraj trzeci nie zezwala na wjazd, państwo członkowskie musi zapewnić dostęp do procedury azylowej. Ta wykładnia jest zgodna z celami dyrektywy, w tym z zapewnieniem rozpatrywania wniosków w możliwie najkrótszym terminie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Somateio „Elliniko Symvoulio gia tous Prosfyges” | inne | skarżący |
| Astiki Mi Kerdoskopiki Etaireia „Ypostirixi Prosfygon sto Aigaio” | inne | skarżący |
| Ypourgos Exoterikon | organ_krajowy | pozwany |
| Ypourgos Metanastefsis kai Asylou | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd grecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd czeski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd cypryjski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd węgierski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niderlandzki | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2013/32/UE art. 38
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej
Stosowanie koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego jest uzależnione od spełnienia kumulatywnych przesłanek. Państwo członkowskie może określić kraj trzeci jako ogólnie bezpieczny na mocy aktu o charakterze generalnym. Zawieszenie readmisji przez kraj trzeci nie stoi na przeszkodzie takiemu uznaniu, o ile zapewniony jest dostęp do procedury azylowej.
Karta art. 18
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do azylu jest powiązane z zasadami konwencji genewskiej i dyrektyw UE.
Nomos 4636/2019 art. 86 § 1
Ustawa o ochronie międzynarodowej (Grecja)
Ustanawia kumulatywne przesłanki uznania państwa trzeciego za bezpieczny kraj trzeci.
Pomocnicze
Dyrektywa 2013/32/UE art. 33 § 2 lit. c
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej
Umożliwia uznanie wniosku o ochronę międzynarodową za niedopuszczalny, jeżeli państwo niebędące państwem członkowskim jest uznawane za bezpieczny kraj trzeci.
Dyrektywa 2013/32/UE art. 35
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej
Definiuje koncepcję kraju pierwszego azylu, uzależniając ją od warunku readmisji.
Dyrektywa 2013/32/UE art. 38 § 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej
Przewiduje, że w przypadku odmowy wjazdu przez bezpieczny kraj trzeci, państwo członkowskie musi zapewnić dostęp do procedury azylowej.
Nomos 4636/2019 art. 84 § 1 lit. d
Ustawa o ochronie międzynarodowej (Grecja)
Przewiduje odrzucenie wniosku jako niedopuszczalnego, gdy państwo trzecie jest uznawane za bezpieczny kraj trzeci.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość uznania kraju trzeciego za bezpieczny na mocy aktu generalnego, nawet jeśli zawiesił on readmisję, pod warunkiem zapewnienia dostępu do procedury azylowej. Art. 38 ust. 4 dyrektywy 2013/32/UE stanowi zabezpieczenie w przypadku odmowy wjazdu przez bezpieczny kraj trzeci.
Odrzucone argumenty
Faktyczna readmisja jest warunkiem uznania kraju trzeciego za bezpieczny. Zawieszenie readmisji przez kraj trzeci powinno skutkować niemożnością uznania go za bezpieczny na mocy aktu generalnego.
Godne uwagi sformułowania
państwo członkowskie zapewniają dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami zawieszenie przyjmowania lub readmisji [...] skutkuje tym, że to państwo członkowskie będzie musiało zapewnić tym osobom dostęp do procedury
Skład orzekający
C. Lycourgos
prezes izby
O. Spineanu-Matei
sędzia
J.-C. Bonichot
sędzia
S. Rodin
sędzia
L.S. Rossi
sprawozdawczyni
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uznawania państw trzecich za bezpieczne w kontekście procedury azylowej, zwłaszcza w sytuacji problemów z readmisją."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej wykładni dyrektywy 2013/32/UE i nie przesądza o statusie konkretnych państw trzecich, a jedynie o dopuszczalności procedury ich uznawania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego i aktualnego problemu ochrony międzynarodowej i bezpieczeństwa granic, z bezpośrednim odniesieniem do sytuacji w Turcji i jej wpływu na politykę azylową UE.
“Czy Turcja może być bezpiecznym krajem trzecim, skoro odmawia przyjęcia uchodźców? TSUE daje odpowiedź.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI