C-132/14 do C-136/14
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości oddalił skargi Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej dotyczące podstawy prawnej rozporządzeń i dyrektyw dostosowujących prawo UE do statusu Majotty jako regionu najbardziej oddalonego.
Parlament Europejski i Komisja Europejska wniosły skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzeń i dyrektyw, kwestionując ich podstawę prawną (art. 349 TFUE). Argumentowali, że akty te powinny opierać się na właściwych podstawach prawnych dla poszczególnych polityk sektorowych, a nie na ogólnym przepisie dotyczącym regionów najbardziej oddalonych. Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak, że art. 349 TFUE może stanowić podstawę prawną dla środków dostosowujących prawo UE, w tym prawo wtórne, do specyficznych warunków regionów najbardziej oddalonych, biorąc pod uwagę ich strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną. W związku z tym skargi zostały oddalone.
Sprawa dotyczyła skarg wniesionych przez Parlament Europejski i Komisję Europejską przeciwko Radzie Unii Europejskiej, kwestionujących podstawę prawną rozporządzenia nr 1385/2013 oraz dyrektyw 2013/62/UE i 2013/64/UE. Zaskarżone akty miały na celu dostosowanie prawa Unii do zmiany statusu Majotty, która z dniem 1 stycznia 2014 r. przestała być terytorium zamorskim, a stała się regionem najbardziej oddalonym w rozumieniu art. 349 TFUE. Parlament i Komisja argumentowali, że Rada błędnie wybrała art. 349 TFUE jako podstawę prawną, twierdząc, że akty te powinny opierać się na właściwych podstawach prawnych dla poszczególnych polityk sektorowych (np. rybołówstwo, środowisko, zdrowie publiczne). Podnosili, że art. 349 TFUE pozwala jedynie na odstępstwa od prawa pierwotnego i nie może być podstawą do modyfikacji prawa wtórnego ani do odraczania jego stosowania. Rada, wspierana przez rządy Hiszpanii, Francji i Portugalii, argumentowała, że art. 349 TFUE stanowi specyficzną podstawę prawną, która ma pierwszeństwo przed podstawami sektorowymi, gdy celem jest przyjęcie środków uwzględniających szczególną sytuację regionów najbardziej oddalonych. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując sprawę w pełnym składzie, oddalił skargi. Stwierdził, że art. 349 TFUE upoważnia Radę do przyjmowania specyficznych środków, które określają warunki stosowania do regionów najbardziej oddalonych nie tylko postanowień traktatów, ale także przepisów prawa wtórnego. Trybunał uznał, że zaskarżone akty zostały przyjęte z uwzględnieniem strukturalnej sytuacji gospodarczej i społecznej Majotty, co uzasadniało zastosowanie art. 349 TFUE. W związku z tym, że skargi opierały się wyłącznie na zarzucie błędnego wyboru podstawy prawnej, zostały one oddalone, a Parlament i Komisja zostały obciążone kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 349 TFUE upoważnia Radę do przyjęcia specyficznych środków, które określają warunki stosowania do regionów najbardziej oddalonych nie tylko postanowień traktatów, ale również przepisów prawa wtórnego.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że pojęcie 'warunki stosowania traktatów' w art. 349 TFUE obejmuje zarówno prawo pierwotne, jak i wtórne. Skuteczność tego przepisu byłaby podważona, gdyby ograniczał się on tylko do prawa pierwotnego, zwłaszcza że wiele dziedzin wymienionych w art. 349 ust. 2 TFUE jest regulowanych prawem wtórnym. Ponadto, prawo wtórne co do zasady ma taki sam zakres stosowania jak traktaty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
Rada Unii Europejskiej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Parlament Europejski | instytucja_ue | skarżący |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | skarżący |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | pozwana |
| Królestwo Hiszpanii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Francuska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Portugalska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
Przepisy (33)
Główne
TFUE art. 349
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Artykuł 349 TFUE stanowi podstawę prawną dla przyjmowania specyficznych środków uwzględniających strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych, w tym dostosowujących prawo pierwotne i wtórne do ich specyficznych warunków.
TFUE art. 355 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Postanowienia traktatów stosuje się do regionów najbardziej oddalonych zgodnie z art. 349 TFUE.
TUE art. 52
Traktat o Unii Europejskiej
Określa terytorialny zakres stosowania traktatów.
Rozporządzenie nr 1385/2013
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1385/2013
Zaskarżony akt prawny.
Dyrektywa 2013/62/UE
Dyrektywa Rady 2013/62/UE
Zaskarżony akt prawny.
Dyrektywa 2013/64/UE
Dyrektywa Rady 2013/64/UE
Zaskarżony akt prawny.
Pomocnicze
TFUE art. 43 § 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy wspólnej polityki rybołówstwa.
TFUE art. 168 § 4 lit. b)
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy zdrowia publicznego.
TFUE art. 155 § 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy procedury przyjmowania niektórych aktów.
TFUE art. 114
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 153 § 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 192 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Rozporządzenie (WE) nr 850/98 art. 34g
Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98
Rozporządzenie (UE) nr 1379/2013 art. 35 § 6
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013
Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 art. 23 § 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 art. 36 § 5, 6
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013
Rozporządzenie (WE) nr 1069/2009 art. 56
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1069/2009
Dyrektywa 2010/18/UE art. 3 § 2
Dyrektywa Rady 2010/18/UE
Dyrektywa 91/271/EWG art. 3 § 1a
Dyrektywa Rady 91/271/EWG
Dyrektywa 91/271/EWG art. 4 § 1a
Dyrektywa Rady 91/271/EWG
Dyrektywa 91/271/EWG art. 5 § 2a
Dyrektywa Rady 91/271/EWG
Dyrektywa 91/271/EWG art. 7
Dyrektywa Rady 91/271/EWG
Dyrektywa 91/271/EWG art. 17 § 1, 2
Dyrektywa Rady 91/271/EWG
Dyrektywa 1999/74/WE art. 5 § 3
Dyrektywa Rady 1999/74/WE
Dyrektywa 2000/60/WE art. 4 § 1
Dyrektywa 2000/60/WE
Dyrektywa 2000/60/WE art. 11 § 7, 8
Dyrektywa 2000/60/WE
Dyrektywa 2000/60/WE art. 13 § 6, 7
Dyrektywa 2000/60/WE
Dyrektywa 2006/7/WE art. 5 § 2, 3
Dyrektywa 2006/7/WE
Dyrektywa 2006/7/WE art. 6 § 1
Dyrektywa 2006/7/WE
Dyrektywa 2006/7/WE art. 13 § 2
Dyrektywa 2006/7/WE
Dyrektywa 2006/25/WE art. 14a
Dyrektywa 2006/25/WE
Dyrektywa 2011/24/UE art. 21 § 3
Dyrektywa 2011/24/UE
Decyzja 2012/419/UE
Decyzja Rady Europejskiej 2012/419/UE
Decyzja zmieniająca status Majotty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 349 TFUE stanowi specyficzną podstawę prawną, która ma pierwszeństwo przed podstawami sektorowymi i może być stosowana do przyjmowania środków dostosowujących prawo pierwotne i wtórne do specyficznych warunków regionów najbardziej oddalonych. Środki polegające na odroczeniu stosowania prawa UE do regionów najbardziej oddalonych mogą być przyjęte na podstawie art. 349 TFUE, jeśli uwzględniają ich strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną. Zaskarżone akty zostały przyjęte z uwzględnieniem strukturalnej sytuacji gospodarczej i społecznej Majotty, co uzasadniało zastosowanie art. 349 TFUE.
Odrzucone argumenty
Art. 349 TFUE może być podstawą prawną jedynie dla odstępstw od prawa pierwotnego, a nie dla modyfikacji prawa wtórnego lub odraczania jego stosowania. Zaskarżone akty powinny opierać się na właściwych podstawach prawnych dla poszczególnych polityk sektorowych, a nie na ogólnym przepisie dotyczącym regionów najbardziej oddalonych. Środki zawarte w zaskarżonych aktach nie były specyficzne dla regionów najbardziej oddalonych, lecz stanowiły jedynie dostosowanie prawa UE do nowego statusu Majotty.
Godne uwagi sformułowania
specyficzne środki zmierzające w szczególności do określenia warunków stosowania niniejszego traktatu do tych regionów, w tym wspólnych polityk biorąc pod uwagę strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną pogorszoną przez pewną liczbę czynników, których trwałość i łączne występowanie poważnie szkodzą ich rozwojowi nie można interpretować jako zezwalającego Radzie na przyjęcie jakiegokolwiek 'specyficznego środka' korzystnego dla regionów najbardziej oddalonych nie można oprzeć na art. 349 TFUE środków, które mają jedynie na celu odroczenie stosowania do regionów najbardziej oddalonych niektórych przepisów prawa Unii
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
M. Ilešič
prezes_izby
L. Bay Larsen
prezes_izby
T. von Danwitz
prezes_izby
J.L. da Cruz Vilaça
prezes_izby
A. Arabadjiev
sprawozdawca
C. Toader
prezes_izby
E. Levits
sędzia
J.C. Bonichot
sędzia
A. Prechal
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
C. Vajda
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania art. 349 TFUE jako podstawy prawnej dla środków dotyczących regionów najbardziej oddalonych, w tym prawa wtórnego i okresów przejściowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji regionów najbardziej oddalonych UE i ich dostosowania do prawa unijnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii prawnej dotyczącej stosowania prawa UE do regionów najbardziej oddalonych i sposobu, w jaki można dostosować przepisy do ich specyficznych warunków. Jest to istotne dla zrozumienia mechanizmów prawnych UE.
“Jak prawo UE dostosowuje się do odległych zakątków Europy? Trybunał rozstrzyga kluczową kwestię podstawy prawnej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI