C-132/05

Trybunał orzekł, że używanie nazwy "parmesan" do oznaczenia sera nieodpowiadającego opisowi chronionej nazwy pochodzenia "Parmigiano Reggiano" stanowi naruszenie prawa UE, jednakże nie stwierdził uchybienia zobowiązaniom przez Niemcy z powodu braku dowodów na rodzajowy charakter nazwy "parmesan" oraz niewykazania przez Komisję obowiązku ścigania z urzędu przez państwa członkowskie.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Federalnej Niemiec, zarzucając jej uchybienie zobowiązaniom poprzez brak ścigania używania nazwy "parmesan" dla serów nieodpowiadających opisowi chronionej nazwy pochodzenia (PDO) "Parmigiano Reggiano". Niemcy argumentowały, że "parmesan" stał się nazwą rodzajową i nie podlega ochronie. Trybunał uznał, że używanie nazwy "parmesan" stanowi aluzję do PDO "Parmigiano Reggiano", ale nie stwierdził uchybienia zobowiązaniom przez Niemcy, ponieważ nie udowodniono, że nazwa "parmesan" stała się nazwą rodzajową, a także nie wykazano obowiązku ścigania z urzędu przez państwa członkowskie w tym zakresie.

Skarga Komisji Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec dotyczyła zarzutu uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z brakiem ścigania używania nazwy "parmesan" dla serów, które nie spełniały wymogów chronionej nazwy pochodzenia (PDO) "Parmigiano Reggiano". Komisja argumentowała, że nazwa "parmesan" jest tłumaczeniem PDO i jej używanie narusza art. 13 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 2081/92. Republika Federalna Niemiec broniła się twierdząc, że nazwa "parmesan" stała się nazwą rodzajową i nie podlega ochronie, a także że nie ciąży na niej obowiązek ścigania naruszeń z urzędu. Trybunał, analizując sprawę, uznał, że nazwa "parmesan" wykazuje podobieństwo fonetyczne i wizualne do "Parmigiano Reggiano" oraz bliskość koncepcyjną, co może prowadzić konsumentów do skojarzenia z chronionym produktem. W związku z tym, używanie nazwy "parmesan" zostało zakwalifikowane jako aluzja do PDO "Parmigiano Reggiano". Jednakże, Republika Federalna Niemiec nie przedstawiła wystarczających dowodów na to, że nazwa "parmesan" stała się nazwą rodzajową. Mimo to, Trybunał nie stwierdził uchybienia zobowiązaniom przez Niemcy, ponieważ nie wykazała ona, że państwa członkowskie mają obowiązek ścigania naruszeń z urzędu w tym konkretnym kontekście, a także nie udowodniono, że niemieckie przepisy prawa cywilnego nie zapewniają wystarczającej ochrony. Skarga została oddalona, a Komisja obciążona kosztami.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (4)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy