C-131/11

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2012-11-15

cjeuprawo_ue_ogolnerolnictwoWysokatrybunal

cukierkwoty produkcyjnenadwyżkakontrolarok gospodarczycukier Cprawo rolneinterpretacja przepisów

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że nadwyżka cukru typu C stwierdzona w drodze kontroli po zakończeniu roku gospodarczego nie może być przypisana do tego roku, zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 w kontekście nadwyżki cukru typu C stwierdzonej przez niemieckie władze celne w drodze kontroli u producenta Pfeifer & Langen KG. Sąd krajowy pytał, czy przepis ten obejmuje nadwyżki wykryte po zakończeniu roku gospodarczego. Trybunał, analizując system kwot w sektorze cukru i cel przepisów dotyczących cukru C, uznał, że art. 3 ust. 4 nie ma zastosowania do cukru C, ponieważ jego przypisanie do roku stwierdzenia naruszałoby cel zapobiegania zbyciu go na rynku wewnętrznym i prowadziłoby do komplikacji administracyjnych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf dotyczył wykładni art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1443/82 w sprawie systemu kwot w sektorze cukru. Spór między Pfeifer & Langen KG a Hauptzollamt Aachen dotyczył nadwyżki cukru typu C stwierdzonej przez władze niemieckie podczas następczej kontroli. Sąd krajowy pytał, czy przepis ten obejmuje nadwyżki wykryte po zakończeniu roku gospodarczego. Trybunał przypomniał, że zgodnie z rozporządzeniem nr 1443/82, nadwyżki stwierdzone po ustaleniu ostatecznej wielkości produkcji miały być brane pod uwagę przy ustalaniu ostatecznej wielkości produkcji w roku, w którym rozbieżność została stwierdzona. Jednakże, analizując specyfikę cukru C, który nie kwalifikował się do wsparcia cen ani refundacji wywozowych i miał być wywożony lub przenoszony na kolejny rok, Trybunał stwierdził, że przypisanie cukru C do roku stwierdzenia naruszałoby cel systemu, jakim jest zapobieganie jego zbyciu na rynku wewnętrznym. Trybunał odwołał się do wyroku w sprawie Hannoversche Zucker, ale zaznaczył, że tamta sprawa dotyczyła cukru A i B, a nie cukru C. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 nie ma zastosowania do nadwyżek cukru typu C stwierdzonych w drodze następczej kontroli.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1443/82 nie ma zastosowania w sytuacji, gdy nadwyżkowa ilość cukru została stwierdzona przez władze krajowe w ramach następczej kontroli u producenta, jeżeli ta ilość nadwyżkowa stanowi cukier C.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że przypisanie cukru C do roku stwierdzenia naruszałoby cel systemu, jakim jest zapobieganie jego zbyciu na rynku wewnętrznym. System cukru C opiera się na kryteriach obiektywnych i wymaga wywozu lub przeniesienia na kolejny rok, a uwzględnienie go w roku stwierdzenia komplikowałoby kontrolę i naruszałoby przepisy dotyczące przenoszenia produkcji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (pośrednio, poprzez korzystną wykładnię przepisów)

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Pfeifer & Langen KG	spolka	skarżący
Hauptzollamt Aachen	organ_krajowy	pozwany
Komisja Europejska	instytucja_ue	interwenient

Przepisy (16)

Główne

Rozporządzenie nr 1443/82 art. 3 § 4

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1443/82

Przepis ten nie ma zastosowania do cukru typu C stwierdzonego w drodze następczej kontroli.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Pomocnicze

Rozporządzenie podstawowe art. 24 § 1