C-127/24
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) dotyczył wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych. Spór toczył się między organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi GEMA a domem seniora VHC 2, który retransmitował programy radiowe i telewizyjne odbierane przez satelitę za pomocą własnej sieci kablowej do pokoi mieszkańców. GEMA twierdziła, że wymaga to licencji, podczas gdy sąd niższej instancji uznał, że nie jest to 'publiczne udostępnianie'. Bundesgerichtshof pytał, czy mieszkańcy domu seniora stanowią 'nieokreśloną liczbę potencjalnych odbiorców' lub 'nową publiczność', a także o znaczenie stosowanej technologii. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując orzecznictwo, stwierdził, że retransmisja programów przez sieć kablową domu seniora do pokoi mieszkańców nie jest dokonywana przy użyciu 'szczególnej technologii' w rozumieniu prawa UE. Ponadto, mieszkańcy domu seniora, jako stali rezydenci, nie stanowią 'nowej publiczności', której podmioty praw autorskich nie brały pod uwagę przy udzielaniu zezwolenia na pierwotne nadawanie. W związku z tym, Trybunał orzekł, że taka retransmisja nie stanowi 'publicznego udostępniania' w rozumieniu dyrektywy, a tym samym nie wymaga dodatkowej licencji od GEMA.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'publicznego udostępniania' w kontekście retransmisji sygnałów w obiektach zbiorowego zakwaterowania (hotele, domy seniora) oraz znaczenia kryteriów 'nowej publiczności' i 'szczególnej technologii'.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji retransmisji wewnątrz obiektu, a nie udostępniania przez Internet. Kontekst prawny UE.
Zagadnienia prawne (3)
Czy retransmisja programów radiowych i telewizyjnych przez sieć kablową domu seniora do pokoi mieszkańców stanowi 'publiczne udostępnianie' w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taka retransmisja nie stanowi 'publicznego udostępniania', jeśli nie dociera do 'nowej publiczności' i nie jest dokonywana przy użyciu 'szczególnej technologii'.
Uzasadnienie
Mieszkańcy domu seniora, jako stali rezydenci, nie stanowią 'nowej publiczności', której podmioty praw autorskich nie brały pod uwagę przy udzielaniu zezwolenia na pierwotne nadawanie. Retransmisja przez sieć kablową wewnątrz obiektu nie jest uznawana za 'szczególną technologię' w rozumieniu orzecznictwa TSUE.
Czy mieszkańcy domu seniora stanowią 'nową publiczność' w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, stali mieszkańcy domu seniora nie stanowią 'nowej publiczności'.
Uzasadnienie
Podobnie jak najemcy mieszkań, mieszkańcy domu seniora odbierają programy w swojej sferze prywatnej, a ich dostęp do utworów jest zapewniany przez podmiot prowadzący obiekt, który bierze pod uwagę tę grupę przy udzielaniu zezwoleń na pierwotne nadawanie.
Czy rodzaj stosowanej technologii retransmisji ma znaczenie dla kwalifikacji czynności jako 'publicznego udostępniania'?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ale tylko jeśli technologia ta wiąże się z realizacją nowej transmisji lub retransmisji niezależnej od pierwotnego przekazu, np. przez Internet.
Uzasadnienie
Retransmisja sygnału za pomocą sieci kablowej wewnątrz obiektu, analogiczna do sytuacji w hotelach, nie jest uznawana za 'szczególną technologię' w rozumieniu orzecznictwa TSUE, które skupia się na nowych formach udostępniania, jak np. streaming.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA) | organ_krajowy | skarżący |
| VHC 2 Seniorenresidenz und Pflegeheim gGmbH | spolka | pozwany |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Dyrektywa 2001/29/WE art. 3 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/29/WE
Definiuje prawo do publicznego udostępniania utworów, obejmujące wszelkie udostępnianie odbiorcom nieznajdującym się w miejscu pochodzenia przekazu, drogą przewodową lub bezprzewodową. Wymaga oceny każdego przypadku pod kątem dwóch kumulatywnych przesłanek: czynności udostępnienia i udostępnienia publiczności, z uwzględnieniem kryteriów 'szczególnej technologii' lub 'nowej publiczności'.
Pomocnicze
UrhG art. 15 § 2
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych
Niemieckie prawo definiujące wyłączne prawo twórcy do publicznego udostępniania utworu, w tym prawo do nadawania.
UrhG art. 20
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych
Niemieckie prawo dotyczące prawa do publicznego udostępniania utworu za pomocą fal, w tym transmisji radiowej, telewizyjnej, przez satelitę, drogą kablową.
UrhG art. 15 § 3
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych
Niemieckie prawo definiujące udostępnianie jako publiczne, jeżeli jest skierowane do szerokiego kręgu publiczności.
UrhG art. 20b § 1
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych
Niemieckie prawo dotyczące prawa do retransmisji drogą kablową.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Mieszkańcy domu seniora nie stanowią 'nowej publiczności' w rozumieniu orzecznictwa TSUE. • Retransmisja programów za pomocą sieci kablowej wewnątrz domu seniora nie jest 'szczególną technologią' w rozumieniu orzecznictwa TSUE. • Celem dyrektywy jest zapewnienie 'stosownego' wynagrodzenia, a nie 'nienależnego'.
Odrzucone argumenty
Retransmisja programów przez sieć kablową domu seniora stanowi 'publiczne udostępnianie' ze względu na zastosowanie 'szczególnej technologii'. • Mieszkańcy domu seniora, jako grupa odbiorców korzystająca z usług podmiotu komercyjnego, stanowią 'nową publiczność'.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „publicznego udostępniania” należy rozumieć szeroko • każda transmisja lub retransmisja utworu z wykorzystaniem „szczególnego technicznego sposobu” przekazu musiała uzyskać, co do zasady, indywidualne zezwolenie autora • udostępnienie dokonane zgodnie ze „szczególną technologią”, inną niż dotychczas używane, lub – w przypadku niespełnienia powyższej przesłanki – wśród „nowej publiczności” • podmioty praw autorskich biorą pod uwagę tylko bezpośrednich użytkowników, czyli posiadaczy odbiorników, którzy – pojedynczo, w gronie prywatnym lub rodzinnym – odbierają nadawany sygnał • adresaci udostępnienia stanowią „nową publiczność”, ponieważ co do zasady korzystają oni z utworu objętego ochroną wyłącznie ze względu na działanie podmiotu prowadzącego dany obiekt
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes_izby
T. von Danwitz
wiceprezes_Trybunału_pełniący_obowiązki_sędziego_pierwszej_izby
I. Ziemele
sprawozdawczyni
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'publicznego udostępniania' w kontekście retransmisji sygnałów w obiektach zbiorowego zakwaterowania (hotele, domy seniora) oraz znaczenia kryteriów 'nowej publiczności' i 'szczególnej technologii'."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji retransmisji wewnątrz obiektu, a nie udostępniania przez Internet. Kontekst prawny UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska retransmisji sygnałów w miejscach zbiorowego zakwaterowania i jego wpływu na prawa autorskie, co jest istotne dla wielu podmiotów gospodarczych i prawników.
“Czy retransmisja telewizji w domu seniora wymaga zgody twórców? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
opieka zdrowotna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny