C-127/18
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy krajowe uniemożliwiające korektę VAT w przypadku niewypłacalności dłużnika, który przestał być podatnikiem, są sprzeczne z prawem UE.
Sprawa dotyczyła możliwości korekty VAT przez wierzyciela, gdy dłużnik stał się niewypłacalny i przestał być podatnikiem VAT. Sąd odsyłający z Czech zapytał TSUE, czy przepisy krajowe wyłączające taką korektę są zgodne z zasadą neutralności podatkowej i proporcjonalności oraz art. 90 dyrektywy VAT. TSUE stwierdził, że wyłączenie możliwości korekty w takiej sytuacji jest sprzeczne z prawem UE, ponieważ narusza zasadę neutralności podatkowej i nie jest uzasadnione celem zapobiegania oszustwom.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 90 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu VAT, w kontekście zasady neutralności podatkowej i proporcjonalności. Sprawa rozpatrywana była w ramach sporu między czeską spółką A-PACK CZ a dyrekcją finansową ds. odwołań. Spółka A-PACK CZ domagała się korekty VAT z tytułu niezapłaconych wierzytelności wobec swojego klienta, spółki Delpharmea Nutraceuticals, która została objęta postępowaniem upadłościowym i przestała być podatnikiem VAT. Czeskie przepisy krajowe (art. 44 ust. 3 ustawy o VAT) wyłączały możliwość takiej korekty, jeśli dłużnik przestał być podatnikiem. Sąd odsyłający, Nejvyšší správní soud, uznał, że ten warunek jest sprzeczny z art. 90 dyrektywy VAT. TSUE, rozpatrując pytania prejudycjalne, przypomniał, że art. 90 ust. 1 dyrektywy VAT zobowiązuje państwa członkowskie do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT, gdy podatnik nie otrzymał całości lub części wynagrodzenia. Choć art. 90 ust. 2 pozwala na odstępstwa w przypadku niewywiązania się z płatności, to takie odstępstwa muszą być uzasadnione i nie mogą niweczyć celu harmonizacji podatków ani całkowicie wyłączać możliwości obniżenia podstawy opodatkowania. TSUE stwierdził, że wymóg, aby dłużnik nadal był podatnikiem VAT, nie jest uzasadniony niepewnością co do ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności, a wręcz przeciwnie – utrata statusu podatnika przez dłużnika może świadczyć ostateczności takiego stanu. Wykluczenie możliwości korekty w takiej sytuacji narusza zasadę neutralności VAT, zgodnie z którą przedsiębiorca nie powinien ponosić ostatecznego ciężaru VAT, którego nie otrzymał. TSUE uznał, że środki podejmowane na podstawie art. 273 dyrektywy VAT w celu zapobiegania oszustwom nie mogą podważać neutralności VAT. W konsekwencji, TSUE orzekł, że art. 90 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, że podatnik nie może dokonać korekty podstawy opodatkowania VAT w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności przez dłużnika, jeżeli dłużnik ten nie jest już podatnikiem VAT.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 90 dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie takim przepisom krajowym.
Uzasadnienie
TSUE stwierdził, że wyłączenie możliwości korekty VAT w sytuacji, gdy dłużnik przestał być podatnikiem, nie jest uzasadnione niepewnością co do ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności i narusza zasadę neutralności podatkowej, zgodnie z którą podatnik nie powinien ponosić ostatecznego ciężaru VAT, którego nie otrzymał. Środki zapobiegające oszustwom nie mogą podważać tej zasady.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (A-PACK CZ s.r.o.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A-PACK CZ s.r.o. | spolka | skarżący |
| Odvolací finanční ředitelství | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd czeski | inne | interwenient |
| Rząd polski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Dyrektywa VAT art. 90 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Zobowiązuje państwa członkowskie do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT należnego, gdy podatnik nie otrzymał części lub całości wynagrodzenia.
Dyrektywa VAT art. 90 § 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Pozwala państwom członkowskim na odstąpienie od zastosowania ust. 1 w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności, ale takie odstępstwo musi być uzasadnione i nie może całkowicie wyłączać obniżenia podstawy opodatkowania.
ustawa o VAT art. 44 § 3
Ustawa nr 235/2004 o podatku od wartości dodanej (czeska)
Przepis krajowy, który wyłącza możliwość korekty VAT, jeżeli dłużnik przestał być podatnikiem VAT.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 73
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 273
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Pozwala państwom członkowskim na nałożenie innych obowiązków niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobiegania oszustwom, pod warunkiem że nie naruszają one celów i zasad dyrektywy, w tym neutralności VAT.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Warunek, że dłużnik musi pozostać podatnikiem VAT, aby wierzyciel mógł dokonać korekty VAT, jest sprzeczny z art. 90 dyrektywy VAT, zasadą neutralności podatkowej i proporcjonalności. Naruszenie zasady neutralności podatkowej poprzez obciążenie wierzyciela VAT, którego nie otrzymał.
Odrzucone argumenty
Argument rządu czeskiego, że przepisy krajowe są zgodne z art. 90 ust. 2 dyrektywy VAT w celu zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobiegania oszustwom. Argument rządu czeskiego, że art. 273 dyrektywy VAT pozwala na takie środki.
Godne uwagi sformułowania
podstawa opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane organy podatkowe nie mogą pobrać z tytułu VAT kwoty wyższej od tej, którą otrzymał podatnik środki podjęte przez państwa członkowskie w celu jego wdrożenia nie niweczyły celu harmonizacji podatków nie może ona oznaczać, iż państwa członkowskie mogą po prostu całkowicie wyłączyć obniżenie podstawy opodatkowania VAT w wypadku niewywiązania się z płatności przedsiębiorca jako inkasent podatkowy na rzecz państwa powinien być całkowicie zwolniony z ostatecznego obciążenia podlegającym zapłacie lub zapłaconym podatkiem okoliczność, że dłużnik przestał być podatnikiem w kontekście postępowania upadłościowego, stanowi raczej, przeciwnie, element mogący uzasadniać ostateczny charakter niewywiązania się z płatności.
Skład orzekający
J.C. Bonichot
prezes_izby
C. Toader
sędzia
A. Rosas
sędzia
L. Bay Larsen
sędzia
M. Safjan
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 90 dyrektywy VAT w kontekście niewypłacalności dłużnika, który przestał być podatnikiem VAT. Potwierdzenie zasady neutralności podatkowej w zakresie korekty VAT."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy dłużnik przestał być podatnikiem VAT w wyniku postępowania upadłościowego. Konieczność analizy przepisów krajowych pod kątem zgodności z wykładnią TSUE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu podatkowego (VAT) i jego związku z niewypłacalnością kontrahentów, co ma bezpośrednie przełożenie na praktykę gospodarczą. Wykładnia TSUE jest istotna dla wielu przedsiębiorców.
“Czy możesz odzyskać VAT, gdy Twój dłużnik zbankrutował i przestał być VAT-owcem? TSUE odpowiada!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI