C-127/02
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że mechaniczne połowy sercówek, nawet jeśli odbywają się od lat i wymagają corocznych pozwoleń, wchodzą w zakres pojęcia 'planu' lub 'przedsięwzięcia' w rozumieniu dyrektywy siedliskowej, co wymaga odpowiedniej oceny ich wpływu na chronione tereny.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 6 dyrektywy siedliskowej w kontekście pozwoleń na mechaniczne połowy sercówek w obszarze specjalnej ochrony Morza Wattowego. Wnioskodawcy kwestionowali zgodność tych pozwoleń z prawem UE, argumentując, że działalność ta szkodzi środowisku. Trybunał orzekł, że nawet rutynowe, corocznie odnawiane pozwolenia na połowy sercówek podlegają ocenie skutków dla chronionych terenów, zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy. Podkreślono, że pozwolenie może być wydane tylko wtedy, gdy istnieje naukowa pewność braku negatywnego wpływu na teren.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 6 dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Sprawa rozpatrywana była w kontekście pozwoleń na mechaniczne połowy sercówek w obszarze specjalnej ochrony Morza Wattowego, wydanych przez holenderskiego sekretarza stanu dla organizacji rybackiej. Organizacje ochrony przyrody Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee i Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels zakwestionowały te pozwolenia, twierdząc, że połowy te szkodzą geomorfologii, florze i faunie dna Morza Wattowego oraz zubożają zasoby pokarmowe ptaków. Podniosły również niezgodność decyzji z dyrektywami siedliskową i ptasią. Sąd krajowy (Raad van State) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi interpretacji pojęć 'plan' lub 'przedsięwzięcie', stosunku między art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy, warunków oceny skutków oraz możliwości powoływania się na przepisy dyrektywy przed sądami krajowymi, nawet w przypadku braku jej transpozycji. Trybunał orzekł, że mechaniczne połowy sercówek, nawet jeśli są wykonywane od lat i wymagają corocznych pozwoleń, wchodzą w zakres pojęcia 'planu' lub 'przedsięwzięcia' w rozumieniu art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej. Podkreślono, że procedura oceny skutków ma na celu zapewnienie, że pozwolenie zostanie udzielone tylko wtedy, gdy plan lub przedsięwzięcie nie wpłynie niekorzystnie na chroniony teren, co wymaga naukowej pewności braku negatywnych skutków. Stwierdzono również, że art. 6 ust. 3 ustanawia procedurę szczególną, która nie może być stosowana jednocześnie z ogólnym obowiązkiem ochrony z art. 6 ust. 2. Ponadto, sąd krajowy może ocenić zgodność z prawem pozwolenia, nawet jeśli dyrektywa nie została transponowana, co zapewnia jej praktyczną skuteczność.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, taka działalność wchodzi w zakres pojęcia „plan” lub „przedsięwzięcie” w rozumieniu art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że pojęcie 'przedsięwzięcia' z dyrektywy 85/337/EWG, obejmujące 'inne interwencje w otoczeniu naturalnym i krajobrazie', jest istotne dla wykładni dyrektywy siedliskowej. Działalność połowowa, nawet rutynowa i corocznie odnawiana, stanowi interwencję w środowisko i podlega ocenie skutków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (organizacje ochrony przyrody)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee | inne | skarżący |
| Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels | inne | skarżący |
| Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij | organ_krajowy | pozwany |
| Coöperatieve Producentenorganisatie van de Nederlandse Kokkelvisserij UA | spolka | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Pomocnicze
Dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Dyrektywa ptasia art. 4 § ust. 4
Dyrektywa Rady 79/409/EWG
Dyrektywa Rady 85/337/EWG art. 1 § ust. 2
Definicja pojęcia 'przedsięwzięcia' istotna dla wykładni dyrektywy siedliskowej.
art. 174 ust. 2 WE art. 174 § ust. 2
Traktat WE
Zasada ostrożności jako podstawa polityki środowiskowej UE.
art. 249 akapit trzeci WE art. 249 § akapit trzeci
Traktat WE
Obowiązek państw członkowskich do osiągnięcia celu dyrektywy.
Natuurbeschermingswet art. 12 § ust. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Mechaniczne połowy sercówek, nawet jeśli są rutynowe i corocznie odnawiane, stanowią 'plan' lub 'przedsięwzięcie' w rozumieniu art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej. Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej ustanawia odrębną procedurę oceny skutków, która nie może być stosowana jednocześnie z ogólnym obowiązkiem ochrony z art. 6 ust. 2. Ocena skutków jest wymagana, gdy istnieje prawdopodobieństwo lub ryzyko istotnego oddziaływania na teren, a nie tylko gdy jest to pewne. Pozwolenie na plan lub przedsięwzięcie może być wydane tylko wtedy, gdy istnieje naukowa pewność braku negatywnego wpływu na teren. Sądy krajowe mogą badać zgodność z prawem pozwoleń, nawet jeśli dyrektywa nie została transponowana.
Odrzucone argumenty
Argumenty strony pozwanej (sekretarza stanu) i strony interweniującej (organizacji rybackiej) dotyczące charakteru połowów jako rutynowej działalności niepodlegającej ścisłej ocenie skutków. Sugestia, że art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy siedliskowej mogą być stosowane kumulatywnie lub że art. 6 ust. 2 dotyczy działań bieżących, a art. 6 ust. 3 nowych planów.
Godne uwagi sformułowania
mechaniczne połowy sercówek [...] wchodzą w zakres pojęcia „plan” lub „przedsięwzięcie” w rozumieniu art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej art. 6 ust. 3 [...] nie może być stosowany jednocześnie z art. 6 ust. 2 nie można wykluczyć, że przedmiotowy plan lub przedsięwzięcie będzie oddziaływać na dany teren w istotny sposób właściwe władze krajowe [...] mogą udzielić pozwolenia [...] jedynie wówczas, gdy uzyskają pewność, że nie będzie ona miała negatywnych skutków na ten teren z naukowego punktu widzenia brak jest racjonalnych wątpliwości co do braku wystąpienia takich skutków praktyczna skuteczność (effet utile) dyrektywy byłaby osłabiona, gdyby jednostki nie mogły się powołać na ten akt przed sądem
Skład orzekający
V. Skouris
Prezes
P. Jann
sędzia
C. W. A. Timmermans
sędzia
C. Gulmann
sprawozdawca
J.-P. Puissochet
sędzia
J. N. Cunha Rodrigues
sędzia
R. Schintgen
sędzia
S. von Bahr
sędzia
R. Silva de Lapuerta
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęć 'plan' i 'przedsięwzięcie' w kontekście ochrony środowiska UE, obowiązek oceny skutków dla terenów Natura 2000, stosunek art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy siedliskowej, zasada ostrożności w prawie ochrony środowiska, bezpośrednia skuteczność dyrektyw w braku transpozycji."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy siedliskowej i jej zastosowania do działalności połowowej. Konkretne zastosowanie do innych rodzajów działalności wymaga analizy ich charakteru i potencjalnego wpływu na środowisko.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy kluczowych aspektów ochrony środowiska w UE, w tym interpretacji ważnych przepisów dyrektywy siedliskowej i zasady ostrożności. Pokazuje, jak nawet rutynowe działania gospodarcze mogą podlegać rygorystycznej ocenie wpływu na środowisko.
“Czy coroczne pozwolenia na połów ryb chronią środowisko? TSUE wyjaśnia, kiedy potrzebna jest ocena skutków dla terenów Natura 2000.”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI