C-125/22
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przy ocenie wniosku o ochronę uzupełniającą należy brać pod uwagę zarówno indywidualną sytuację wnioskodawcy, jak i ogólną sytuację w kraju pochodzenia, a także że poziom przemocy w kraju pochodzenia nie może osłabiać wymogu indywidualizacji zagrożenia.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 15 dyrektywy 2011/95 w kontekście wniosku o ochronę uzupełniającą złożonego przez obywateli Libii. Sąd odsyłający pytał, czy przy ocenie wniosku należy brać pod uwagę łącznie indywidualne uwarunkowania wnioskodawcy i ogólną sytuację w kraju pochodzenia, a także jak uwzględnić poziom przemocy w kraju pochodzenia w kontekście różnych form poważnej krzywdy. Trybunał orzekł, że obie te kwestie są kluczowe, a ocena musi być całościowa, uwzględniając zarówno indywidualne czynniki, jak i ogólny poziom przemocy, przy czym wymóg indywidualizacji zagrożenia nie może być osłabiany przez ogólny poziom przemocy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 15 dyrektywy 2011/95 w sprawie obywateli Libii ubiegających się o ochronę uzupełniającą. Sąd odsyłający z Niderlandów pytał, czy przy ocenie wniosku o ochronę uzupełniającą należy zawsze badać i oceniać wszystkie istotne elementy dotyczące indywidualnej sytuacji wnioskodawcy oraz ogólnej sytuacji w kraju pochodzenia, a następnie ustalić formę poważnej krzywdy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że tak – ocena musi być całościowa i uwzględniać oba te aspekty przed ustaleniem konkretnej formy zagrożenia. Dodatkowo, sąd odsyłający pytał o sposób uwzględnienia indywidualnej sytuacji wnioskodawcy w ocenie zagrożenia na podstawie art. 15 lit. c) dyrektywy, w szczególności czy może ono wykraczać poza sam fakt pochodzenia ze strefy "najbardziej skrajnej przemocy". Trybunał stwierdził, że elementy związane z indywidualną sytuacją i uwarunkowaniami wnioskodawcy, inne niż samo pochodzenie ze strefy intensywnej przemocy, mogą być uwzględnione, a ochrona przyznana na mocy art. 15 lit. c) jest szersza niż ta wynikająca z art. 3 EKPC. Wreszcie, Trybunał rozstrzygnął, że poziom masowej przemocy w kraju pochodzenia nie może osłabiać wymogu indywidualizacji poważnej krzywdy w rozumieniu art. 15 lit. b) dyrektywy. Odpowiedź na czwarte pytanie prejudycjalne uznano za niedopuszczalne z powodu braku wystarczających informacji faktycznych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, właściwy organ krajowy musi zbadać wszystkie istotne elementy dotyczące zarówno indywidualnej sytuacji i osobistych uwarunkowań wnioskodawcy, jak i ogólnej sytuacji w kraju pochodzenia, zanim ustali formę poważnej krzywdy, którą elementy te mogą ewentualnie potwierdzić.
Uzasadnienie
Ocena musi być całościowa, uwzględniając zarówno indywidualne czynniki, jak i ogólny kontekst kraju pochodzenia, aby zapewnić identyfikację osób rzeczywiście potrzebujących ochrony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| X | osoba_fizyczna | skarżący |
| Y | osoba_fizyczna | skarżący |
| ich sześcioro małoletnich dzieci | osoba_fizyczna | skarżący |
| Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | organ_krajowy | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
Dyrektywa 2011/95/UE art. 15
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE
Poważna krzywda obejmuje karę śmierci, tortury lub nieludzkie lub poniżające traktowanie, albo poważne indywidualne zagrożenie życia lub fizycznej integralności osoby cywilnej wynikające z masowej przemocy w sytuacjach konfliktów zbrojnych. Ocena musi uwzględniać zarówno indywidualną sytuację wnioskodawcy, jak i ogólną sytuację w kraju pochodzenia.
Pomocnicze
Dyrektywa 2011/95/UE art. 2 § lit. f)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE
Definicja osoby kwalifikującej się do otrzymania ochrony uzupełniającej.
Dyrektywa 2011/95/UE art. 2 § lit. g)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE
Definicja statusu osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej.
Dyrektywa 2011/95/UE art. 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE
Ocena faktów i okoliczności wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, w tym indywidualna sytuacja i osobiste uwarunkowania wnioskodawcy oraz fakty dotyczące kraju pochodzenia.
Dyrektywa 2011/95/UE art. 8 § ust. 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE
Obowiązek uwzględnienia ogólnej sytuacji w kraju pochodzenia oraz osobistych uwarunkowań wnioskodawcy przy ocenie dostępu do ochrony.
Karta art. 4
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Zakaz tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania.
Karta art. 19 § ust. 2
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Ochrona w przypadku usunięcia z terytorium państwa, wydalenia lub ekstradycji.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
Vw 2000 art. 29 § ust. 1
Vreemdelingenwet 2000
Niderlandzkie przepisy dotyczące zezwolenia na pobyt dla osób potrzebujących ochrony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena wniosku o ochronę uzupełniającą musi być całościowa, uwzględniając zarówno indywidualne uwarunkowania wnioskodawcy, jak i ogólną sytuację w kraju pochodzenia. Indywidualne czynniki wnioskodawcy mogą być brane pod uwagę przy ocenie zagrożenia na podstawie art. 15 lit. c) dyrektywy, nawet jeśli nie pochodzi on ze strefy "najbardziej skrajnej przemocy". Poziom przemocy w kraju pochodzenia nie może osłabiać wymogu indywidualizacji zagrożenia w rozumieniu art. 15 lit. b) dyrektywy.
Godne uwagi sformułowania
ocenić wszystkie istotne elementy dotyczące zarówno indywidualnej sytuacji i osobistych uwarunkowań wnioskodawcy, jak i ogólnej sytuacji w kraju pochodzenia – całościowo i w powiązaniu ze sobą poziom masowej przemocy w kraju pochodzenia wnioskodawcy nie może osłabiać wymogu indywidualizacji poważnej krzywdy
Skład orzekający
P. Pikamäe
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dyrektywy 2011/95 dotyczących oceny wniosków o ochronę uzupełniającą, w szczególności relacji między indywidualnymi uwarunkowaniami wnioskodawcy a ogólną sytuacją w kraju pochodzenia oraz pojęciem poważnej krzywdy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów prawa UE w dziedzinie azylu i ochrony uzupełniającej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii oceny wniosków o ochronę międzynarodową, która ma istotne implikacje praktyczne dla osób ubiegających się o azyl i dla organów rozpatrujących ich wnioski. Wyjaśnia złożone relacje między indywidualnymi okolicznościami a sytuacją w kraju pochodzenia.
“Ochrona uzupełniająca: Czy indywidualne problemy liczą się bardziej niż sytuacja w kraju pochodzenia?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI