C-125/14

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2015-09-03
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokatrybunal
znak towarowywspólnotowy znak towarowyrenomaprawo krajowesprzeciwprawdopodobieństwo wprowadzenia w błądochrona znakówUnia Europejska

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wspólnotowy znak towarowy cieszący się renomą w istotnej części UE, nawet jeśli nie jest znany w konkretnym państwie członkowskim, może być podstawą do sprzeciwu wobec rejestracji krajowego znaku towarowego, jeśli istnieje prawdopodobieństwo czerpania nienależnych korzyści lub szkody dla renomy.

Sprawa dotyczyła rejestracji krajowego znaku towarowego „be impulsive” na Węgrzech, który był identyczny z wcześniejszym wspólnotowym znakiem towarowym „Impulse” należącym do Unilever. Sąd odsyłający pytał, czy renoma znaku wspólnotowego w jednym państwie członkowskim wystarcza do sprzeciwu w innym państwie, oraz jak ocenić ryzyko czerpania nienależnych korzyści, gdy znak nie jest powszechnie znany w kraju rejestracji. Trybunał wyjaśnił, że renoma w istotnej części UE (nawet jednym państwie) jest wystarczająca, a ocena ryzyka naruszenia wymaga analizy, czy konsumenci dostrzegają związek między znakami i czy istnieje prawdopodobieństwo czerpania korzyści lub szkody.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 ust. 3 dyrektywy 2008/95/WE w sprawie znaków towarowych. Spór toczył się między Iron & Smith kft a Unilever NV w przedmiocie rejestracji krajowego znaku towarowego „be impulsive” na Węgrzech. Unilever sprzeciwił się rejestracji, powołując się na swój wcześniejszy wspólnotowy znak towarowy „Impulse”. Urząd własności intelektualnej uznał, że znak Unilever cieszy się renomą w istotnej części Unii (na podstawie sprzedaży w Wielkiej Brytanii i Włoszech), mimo braku dowodów na jego szeroką znajomość na Węgrzech. Sąd odsyłający powziął wątpliwości, czy renoma w jednym państwie członkowskim jest wystarczająca do sprzeciwu w innym, oraz czy brak znajomości znaku w kraju rejestracji wyklucza możliwość czerpania nienależnych korzyści. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że renoma wspólnotowego znaku towarowego stwierdzona na istotnej części UE, nawet jeśli obejmuje tylko jedno państwo członkowskie, jest wystarczająca do uznania renomy w całej Unii. Nie można wymagać od właściciela takiego znaku wykazania tej renomy w państwie, gdzie dokonano zgłoszenia późniejszego znaku. Ponadto, nawet jeśli znak wspólnotowy nie jest znany większości odbiorców w państwie rejestracji, ochrona może być przyznana, jeśli istotna część konsumentów zna znak, dostrzega związek między znakami i istnieje faktyczne lub prawdopodobne naruszenie praw właściciela znaku renomowanego. Ocena ta wymaga analizy wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli renoma została stwierdzona na istotnej części obszaru Unii, która może obejmować jedno państwo członkowskie.

Uzasadnienie

Pojęcie renomy we wspólnocie oznacza, że znak jest znany znaczącej części właściwego kręgu odbiorców. Wystarczy, że znak cieszy się renomą na istotnej części UE, co może oznaczać jedno państwo członkowskie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Iron & Smith kftspolkaskarżący
Unilever NVspolkapozwany
rząd węgierskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd duńskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd francuskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 2008/95/WE art. 4 § 3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE

Określa warunki, na jakich znak towarowy nie podlega rejestracji lub podlega unieważnieniu, gdy jest identyczny lub podobny do wcześniejszego wspólnotowego znaku towarowego cieszącego się renomą, a jego używanie przynosi nienależną korzyść lub jest szkodliwe dla tego znaku.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 9 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009

Przyznaje właścicielowi wspólnotowego znaku towarowego wyłączne prawa, w tym możliwość zakazania używania identycznych lub podobnych oznaczeń, gdy wspólnotowy znak towarowy cieszy się renomą we Wspólnocie.

Vt art. 4 § 1

Ustawa XI z 1997 r. o ochronie znaków towarowych i oznaczeń geograficznych

Określa przesłanki odmowy rejestracji krajowego znaku towarowego, w tym identyczność lub podobieństwo do wcześniejszego znaku cieszącego się renomą.

Vt art. 76/C § 2

Ustawa XI z 1997 r. o ochronie znaków towarowych i oznaczeń geograficznych

Nakazuje uwzględnianie wcześniejszego wspólnotowego znaku towarowego cieszącego się renomą w UE przy stosowaniu krajowych przepisów o znakach towarowych.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 15 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009

Dotyczy wymogu rzeczywistego używania wspólnotowego znaku towarowego w celu uniknięcia sankcji.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 51 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009

Określa przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia prawa właściciela wspólnotowego znaku towarowego z powodu nieużywania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Renoma wspólnotowego znaku towarowego stwierdzona w istotnej części UE (nawet w jednym państwie) jest wystarczająca do sprzeciwu wobec rejestracji krajowego znaku towarowego w innym państwie. Kryteria oceny rzeczywistego używania znaku nie są właściwe do oceny jego renomy. Nawet jeśli znak renomowany nie jest znany w kraju rejestracji, ochrona może być przyznana, jeśli istnieją dowody na percepcję konsumentów i prawdopodobieństwo naruszenia.

Godne uwagi sformułowania

renoma we Wspólnocie istotna część obszaru Unii niekoniecznie będącego tym państwem, w którym dokonano zgłoszenia niebagatelna z handlowego punktu widzenia część tego kręgu odbiorców dostrzega związek między nim a późniejszym krajowym znakiem towarowym faktyczne i trwające naruszenie [...] albo [...] duże prawdopodobieństwo zaistnienia takiego naruszenia w przyszłości

Skład orzekający

L. Bay Larsen

prezes_izby

K. Jürimäe

sędzia

J. Malenovský

sędzia

M. Safjan

sędzia

A. Prechal

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie renomy wspólnotowych znaków towarowych i jej wpływu na rejestrację krajowych znaków towarowych, zwłaszcza w kontekście transgranicznym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przesłanek ochrony znaków renomowanych i wymaga oceny wszystkich okoliczności faktycznych w każdym indywidualnym przypadku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa wyjaśnia kluczowe kwestie dotyczące ochrony znaków towarowych w UE, szczególnie gdy ich renoma jest zróżnicowana geograficznie. Jest to istotne dla praktyków prawa własności intelektualnej.

Czy znak towarowy znany tylko w jednym kraju UE może zablokować rejestrację w innym? TSUE wyjaśnia zasady renomy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI