C-124/21 P

Trybunał Sprawiedliwości uchylił częściowo wyrok Sądu, uznając, że przepisy w sprawie arbitrażu Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej (ISU) wzmacniają naruszenie zasad konkurencji UE, podczas gdy zasady dotyczące uprzedniego zezwolenia i kwalifikowania zawodników nie naruszają art. 101 TFUE w zakresie ich celu.

Sprawa dotyczyła odwołania Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej (ISU) od wyroku Sądu, który częściowo stwierdził nieważność decyzji Komisji Europejskiej uznającej zasady ISU dotyczące uprzedniego zezwolenia na zawody i kwalifikowania zawodników za naruszające art. 101 TFUE. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując odwołanie ISU oraz odwołanie wzajemne sportowców, uchylił częściowo wyrok Sądu. Uznano, że przepisy w sprawie arbitrażu ISU wzmacniają naruszenie zasad konkurencji, ponieważ utrudniają kontrolę sądową orzeczeń arbitrażowych w świetle prawa UE. Jednocześnie Trybunał potwierdził, że zasady dotyczące uprzedniego zezwolenia i kwalifikowania zawodników, rozpatrywane jako takie, mają na celu ograniczenie konkurencji, jednakże w odniesieniu do przepisów arbitrażowych uchylił część wyroku Sądu.

Międzynarodowa Unia Łyżwiarska (ISU) odwołała się od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który częściowo uwzględnił skargę ISU na decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą naruszenia zasad konkurencji (art. 101 TFUE). Komisja uznała, że zasady ISU dotyczące uprzedniego zezwolenia na zawody i kwalifikowania zawodników naruszają konkurencję, a także że przepisy w sprawie arbitrażu wzmacniają to naruszenie. Sąd częściowo uchylił decyzję Komisji, uznając przepisy arbitrażowe za niezgodne z prawem, ale potwierdzając, że zasady dotyczące zezwoleń i kwalifikacji mają na celu ograniczenie konkurencji. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując odwołanie ISU oraz odwołanie wzajemne sportowców, uchylił częściowo wyrok Sądu. Trybunał uznał, że przepisy w sprawie arbitrażu ISU, które narzucają sportowcom wyłączną jurysdykcję Sportowego Sądu Arbitrażowego (SSA) i ograniczają kontrolę sądową orzeczeń arbitrażowych w świetle prawa konkurencji UE, wzmacniają naruszenie zasad konkurencji. Stwierdzono, że brak skutecznej kontroli sądowej nad orzeczeniami arbitrażowymi, zwłaszcza w kontekście sportu jako działalności gospodarczej, narusza prawo UE i prawo do skutecznej ochrony sądowej. Jednocześnie Trybunał potwierdził, że zasady dotyczące uprzedniego zezwolenia i kwalifikowania zawodników, rozpatrywane jako takie, mają na celu ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE. Uznano, że te zasady, przyznając ISU dyskrecjonalne uprawnienia regulacyjne, kontrolne i sankcyjne bez odpowiednich ograniczeń i kontroli, wykazują wystarczający stopień szkodliwości dla konkurencji, uzasadniający stwierdzenie, że ich celem jest ograniczenie konkurencji. W związku z tym, Trybunał uchylił wyrok Sądu w zakresie, w jakim stwierdził on nieważność decyzji Komisji dotyczącą przepisów arbitrażowych, a skargę w tej części oddalił.

Zagadnienia prawne (3)

Strony

Przepisy (4)

Skład orzekający

Powiązane tematy