C-122/17

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2018-08-07
cjeuswobody_rynkuswobodny przeplyw osobWysokatrybunal
ubezpieczeniaodpowiedzialnosc cywilnaruch drogowydyrektywaskutek bezposredniprawo krajoweochrona konsumentowTSUE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że sąd krajowy nie jest zobowiązany do odstąpienia od stosowania przepisów krajowych sprzecznych z dyrektywą w sporze między jednostkami, ale poszkodowany może dochodzić odszkodowania od państwa na podstawie orzecznictwa Francovich.

Sprawa dotyczyła możliwości powołania się przez poszkodowanego pasażera na przepisy dyrektywy UE w sporze z prywatnym ubezpieczycielem, gdy prawo krajowe wyłączało ochronę ubezpieczeniową dla pasażerów podróżujących w miejscach nieprzeznaczonych do siedzenia. Sąd krajowy uznał, że nie może dokonać wykładni przepisów krajowych zgodnie z dyrektywą i pytał, czy powinien odstąpić od ich stosowania. Trybunał stwierdził, że w sporze między jednostkami sąd krajowy nie jest zobowiązany do bezpośredniego stosowania dyrektywy, ale poszkodowany może dochodzić odszkodowania od państwa członkowskiego za niezgodność prawa krajowego z prawem UE.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył interpretacji prawa Unii w kontekście sporu między jednostkami, gdzie prawo krajowe było sprzeczne z dyrektywą UE. Chodziło o sytuację, w której polisa ubezpieczeniowa wyłączała ochronę dla pasażerów podróżujących w miejscach nieprzeznaczonych do siedzenia, co było sprzeczne z trzecią dyrektywą UE dotyczącą ubezpieczeń komunikacyjnych. Sąd odsyłający (Court of Appeal w Irlandii) uznał, że nie jest w stanie dokonać wykładni przepisów krajowych zgodnie z dyrektywą i pytał, czy powinien odstąpić od ich stosowania oraz od klauzuli umownej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wielka izba) przypomniał, że dyrektywa nie może sama z siebie tworzyć obowiązków po stronie jednostki i nie można się na nią powoływać w sporach między jednostkami, aby wyłączyć stosowanie prawa krajowego. Wyjątkiem są sytuacje, gdy przepis prawa krajowego jest sprzeczny z ogólną zasadą prawa UE, która ma skutek bezpośredni. W tej sprawie art. 1 trzeciej dyrektywy nie konkretyzował ogólnej zasady prawa UE. Dlatego sąd krajowy nie jest zobowiązany do odstąpienia od stosowania przepisów krajowych i klauzuli umownej jedynie na podstawie prawa UE. Jednakże, poszkodowany może powołać się na orzecznictwo w sprawie Francovich, aby dochodzić odszkodowania od państwa członkowskiego za szkodę poniesioną w wyniku niezgodności prawa krajowego z prawem UE.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd krajowy nie jest zobowiązany jedynie na podstawie prawa Unii odstąpić od stosowania przepisów prawa krajowego sprzecznych z dyrektywą w sporze między jednostkami.

Uzasadnienie

Dyrektywa nie może sama z siebie tworzyć obowiązków po stronie jednostki i nie można się na nią powoływać w sporach między jednostkami w celu wyłączenia stosowania prawa krajowego, chyba że przepis prawa krajowego jest sprzeczny z ogólną zasadą prawa UE. Artykuł 1 trzeciej dyrektywy nie konkretyzuje ogólnej zasady prawa UE.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

brak jednoznacznego zwycięzcy (sąd krajowy otrzymał wytyczne)

Strony

NazwaTypRola
David Smithosoba_fizycznaskarżący
Patrick Meadeosoba_fizycznapozwany
Philip Meadeosoba_fizycznapozwany
FBD Insurance plcspolkapozwany
Irelandpanstwo_czlonkowskiepozwany
Attorney Generalorgan_krajowypozwany

Przepisy (6)

Główne

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa do złożenia wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

TFUE art. 288 § 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przepis określający moc wiążącą dyrektyw i obowiązek osiągnięcia przez państwa członkowskie określonego rezultatu.

Trzecia dyrektywa Rady 90/232/EWG art. 1 § pierwszy akapit

Nakłada obowiązek objęcia ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej uszkodzeń ciała wszystkich pasażerów, innych niż kierowca.

Road Traffic Act 1961 art. 56 § 1

Wymaga posiadania zatwierdzonej polisy ubezpieczeniowej obejmującej odpowiedzialność za szkody wyrządzone innym osobom.

Road Traffic Act 1961 art. 65 § 1 lit. a)

Definiuje 'osobę nieobjętą ochroną ubezpieczeniową', wyłączając pasażerów podróżujących w części pojazdu nieprzeznaczonej do siedzeń, chyba że przepisy stanowią inaczej.

Road Traffic (Compulsory Insurance) Regulations, 1962 art. 6

Określa pojazdy, dla których obowiązkowe ubezpieczenie obejmuje pasażerów podróżujących w miejscach z siedzeniami.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo UE, w tym dyrektywy, nie może być stosowane bezpośrednio w sporach między jednostkami w celu wyłączenia stosowania przepisów krajowych, chyba że dotyczy to ogólnych zasad prawa UE. Poszkodowany może dochodzić odszkodowania od państwa członkowskiego na podstawie orzecznictwa Francovich za szkodę wynikającą z niezgodności prawa krajowego z prawem UE.

Odrzucone argumenty

Sąd krajowy powinien odstąpić od stosowania przepisów krajowych sprzecznych z dyrektywą i klauzuli umownej, nawet w sporze między jednostkami, aby zapewnić pełną skuteczność prawa UE.

Godne uwagi sformułowania

dyrektywa nie może sama z siebie tworzyć obowiązków po stronie jednostki nie można powoływać się na nią wobec jednostki nie może służyć jako podstawa dla dokonywania wykładni prawa krajowego contra legem strona poszkodowana w wyniku niezgodności prawa krajowego z prawem Unii [...] będzie jednak mogła powołać się na orzecznictwo wynikające z wyroku [...] Francovich [...] w celu uzyskania [...] od państwa członkowskiego naprawienia poniesionej szkody.

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes

L. Bay Larsen

prezes_izby

T. von Danwitz

prezes_izby

J.L. da Cruz Vilaça

prezes_izby

A. Rosas

prezes_izby

J. Malenovský

prezes_izby

E. Juhász

sędzia

A. Borg Barthet

sędzia

A. Arabadjiev

sprawozdawca

A. Prechal

sędzia

E. Jarašiūnas

sędzia

K. Jürimäe

sędzia

C. Lycourgos

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ograniczenia bezpośredniego stosowania dyrektyw w sporach między jednostkami oraz możliwość dochodzenia odszkodowania od państwa na podstawie orzecznictwa Francovich."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy prawo krajowe jest sprzeczne z dyrektywą, ale nie można go zinterpretować zgodnie z dyrektywą, a dyrektywa nie konkretyzuje ogólnej zasady prawa UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa wyjaśnia ważne granice bezpośredniego stosowania prawa UE w relacjach między jednostkami, co jest kluczowe dla praktyków prawnych. Pokazuje też, jak można uzyskać rekompensatę od państwa za błędy legislacyjne.

Czy prawo UE chroni Cię przed prywatnym ubezpieczycielem, gdy prawo kraju zawodzi? TSUE wyjaśnia granice!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI