C-119/19 P i C-126/19 P

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2020-09-08

cjeuprawo_pracyczas pracy i urlopyWysokatrybunal

urlop wypoczynkowyczas pracyurzędnicy UEpersonel kontraktowypaństwa trzecieprawo pracyochrona zdrowiabezpieczeństwoTSUE

Podsumowanie

Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdzając, że zmniejszenie liczby dni urlopu wypoczynkowego dla urzędników UE pracujących w państwach trzecich nie narusza prawa podstawowego do urlopu, o ile liczba dni przekracza minimalne wymogi UE.

Sprawa dotyczyła skargi urzędników UE pracujących w państwach trzecich na decyzję zmniejszającą ich roczny urlop wypoczynkowy. Sąd pierwszej instancji uznał tę decyzję za nieważną, stwierdzając naruszenie prawa do urlopu. Trybunał Sprawiedliwości uchylił ten wyrok, uznając, że nawet po zmianie przepisów, liczba dni urlopu nadal przekraczała minimalne wymogi UE (cztery tygodnie), a zatem nie naruszała prawa podstawowego. Trybunał podkreślił, że prawo do urlopu ma na celu poprawę warunków życia i pracy, ale jego długość może być modyfikowana, o ile pozostaje powyżej unijnego minimum.

Sprawa C-119/19 P i C-126/19 P dotyczyła odwołań Komisji Europejskiej i Rady Unii Europejskiej od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który stwierdził nieważność decyzji obniżających liczbę dni corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego dla urzędników i personelu kontraktowego pracujących w państwach trzecich. Sąd pierwszej instancji uznał, że nowe przepisy (art. 6 załącznika X do regulaminu pracowniczego) naruszają prawo do urlopu, ponieważ istotnie zmniejszyły liczbę dni urlopu w porównaniu do poprzedniego stanu prawnego, mimo że nadal przekraczały minimalne cztery tygodnie wymagane przez dyrektywę 2003/88/WE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując odwołania, uchylił wyrok Sądu. Trybunał stwierdził, że prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, chronione przez Kartę praw podstawowych UE (art. 31 ust. 2), ma na celu poprawę warunków życia i pracy pracowników. Jednakże, zgodnie z orzecznictwem, długość tego urlopu może być modyfikowana przez prawodawcę, o ile pozostaje ona powyżej minimalnych wymogów określonych w prawie Unii, tj. czterech tygodni (art. 7 dyrektywy 2003/88/WE). W niniejszej sprawie, nawet po zmianie przepisów, liczba dni urlopu przyznana urzędnikom i personelowi kontraktowemu pracującym w państwach trzecich nadal przekraczała te minimalne cztery tygodnie. Trybunał uznał, że prawodawca Unii, wprowadzając nowe przepisy, nie naruszył prawa podstawowego do urlopu, ponieważ zapewnił okres urlopu wyższy niż unijne minimum. Trybunał podkreślił również, że zasada równego traktowania, ochrona uzasadnionych oczekiwań oraz prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego nie zostały naruszone. W konsekwencji, skarga urzędników została oddalona, a wyrok Sądu uchylony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, zmniejszenie liczby dni urlopu nie narusza prawa podstawowego, o ile liczba dni nadal przekracza minimalne wymogi UE (cztery tygodnie) i zapewnia pracownikowi czas na odpoczynek i regenerację.

Uzasadnienie

Prawo do urlopu ma na celu poprawę warunków życia i pracy, ale jego długość może być modyfikowana przez prawodawcę, o ile pozostaje powyżej unijnego minimum. Nowe przepisy zapewniły liczbę dni urlopu przekraczającą cztery tygodnie, co jest zgodne z celem prawa do urlopu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_odwolanie

Strona wygrywająca

Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Komisja Europejska	instytucja_ue	skarżący w pierwszej instancji
Francisco Carreras Sequeros	osoba_fizyczna	strona skarżąca w pierwszej instancji
Mariola de las Heras Ojeda	osoba_fizyczna	strona skarżąca w pierwszej instancji
Olivier Maes	osoba_fizyczna	strona skarżąca w pierwszej instancji
Gabrio Marinozzi	osoba_fizyczna	strona skarżąca w pierwszej instancji
Giacomo Miserocchi	osoba_fizyczna	strona skarżąca w pierwszej instancji
Marc Thieme Groen	osoba_fizyczna	strona skarżąca w pierwszej instancji
Parlament Europejski	instytucja_ue	interwenient w pierwszej instancji
Rada Unii Europejskiej	instytucja_ue	interwenient w pierwszej instancji

Przepisy (14)

Główne

Karta art. 31 § 2

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo każdego pracownika do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy, do okresów dziennego i tygodniowego odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu.

Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 1

Minimalny wymiar corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego wynosi cztery tygodnie.

Regulamin pracowniczy art. 6 § załącznik X

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej

Przepis przejściowy i ostateczny określający liczbę dni urlopu dla urzędników w państwach trzecich.

Pomocnicze

Europejska karta społeczna art. 2

Zapewnienie corocznego, co najmniej czterotygodniowego płatnego urlopu.

Wspólnotowa karta socjalnych praw podstawowych pracowników art. 8

Prawo pracownika do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego.

Dyrektywa 2003/88/WE art. 14

Dyrektywa nie stosuje się, jeżeli inne instrumenty wspólnotowe zawierają bardziej szczegółowe wymagania.

Dyrektywa 2003/88/WE art. 23

Wprowadzenie dyrektywy nie stanowi podstawy do zmniejszania ogólnego poziomu ochrony pracowników.

Regulamin pracowniczy art. 1e § 2

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej

Urzędnikom zapewnia się warunki pracy zgodne z normami bezpieczeństwa i higieny pracy, na poziomie minimalnych wymagań UE.

Regulamin pracowniczy art. 57 § pierwszy

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej

Urzędnicy uprawnieni do urlopu corocznego w wymiarze 24-30 dni roboczych.

TFUE art. 266