C-118/13
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop nie wygasa w przypadku śmierci pracownika, a jego przyznanie nie może zależeć od złożenia wniosku.
Sprawa dotyczyła prawa spadkobierczyni do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop zmarłego pracownika. Niemieckie sądy krajowe odmawiały przyznania tego prawa, uznając je za wygasające wraz ze śmiercią pracownika. Trybunał Sprawiedliwości UE, powołując się na Dyrektywę 2003/88/WE, stwierdził, że prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalne i nie może wygasnąć z powodu śmierci pracownika. Podkreślono, że ekwiwalent pieniężny jest niezbędny do zapewnienia skuteczności tego prawa, a jego przyznanie nie może być uzależnione od złożenia wniosku przez pracownika.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Landesarbeitsgericht Hamm w związku ze sporem dotyczącym prawa spadkobierczyni (Gülay Bollacke) do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop zmarłego męża, Jürgena Bollackego, który był pracownikiem spółki K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG. Pracownik zmarł, pozostawiając 140,5 dnia niewykorzystanego urlopu. Niemieckie sądy krajowe, opierając się na orzecznictwie Bundesarbeitsgericht, odmawiały przyznania ekwiwalentu, uznając, że prawo do niego wygasa w przypadku śmierci pracownika. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując art. 7 dyrektywy 2003/88/WE, przypomniał, że prawo do corocznego płatnego urlopu jest zasadą socjalnego prawa Unii o szczególnej wadze, od której nie można odstępować. Podkreślono, że prawo to obejmuje zarówno możliwość faktycznego skorzystania z urlopu, jak i prawo do otrzymania wynagrodzenia z tego tytułu. W przypadku ustania stosunku pracy, gdy faktyczne skorzystanie z urlopu nie jest już możliwe, art. 7 ust. 2 dyrektywy ustanawia prawo do ekwiwalentu pieniężnego, aby zapobiec utracie tego prawa. Trybunał stwierdził, że śmierć pracownika nie może stanowić przeszkody w przekształceniu prawa do urlopu w prawo do ekwiwalentu pieniężnego, ponieważ byłoby to sprzeczne z celem dyrektywy i prowadziłoby do utraty tego podstawowego prawa. Ponadto, Trybunał uznał, że prawo do ekwiwalentu pieniężnego nie może zależeć od wcześniejszego złożenia przez pracownika wniosku, gdyż jest ono przyznawane bezpośrednio przez dyrektywę i nie może być uzależnione od dodatkowych warunków. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że art. 7 dyrektywy 2003/88/WE stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które powodują wygaśnięcie prawa do urlopu i ekwiwalentu pieniężnego w przypadku śmierci pracownika, a także tym, które uzależniają przyznanie ekwiwalentu od złożenia wniosku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, prawo do ekwiwalentu pieniężnego nie wygasa w przypadku śmierci pracownika.
Uzasadnienie
Prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalną zasadą prawa UE. Ekwiwalent pieniężny jest niezbędny do zapewnienia skuteczności tego prawa, gdy faktyczne skorzystanie z urlopu nie jest możliwe. Śmierć pracownika nie może prowadzić do utraty tego prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżąca (spadkobierczyni)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Gülay Bollacke | osoba_fizyczna | skarżący |
| K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG | spolka | pozwany |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd duński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd węgierski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Prawo do corocznego płatnego urlopu jest zasadą socjalnego prawa Unii o szczególnej wadze, od której nie można odstępować. Nie może wygasnąć z powodu śmierci pracownika.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 2
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
W przypadku ustania stosunku pracy, gdy faktyczne skorzystanie z urlopu nie jest możliwe, ustanawia prawo pracownika do ekwiwalentu pieniężnego. Prawo to nie może zależeć od wcześniejszego złożenia wniosku.
Pomocnicze
Dyrektywa 2003/88/WE art. 15
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Nie wpływa na prawo państwa członkowskiego do stosowania lub wprowadzania bardziej korzystnych przepisów.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 17
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Państwa członkowskie mogą stosować odstępstwa od niektórych przepisów, ale nie od art. 7.
BUrlG art. 7 § 4
Bundesurlaubsgesetz (ustawa federalna w sprawie urlopów)
Jeżeli ze względu na ustanie stosunku pracy urlop nie może zostać udzielony w całości lub w części, należy wypłacić ekwiwalent pieniężny.
BGB art. 1922 § 1
Bürgerliches Gesetzbuch (kodeks cywilny)
Całość majątku osoby przechodzi z chwilą jej śmierci na spadkobierców.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalną zasadą prawa UE. Ekwiwalent pieniężny jest niezbędny do zapewnienia skuteczności prawa do urlopu, gdy jego faktyczne wykorzystanie jest niemożliwe. Śmierć pracownika nie może prowadzić do utraty prawa do urlopu lub ekwiwalentu. Prawo do ekwiwalentu pieniężnego wynika bezpośrednio z dyrektywy i nie wymaga dodatkowych wniosków.
Odrzucone argumenty
Prawo do ekwiwalentu pieniężnego wygasa w przypadku śmierci pracownika. Prawo do ekwiwalentu pieniężnego jest ściśle związane z osobą pracownika i nie przechodzi na spadkobierców. Pracodawca nie jest zobowiązany do wypłaty ekwiwalentu, jeśli pracownik nie złożył wniosku przed śmiercią.
Godne uwagi sformułowania
prawo każdego pracownika do corocznego płatnego urlopu należy uważać za zasadę socjalnego prawa Unii o szczególnej wadze, od której nie może być odstępstw prawo do corocznego urlopu oraz prawo do otrzymania wynagrodzenia z tego tytułu jako dwa aspekty jednego prawa prawo do ekwiwalentu pieniężnego, aby zapobiec sytuacji, w której [...] było wykluczone niespodziewane zdarzenie, pozostające poza kontrolą pracownika czy pracodawcy, wiązałoby się z całkowitą utratą z mocą wsteczną samego prawa do corocznego płatnego urlopu
Skład orzekający
A. Tizzano
prezes_izby
E. Levits
sprawozdawca
M. Berger
sędzia
S. Rodin
sędzia
F. Biltgen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że prawo do ekwiwalentu za urlop po śmierci pracownika jest chronione przez prawo UE i nie wygasa."
Ograniczenia: Dotyczy interpretacji dyrektywy UE, więc stosowanie zależy od implementacji w prawie krajowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa porusza ważny aspekt prawa pracy dotyczący praw pracowniczych po śmierci, co ma znaczenie emocjonalne i praktyczne dla wielu osób.
“Czy śmierć pracownika oznacza utratę prawa do ekwiwalentu za urlop? TSUE odpowiada: NIE!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI