C-118/11

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo do odliczenia VAT od najmu pojazdu samochodowego zależy od istnienia bezpośredniego i ścisłego związku z działalnością gospodarczą podatnika, a w przypadku leasingu finansowego, od zaliczenia pojazdu do majątku przedsiębiorstwa.

Sprawa dotyczyła prawa do odliczenia VAT od najmu i leasingu pojazdów samochodowych wykorzystywanych przez pracodawcę do transportu pracownika między domem a pracą. Trybunał Sprawiedliwości UE wyjaśnił, że prawo do odliczenia VAT od najmu pojazdu wymaga bezpośredniego i ścisłego związku z opodatkowanymi transakcjami podatnika, a moment powstania tego prawa następuje z upływem okresu, którego dotyczy każda płatność. W przypadku leasingu finansowego, pojazd traktowany jako dobro inwestycyjne, prawo do odliczenia przysługuje, jeśli zostanie w całości zaliczony do majątku przedsiębiorstwa, a jego wykorzystanie do celów prywatnych jest traktowane jako odpłatne świadczenie usług.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w szczególności artykułów dotyczących prawa do odliczenia VAT. Sprawa rozpatrywana była w ramach sporu między bułgarską spółką Eon Aset Menidjmunt OOD a lokalną dyrekcją narodowej agencji skarbowej, dotyczącego odmowy prawa do odliczenia VAT od najmu i leasingu pojazdów samochodowych. Spółka odliczyła VAT od faktur za najem i leasing, jednak organy podatkowe odmówiły tego prawa, uznając, że pojazdy nie były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej. Eon Aset argumentowała, że pojazdy służyły do transportu osoby zarządzającej między miejscem zamieszkania a pracą, co zgodnie z bułgarskim prawem (art. 70 ust. 3 pkt 2 ZDDS) nie powinno skutkować wyłączeniem prawa do odliczenia. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, wyjaśnił, że prawo do odliczenia VAT od najmu pojazdu samochodowego (art. 168 lit. a dyrektywy) powstaje, gdy istnieje bezpośredni i ścisły związek między wykorzystaniem pojazdu a działalnością gospodarczą podatnika, a moment powstania tego prawa następuje z upływem okresu, którego dotyczy każda płatność. W przypadku leasingu finansowego, gdzie pojazd jest traktowany jako dobro inwestycyjne, prawo do odliczenia przysługuje, jeśli podatnik zaliczy go w całości do majątku przedsiębiorstwa, a naliczony VAT jest odliczany w całości i bezpośrednio. Wykorzystanie takiego pojazdu do celów prywatnych lub niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest traktowane jako odpłatne świadczenie usług. Odnosząc się do zgodności bułgarskiego przepisu (art. 70 ust. 1 pkt 2 ZDDS) z prawem UE, Trybunał stwierdził, że przepisy te nie stoją na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu wyłączającemu prawo do odliczenia VAT od towarów i usług przeznaczonych do celów nieodpłatnych dostaw lub działalności niezwiązanej z działalnością gospodarczą, pod warunkiem, że towary kwalifikowane jako dobra inwestycyjne nie są zaliczane do majątku przedsiębiorstwa. Pytania dotyczące korekty podatku VAT w przypadku późniejszego wykorzystania dóbr zostały uznane za niedopuszczalne z uwagi na brak związku ze stanem faktycznym sporu.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (16)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy