C-117/18 P
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie PGNiG Supply & Trading GmbH, uznając, że decyzja Komisji dotycząca gazociągu OPAL nie dotyczyła spółki bezpośrednio ani indywidualnie, co skutkowało odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Spółka PGNiG Supply & Trading GmbH wniosła odwołanie od postanowienia Sądu Unii Europejskiej, które odrzuciło jej skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej w sprawie przeglądu warunków wyłączenia gazociągu OPAL z zasad dostępu stron trzecich. Spółka argumentowała, że decyzja ta dotyczy jej bezpośrednio i indywidualnie. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie, stwierdzając, że decyzja Komisji, mimo wpływu na rynek, nie dotyczyła skarżącej bezpośrednio, ponieważ krajowy organ regulacyjny (BNetzA) zachował pewien zakres uznania w jej wykonaniu, a także nie dotyczyła jej indywidualnie.
Sprawa dotyczyła odwołania PGNiG Supply & Trading GmbH od postanowienia Sądu Unii Europejskiej, które odrzuciło skargę spółki o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z 2016 r. w sprawie przeglądu warunków wyłączenia gazociągu OPAL z zasad dostępu stron trzecich i regulacji taryfowej. Spółka PGNiG argumentowała, że decyzja ta dotyczy jej bezpośrednio i indywidualnie, co powinno uzasadniać dopuszczalność jej skargi. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując odwołanie, przypomniał kryteria dopuszczalności skargi na akty niebędące aktami adresowanymi do skarżącego, zgodnie z art. 263 akapit czwarty TFUE. Stwierdził, że warunki bezpośredniego i indywidualnego dotyczenia aktu są kumulatywne. Analizując kwestię bezpośredniego wpływu, Trybunał uznał, że decyzja Komisji nie wywoływała takiego wpływu, ponieważ jej wykonanie przez niemiecki organ regulacyjny (BNetzA) nie było automatyczne i pozostawiało organowi pewien zakres uznania, zwłaszcza w kontekście konieczności ponownej oceny warunków wyłączenia. Ponadto, Trybunał uznał, że decyzja nie dotyczyła spółki indywidualnie, oddalając argumenty dotyczące wpływu na jej działalność na rynku polskim. W konsekwencji, Trybunał oddalił odwołanie jako bezzasadne, potwierdzając tym samym niedopuszczalność skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja Komisji nie dotyczy skarżącej bezpośrednio ani indywidualnie w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że wykonanie decyzji przez krajowy organ regulacyjny nie było automatyczne i pozostawiało mu pewien zakres uznania. Ponadto, decyzja nie dotyczyła skarżącej indywidualnie, a argumenty dotyczące wpływu na jej działalność na rynku polskim nie były wystarczające do stwierdzenia indywidualnego dotyczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_odwolanie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| PGNiG Supply & Trading GmbH | spolka | wnosząca odwołanie |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | strona pozwana w pierwszej instancji |
| Republika Federalna Niemiec | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Opal Gastransport GmbH & Co. KG | spolka | inne |
| OAO Gazprom | spolka | inne |
| Gazprom Eksport LLC | spolka | inne |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
TFUE art. 263 § akapit czwarty
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności wnoszonej przez osoby fizyczne lub prawne na akty, których nie są adresatami.
Dyrektywa 2009/73/WE art. 32
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE
Dotyczy dostępu stron trzecich do systemu przesyłowego i dystrybucyjnego gazu ziemnego.
Dyrektywa 2009/73/WE art. 36 § ust. 1, 3, 6, 8, 9
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE
Reguluje zasady przyznawania zwolnień z przepisów dotyczących dostępu stron trzecich i regulacji taryfowej dla nowej infrastruktury gazowej, w tym procedurę zgłaszania i zatwierdzania przez Komisję.
Dyrektywa 2009/73/WE art. 41 § ust. 6, 8, 10
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE
Dotyczy zasad ustalania taryf przez organy regulacyjne.
Statut TSUE art. 56
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Reguluje postępowanie odwoławcze przed Trybunałem Sprawiedliwości.
Pomocnicze
EnWG art. 28a ust. 1
Ustawa o zaopatrzeniu w energię elektryczną i gaz
Niemieckie przepisy pozwalające na zwolnienie połączeń wzajemnych z przepisów dotyczących dostępu stron trzecich.
Dyrektywa 2003/55/WE art. 18, 22, 25 ust. 2-4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/55/WE
Poprzedniczka Dyrektywy 2009/73/WE, zawierająca analogiczne przepisy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja Komisji nie dotyczy skarżącej bezpośrednio, ponieważ wykonanie przez krajowy organ regulacyjny nie jest automatyczne i pozostawia mu uznanie. Decyzja Komisji nie dotyczy skarżącej indywidualnie. Argumentacja spółki oparta na analogii do spraw pomocy państwa jest nieuzasadniona. Ocena dowodów dotyczących zamiaru krajowego organu regulacyjnego nie jest kwestią prawną podlegającą kontroli Trybunału.
Odrzucone argumenty
Decyzja Komisji dotyczy skarżącej bezpośrednio, ponieważ krajowy organ regulacyjny działał pod wpływem decyzji Komisji. Decyzja Komisji dotyczy skarżącej indywidualnie ze względu na jej specyficzną pozycję na rynku polskim. Sąd powinien był przeprowadzić analizę merytoryczną zarzutów dotyczących naruszenia art. 36 ust. 1 lit. a)-e) dyrektywy 2009/73/WE. Decyzja Komisji stanowi akt regulacyjny.
Godne uwagi sformułowania
ocena momentu, w którym akt prawa Unii wywołuje bezpośrednie skutki prawne wobec osoby, nie ma charakteru bezwzględnego, lecz wymaga podejścia w zależności od charakteru działania implementacyjnego kontrola działania instytucji Unii Europejskiej byłaby w praktyce niemożliwa warunki, by zaskarżony akt dotyczył skarżącego bezpośrednio i indywidualnie, są kumulatywne wykonanie aktu ma charakter czysto automatyczny i wynika z samego uregulowania Unii, bez stosowania innych przepisów pośrednich możliwość niezastosowania się do niego jest czysto teoretyczna, ponieważ ich wola dostosowania się do niego nie wzbudza żadnych wątpliwości decyzja ta nie pozostawia bowiem żadnego uznania danemu państwu członkowskiemu
Skład orzekający
M. Campos Sánchez-Bordona
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności na akty niebędące aktami adresowanymi do skarżącego, w szczególności w kontekście decyzji Komisji dotyczących rynku energii i interakcji z krajowymi organami regulacyjnymi."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z art. 263 TFUE i procedurą przewidzianą w dyrektywie dotyczącej rynku gazu. Interpretacja pojęć 'bezpośrednio' i 'indywidualnie' może być stosowana w innych kontekstach, ale wymaga analizy specyfiki danego aktu i jego wykonania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu rynku energii w UE, dostępu do infrastruktury gazowej i roli Komisji Europejskiej w relacjach z krajowymi organami regulacyjnymi. Kwestia dopuszczalności skargi jest kluczowa dla kontroli sądowej aktów UE.
“Czy decyzja Komisji ws. gazociągu OPAL była poza zasięgiem sądu? TSUE rozstrzyga kluczową kwestię dopuszczalności skargi.”
Sektor
energetyka
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI