C-115/15
Podsumowanie
TSUE orzekł, że obywatel państwa trzeciego, który doświadczył przemocy domowej, nie zachowa prawa pobytu po rozwodzie, jeśli postępowanie zostało wszczęte po wyjeździe obywatela UE z kraju, ale dzieci byłego pracownika UE i ich opiekun prawny zachowują prawo pobytu.
Sprawa dotyczyła prawa pobytu obywatelki Pakistanu (NA) w Wielkiej Brytanii po rozwodzie z obywatelem Niemiec (KA), który był pracownikiem w Wielkiej Brytanii. NA doświadczyła przemocy domowej ze strony męża, który wyjechał z kraju przed rozwodem. TSUE orzekł, że prawo pobytu na podstawie art. 13 ust. 2 lit. c dyrektywy 2004/38 nie przysługuje w takiej sytuacji, jeśli postępowanie rozwodowe zostało wszczęte po wyjeździe obywatela UE. Jednakże, dzieci pary (obywatelki Niemiec) oraz ich matka (NA) zachowują prawo pobytu na podstawie art. 12 rozporządzenia 1612/68 i art. 21 TFUE, co zapewnia im możliwość kontynuowania nauki i pobytu w Wielkiej Brytanii.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie C-115/15 rozpatrzył wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) dotyczący wykładni przepisów prawa UE w zakresie prawa pobytu członków rodziny obywatela Unii. Sprawa dotyczyła obywatelki Pakistanu (NA), która zawarła związek małżeński z obywatelem Niemiec (KA) i zamieszkała z nim w Wielkiej Brytanii, gdzie KA pracował. NA doświadczyła przemocy domowej ze strony męża, który następnie opuścił Wielką Brytanię. Po rozwodzie, który został orzeczony w Wielkiej Brytanii po wyjeździe KA, NA ubiegała się o prawo pobytu. TSUE rozstrzygnął cztery pytania prejudycjalne. Po pierwsze, dotyczące art. 13 ust. 2 lit. c dyrektywy 2004/38, orzekł, że obywatel państwa trzeciego, który doświadczył przemocy domowej, nie może zachować prawa pobytu w przyjmującym państwie członkowskim, jeśli postępowanie rozwodowe zostało wszczęte dopiero po wyjeździe obywatela Unii z tego państwa. Interpretacja ta wynika z analizy językowej, systemowej i celowościowej przepisu, który wymaga, aby obywatel UE przebywał w państwie członkowskim do momentu wszczęcia postępowania rozwodowego. Po drugie, TSUE rozpatrzył pytania dotyczące art. 20 i 21 TFUE. Stwierdził, że art. 20 TFUE nie przyznaje prawa pobytu w sytuacji, gdy prawo pobytu wynika już z prawa wtórnego Unii (w tym przypadku art. 12 rozporządzenia 1612/68). Natomiast art. 21 TFUE, w połączeniu z dyrektywą 2004/38, przyznaje prawo pobytu małoletniemu obywatelowi Unii (dzieciom NA i KA, obywatelkom Niemiec), pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek, co umożliwia również rodzicowi sprawującemu faktyczną pieczę (NA) przebywanie z dziećmi w przyjmującym państwie członkowskim. Po trzecie, TSUE rozpatrzył pytanie dotyczące art. 12 rozporządzenia 1612/68. Orzekł, że dzieci byłego pracownika migrującego (KA), które od urodzenia mieszkają w przyjmującym państwie członkowskim, mają prawo do kontynuowania nauki w tym państwie, a co za tym idzie, również prawo pobytu. To prawo pobytu obejmuje również rodzica sprawującego wyłączną pieczę nad dziećmi (NA), aby zapewnić dzieciom możliwość kontynuowania edukacji. Wyrok podkreśla złożoność przepisów dotyczących prawa pobytu członków rodzin obywateli UE i znaczenie indywidualnej sytuacji, zwłaszcza w kontekście przemocy domowej i praw dzieci do edukacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, obywatel państwa trzeciego nie może zachować prawa pobytu na podstawie art. 13 ust. 2 lit. c dyrektywy 2004/38, jeżeli postępowanie rozwodowe zostało wszczęte dopiero po wyjeździe małżonka będącego obywatelem Unii z przyjmującego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
Interpretacja art. 13 ust. 2 dyrektywy 2004/38, w tym lit. c, jest uzależniona od rozwodu i wymaga, aby obywatel UE przebywał w przyjmującym państwie członkowskim do momentu wszczęcia postępowania rozwodowego. Wyjazd obywatela UE przed tym terminem powoduje wygaśnięcie pochodnego prawa pobytu małżonka z państwa trzeciego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
dzieci i rodzic sprawujący pieczę (NA) w zakresie prawa pobytu na podstawie art. 12 rozporządzenia 1612/68 i art. 21 TFUE; obywatelka państwa trzeciego (NA) przegrała w zakresie prawa pobytu na podstawie art. 13 ust. 2 lit. c dyrektywy 2004/38.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Secretary of State for the Home Department | organ_krajowy | pozwany |
| NA | osoba_fizyczna | skarżący |
| Aire Centre | inne | interwenient |
| Zjednoczone Królestwo | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Dania | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Niderlandy | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Polska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
TFUE art. 20
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 21
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dyrektywa 2004/38/WE art. 13 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE
Rozporządzenie 1612/68 art. 12
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68
Pomocnicze
Dyrektywa 2004/38/WE art. 7 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE
rozporządzenie z 2006 r. art. 10 § 5
Immigration (European Economic Area) Regulations 2006
rozporządzenie z 2006 r. art. 15 § a
Immigration (European Economic Area) Regulations 2006
EKPC art. 8
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
Karta praw podstawowych art. 7
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dzieci byłego pracownika migrującego Unii mają prawo do kontynuowania nauki i pobytu w przyjmującym państwie członkowskim na podstawie art. 12 rozporządzenia 1612/68, niezależnie od dalszego statusu zatrudnienia rodzica. Rodzic sprawujący wyłączną pieczę nad dziećmi, które mają prawo pobytu, również nabywa prawo pobytu, aby zapewnić dzieciom możliwość kontynuowania edukacji. Art. 21 TFUE, w połączeniu z dyrektywą 2004/38, przyznaje prawo pobytu małoletniemu obywatelowi Unii i umożliwia rodzicowi sprawującemu pieczę przebywanie z nim.
Odrzucone argumenty
Obywatelka państwa trzeciego, która doświadczyła przemocy domowej, nie może zachować prawa pobytu po rozwodzie, jeśli postępowanie zostało wszczęte po wyjeździe obywatela UE z kraju, nawet jeśli przemoc miała miejsce w trakcie małżeństwa.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie prawa pobytu wyłącznie na indywidualnej podstawie prawo pobytu nie jest ograniczone do dzieci aktywnych pracowników migrujących prawo dostępu do kształcenia wiąże się z autonomicznym prawem pobytu dziecka odmówienie rodzicowi prawa do pozostania w przyjmującym państwie członkowskim w okresie nauki dzieci mogłoby prowadzić do pozbawienia dzieci prawa
Skład orzekający
R. Silva de Lapuerta
prezes_izby
A. Arabadjiev
sędzia
J.C. Bonichot
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
S. Rodin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pobytu członków rodziny obywatela UE po rozwodzie, zwłaszcza w kontekście przemocy domowej, oraz prawa dzieci do edukacji i pobytu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym wyjazdu obywatela UE przed wszczęciem postępowania rozwodowego oraz prawa dzieci do edukacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa porusza ważne kwestie prawne dotyczące ochrony ofiar przemocy domowej, praw dzieci do edukacji i stabilności ich pobytu, a także złożoność przepisów UE o swobodnym przemieszczaniu się.
“Przemoc domowa, rozwód i prawo do pobytu: Czy wyjazd obywatela UE chroni przed odpowiedzialnością?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI