C-114/13
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że część świadczenia emerytalnego wynikająca z okresu, w którym ubezpieczony mógł uzyskać zwolnienie z obowiązkowego ubezpieczenia, ale nie skorzystał z tej możliwości, jest objęta pojęciem ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego, jeśli ma to wpływ na wysokość świadczenia.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 46a ust. 3 lit. c) rozporządzenia nr 1408/71 w kontekście belgijskich przepisów antykumulacyjnych. Sąd odsyłający pytał, czy część niderlandzkiej emerytury (AOW) wynikająca z okresu, w którym ubezpieczony mógł zrezygnować z obowiązkowego ubezpieczenia, ale tego nie zrobił, powinna być traktowana jako świadczenie z ubezpieczenia dobrowolnego. Trybunał uznał, że tak, jeśli podleganie ubezpieczeniu w tym okresie miało wpływ na wysokość świadczenia, co jest zgodne z celem zapewnienia swobody przepływu pracowników i ochrony ich praw socjalnych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 46a ust. 3 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego. Sprawa wyłoniła się z konfliktu między Theodora Hendrika Bouman a belgijskim urzędem emerytalnym (Rijksdienst) w związku ze zmianą decyzji przyznającej rentę rodzinną i żądaniem zwrotu nienależnie wypłaconych świadczeń. T.H. Bouman, obywatelka niderlandzka, otrzymywała belgijską rentę rodzinną, a po powrocie do Niderlandów zaczęła odprowadzać składki na niderlandzką emeryturę (AOW). Przez cztery lata przed osiągnięciem wieku emerytalnego uzyskała zwolnienie z obowiązku podlegania ubezpieczeniu na podstawie art. 22 niderlandzkiego dekretu, co skutkowało niepełnym nabyciem uprawnień do emerytury AOW. Belgijski urząd odliczył tę emeryturę od renty rodzinnej, co T.H. Bouman zaskarżyła. Sąd odsyłający (arbeidshof te Antwerpen) miał wątpliwości, czy niderlandzka emerytura AOW, w części dotyczącej okresu, w którym ubezpieczony mógł zrezygnować z obowiązkowego ubezpieczenia, powinna być traktowana jako świadczenie z ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego w rozumieniu art. 46a ust. 3 lit. c) rozporządzenia nr 1408/71. Trybunał, analizując brzmienie, kontekst i cele rozporządzenia, a także jego genezę, stwierdził, że pojęcie „ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego” należy interpretować szeroko. Uznano, że nawet jeśli ubezpieczenie jest z natury obowiązkowe, ale ubezpieczony ma możliwość uzyskania zwolnienia, a następnie decyduje się na kontynuację podlegania ubezpieczeniu (lub nie korzysta ze zwolnienia), to taka sytuacja może być uznana za ubezpieczenie dobrowolne lub fakultatywne kontynuowane, pod warunkiem, że ma to wpływ na zakres przyszłego świadczenia. W tej konkretnej sprawie, ponieważ okres, w którym T.H. Bouman mogła uzyskać zwolnienie, ale nie skorzystała z niego, wpłynął na wysokość jej emerytury AOW, część świadczenia wynikająca z tego okresu powinna być traktowana jako pochodząca z ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego. W konsekwencji, zgodnie z art. 46a ust. 3 lit. c) rozporządzenia nr 1408/71, świadczenia te nie powinny być uwzględniane przy stosowaniu krajowych przepisów zapobiegających kumulacji, co oznaczało, że belgijski urząd nie powinien był odliczać tej części emerytury od renty rodzinnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli podleganie ubezpieczeniu w tym okresie ma wpływ na zakres świadczenia z zabezpieczenia społecznego.
Uzasadnienie
Trybunał szeroko interpretuje pojęcie „ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego”, uwzględniając cel zapewnienia swobody przepływu pracowników i ochrony ich praw. Dobrowolny lub fakultatywny charakter może wynikać z możliwości uzyskania zwolnienia z obowiązkowego ubezpieczenia, jeśli wybór ten wpływa na wysokość przyszłego świadczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Theodora Hendrika Bouman | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rijksdienst voor Pensioenen | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd belgijski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
rozporządzenie nr 1408/71 art. 46a § 3 lit. c)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
Pojęcie „ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego” należy interpretować szeroko, obejmując sytuacje, gdy ubezpieczony miał możliwość uzyskania zwolnienia z ubezpieczenia obowiązkowego, ale zdecydował się na jego kontynuację, jeśli miało to wpływ na wysokość świadczenia.
dekret królewski z 21 grudnia 1967 r. art. 52 § 1 akapit pierwszy
Koninklijk besluit van 21 december 1967 tot vaststelling van het algemeen reglement betreffende het rust- en overlevingspensioen voor werknemers
Przepis antykumulacyjny, który może być stosowany w ograniczonym zakresie w przypadku świadczeń z ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego.
Pomocnicze
rozporządzenie nr 1408/71 art. 15 § 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
rozporządzenie nr 574/72 art. 47
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71
AOW
Algemene Ouderdomswet
dekretem niderlandzkim art. 22
Besluit beperking en uitbreiding kring verzekerden volksverzekeringen
Argumenty
Skuteczne argumenty
Szeroka wykładnia pojęcia „ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego” jest zgodna z celami rozporządzenia nr 1408/71, które mają na celu zapewnienie swobody przepływu pracowników i ochronę ich praw socjalnych. Możliwość uzyskania zwolnienia z ubezpieczenia obowiązkowego, a następnie decyzja o jego kontynuacji, może być uznana za element dobrowolności, jeśli wpływa na wysokość świadczenia. Zaświadczenia instytucji jednego państwa członkowskiego nie są wiążące dla instytucji i sądów innych państw członkowskich w zakresie wykładni prawa UE.
Odrzucone argumenty
Argument rządu belgijskiego, że pojęcie „ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego” ma na celu wyłącznie zaradzenie przerwom w nabywaniu prawa do emerytury, co wykluczałoby sytuację zwolnienia z obowiązku ubezpieczenia.
Godne uwagi sformułowania
„pojęcie „ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego” należy interpretować w sposób szeroki, by nie pozbawiać zainteresowanego uprawnień wynikających z jakiegokolwiek okresu ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego ukończonego na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego.” „dobrowolny lub fakultatywny charakter ubezpieczenia takiego jak to rozpatrywane w sprawie głównej może wynikać zarówno z okoliczności, że zainteresowany musi zwrócić się o objęcie systemem ubezpieczenia lub o kontynuację ubezpieczenia, jak i z okoliczności, że jest on uprawniony do uzyskania zwolnienia z obowiązku podlegania temu ubezpieczeniu.” „zaświadczenie wystawione przez SVB nie stanowi niepodważalnego dowodu ani dla właściwej instytucji innego państwa członkowskiego, ani dla sądów tego państwa”
Skład orzekający
A. Tizzano
prezes_izby
A. Borg Barthet
sędzia
E. Levits
sędzia
M. Berger
sprawozdawca
F. Biltgen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia „ubezpieczenia dobrowolnego lub fakultatywnego kontynuowanego” w kontekście przepisów antykumulacyjnych w prawie UE, zwłaszcza w sytuacjach, gdy ubezpieczony ma możliwość zwolnienia z ubezpieczenia obowiązkowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów rozporządzenia nr 1408/71 i może wymagać dostosowania do nowszych regulacji koordynujących systemy zabezpieczenia społecznego (np. rozporządzenie nr 883/2004).
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonej interpretacji przepisów UE dotyczących zabezpieczenia społecznego i ma praktyczne znaczenie dla osób migrujących w UE, które mogą napotkać podobne problemy z kumulacją świadczeń.
“Czy Twoja emerytura z innego kraju może zostać obniżona przez przepisy antykumulacyjne? TSUE wyjaśnia, kiedy ubezpieczenie dobrowolne chroni Twoje prawa.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI