C-113/14

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2016-09-07
cjeuprawo_ue_ogolnepodstawa prawna aktow UEWysokatrybunal
podstawa prawnawspólna polityka rolnaustalanie cenprogi referencyjneinterwencja publicznaTSUErozporządzenie UE

Podsumowanie

Trybunał stwierdził nieważność przepisów dotyczących progów referencyjnych produktów rolnych, uznając, że powinny one zostać przyjęte na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE, a nie art. 43 ust. 2 TFUE.

Niemcy wniosły skargę o stwierdzenie nieważności przepisów dotyczących progów referencyjnych produktów rolnych, argumentując, że zostały one przyjęte na niewłaściwej podstawie prawnej (art. 43 ust. 2 TFUE zamiast art. 43 ust. 3 TFUE). Trybunał uznał skargę za dopuszczalną i stwierdził, że progi referencyjne, będące podstawą do ustalania cen interwencyjnych, stanowią środek dotyczący ustalania cen, co wymaga zastosowania art. 43 ust. 3 TFUE. W związku z tym, stwierdzono nieważność zaskarżonych przepisów, z utrzymaniem ich skutków do czasu wprowadzenia nowych regulacji.

Skarga Republiki Federalnej Niemiec dotyczyła stwierdzenia nieważności art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków) oraz art. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 1370/2013 (rozporządzenie ustalające). Niemcy argumentowały, że przepisy te, dotyczące ustalania progów referencyjnych dla produktów rolnych, zostały przyjęte na niewłaściwej podstawie prawnej – art. 43 ust. 2 TFUE, podczas gdy powinny być oparte na art. 43 ust. 3 TFUE, który przyznaje Radzie wyłączne uprawnienia do przyjmowania środków dotyczących ustalania cen. Trybunał uznał skargę za dopuszczalną, stwierdzając, że progi referencyjne, mimo zmiany nazwy z 'cen referencyjnych', stanowią element ustalania cen i powinny być przyjmowane na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE. W konsekwencji, Trybunał stwierdził nieważność obu zaskarżonych artykułów. Ze względu na potrzebę zapewnienia pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, Trybunał orzekł o utrzymaniu w mocy skutków stwierdzonych nieważności przepisów do czasu wejścia w życie nowych regulacji, nie dłużej jednak niż przez pięć miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku. Parlament Europejski i Rada zostały obciążone kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Wybór art. 43 ust. 2 TFUE jako podstawy prawnej był nieprawidłowy. Progi referencyjne stanowią środek dotyczący ustalania cen i powinny zostać przyjęte na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że progi referencyjne, mimo zmiany nazwy, nadal służą jako podstawa do ustalania cen interwencyjnych i są środkiem dotyczącym ustalania cen. Ich ustalanie, w tym aktualizacja w oparciu o czynniki techniczne, jest prerogatywą Rady na mocy art. 43 ust. 3 TFUE, a nie wyborem politycznym zastrzeżonym dla prawodawcy na mocy art. 43 ust. 2 TFUE.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_niewaznosc

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
Republika Federalna Niemiecpanstwo_czlonkowskieskarżący
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnejpanstwo_czlonkowskieinterwenient
Republika Czeskapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Parlament Europejskiinstytucja_uepozwany
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwany
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

TFUE art. 43 § 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania cen, potrąceń, pomocy i ograniczeń ilościowych. Dotyczy środków o charakterze technicznym, nie wymagających wyborów politycznych.

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.

rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków art. 7

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

Ustalenie progów referencyjnych dla produktów rolnych.

rozporządzenie ustalające art. 2

Rozporządzenie Rady (UE) nr 1370/2013

Określenie środków dotyczących ustalania cen interwencyjnych w oparciu o progi referencyjne.

Pomocnicze

TFUE art. 43 § 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zwykła procedura ustawodawcza, obejmująca przepisy niezbędne dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej i rybołówstwa, wymagające wyborów politycznych.

TFUE art. 264 § 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Możliwość utrzymania w mocy skutków aktu, o którego nieważności orzeczono.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007

Poprzednie rozporządzenie ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Artykuł 7 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynków, ustalający progi referencyjne, stanowi środek dotyczący ustalania cen i powinien zostać przyjęty na podstawie art. 43 ust. 3 TFUE, a nie art. 43 ust. 2 TFUE. Progi referencyjne są niezbędne do ustalenia cen interwencyjnych, co czyni je elementem ustalania cen. Aktualizacja progów referencyjnych opiera się na ocenach technicznych i naukowych, co jest prerogatywą Rady na mocy art. 43 ust. 3 TFUE.

Odrzucone argumenty

Artykuł 7 rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynków został prawidłowo przyjęty na podstawie art. 43 ust. 2 TFUE, ponieważ wiąże się z wyborami politycznymi niezbędnymi dla celów WPR. Progi referencyjne nie są cenami sensu stricto, a ich ustalanie nie wymaga wyłącznej kompetencji Rady. Zmiana nazwy z 'cen referencyjnych' na 'progi referencyjne' oznacza zmianę charakteru przepisu.

Godne uwagi sformułowania

„środki dotyczące ustalania cen” „progi referencyjne” „ceny interwencyjne” „wybór polityczny zastrzeżony dla prawodawcy Unii” „środki o charakterze głównie technicznym” „utrzymanie w mocy skutków”

Skład orzekający

J.L. da Cruz Vilaça

prezes

F. Biltgen

sprawozdawca

A. Borg Barthet

sędzia

E. Levits

sędzia

M. Berger

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja podziału kompetencji między instytucjami UE w zakresie przyjmowania aktów prawnych dotyczących wspólnej polityki rolnej, w szczególności rozróżnienie między art. 43 ust. 2 i 43 ust. 3 TFUE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego podziału kompetencji w ramach TFUE, który może być stosowany analogicznie do innych obszarów polityki UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia podziału kompetencji między instytucjami UE, co jest fundamentalne dla zrozumienia procesu legislacyjnego UE. Wybór niewłaściwej podstawy prawnej doprowadził do stwierdzenia nieważności przepisów, co pokazuje znaczenie precyzji prawnej.

Trybunał UE: Błędna podstawa prawna uchyla przepisy rolne. Kluczowy spór o kompetencje między Radą a Parlamentem.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI