C-112/20
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że dobro dziecka musi być uwzględnione przy wydawaniu decyzji o powrocie rodzica, nawet jeśli dziecko nie jest adresatem tej decyzji.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o powrotach nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich w kontekście decyzji o nakazie powrotu wydanej wobec ojca dziecka będącego obywatelem UE. Sąd odsyłający pytał, czy dobro dziecka musi być uwzględnione, gdy decyzja dotyczy tylko rodzica. Trybunał uznał, że art. 5 dyrektywy, w związku z Kartą Praw Podstawowych, wymaga uwzględnienia dobra dziecka, nawet jeśli decyzja nakazująca powrót jest skierowana wyłącznie do rodzica.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 5 dyrektywy 2008/115/WE w sprawie powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, w związku z art. 13 tej dyrektywy oraz art. 24 i 47 Karty praw podstawowych UE. Sprawa wyłoniła się z odwołania M.A. od decyzji nakazującej mu opuszczenie Belgii i zakazującej wjazdu, wydanych z powodu popełnionych przestępstw. M.A. podnosił, że jego małoletnia córka jest obywatelką Belgii i opuszczenie przez niego kraju zmusiłoby ją do opuszczenia UE, co naruszałoby jej prawa. Sąd odsyłający pytał, czy dobro dziecka będącego obywatelem UE musi być uwzględnione przy wydawaniu decyzji nakazującej powrót rodzica, nawet jeśli dziecko nie jest adresatem tej decyzji. Trybunał, analizując cel i systematykę dyrektywy oraz Karty Praw Podstawowych, stwierdził, że art. 5 dyrektywy nakłada obowiązek należytego uwzględnienia dobra dziecka przy wprowadzaniu dyrektywy w życie, co obejmuje również sytuacje, gdy decyzja o powrocie dotyczy rodzica, a nie bezpośrednio dziecka. Podkreślono, że dobro dziecka jest nadrzędną zasadą we wszystkich działaniach dotyczących dzieci, zgodnie z Konwencją o Prawach Dziecka i Kartą Praw Podstawowych. Trybunał orzekł, że państwa członkowskie są zobowiązane do należytego uwzględnienia dobra dziecka przed wydaniem decyzji nakazującej powrót zaopatrzonej w zakaz wjazdu, nawet jeśli adresatem tej decyzji jest nie małoletni, lecz jego ojciec.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, państwa członkowskie są zobowiązane do należytego uwzględnienia dobra dziecka przed wydaniem decyzji nakazującej powrót zaopatrzonej w zakaz wjazdu, nawet jeśli adresatem tej decyzji jest nie małoletni, lecz jego ojciec.
Uzasadnienie
Artykuł 5 dyrektywy 2008/115/WE stanowi ogólną zasadę, która ma zastosowanie przy wprowadzaniu dyrektywy w życie, w tym przy wydawaniu decyzji o powrocie. Dobro dziecka, jako nadrzędna zasada, musi być uwzględnione we wszystkich działaniach dotyczących dzieci, zgodnie z Kartą Praw Podstawowych i Konwencją o Prawach Dziecka. Obowiązek ten dotyczy również sytuacji, gdy decyzja o powrocie dotyczy rodzica, a nie bezpośrednio dziecka, ponieważ takie decyzje mogą mieć poważne konsekwencje dla dziecka.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.A. | osoba_fizyczna | skarżący |
| État belge | inne | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2008/115/WE art. 5
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
Państwa członkowskie muszą należycie uwzględniać dobro dziecka przy wprowadzaniu dyrektywy w życie, w tym przy wydawaniu decyzji nakazującej powrót, nawet jeśli adresatem decyzji nie jest dziecko, lecz jego rodzic.
Karta art. 24 § 2
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
We wszystkich działaniach dotyczących dzieci należy przede wszystkim uwzględnić dobro dziecka.
Pomocnicze
Dyrektywa 2008/115/WE art. 13
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
Karta art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Procedura współpracy między Trybunałem a sądami krajowymi.
TFUE art. 20
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Możliwość przyznania zezwolenia na pobyt na podstawie obywatelstwa UE dziecka.
loi du 15 décembre 1980 art. 74/13
Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedlaniu się i wydalaniu cudzoziemców
Transpozycja art. 5 dyrektywy 2008/115/WE, nakazująca uwzględnienie dobra dziecka, więzów rodzinnych i stanu zdrowia przy wydawaniu decyzji o wydaleniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek uwzględnienia dobra dziecka wynika z art. 5 dyrektywy 2008/115/WE i jest ogólną zasadą, która ma zastosowanie niezależnie od tego, czy dziecko jest adresatem decyzji o powrocie. Dobro dziecka jest nadrzędną zasadą we wszystkich działaniach dotyczących dzieci, zgodnie z art. 24 ust. 2 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 3 ust. 1 Konwencji o Prawach Dziecka. Decyzje o powrocie rodzica mogą mieć poważne konsekwencje dla dziecka, dlatego jego dobro musi być uwzględnione. Systematyka dyrektywy 2008/115/WE, w tym art. 7 ust. 2 i art. 14 ust. 1, potwierdza obowiązek uwzględniania dobra dziecka nawet wtedy, gdy nie jest ono adresatem decyzji.
Odrzucone argumenty
Argumentacja M.A. dotycząca legitymacji procesowej w podniesieniu zarzutu naruszenia art. 24 Karty w imieniu dziecka została uznana za kwestię prawa krajowego, niepodlegającą wykładni prejudycjalnej. Dorozumiane uznanie przez Conseil du contentieux des étrangers, że dobro dziecka powinno być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy decyzja administracyjna wyraźnie dotyczy tego dziecka.
Godne uwagi sformułowania
„dobro dziecka powinno być kwestią nadrzędną dla państw członkowskich przy wprowadzaniu w życie niniejszej dyrektywy” „państwa członkowskie są zobowiązane do należytego uwzględnienia dobra dziecka przed wydaniem decyzji nakazującej powrót zaopatrzonej w zakaz wjazdu, nawet jeśli adresatem tej decyzji jest nie małoletni, lecz jego ojciec” „przepis ten dotyczy w sposób ogólny wszystkich decyzji i wszystkich działań, które dotyczą bezpośrednio lub pośrednio dzieci”
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
C. Lycourgos
sprawozdawca
I. Jarukaitis
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie nadrzędności dobra dziecka w postępowaniach dotyczących powrotu rodziców będących obywatelami państw trzecich, nawet jeśli dziecko jest obywatelem UE."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE i ma zastosowanie w państwach członkowskich. Konkretne zastosowanie wymaga analizy stanu faktycznego przez sądy krajowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa porusza ważny temat ochrony praw dziecka w kontekście polityki migracyjnej i prawa rodzinnego, co jest istotne zarówno dla prawników, jak i dla szerszej publiczności.
“Dobro dziecka ważniejsze niż decyzja o powrocie rodzica? TSUE rozstrzyga.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę