C-108/22
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 306 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT). Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Polsce dotyczyła spółki C. sp. z o.o. w likwidacji, która działała jako konsolidator usług hotelowych. Spółka ta nabywała we własnym imieniu i na własny rachunek usługi noclegowe od innych podatników, a następnie odsprzedawała je swoim klientom, będącym przedsiębiorcami. W zależności od potrzeb klientów, spółka oferowała również doradztwo w wyborze miejsca noclegowego i pomoc w organizacji podróży, jednak najczęściej świadczyła jedynie usługę noclegową. Organ podatkowy uznał, że odsprzedaż samych usług noclegowych nie stanowi „usługi turystyki” w rozumieniu polskiej ustawy o VAT i nie może korzystać z procedury szczególnej dla biur podróży, ponieważ usługa ta nie miała charakteru kompleksowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał jednak skargę spółki za zasadną, opierając się na wykładni dyrektywy VAT i orzecznictwie TSUE. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując skargę kasacyjną organu podatkowego, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy art. 306 dyrektywy VAT może dotyczyć podatnika, który nabywa i odsprzedaje usługi noclegowe innym podmiotom gospodarczym, bez świadczenia dodatkowych usług. Trybunał przypomniał, że głównym celem procedury szczególnej dla biur podróży jest uniknięcie trudności związanych ze stosowaniem ogólnych zasad VAT do transakcji obejmujących świadczenia od podmiotów trzecich. Analizując art. 306 dyrektywy, Trybunał stwierdził, że spółka C. spełnia materialne przesłanki do skorzystania z tej procedury. Co istotne, Trybunał powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (wyrok w sprawie C-552/17 Alpenchalets Resorts), zgodnie z którym wyłączenie z zakresu stosowania art. 306 dyrektywy usług świadczonych przez biuro podróży tylko dlatego, że obejmują one jedynie zakwaterowanie, prowadziłoby do skomplikowanej procedury podatkowej sprzecznej z celami dyrektywy. W związku z tym Trybunał orzekł, że świadczenie podatnika polegające na zakupie usług noclegowych od innych podatników i ich odsprzedaży innym podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą jest objęte procedurą szczególną VAT mającą zastosowanie do biur podróży, nawet jeśli usługom tym nie towarzyszą usługi dodatkowe.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie stosowania procedury szczególnej VAT dla biur podróży do odsprzedaży usług noclegowych bez usług dodatkowych, w tym przez konsolidatorów usług hotelowych.
Dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy VAT i może wymagać analizy przepisów krajowych implementujących tę dyrektywę.
Zagadnienia prawne (1)
Czy procedura szczególna VAT dla biur podróży (art. 306 dyrektywy VAT) ma zastosowanie do podatnika, który nabywa i odsprzedaje usługi noclegowe innym podmiotom gospodarczym, gdy transakcjom tym nie towarzyszą żadne inne usługi dodatkowe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, świadczenie podatnika polegające na zakupie usług noclegowych od innych podatników i na ich odsprzedaży innym podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą jest objęte procedurą szczególną VAT mającą zastosowanie do biur podróży, mimo że usługom tym nie towarzyszą usługi dodatkowe.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że celem procedury szczególnej dla biur podróży jest uniknięcie trudności podatkowych związanych ze stosowaniem ogólnych zasad VAT do transakcji obejmujących świadczenia od podmiotów trzecich. Wyłączenie z tej procedury usług obejmujących jedynie zakwaterowanie prowadziłoby do skomplikowanej procedury podatkowej sprzecznej z celami dyrektywy. Dlatego też odsprzedaż samych usług noclegowych, nawet bez usług dodatkowych, powinna być objęta tą procedurą.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej | organ_krajowy | pozwany |
| C. sp. z o.o. w likwidacji | spolka | skarżący |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
dyrektywa VAT art. 306
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Procedura szczególna dla biur podróży ma zastosowanie do transakcji dokonywanych przez biura podróży, o ile występują one we własnym imieniu wobec nabywców i wykorzystują do realizacji podróży towary i usługi innych podatników. Procedura ta obejmuje również odsprzedaż samych usług noclegowych, nawet bez usług dodatkowych.
ustawa o VAT art. 119
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Określa podstawę opodatkowania usług turystyki jako marżę, stosowaną m.in. gdy podatnik działa na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek, nabywając towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.
Pomocnicze
dyrektywa VAT art. 307
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 308
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 309
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 310
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Procedura szczególna dla biur podróży ma na celu uniknięcie trudności podatkowych. • Wyłączenie odsprzedaży samych noclegów z procedury szczególnej prowadziłoby do skomplikowanej sytuacji podatkowej. • Orzecznictwo TSUE (np. Alpenchalets Resorts) potwierdza stosowanie procedury do usług obejmujących jedynie zakwaterowanie.
Odrzucone argumenty
Usługa odsprzedaży samych noclegów nie stanowi 'usługi turystyki' w rozumieniu ustawy o VAT, ponieważ nie ma charakteru kompleksowego. • Procedura szczególna dla biur podróży powinna być stosowana wyłącznie do usług kompleksowych.
Godne uwagi sformułowania
uniknięcie trudności, jakie wynikałyby dla podmiotów gospodarczych ze stosowania ogólnych zasad dyrektywy VAT dotyczących transakcji obejmujących świadczenia nabywane od podmiotów trzecich • wyłączenie z zakresu zastosowania art. 306 dyrektywy VAT usług świadczonych przez biuro podróży na tej tylko podstawie, że obejmują one jedynie zakwaterowanie, prowadziłoby do skomplikowanej procedury podatkowej
Skład orzekający
M. Safjan
prezes izby
N. Jääskinen
sędzia
M. Gavalec
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania procedury szczególnej VAT dla biur podróży do odsprzedaży usług noclegowych bez usług dodatkowych, w tym przez konsolidatorów usług hotelowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy VAT i może wymagać analizy przepisów krajowych implementujących tę dyrektywę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia VAT w branży turystycznej i wyjaśnia, kiedy stosuje się uproszczoną procedurę opodatkowania marży, co jest kluczowe dla wielu firm.
“VAT dla biur podróży: Czy odsprzedaż samych noclegów też podlega uproszczonej marży?”
Sektor
turystyka
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny