C-108/20
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że podatnikowi można odmówić prawa do odliczenia VAT, jeśli wiedział lub powinien był wiedzieć o oszustwie VAT na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, nawet jeśli nie brał w nim czynnego udziału.
Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów VAT w kontekście oszustwa. Podatnik HR odliczył VAT naliczony od nabytych napojów, mimo że dostawca (P GmbH) działał w ramach oszustwa VAT. Niemiecki sąd zapytał, czy wiedza podatnika o oszustwie na wcześniejszym etapie, bez jego czynnego udziału, wystarcza do odmowy prawa do odliczenia. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że taka odmowa jest zgodna z prawem UE, ponieważ wiedza lub powinność wiedzy o oszustwie wystarcza do uznania podatnika za współsprawcę i pozbawienia go prawa do odliczenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 167 i 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Sprawa rozpatrywana przez Finanzgericht Berlin-Brandenburg dotyczyła odmowy prawa do odliczenia VAT naliczonego przez podatniczkę HR z tytułu nabycia napojów w latach 2009 i 2010. Odmowa wynikała z faktu, że dostawca napojów, P GmbH, działał w ramach oszustwa VAT, a małżonek HR dostarczał towary do P GmbH bez faktur, podczas gdy P GmbH wystawiało fikcyjne faktury. Niemiecki sąd miał wątpliwości, czy sama wiedza podatnika (HR) lub powinność wiedzy o oszustwie VAT popełnionym na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, bez jego czynnego udziału w tym oszustwie, jest wystarczającą podstawą do odmowy prawa do odliczenia VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (m.in. sprawy Kittel i Recolta Recycling, Mahagében i Dávid), orzekł, że zwalczanie oszustw jest celem wspieranym przez dyrektywę. Podatnikowi można odmówić prawa do odliczenia, jeżeli wiedział lub powinien był wiedzieć, że poprzez nabycie towarów lub usług uczestniczy w transakcji związanej z oszustwem VAT. W takim przypadku podatnik jest uważany za współsprawcę oszustwa, nawet jeśli nie brał w nim czynnego udziału, nie zachęcał do niego ani nie ułatwiał. Wiedza lub powinność wiedzy o oszustwie, poparta obiektywnymi dowodami, jest wystarczająca do odmowy prawa do odliczenia. Trybunał podkreślił, że nie jest to sankcja, lecz konsekwencja udziału w oszustwie, a zasada neutralności podatkowej nie może być wykorzystywana przez podatnika, który uczestniczył w oszustwie. W związku z tym, dyrektywa 2006/112/WE nie stoi na przeszkodzie krajowej praktyce odmawiania prawa do odliczenia VAT w takich okolicznościach.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wiedza lub powinność wiedzy o oszustwie VAT na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, nawet bez czynnego udziału podatnika, jest wystarczająca do odmowy prawa do odliczenia naliczonego VAT.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć o oszustwie VAT na wcześniejszym etapie, staje się współsprawcą i podaje pomocną dłoń sprawcom oszustwa. Odmowa prawa do odliczenia w takich okolicznościach jest zgodna z celem zwalczania oszustw i nie narusza zasady neutralności podatkowej, ponieważ zasada ta nie może być stosowana przez podatnika uczestniczącego w oszustwie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| HR | inne | skarżący |
| Finanzamt Wilmersdorf | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
Dyrektywa VAT art. 167
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Określa moment powstania prawa do odliczenia.
Dyrektywa VAT art. 168 § lit. a)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Określa prawo podatnika do odliczenia VAT naliczonego od towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby opodatkowanych transakcji.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 273
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Pozwala państwom członkowskim na nakładanie dodatkowych obowiązków w celu zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobiegania oszustwom.
UStG art. 15 § ust. 1
Umsatzsteuergesetz
Niemiecki przepis o prawie do odliczenia VAT naliczonego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiedza podatnika o oszustwie VAT na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, nawet bez czynnego udziału, wystarcza do odmowy prawa do odliczenia. Podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć o oszustwie, staje się współsprawcą. Odmowa prawa do odliczenia jest konieczna do zwalczania oszustw i nie narusza zasady neutralności podatkowej w przypadku udziału w oszustwie.
Odrzucone argumenty
Odmowa prawa do odliczenia powinna być uzależniona od czynnego udziału podatnika w oszustwie. Rozszerzająca wykładnia pojęcia 'łańcucha dostaw' jest zbyt szeroka i stanowi nieproporcjonalne ograniczenie zasady neutralności podatkowej. Odmowa prawa do odliczenia nie może mieć charakteru sankcji.
Godne uwagi sformułowania
podaje pomocną dłoń sprawcom tego oszustwa i staje się jego współsprawcą nie należy dokonywać rozróżnienia pomiędzy transakcjami zgodnymi i niezgodnymi z prawem ustanowienie systemu odpowiedzialności bez winy wykraczałoby poza to, co jest konieczne dla ochrony interesów skarbu państwa przezorny przedsiębiorca powinien, zależnie od okoliczności konkretnego przypadku, zasięgnąć informacji na temat innego przedsiębiorcy
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
E. Juhász
sędzia
I. Jarukaitis
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że wiedza o oszustwie VAT na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw jest wystarczająca do odmowy prawa do odliczenia, nawet bez czynnego udziału podatnika."
Ograniczenia: Wymaga obiektywnych dowodów na wiedzę lub powinność wiedzy podatnika o oszustwie. Konieczność wykazania, jakie racjonalne działania powinien podjąć podatnik.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu oszustw VAT i kluczowej dla przedsiębiorców kwestii prawa do odliczenia. Wyjaśnia granice odpowiedzialności podatnika.
“Czy Twoja wiedza o oszustwie VAT może pozbawić Cię prawa do odliczenia? TSUE wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę