C-105/03

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2005-06-16
cjeuprawo_ue_ogolnewspółpraca sądowa w sprawach karnychWysokatrybunal
ofiarydziecipostępowanie karneświadkowieochronawykładnia prawadecyzja ramowaTSUEwspółpraca sądowa

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że sąd krajowy musi mieć możliwość zezwolenia małym dzieciom, które twierdzą, że padły ofiarą złego traktowania, na składanie zeznań w sposób umożliwiający zagwarantowanie im odpowiedniego poziomu ochrony, np. poza rozprawą i przed jej terminem, interpretując przepisy decyzji ramowej w sposób zgodny z prawem krajowym.

Sprawa dotyczyła wykładni decyzji ramowej w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym, w szczególności ochrony małoletnich świadków. Sąd odsyłający z Włoch zapytał, czy sąd krajowy może zezwolić małym dzieciom, które twierdzą, że padły ofiarą złego traktowania, na składanie zeznań w sposób chroniący ich dobro, np. poza rozprawą. Trybunał uznał, że sąd krajowy ma obowiązek interpretować prawo krajowe zgodnie z decyzją ramową, o ile nie jest to sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa i nie pogarsza sytuacji oskarżonego, zezwalając na takie formy przesłuchań w celu ochrony małoletnich ofiar.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni decyzji ramowej Rady 2001/220/WSiSW w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym. Postępowanie karne toczyło się we Włoszech przeciwko nauczycielce oskarżonej o znęcanie się nad małymi dziećmi. Sędzia śledczy z Tribunale di Firenze zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy sąd krajowy musi mieć możliwość zezwolenia małym dzieciom, które twierdzą, że padły ofiarą złego traktowania, na składanie zeznań w sposób umożliwiający zagwarantowanie im odpowiedniego poziomu ochrony, na przykład poza rozprawą i przed jej terminem. Trybunał rozważył kwestię swojej właściwości do orzekania w sprawach objętych tytułem VI Traktatu o Unii Europejskiej, stwierdzając, że na mocy art. 35 UE jest właściwy do udzielania odpowiedzi na pytania prejudycjalne dotyczące wykładni decyzji ramowych, jeśli państwo członkowskie uznało jego właściwość. Włochy złożyły takie oświadczenie. Trybunał uznał, że obowiązek dokonywania wykładni prawa krajowego zgodnej z prawem Unii, wywodzący się z zasady lojalnej współpracy, obowiązuje również w przypadku decyzji ramowych. Podkreślił jednak, że obowiązek ten podlega ograniczeniom wynikającym z ogólnych zasad prawa, takich jak pewność prawa i niedziałanie prawa wstecz, i nie może prowadzić do wykładni contra legem ani do pogorszenia sytuacji prawnej oskarżonego. W odniesieniu do meritum, Trybunał orzekł, że przepisy decyzji ramowej należy interpretować w ten sposób, iż sąd krajowy musi mieć możliwość zezwolenia małym dzieciom, które twierdzą, że padły ofiarą złego traktowania, na składanie zeznań w sposób umożliwiający zagwarantowanie im odpowiedniego poziomu ochrony, np. poza rozprawą i przed jej terminem. Sąd krajowy ma obowiązek wzięcia pod uwagę całości norm prawa krajowego i dokonania ich wykładni, na ile to tylko możliwe, w świetle brzmienia oraz celów decyzji ramowej, jednocześnie szanując prawo do rzetelnego procesu sądowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, sędzia śledczy sprawuje władzę sądowniczą i może zostać uznany za sąd państwa członkowskiego w rozumieniu art. 35 UE.

Uzasadnienie

Sędzia śledczy, działając w ramach postępowania karnego, sprawuje władzę sądowniczą, co pozwala uznać go za sąd państwa członkowskiego w rozumieniu przepisów dotyczących jurysdykcji Trybunału.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Maria Pupinoosoba_fizycznaoskarżona w postępowaniu głównym
Republika Włoskapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd greckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd francuskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd portugalskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd szwedzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (14)

Główne

TUE art. 34 § ust. 2 lit. b)

Traktat o Unii Europejskiej

Decyzje ramowe wiążą państwa członkowskie co do rezultatu, pozostawiając swobodę wyboru formy i środków; nie wywołują skutku bezpośredniego.

TUE art. 35 § ust. 1

Traktat o Unii Europejskiej

Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym o ważności i wykładni decyzji ramowych.

TUE art. 35 § ust. 3 lit. b)

Traktat o Unii Europejskiej

Każdy sąd państwa członkowskiego, które złożyło odpowiednie oświadczenie, może zwrócić się do Trybunału z pytaniem prejudycjalnym, jeśli uzna, że decyzja w tej kwestii jest niezbędna do wydania wyroku.

Decyzja ramowa Rady 2001/220/WSiSW art. 2 § ust. 1 i 2

Zapewnienie ofiarom rzeczywistej i odpowiedniej roli w postępowaniu karnym oraz szczególne traktowanie ofiar podatnych na wiktymizację.

Decyzja ramowa Rady 2001/220/WSiSW art. 3

Zapewnienie ofiarom możliwości wysłuchania i dostarczenia dowodów, z ograniczeniem przesłuchań do niezbędnego stopnia.

Decyzja ramowa Rady 2001/220/WSiSW art. 8 § ust. 4

Możliwość zezwolenia ofiarom, zwłaszcza podatnym na wiktymizację, na składanie zeznań w sposób chroniący je przed skutkami składania zeznań na rozprawie, zgodnie z podstawowymi zasadami prawa państwa członkowskiego.

Pomocnicze

TWE art. 234

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Podstawa prawna dla pytań prejudycjalnych w ramach traktatu WE, której zasady stosuje się do art. 35 TUE.

TWE art. 249 § akapit trzeci

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Opis wiążącego charakteru dyrektyw, analogiczny do decyzji ramowych.

TWE art. 10

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Przepis dotyczący obowiązku lojalnej współpracy, częściowo uzasadniający obowiązek wykładni zgodnej.

CPP art. 392 § ust. 1 i 1 bis

Kodeks postępowania karnego

Regulacje dotyczące możliwości wcześniejszego przeprowadzania dowodu w postępowaniu przygotowawczym, w tym dla małoletnich pokrzywdzonych w określonych kategoriach przestępstw.

CPP art. 398 § ust. 5 bis

Kodeks postępowania karnego

Przepisy dotyczące szczególnego sposobu przeprowadzania dowodu z przesłuchania małoletnich w postępowaniach o określone przestępstwa, mające na celu ich ochronę.

CP art. 571

Kodeks karny

Włoski przepis dotyczący przestępstwa nadużycia środków dyscypliny.

CP art. 582, 585, 576

Kodeks karny

Włoskie przepisy dotyczące kwalifikowanego naruszenia czynności ciała.

EKPC art. 6

Europejska Konwencja Praw Człowieka

Prawo do rzetelnego procesu sądowego, które musi być uwzględnione przy wykładni prawa krajowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obowiązek wykładni zgodnej prawa krajowego z decyzją ramową, wynikający z zasady lojalnej współpracy i analogii do dyrektyw. Potrzeba ochrony małoletnich ofiar i zapewnienia im odpowiedniego poziomu ochrony podczas składania zeznań. Możliwość stosowania szczególnych procedur przesłuchania małoletnich świadków, o ile są zgodne z prawem krajowym i nie naruszają praw oskarżonego.

Odrzucone argumenty

Decyzje ramowe nie wywołują skutku bezpośredniego i nie mogą być stosowane zamiast prawa krajowego. Obowiązek wykładni zgodnej nie ma zastosowania do decyzji ramowych, ponieważ mają one charakter międzyrządowy. Wykładnia zgodna prawa krajowego jest niemożliwa w tej sprawie (contra legem).

Godne uwagi sformułowania

obowiązek dokonywania wykładni zgodnej prawa krajowego ograniczenia wynikające z ogólnych zasad prawa zasada pewności prawa i niedziałania prawa wstecz wykładnia prawa krajowego contra legem niedopuszczalna prawo do rzetelnego procesu sądowego szczególne traktowanie ofiar szczególnie podatnych na wiktymizację kompetencja prejudycjalna Trybunału w trybie art. 35 UE zostałaby pozbawiona skuteczności („effet utile”)

Skład orzekający

V. Skouris

prezes

P. Jann

sędzia

C.W.A. Timmermans

sędzia

A. Rosas

sędzia

R. Silva de Lapuerta

prezes_izby

A. Borg Barthet

prezes_izby

N. Colneric

sędzia

S. von Bahr

sędzia

J.N. Cunha Rodrigues

sprawozdawca

P. Kūris

sędzia

E. Juhász

sędzia

G. Arestis

sędzia

M. Ilešič

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia decyzji ramowych w kontekście współpracy sądowej w sprawach karnych, obowiązek wykładni zgodnej, ochrona małoletnich świadków w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Obowiązek wykładni zgodnej jest ograniczony przez zasady pewności prawa, niedziałania prawa wstecz oraz prawo do rzetelnego procesu. Nie może prowadzić do wykładni contra legem ani do pogorszenia sytuacji prawnej oskarżonego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii ochrony dzieci w postępowaniu karnym i wykładni prawa UE w tym zakresie, co jest istotne dla praktyków prawa i społeczeństwa.

Jak chronić dzieci-świadków w sądzie? Trybunał UE wyznacza standardy dla postępowań karnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI