C-104/18 P

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2019-09-12
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki towaroweWysokatrybunal
znak towarowy Unii Europejskiejzła wiaraunieważnienie znakuEUIPOSąd UETrybunał Sprawiedliwościochrona znakówprawo własności intelektualnej

Podsumowanie

Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdzając, że błędnie zinterpretował on przesłanki złej wiary przy zgłaszaniu znaku towarowego, wymagając zbyt wąskiego zakresu podobieństwa towarów/usług.

Sprawa dotyczyła odwołania od wyroku Sądu, który oddalił skargę na decyzję EUIPO odrzucającą wniosek o unieważnienie znaku towarowego z powodu złej wiary zgłaszającego. Strona skarżąca twierdziła, że Sąd błędnie zinterpretował art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, uznając, że zła wiara wymaga identyczności lub podobieństwa towarów/usług. Trybunał uznał odwołanie za zasadne, uchylił wyrok Sądu i stwierdził nieważność decyzji Izby Odwoławczej EUIPO, wskazując na potrzebę całościowej oceny okoliczności zgłoszenia znaku towarowego.

W niniejszej sprawie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał odwołanie od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który oddalił skargę na decyzję EUIPO odrzucającą wniosek o unieważnienie znaku towarowego z powodu złej wiary zgłaszającego. Strona wnosząca odwołanie (Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ) zarzuciła Sądowi naruszenie art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, twierdząc, że Sąd błędnie zinterpretował przesłanki złej wiary, wymagając zbyt wąskiego zakresu podobieństwa towarów lub usług między zgłaszanym znakiem a wcześniejszymi znakami. Trybunał uznał, że zła wiara może być stwierdzona na podstawie szerszego zakresu okoliczności faktycznych, nie ograniczając się jedynie do identyczności lub podobieństwa towarów/usług, które mogłyby prowadzić do wprowadzenia w błąd. Wskazał, że ocena złej wiary powinna być całościowa i uwzględniać wszystkie istotne czynniki istniejące w momencie zgłoszenia znaku. W związku z tym Trybunał uchylił zaskarżony wyrok, stwierdził nieważność decyzji Izby Odwoławczej EUIPO i oddalił żądanie unieważnienia prawa do spornego znaku towarowego przez Trybunał, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instancję EUIPO. Strony przegrywające (EUIPO i interwenient) zostały obciążone kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zła wiara może być stwierdzona na podstawie szerszego zakresu okoliczności faktycznych, nie ograniczając się jedynie do identyczności lub podobieństwa towarów/usług, które mogłyby prowadzić do wprowadzenia w błąd.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że pojęcie złej wiary należy rozumieć szerzej niż tylko w kontekście prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Ocena złej wiary powinna być całościowa i uwzględniać wszystkie istotne okoliczności istniejące w momencie zgłoszenia znaku, takie jak strategia handlowa zgłaszającego czy chronologia wydarzeń, a nie tylko relacje między towarami/usługami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_odwolanie

Strona wygrywająca

Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ

Strony

NazwaTypRola
Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AȘspolkastrona wnosząca odwołanie
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uestrona pozwana w pierwszej instancji
Joaquín Nadal Estebanosoba_fizycznainterwenient w pierwszej instancji

Przepisy (10)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. b

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Zła wiara zgłaszającego może być stwierdzona na podstawie szerszego zakresu okoliczności faktycznych, nie ograniczając się jedynie do identyczności lub podobieństwa towarów/usług, które mogłyby prowadzić do wprowadzenia w błąd.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 53 § 1 lit. a

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 71 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Rozporządzenie 2017/1001 art. 72 § 6

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Statut TSUE art. 56

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Statut TSUE art. 61 § akapit pierwszy

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Regulamin postępowania art. 138 § 1

Regulamin postępowania przed Trybunałem

Regulamin postępowania art. 184 § 1

Regulamin postępowania przed Trybunałem

Regulamin postępowania art. 184 § 2

Regulamin postępowania przed Trybunałem

Regulamin postępowania art. 190 § 2

Regulamin postępowania przed Sądem

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd błędnie zinterpretował art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, przyjmując zbyt wąski zakres stosowania tego przepisu poprzez wymaganie identyczności lub podobieństwa towarów/usług jako warunku stwierdzenia złej wiary. Ocena złej wiary powinna być całościowa i uwzględniać wszystkie istotne okoliczności faktyczne istniejące w momencie zgłoszenia znaku, a nie tylko prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

Odrzucone argumenty

Zła wiara zgłaszającego znak towarowy wymaga istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wynikającego z używania przez osobę trzecią oznaczenia identycznego lub podobnego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie „złej wiary” należy rozumieć w kontekście prawa znaków towarowych, jakim jest obrót handlowy każde twierdzenie dotyczące złej wiary należy oceniać całościowo, uwzględniając wszelkie istotne okoliczności faktyczne danego wypadku istnienie złej wiary zakłada używanie przez osobę trzecią oznaczenia identycznego lub podobnego dla identycznego lub podobnego towaru lub identycznej lub podobnej usługi, co skutkuje możliwością pomylenia wspomnianego oznaczenia z oznaczeniem, dla którego dokonano zgłoszenia

Skład orzekający

E. Regan

prezes

C. Lycourgos

sędzia

E. Juhász

sędzia

M. Ilešič

sprawozdawca

I. Jarukaitis

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'złej wiary' przy zgłaszaniu znaków towarowych Unii Europejskiej, rozszerzenie zakresu oceny poza samo prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z rozporządzeniem nr 207/2009 (choć zasady są uniwersalne dla prawa znaków UE).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy kluczowego aspektu prawa znaków towarowych - złej wiary - i wyjaśnia, że ocena ta jest szersza niż tylko podobieństwo produktów, co jest istotne dla praktyków.

Zła wiara przy rejestracji znaku towarowego: Trybunał UE rozszerza kryteria oceny.

Sektor

wlasnosc_intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI