C-101/24
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że w przypadku sprzedaży aplikacji przed 2015 r. przez pośrednika, nie można wykluczyć zastosowania art. 28 dyrektywy VAT tylko dlatego, że potwierdzenia zamówień wskazywały dewelopera jako usługodawcę i zawierały niemiecki VAT.
Sprawa dotyczyła opodatkowania VAT usług świadczonych drogą elektroniczną przez spółkę XYRALITY GmbH (dewelopera) za pośrednictwem irlandzkiego sklepu z aplikacjami przed 2015 r. Sąd odsyłający pytał, czy art. 28 dyrektywy VAT ma zastosowanie, gdy potwierdzenia zamówień wskazywały dewelopera jako usługodawcę i zawierały niemiecki VAT. Trybunał stwierdził, że samo wskazanie dewelopera i VAT w potwierdzeniach nie wyklucza zastosowania art. 28, a miejsce świadczenia usługi objętej fikcją prawną należy określić zgodnie z art. 44 dyrektywy VAT. Ponadto, pierwszy podatnik nie jest zobowiązany do zapłaty VAT na podstawie art. 203 dyrektywy, gdy usługi świadczone są na rzecz osób niebędących podatnikami.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dyrektywy VAT w sprawie opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT) usług świadczonych drogą elektroniczną przez spółkę XYRALITY GmbH (dalej „Xyrality”) w latach 2012–2014. Xyrality, z siedzibą w Niemczech, opracowuje aplikacje do gier na urządzenia mobilne i sprzedaje je za pośrednictwem irlandzkiego sklepu z aplikacjami. Klienci końcowi mogli dokonywać zakupów w aplikacjach, a płatności były realizowane przez sklep z aplikacjami. Po zakupie klient otrzymywał od sklepu z aplikacjami potwierdzenie zamówienia, które zawierało logo sklepu, wskazywało Xyrality jako usługodawcę i zawierało kwotę niemieckiego VAT. Początkowo Xyrality deklarowała niemiecki VAT, jednak później złożyła korekty, twierdząc, że zawarła umowę zlecenia z irlandzkim sklepem z aplikacjami (X) i to X działała jako usługodawca wobec klientów końcowych, a Xyrality świadczyła usługi na rzecz X. Miejsce świadczenia usług na rzecz X, zgodnie z art. 44 dyrektywy VAT, miało znajdować się w Irlandii. Niemiecki organ podatkowy uznał X za zwykłego pośrednika, a Xyrality za usługodawcę. Po wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającym skargę Xyrality, organ podatkowy wniósł rewizję do Bundesfinanzhof (sądu odsyłającego). Sąd odsyłający zadał pytania dotyczące zastosowania art. 28 dyrektywy VAT (fikcja prawna podwójnego świadczenia usług), określenia miejsca świadczenia usług w ramach tej fikcji (art. 44 czy 45 dyrektywy) oraz obowiązku zapłaty VAT na podstawie art. 203 dyrektywy. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 28 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że nie można wykluczyć jego stosowania tylko z powodu wskazania dewelopera jako usługodawcy i niemieckiego VAT w potwierdzeniach zamówień, jeśli inne okoliczności wskazują na spełnienie przesłanek tego przepisu. Miejsce usługi objętej fikcją prawną świadczonej na rzecz podatnika (w tym przypadku X) należy określić zgodnie z art. 44 dyrektywy VAT (miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika). Ponadto, pierwszy podatnik (Xyrality) nie jest zobowiązany do zapłaty VAT na podstawie art. 203 dyrektywy, gdy usługi świadczone są na rzecz osób niebędących podatnikami, ponieważ przepis ten ma na celu zapobieganie utracie wpływów podatkowych związanych z prawem do odliczenia, które w tym przypadku nie występuje.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie można wykluczyć stosowania art. 28 dyrektywy VAT tylko z tego względu, że potwierdzenia zamówienia dostarczone przez pośrednika klientom końcowym wskazują pierwszego podatnika jako usługodawcę i wskazują stawkę VAT mającą zastosowanie w państwie członkowskim siedziby tego ostatniego.
Uzasadnienie
Artykuł 28 dyrektywy VAT tworzy fikcję prawną podwójnego świadczenia usług i ma ogólne zastosowanie. Sam fakt, że klient końcowy dowiedział się o tożsamości zleceniodawcy za pośrednictwem potwierdzeń zamówienia, nie wyklucza stosowania art. 28, jeśli inne okoliczności wskazują na spełnienie jego przesłanek. Artykuł 9a rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011, choć nie miał zastosowania ratione temporis, nie zmienia interpretacji art. 28.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
XYRALITY GmbH (w zakresie pytania o VAT)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Finanzamt Hamburg-Altona | organ_krajowy | pozwany |
| XYRALITY GmbH | spolka | skarżący |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa VAT art. 28
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Dyrektywa VAT art. 44
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej.
Dyrektywa VAT art. 203
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Każda osoba, która wykazuje VAT na fakturze, jest zobowiązana do zapłaty VAT.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 2 § 1 lit. c
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 45
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Miejscem świadczenia usług na rzecz osoby niebędącej podatnikiem jest miejsce, w którym usługodawca ma siedzibę swojej działalności gospodarczej.
Rozporządzenie wykonawcze nr 282/2011 art. 9a § 1
Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Określa zasady identyfikacji usługodawcy w przypadku usług świadczonych drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy, np. sklepu z aplikacjami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potwierdzenia zamówień wskazujące dewelopera jako usługodawcę i zawierające niemiecki VAT nie wykluczają zastosowania art. 28 dyrektywy VAT. Miejsce świadczenia usługi objętej fikcją prawną z art. 28 dyrektywy VAT należy określić zgodnie z art. 44 dyrektywy (miejsce siedziby podatnika). Art. 203 dyrektywy VAT nie ma zastosowania, gdy usługi świadczone są na rzecz osób niebędących podatnikami, ponieważ nie istnieje ryzyko utraty wpływów podatkowych związanych z prawem do odliczenia.
Odrzucone argumenty
Organ podatkowy uznał X za zwykłego pośrednika, a Xyrality za usługodawcę, co prowadziło do opodatkowania VAT w Niemczech. Potwierdzenia zamówień wskazujące Xyrality jako usługodawcę i zawierające niemiecki VAT powinny skutkować obowiązkiem zapłaty VAT przez Xyrality na podstawie art. 203 dyrektywy VAT.
Godne uwagi sformułowania
fikcja prawna dwóch identycznych usług świadczonych kolejno po sobie podatnik, który w ramach świadczenia usług działa w charakterze pośrednika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, jest usługodawcą nie można wykluczyć stosowania art. 28 dyrektywy VAT tylko z tego względu, że potwierdzenia zamówienia dostarczone przez tego ostatniego podatnika klientom końcowym wskazują pierwszego podatnika jako usługodawcę i wskazują stawkę VAT mającą zastosowanie w państwie członkowskim siedziby tego ostatniego miejsce usługi objętej fikcją prawną świadczonej na rzecz tego podatnika przez podatnika mającego siedzibę w innym państwie członkowskim należy określić zgodnie z art. 44 rzeczonej dyrektywy w braku ryzyka utraty wpływów podatkowych związanego z prawem do odliczenia VAT nieprawidłowo wykazanego na fakturze ów art. 203 nie znajduje zastosowania
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes_izby
T. von Danwitz
wiceprezes_trybunału_pełniący_obowiązki_sędziego_pierwszej_izby
I. Ziemele
sędzia
A. Kumin
sędzia_sprawozdawca
S. Gervasoni
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja art. 28, 44 i 203 dyrektywy VAT w kontekście sprzedaży usług elektronicznych przez pośredników (sklepy z aplikacjami) przed 2015 r., określenie miejsca świadczenia usług w ramach fikcji prawnej, zasady opodatkowania VAT przy sprzedaży do konsumentów."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed 1 stycznia 2015 r. (wejście w życie art. 9a rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011), choć Trybunał wskazał na jego znaczenie interpretacyjne. Konieczność analizy konkretnych okoliczności faktycznych sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy popularnych sklepów z aplikacjami i VAT, co jest tematem interesującym dla wielu prawników i przedsiębiorców. Wyjaśnia złożone zasady opodatkowania w handlu elektronicznym.
“VAT w sklepach z aplikacjami: Jak fikcja prawna wpływa na opodatkowanie sprzedaży gier mobilnych?”
Sektor
IT/technologie
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę