C-101/04

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2005-01-20
cjeuprawo_ue_ogolnezabezpieczenie_spoleczneWysokatrybunal
zabezpieczenie społecznepracownicy migrującyemeryturydodatek wakacyjnybezrobocieprawo UETSUErozporządzenie 1408/71

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że dodatek wakacyjny dla emerytów jest świadczeniem emerytalnym w rozumieniu prawa UE, a okres bezrobocia należy uwzględnić przy jego przyznawaniu.

Sprawa dotyczyła interpretacji rozporządzenia nr 1408/71 w kontekście świadczeń emerytalnych dla pracowników migrujących. Roger Noteboom, obywatel Belgii pracujący w Holandii i mieszkający w Belgii, po utracie pracy przed przejściem na emeryturę, pobierał zasiłek dla bezrobotnych zgodnie z belgijskim prawem. Po przejściu na emeryturę otrzymał dodatek wakacyjny, który następnie belgijski urząd chciał odzyskać, twierdząc, że nie spełnia on warunków. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że dodatek wakacyjny jest świadczeniem emerytalnym w rozumieniu prawa UE i należy uwzględnić okres bezrobocia przy jego przyznawaniu.

Sprawa C-101/04 dotyczyła wykładni rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących. Roger Noteboom, obywatel Belgii, który pracował w Niderlandach, a mieszkał w Belgii, stracił pracę tuż przed przejściem na emeryturę. W roku poprzedzającym nabycie prawa do emerytury pobierał zasiłek dla bezrobotnych zgodnie z belgijskim ustawodawstwem. Po przejściu na emeryturę w Belgii, otrzymał dodatek wakacyjny, który następnie belgijski urząd ubezpieczeń społecznych (Rijksdienst voor Pensioenen) uznał za wypłacony omyłkowo i zażądał jego zwrotu. Głównym sporem było, czy dodatek wakacyjny jest świadczeniem emerytalnym w rozumieniu prawa UE oraz czy okres bezrobocia powinien być uwzględniony przy jego przyznawaniu. Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pytania prejudycjalne belgijskiego sądu, orzekł, że dodatek wakacyjny, przyznawany emerytom i finansowany z tych samych źródeł co emerytury, stanowi świadczenie emerytalne w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1408/71. Trybunał podkreślił, że kwalifikacja świadczenia zależy od jego elementów konstytutywnych (celów i warunków przyznania), a nie od jego nazwy czy kwalifikacji krajowej. Ponadto, Trybunał stwierdził, że zgodnie z art. 45 ust. 6 rozporządzenia nr 1408/71, właściwa instytucja państwa członkowskiego zamieszkania (w tym przypadku Belgii) powinna uwzględnić okres całkowitego bezrobocia, w którym pracownik korzystał ze świadczeń dla bezrobotnych, tak jakby podlegał on ustawodawstwu tego państwa podczas ostatniego zatrudnienia. W konsekwencji, belgijski urząd powinien był uwzględnić okres bezrobocia R. Notebooma przy ustalaniu jego prawa do dodatku wakacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, dodatek wakacyjny stanowi świadczenie emerytalne w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1408/71.

Uzasadnienie

Świadczenie można uznać za świadczenie z ubezpieczenia społecznego, jeśli jest przyznawane na podstawie prawnie określonej sytuacji (nie dyskrecjonalnej oceny potrzeb) i dotyczy jednego z ryzyk wymienionych w rozporządzeniu. Dodatek wakacyjny spełnia te kryteria, ponieważ jest przyznawany automatycznie po spełnieniu obiektywnych kryteriów, a jego elementy konstytutywne wskazują na powiązanie z emeryturą.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (R. Noteboom)

Strony

NazwaTypRola
Roger Noteboomosoba_fizycznaskarżący
Rijksdienst voor Pensioenenorgan_krajowypozwany
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Rozp. 1408/71 art. 4 § ust. 1 lit. c

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Stosowanie rozporządzenia do emerytur.

Rozp. 1408/71 art. 45 § ust. 6

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Uwzględnianie okresów bezrobocia przez instytucję państwa zamieszkania.

DK nr 50/1967 art. 22

Dekret królewski nr 50 z dnia 24 października 1967 r.

Przyznawanie dodatków wakacyjnych i uzupełniających.

DK z 21.12.1967 art. 56

Dekret królewski z dnia 21 grudnia 1967 r.

Przyznawanie dodatku wakacyjnego i uzupełniającego.

Pomocnicze

Rozp. 1408/71 art. 1 § lit. t

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Definicja świadczeń, emerytur i rent.

Rozp. 1408/71 art. 45 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Zasada sumowania okresów ubezpieczenia.

Rozp. 1408/71 art. 71 § ust. 1 lit. a) pkt ii

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Świadczenia dla bezrobotnych pracowników przygranicznych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dodatek wakacyjny, mimo swojej nazwy, posiada cechy świadczenia emerytalnego (przyznawany na podstawie prawnie określonej sytuacji, powiązany z emeryturą, finansowany z tych samych źródeł). Okres bezrobocia pracownika przygranicznego, który pobierał zasiłek dla bezrobotnych zgodnie z prawem państwa zamieszkania, powinien być uwzględniony przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalnych w tym państwie, zgodnie z art. 45 ust. 6 rozporządzenia 1408/71.

Odrzucone argumenty

Dodatek wakacyjny nie jest świadczeniem emerytalnym, lecz świadczeniem ad hoc, nieobjętym zakresem stosowania rozporządzenia 1408/71 (argument Rijksdienst). Bezrobocie R. Notebooma nie było poprzedzone zatrudnieniem w Belgii, co wyklucza uwzględnienie tego okresu przez belgijską instytucję (argument Rijksdienst).

Godne uwagi sformułowania

podział na świadczenia wyłączone z zakresu stosowania rozporządzenia nr 1408/71 i na świadczenia do niego należące opiera się na elementach konstytutywnych świadczenia, w szczególności na jego celach i warunkach przyznania, nie zaś na okoliczności, iż dane świadczenie zostało lub nie zostało zakwalifikowane przez ustawodawstwo krajowe jako świadczenie z ubezpieczenia społecznego okres pełnego zatrudnienia [całkowitego bezrobocia], w czasie którego pracownik najemny korzysta ze świadczeń na podstawie art. 71 ust. 1 lit. a) pkt ii) rozporządzenia nr 1408/71 jest brany pod uwagę przez właściwą instytucję Państwa Członkowskiego, na którego terytorium dany pracownik zamieszkuje, zgodnie z ustawodawstwem stosowanym przez tę instytucję, tak jakby podlegał on temu ustawodawstwu podczas ostatniego zatrudnienia.

Skład orzekający

N. Colneric

sprawozdawca

J. N. Cunha Rodrigues

sędzia

E. Levits

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania rozporządzenia 1408/71 do świadczeń uzupełniających oraz zasady uwzględniania okresów bezrobocia przez instytucje państwa zamieszkania w kontekście świadczeń emerytalnych dla pracowników migrujących."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego rozporządzenia (1408/71), które zostało zastąpione przez rozporządzenie (WE) nr 883/2004. Jednakże zasady interpretacyjne dotyczące charakteru świadczeń i uwzględniania okresów mogą być nadal pomocne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy praktycznych aspektów koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w UE, co jest istotne dla pracowników migrujących i ich praw emerytalnych. Wyjaśnia, jak prawo UE może wpływać na krajowe świadczenia.

Czy dodatek wakacyjny dla emeryta to świadczenie emerytalne? TSUE wyjaśnia zasady koordynacji zabezpieczenia społecznego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI