C-10/18 P
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił odwołanie spółki Mowi ASA, potwierdzając, że nałożenie dwóch odrębnych grzywien za naruszenie przepisów o kontroli koncentracji przedsiębiorstw (zgłoszenie i zawieszenie) jest dopuszczalne, a także odrzucając argumenty dotyczące wykładni pojęcia "jednej i tej samej koncentracji".
Spółka Mowi ASA odwołała się od wyroku Sądu UE, który oddalił jej skargę na decyzję Komisji Europejskiej nakładającą dwie grzywny za naruszenie przepisów rozporządzenia w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw. Spółka zarzucała m.in. błędną wykładnię pojęcia "jednej i tej samej koncentracji", naruszenie zasady ne bis in idem oraz zasady zbiegu naruszeń. Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił odwołanie, uznając, że nałożenie dwóch odrębnych grzywien za naruszenie obowiązku zgłoszenia i obowiązku zawieszenia jest dopuszczalne, a także że pojęcie "jednej i tej samej koncentracji" nie obejmuje transakcji niekoniecznych do uzyskania kontroli.
Sprawa dotyczyła odwołania spółki Mowi ASA (dawniej Marine Harvest ASA) od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który utrzymał w mocy decyzję Komisji Europejskiej nakładającą na spółkę dwie grzywny w wysokości 10 mln EUR każda. Grzywny te zostały nałożone za naruszenie art. 4 ust. 1 (obowiązek zgłoszenia koncentracji) i art. 7 ust. 1 (obowiązek zawieszenia koncentracji) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Spółka Mowi nabyła kontrolę nad Morpol ASA w grudniu 2012 r., a następnie ogłosiła publiczną ofertę nabycia pozostałych akcji. Komisja uznała, że nabycie kontroli w grudniu 2012 r. stanowiło koncentrację podlegającą zgłoszeniu i zawieszeniu, a spółka naruszyła oba te obowiązki. Mowi ASA argumentowała, że nabycie w grudniu 2012 r. i późniejsza oferta publiczna stanowiły "jedną i tę samą koncentrację" w rozumieniu motywu 20 rozporządzenia, co wyłączałoby zastosowanie obowiązku zawieszenia na mocy art. 7 ust. 2. Ponadto spółka podnosiła, że nałożenie dwóch odrębnych grzywien za to samo zachowanie narusza zasadę ne bis in idem oraz zasadę zbiegu naruszeń. Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił odwołanie. Stwierdził, że pojęcie "jednej i tej samej koncentracji" nie może być interpretowane w sposób rozszerzający, aby objąć transakcje niekonieczne do uzyskania zmiany kontroli, a art. 7 ust. 2 rozporządzenia ma zastosowanie tylko do transakcji, które są niezbędne do przejęcia kontroli. Trybunał uznał również, że nałożenie dwóch odrębnych grzywien za naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 jest dopuszczalne, ponieważ przepisy te chronią odrębne cele i mogą być naruszone jednocześnie, a zasada ne bis in idem nie ma zastosowania, gdy sankcje są nałożone w jednej decyzji. Argumenty dotyczące zbiegu naruszeń również zostały odrzucone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, pojęcie "jednej i tej samej koncentracji" nie obejmuje transakcji, które nie są konieczne do uzyskania zmiany kontroli nad przedsiębiorstwem. Art. 7 ust. 2 ma zastosowanie tylko do transakcji niezbędnych do przejęcia kontroli.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że motyw 20 rozporządzenia nr 139/2004 nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, sprzeczny z brzmieniem przepisów. Art. 7 ust. 2 stanowi wyjątek od zakazu zawieszenia i musi być interpretowany ściśle. Transakcje, które nie są konieczne do uzyskania zmiany kontroli, nie wchodzą w zakres pojęcia "koncentracji" w rozumieniu art. 3 i 7 rozporządzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_odwolanie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Mowi ASA | spolka | wnosząca odwołanie |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | strona pozwana |
Przepisy (18)
Główne
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 1 ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 3 ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 3 ust. 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 4 ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
Obowiązek zgłoszenia koncentracji przed jej wykonaniem.
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 7 ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
Obowiązek zawieszenia koncentracji do czasu uznania jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym.
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 7 ust. 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
Wyłączenie z obowiązku zawieszenia dla publicznych ofert przejęcia lub serii transakcji, pod warunkiem zgłoszenia i nie wykonywania prawa głosu.
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 14 ust. 2 lit. a
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
Możliwość nałożenia grzywny za niedokonanie zgłoszenia koncentracji.
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 14 ust. 2 lit. b
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
Możliwość nałożenia grzywny za dokonanie koncentracji z naruszeniem art. 7.
Pomocnicze
rozporządzenie nr 139/2004 art. Motyw 5
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie nr 139/2004 art. Motyw 6
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie nr 139/2004 art. Motyw 8
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie nr 139/2004 art. Motyw 20
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
Traktowanie jako "jednej i tej samej koncentracji" transakcji ściśle powiązanych warunkowo lub stanowiących ciąg transakcji w krótkim okresie.
rozporządzenie nr 139/2004 art. Motyw 34
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie nr 139/2004 art. Art. 14 ust. 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw
rozporządzenie Komisji (WE) nr 802/2004 art. Załącznik I
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 802/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004
dyrektywa 2004/25/WE
Dyrektywa 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ofert przejęcia
Karta praw podstawowych art. Art. 50
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
TFUE art. Art. 277
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Interpretacja art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 139/2004 powinna być ścisła i nie obejmuje transakcji niekoniecznych do uzyskania kontroli. Nałożenie dwóch odrębnych grzywien za naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 jest dopuszczalne, ponieważ przepisy te chronią odrębne cele i mogą być naruszone jednocześnie, a zasada ne bis in idem nie ma zastosowania do sankcji nałożonych w jednej decyzji. Zasada zbiegu naruszeń nie ma zastosowania, ponieważ rozporządzenie nr 139/2004 nie ustanawia hierarchii między naruszeniami art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1. Nowy zarzut dotyczący niezgodności z prawem art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004 jest niedopuszczalny, ponieważ nie został podniesiony przed Sądem UE.
Odrzucone argumenty
Nabycie w grudniu 2012 r. i późniejsza oferta publiczna stanowiły "jedną i tę samą koncentrację" w rozumieniu motywu 20 rozporządzenia nr 139/2004, co wyłączało zastosowanie obowiązku zawieszenia. Nałożenie dwóch odrębnych grzywien za to samo zachowanie narusza zasadę ne bis in idem. Nałożenie dwóch odrębnych grzywien narusza zasadę zbiegu naruszeń. Art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 139/2004 jest niezgodny z prawem.
Godne uwagi sformułowania
"jedna i ta sama koncentracja" "niezbędne do uzyskania zmiany kontroli" "zasada ne bis in idem nie znajduje zastosowania w niniejszym przypadku, ponieważ kary za naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 zostały nałożone przez ten sam organ w jednym i tym samym rozstrzygnięciu" "rozporządzenie nr 139/2004 przewiduje w art. 14 ust. 2 lit. a) i b) odrębne grzywny za naruszenie każdego z tych obowiązków" "naruszenie art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 jest naruszeniem krótkotrwałym, podczas gdy naruszenie art. 7 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi naruszenie ciągłe"
Skład orzekający
M. Vilaras
prezes
S. Rodin
sędzia
D. Šváby
sędzia
K. Jürimäe
sprawozdawca
N. Piçarra
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia \"jednej i tej samej koncentracji\" w kontekście rozporządzenia nr 139/2004, dopuszczalność nakładania odrębnych grzywien za naruszenie obowiązku zgłoszenia i obowiązku zawieszenia, zastosowanie zasady ne bis in idem w prawie konkurencji UE."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów rozporządzenia nr 139/2004 i zasady ne bis in idem w kontekście prawa konkurencji UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych zasad prawa konkurencji UE, w tym wykładni kluczowych pojęć i zastosowania zasady ne bis in idem. Jest to istotne dla prawników specjalizujących się w fuzjach i przejęciach oraz prawie konkurencji.
“Dwie grzywny za jedno przejęcie? TSUE wyjaśnia granice zasady ne bis in idem w prawie konkurencji.”
Sektor
rybołówstwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI