saos:300426

Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi wyrokiem z dnia 28 października 2016 roku zasądził od (...) Spółki Akcyjnej w S. na rzecz P. K. kwotę 8.125 złotych tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami, a także kwotę 570 złotych tytułem zwrotu kosztów leczenia. Powództwo w pozostałej części zostało oddalone, a powód obciążony kosztami postępowania. Powód w apelacji zarzucił naruszenie przepisów postępowania (art. 233 § 1 kpc, art. 227 kpc) poprzez błędne uznanie zachowania sprawcy za wykroczenie zamiast przestępstwa (art. 177 § 1 kk), nieudowodnienie kosztów leczenia w kwocie 400 zł, naruszenie art. 100 kpc przez niewłaściwe obciążenie go kosztami, a także naruszenie prawa materialnego (art. 442¹ § 2 kc, art. 123 § 1 kc) przez jego niezastosowanie. Wniósł o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w pozostałej części (30.375 zł zadośćuczynienia i 400 zł kosztów leczenia) oraz zasądzenie kosztów za obie instancje. Sąd Okręgowy zważył, że apelacja w części zasługuje na uwzględnienie w zakresie żądania zadośćuczynienia. Podzielił ustalenia i ocenę apelującego, iż doszło do naruszenia art. 123 § 1 pkt 1 kc, uznając zarzut przedawnienia za zasadny. Stwierdził, że zgłoszenie żądania zadośćuczynienia spowodowało przerwę biegu przedawnienia, co pozwoliło na rozszerzenie żądania w toku procesu. W tym zakresie Sąd Okręgowy podzielił pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku I PK 234/15. W konsekwencji, bezzasadne stało się odnoszenie do art. 442¹ § 2 kc. Sąd Okręgowy uznał kwotę zadośćuczynienia za zasadną w wysokości wskazanej przez Sąd Rejonowy, odwołując się do funkcji rekompensacyjnych i uwzględniając zakres cierpień powoda. Natomiast w kwestii kosztów leczenia w kwocie 400 zł, Sąd Okręgowy w pełni poparł stanowisko Sądu Rejonowego, uznając, że powód nie wykazał, aby koszty te pozostawały w normalnym związku przyczynowym ze szkodą, a także zrezygnował z możliwości przedstawienia swojego stanowiska mimo wezwania do osobistego stawiennictwa. W związku z tym, apelacja w zakresie kwoty 400 zł została oddalona. Sąd Okręgowy orzekł o odsetkach za opóźnienie od dnia 19 sierpnia 2012 roku do kwoty 25.000 zł (zgłoszonej w postępowaniu likwidacyjnym) oraz od dnia 27 października 2015 roku (doręczenia pisma rozszerzającego powództwo) do dalszej kwoty. Spostrzeżono omyłkę Sądu Rejonowego co do daty początkowej odsetek (powinna być 2013 rok, nie 2012). Orzekając o kosztach procesu za I instancję, Sąd Okręgowy uznał, że powód wygrał sprawę w 97%, stosując art. 100 zd. drugie kpc i zasądzając zwrot wszystkich kosztów w łącznej kwocie 2.922 zł. Nakazano pobranie od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwoty 4.344,48 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. O kosztach procesu za II instancję orzeczono również na podstawie art. 100 zd. drugie kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc, obciążając nimi pozwanego w całości, gdyż apelacja została uwzględniona w 99%. Koszty te wyniosły 3.339 zł. Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 385 kpc oddalając apelację w zakresie 400 zł, a w pozostałym zakresie na podstawie art. 386 § 1 kpc.

Zagadnienia prawne (3)