saos:72246

Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 805,60 zł tytułem wyrównania wynagrodzenia za okres od stycznia do sierpnia 2013 roku wraz z ustawowymi odsetkami. Sąd I instancji uznał, że powódka bezzasadnie została pominięta przy rozdziale środków na podwyżki wynagrodzeń, mimo że nie spełniała warunków pozbawiających ją prawa do takiej podwyżki. Pozwany złożył apelację, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (art. 233 § 1 kpc w zw. z art. 316 kpc) poprzez dowolną ocenę dowodów, oraz naruszenie prawa materialnego (art. 65 KC, art. 18 3b KP w zw. z art. 136 ust. 1 Prawa o Szkolnictwie Wyższym). Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił apelację jako całkowicie bezzasadną. Sąd II instancji w pełni aprobowal ustalenia faktyczne i wywody prawne Sądu Rejonowego. Uznano, że zarzut naruszenia przepisów proceduralnych jest nieuzasadniony, gdyż apelujący nie wykazał konkretnych dowodów, które zostały bezzasadnie pominięte lub uwzględnione, ani naruszenia reguł logicznego rozumowania. Sąd Okręgowy odrzucił również zarzut naruszenia prawa materialnego, wskazując, że nawet przy przyjęciu daty 19 lipca 2013 r. jako momentu oceny spełnienia przesłanek do podwyżki, powódka nie spełniała żadnych kryteriów wyłączających ją z prawa do podwyżki (nie była w okresie wypowiedzenia, nie podjęto zamiaru rozwiązania stosunku pracy, nie doszło do ustania stosunku pracy w związku z emeryturą, nie przebywała na urlopach). Sąd podkreślił, że pozwany błędnie interpretuje pojęcie zamiaru rozwiązania stosunku pracy jako synonim zamiaru nieprzedłużenia umowy na czas określony. Ponadto, Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy nie stosował przepisów dotyczących dyskryminacji, a uwzględnił powództwo z uwagi na brak podstaw prawnych do pozbawienia powódki podwyżki, co wynikało z faktu, że pozwany nie wykazał, iż powódka należała do grupy pracowników wyłączonych spod podwyżki. Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający