saos:403090

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30.08.2016 r. Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w Wydziale I Cywilnym, w składzie: Przewodniczący : SSR Piotr Brodniewicz Protokolant: Barbara Janiszewska - Górka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25.08.2016 r. sprawy z powództwa: P. G. (1) przeciwko: M. B. (1) o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.187 (trzy tysiące sto siedemdziesiąt siedem) zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 21.10.2015 r. do dnia zapłaty; 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie; 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 100 zł. tytułem zwrotu kosztów. SSR Piotr Brodniewicz UZASADNIENIE P. G. (1) domagał się zasądzenia od M. B. (2) kwoty 3187 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od 20 października 2015 roku. Roszczenie to miało znajdować swoje źródło w zawartej między stronami umowie na wykonanie i montaż szaf w lokalu pozwanego. Zgodnie z twierdzeniami pozwu strony umówiły się na zapłatę kwoty 4.187 zł natomiast pozwany uiścił jedynie zaliczkę w kwocie 1000 zł. Co prawda pozwany zgłosił uwagi co do jakości wykonanych szaf, jednak uniemożliwił usunięcie wad. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniono roszczenie w całości. Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa. Podniósł, że zamówiony towar był niezgodny z umową - posiadał liczne uszkodzenia mechanicznie oraz był niewłaściwie wykonany. Nadto w toku prac doszło do uszkodzenia podłogi oraz zabrudzenie ścian i tynków. Powód mimo stwierdzonych wad nie wymienił szaf. Mimo wezwania nie usunął też szkód spowodowanych nieprawidłowym wykonaniem montażu. Sąd ustalił, co następuje. P. G. (1) i M. B. (1) zawarli umowę, zgodnie z którą P. G. (2) zobowiązał się do wykonania na zamówienie szaf w zabudowie, a pozwany do zapłaty kwoty 4.187 zł. Tytułem zaliczki zamawiający zapłacił 1000 zł. Bezsporne, kopia zlecenia (k.39,41 – 43). P. G. (1) zlecił wykonanie elementów szaf osobie trzeciej. W dniach 22-23 września 2015 roku pracownicy powoda przystąpili do montażu zabudowy w lokalu pozwanego. Po wykonaniu montażu pozwany wraz z żoną stwierdzili wady wykonanych mebli i niezwłocznie zgłosili swoje uwagi telefonicznie pozwanemu. Ostatecznie jeszcze tego samego dnia w godzinach wieczornych doszło do spotkania w lokalu pozwanego i oględzin szaf. Powód przyznał istnienie wad – wskazywał jednak na konieczność poczynienia ustaleń ze stolarnią, której zlecił wykonanie wadliwych elementów. Bezsporne, zeznania świadka M. B. (3) (k. 113-114), przesłuchanie powoda (k. 120-121). Pismem datowanym na 23 września 2015 r. M. B. (1) szczegółowo opisał stwierdzone wady dzieła. Domagał się ich usunięcia w terminie 7 dni lub udzielenia rabatu w kwoce 2000 zł netto. Bezsporne, kopa pisma (k. 46-47). Pismem z 29 września 2015 r. doręczonym 01 października 2015 r. P. G. (1) wezwał M. B. (1) do udostępnienia dzieła w celu usunięcia wad. Bezsporne, kopa pisma z dowodem doręczenia (k. 46-47). W okresie od 25 września 2015 r. do 29 października 2015 r. strony prowadziły korespondencję elektroniczną w związku z wadliwym wykonaniem umowy. Przyjmujący zlecenie deklarował chęć usunięcia wad. Zamawiający natomiast zmienił swoje stanowisko i domagał się obniżenia ceny a nadto usunięcia szkód jakie jego zdaniem powstały w czasie montażu szaf. Ostatecznie strony nie doszły do porozumienia. Bezsporne, kopia korespondencji elektronicznej (k. 51-56). Ostatecznie wobec zmiany stanowiska dającego zlecenie i nieudostępnieniu dzieła w celu usunięcia wad P. G. (1) wystawił M. B. (1) fakturę VAT na umówioną kwotę określając termin płatności kwoty 3178 zł na 20.09.2015 r. Pozwany żądanej kwoty nie zapłacił. Bezsporne, kopia faktury (k. 50). Powyższy stan faktyczny był w dużej części bezsporny. W szczególności strony nie kwestionowały tego, że zawarły umowę o treści wskazywanej przez powoda, że doszło do jej wykonania. Przy czym nie było sporne również to, że zamontowane szafy miały wady. Za wiarygodne co do istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności Sąd uznał zeznania świadka M. B. (3) (k. 113-114) jak i powoda (k. 120-121). W istocie cały materiał dowodowy był wzajemnie niesprzeczny w tym zakresie. Poza bowiem przedmiotem niniejszego postępowania wobec zwrotu powództwa wzajemnego była kwestia ewentualnych szkód wyrządzonych przez pracowników powoda. Kwestia przebiegu procesu reklamacyjnego została przedstawiona w załączonych do pozwu dokumentach - w tym wydrukach wiadomości elektronicznych a pozwany nie przeczył ich prawdziwości. Nie było też sporne, że ostatecznie wady mebli nie zostały usunięte. Rozbieżności między stanowiskami stron w pozostałym zakresie nie dotyczyły faktów a oceny zaistniałej sytuacji. Kierując się regulacją z art. 217 §3 kpc Sąd pominął wniosek pozwanego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność stanu mebli z, zakresu uszkodzeń i wartości mebli w stanie uszkodzonym nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd odniesie się do tej kwestii w dalszej części uzasadnienia. Co do toku postępowania zwrócić trzeba też uwagę, że nie można uznać za skuteczne usprawiedliwienia pozwanego w związku z nieobecnością na rozprawie 25 sierpnia 2016 r. Przedłożone zaświadczenie nie spełniało bowiem wymogów z art. 214 1 § 1 kpc o których to wymogach pozwany był informowany (k. 73). Nadto zaświadczenie nie wskazuje na niemożność stawiennictwa w sądzie a z zaleceń lekarskich wynika, że chory może chodzić. Sąd zważył, co następuje. Podstawą faktyczna powództwa była zwarta umowa o dzieło, które miało stanowić komplet szaf na wymiar. Zgodnie z art 627 kc przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. W braku odmiennej umowy przyjmującemu zamówienie należy się wynagrodzenie w chwili oddania dzieła. (642 § 1 kc ) W sprawie nie ulega wątpliwości, że powód dzieło wykonał, nosiło ono jednak wady. Jednocześnie do odpowiedzialności za wady dzieła stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży ( art.638 § 1 kc ). Przyjmujący zamówienie jest więc odpowiedzialny względem zamawiającego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną. ( art. 556 w zw. z art.638 § 1 kc ). W związku z ujawnionymi wadami zamawiający miał możliwość złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy ( art. 560 § 1 kc w zw. z art. 638 § 1 kc ) albo z uwagi na konsumencki charakter umowy zamiast zaproponowanego przez sprzedawcę usunięcia wady żądać wymiany rzeczy na wolną od wad albo zamiast wymiany rzeczy żądać usunięcia wady ( art. 560 § 2 kc w zw. z art.638 § 1 kc ). Jednocześnie zamawiający nie miał możliwości skutecznego złożenia oświadczenia o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, jeśli sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie ( art. 560 § 1 kc w zw. z art.638 § 1 kc ). W świetle ustalonego stanu faktycznie nie ulega wątpliwości, że zamawiający wybrał żądanie usunięcia wady a jedynie ewentualnie wskazywał na możliwość przyjęcia rabatu (por. zgłoszenie reklamacji k. 16). Przyjmujący zlecenie gotów był wady usunąć. Fakt, że ostatecznie do tego nie doszło obciąża w ocenie Sądu zlecającego, bowiem zmienił on zdanie i zrezygnował z woli udostępnienia przyjmującemu zlecenie przedmiotu tego zlecenia w celu uśnięcia wad. Wynika to wprost z niekwestionowanej treści korespondencji elektronicznej między stronami (k. 51-53). Pozwany był jednak związany dokonanym pierwotnie wyborem roszczenia z tytułu wady fizycznej rzeczy. Poza tym wobec jednoznacznej deklaracji przyjmującego zlecenie co do woli usunięcia wady i wymiany szaf na niewadliwe - pozwany nie mógł skorzystać z żądania obniżenia ceny. W konsekwencji, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miała znaczenia kwestia wartości dzieła mimo istnienia wad. Pozwany winien w takim wypadku udostępnić dzieło powodowi, by ten mógł wady usunąć a dopiero gdyby okazało się to nieskuteczne mógłby żądać obniżenia ceny. W tych okolicznościach fakt istnienia wad dzieła nie zwalniał zlecającego od obowiązku zapłaty wynagrodzenia. Ewentualne szkody jakich zlecający doznał w związku z wadliwym wykonaniem umowy ma on możliwość dochodzenia w odrębnym postępowaniu w szczególności na podstawie art. 471 kc. W niniejszej sprawie wobec nieuzupełnienia braków powództwa wzajemnego nie było to możliwe. O odsetkach orzeczono zgodnie z art. 481 § 1 i 2 kc Przy tym to sam powód wyznaczył pozwanemu termin 20.09.2015 r. jako termin płatności (k. 50). W tej dacie więc pozwany nie był jeszcze w opóźnieniu i w związku z tym żądanie odsetek mogło obejmować dopiero okres od 21.09.2015r. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 2 kpc zasądzając od pozwanego na rzecz powoda zwrot uiszczonej opłaty od pozwu. SSR Piotr Brodniewicz