saos:157031

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu XVI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Kostecka Ławnicy: Andrzej Klemenski Agnieszka Stengert Protokolant: st. sekr. sąd. E. M. przy udziale Bartosza Deskiewicza – prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań-Wilda w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 28 stycznia 2015 r., 4 lutego 2015 r., 3 marca 2015 r., 19 marca 2015 r., 31 marca 2015 r., 14 kwietnia 2015 r. i 27 kwietnia 2015 r. sprawy: 1. T. D. ( D. ), syna J. i D. z domu P. , urodzonego dnia (...) w P. , nie karanego, oskarżonego o to, że: I. w dniu 21 grudnia 2011 r. w P. , wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci co najmniej 40 gram marihuany o wartości co najmniej 1200 zł w ten sposób, że sprzedał w/w substancję K. B. celem dalszej odsprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii II. w dniu 30 marca 2012 r. w P. , wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci co najmniej 30 gram marihuany o wartości co najmniej 900 zł w ten sposób, że sprzedał w/w substancję K. B. celem dalszej odsprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii III. w okresie od miesiąca kwietnia 2011 r. do grudnia 2011 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pomógł D. D. (3) w popełnieniu przez niego czynu zabronionego polegającego na uprawie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w dwóch cyklach konopi inne niż włókniste w ilości łącznie co najmniej 180 sztuk roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych i włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzenia znacznej ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram netto, które D. D. (3) następnie wprowadził do obrotu w ten sposób, że sprzedał nieustalonemu mężczyźnie ps. (...) za kwotę co najmniej 27.000 zł, poprzez dostarczenie sadzonek roślin konopi innych niż włókniste, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. IV. w okresie od marca 2013 r. do sierpnia 2013 r. w (...) /45 gmina (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z J. D. , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 120 sztuk roślin, mogące dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzył znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram, a następnie wprowadził je do obrotu sprzedając nieustalonej osobie za kwotę 27.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. V. w okresie od grudnia 2013 r. do marca 2014 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 140 sztuk roślin, mogące dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzył znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 3080 gram, a następnie wprowadził do obrotu co najmniej 2517,37 gram tego środka odurzającego, sprzedając go nieustalonej osobie za kwotę co najmniej 37.760,55 zł, tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. VI. w okresie od marca 2014 r. do dnia 24 kwietnia 2014 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 176 sztuk roślin, w tym 126 sztuk roślin mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste od 3150 gram do 3780 gram, w celu wprowadzenia ich do obrotu, tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii VII. w okresie od marca 2014 r. do dnia 24 kwietnia 2014 r. w miejscowości W. ul. (...) gmina M. , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 211 sztuk roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste od 5725 gram do 6330 gram, w celu wprowadzenia ich do obrotu, tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii VIII. w dniu 24 kwietnia 2014 r. w miejscowości W. ul. (...) gmina M. , posiadał przedmioty przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w postaci lamp: aluminiowych, sodowych, przetwornic, filtrów, wentylatorów, stateczników – transformatorów, elektronicznych regulatorów temperatury i pracy wentylatorów oraz środków chemicznych do uprawy roślin i nasion, tj. o przestępstwo z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii 2. J. D. ( D. ), syna B. i H. z domu B. , urodzonego dnia (...) w P. , nie karanego, oskarżonego o to, że: IX. w okresie od miesiąca kwietnia 2011 r. do grudnia 2011 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pomagał D. D. (3) w popełnieniu czynu zabronionego polegającego na uprawie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w dwóch cyklach konopi innych niż włókniste w ilości łącznie co najmniej 180 sztuk roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzenia znacznej ilości środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram netto i wprowadzenia ich do obrotu poprzez sprzedaż nieustalonemu mężczyźnie ps. (...) za kwotę co najmniej 27.000 zł, w ten sposób, że udostępnił pomieszczenie piwniczne w celu prowadzenia w nim przez D. D. (3) uprawy ziela konopi innych niż włókniste oraz suszenia ściętych roślin i wytworzenia gotowego produktu w postaci marihuany, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. X. w okresie od marca 2013 r. do sierpnia 2013 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z T. D. , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 120 sztuk roślin, mogące dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzył znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram, a następnie wprowadził je do obrotu sprzedając nieustalonej osobie za kwotę 27.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. XI. w okresie od grudnia 2013 r. do marca 2014 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pomagał T. D. w popełnieniu czynu zabronionego polegającego na uprawie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 140 sztuk roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz na wytworzeniu znacznej ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 3080 gram i wprowadzenia do obrotu sprzedając nieustalonej osobie 2517,37 gram tego środka odurzającego za kwotę co najmniej 37.760,55 zł, w ten sposób, że udostępnił pomieszczenie piwniczne w celu prowadzenia w nim przez T. D. uprawy ziela konopi innych niż włókniste oraz suszenia ściętych roślin i wytworzenia gotowego produktu w postaci marihuany, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. XII. w okresie od marca 2014 r. do dnia 24 kwietnia 2014 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, pomagał T. D. w popełnieniu czynu zabronionego polegającego na uprawie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 176 sztuk roślin, w tym 126 sztuk roślin mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste od 3150 gram do 3780 gram, w celu wprowadzenia ich do obrotu, w ten sposób, że udostępnił pomieszczenie piwniczne w celu prowadzenia w nim przez T. D. uprawy ziela konopi innych niż włókniste oraz suszenia ściętych roślin i wytworzenia gotowego produktu w postaci marihuany, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. i art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii 3. D. D. (3) ( D. ), syna J. i D. z domu P. , urodzonego dnia (...) w P. , nie karanego, oskarżonego o to, że: XIII. w okresie miesiąca kwietnia 2011 r. do grudnia 2011 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał w dwóch cyklach konopie inne niż włókniste w ilości łącznie co najmniej 180 sztuk roślin, mogące dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzył znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram netto, które następnie wprowadził do obrotu w ten sposób, że sprzedał nieustalonemu mężczyźnie ps. (...) za kwotę co najmniej 27.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. 4. K. B. ( B. ), syna Z. i I. z domu N. , urodzonego w dniu (...) w O. , nie karanego, oskarżonego o to, że: XIV. w nieustalonym okresie czasu, nie później niż do dnia 21 marca 2013 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, pomagał T. D. i J. D. w popełnieniu czynu zabronionego polegającego na uprawie konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 200 sztuk roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzeniu znacznej ilości środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram netto o wartości 27.000 zł w ten sposób, że przygotował pomieszczenie piwniczne poprzez przygotowanie włazu, wejścia, obłożeniu ścian płytami oraz styropianem i wyklejeniu ich folią w celu prowadzenia w nim przez T. D. i J. D. uprawy ziela konopi innych niż włókniste oraz suszenia ściętych roślin i wytworzenia gotowego produktu w postaci marihuany, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. i art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. XV. w nieustalonym okresie czasu, nie później niż do dnia 24 kwietnia 2014 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, pomagał T. D. w popełnieniu czynu zabronionego polegającego na uprawie konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 176 sztuk roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz wytworzeniu znacznej ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 361,33 gram brutto, w ten sposób, że pomagał w podlewaniu, zrywaniu oraz porcjowaniu gotowego suszu marihuany, a w szczególności: - w dniu 24 marca 2013 r. w G. przygotował T. D. środek odurzający w postaci co najmniej 50 gram marihuany, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. i art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. XVI. w dniu 21 grudnia 2011 r. w P. brał udział w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci co najmniej 40 gram marihuany o wartości co najmniej 1200 zł w ten sposób, że nabył w/w substancję od T. D. celem dalszej odsprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XVII. w dniu 30 marca 2012 r. w P. brał udział w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci co najmniej 30 gram marihuany o wartości co najmniej 900 zł w ten sposób, że nabył w/w substancję od T. D. celem dalszej odsprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii 1. uniewinnia oskarżonego T. D. od zarzutu popełnienia przestępstw opisanych wyżej w punktach I i II ; 2. uznaje oskarżonego T. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie III , tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 20 (dwudziestu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) orzeka wobec oskarżonego T. D. środek karny w postaci nawiązki na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 200 (dwieście) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) ( (...) , (...)-(...) R. ); 3. uznaje oskarżonego T. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie IV , tj. przestępstwa z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego T. D. przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej pochodzącej bezpośrednio z przestępstwa w kwocie 23.400 (dwadzieścia trzy tysięcy czterysta) złotych; 4. uznaje oskarżonego T. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie V , przy czym: - przyjmuje, że oskarżony wytworzył znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 391 gram netto, eliminując ilość 3080 gram, - eliminuje wyrażenie, że oskarżony następnie wprowadził do obrotu co najmniej 2517,37 gram tego środka odurzającego, sprzedając go nieustalonej osobie za kwotę co najmniej 37.760,55 zł, tj. przestępstwa z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) orzeka wobec oskarżonego T. D. środek karny w postaci nawiązki na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) ( (...) , (...)-(...) R. ); 5. w ramach zarzucanych oskarżonemu T. D. wyżej opisanych w punktach VI i VII zachowań uznaje tego oskarżonego za winnego popełnienia jednego czynu ciągłego, polegającego na tym w okresie od marca 2014 r. do dnia 24 kwietnia 2014 r. w G. i W. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w łącznej ilości co najmniej 387 sztuk roślin, w tym 337 roślin mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste od 8425 gram do 10110 gram, w celu wprowadzenia ich do obrotu, w tym: - w okresie od marca 2014 r. do dnia 24 kwietnia 2014 r. w (...) / (...) gmina (...) , wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 176 sztuk roślin, w tym 126 sztuk roślin mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste od 3150 gram do 3780 gram, w celu wprowadzenia ich do obrotu, - w okresie od marca 2014 r. do dnia 24 kwietnia 2014 r. w miejscowości W. ul. (...) gmina M. , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 211 sztuk roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste od 5275 gram do 6330 gram, w celu wprowadzenia ich do obrotu, tj. przestępstwa z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) orzeka wobec oskarżonego T. D. środek karny w postaci nawiązki na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) ( (...) , (...)-(...) R. ); 6. uniewinnia oskarżonego T. D. od zarzutu popełnienia przestępstwa opisanego wyżej w punkcie VIII ; 7. uznaje oskarżonego J. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie IX , tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) orzeka wobec oskarżonego J. D. środek karny w postaci nawiązki na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) ( (...) , (...)-(...) R. ); 8. uznaje oskarżonego J. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie X , tj. przestępstwa z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego J. D. przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej pochodzącej bezpośrednio z przestępstwa w kwocie 3.600 (trzy tysięce sześćset) złotych; 9. uznaje oskarżonego J. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XI , przy czym przyjmuje, że oskarżony pomógł do wytworzenia znacznej ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 391 gram netto oraz do wprowadzenia do obrotu znacznej ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, eliminując z opisu, że pomógł do wytworzenia środków o wadze co najmniej 3080 gram i wprowadzenia do obrotu środka odurzającego o wadze 2517,37 gram za kwotę co najmniej 37.760,55 zł, tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) orzeka wobec oskarżonego J. D. środek karny w postaci nawiązki na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) ( (...) , (...)-(...) R. ); 10. uznaje oskarżonego J. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XII , tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. i art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a nadto na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) orzeka wobec oskarżonego J. D. środek karny w postaci nawiązki na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) ( (...) , (...)-(...) R. ); 11. uznaje oskarżonego D. D. (3) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XIII , tj. przestępstwa z art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych, a nadto na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego D. D. (3) przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej pochodzącej bezpośrednio z przestępstwa w kwocie 27.000 (dwadzieścia siedem tysięcy) złotych; 12. w ramach zarzucanych oskarżonemu K. B. wyżej opisanych w punktach XIV i XV zachowań uznaje tego oskarżonego za winnego, tego, że w okresie od dnia 14 marca 2013 r. do listopada 2013 r. w (...) / (...) gmina (...) , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pomógł T. D. i J. D. w popełnieniu czynu zabronionego polegającego na uprawie konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 120 roślin, mogących dostarczyć znacznej ilości środków odurzających ziela konopi innych niż włókniste w celu wprowadzenia ich do obrotu oraz w wytworzeniu znacznej ilości środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram netto o wartości 27.000 zł w ten sposób, że przygotował pomieszczenie piwniczne poprzez wykonanie włazu, schodów, wejścia, przebudowę ścian, wykonanie wentylacji, obłożenie ścian płytami oraz styropianem i wyklejenie ścian folią w celu prowadzenia przez T. D. i J. D. uprawy ziela konopi innych niż włókniste oraz suszenia ściętych roślin i wytworzenia gotowego produktu w postaci marihuany, tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. i art. 63 ust. 1 i 3 i art. 53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 124 ze zm.) w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 2 k.k. , art. 19 § 2 k.k. i art. 60 § 6 pkt 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych, przy czym na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 1 pkt 1 k.k. i art. 73 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wobec oskarżonego wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego, a nadto na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. B. przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej pochodzącej bezpośrednio z przestępstwa w kwocie 1.500 (jeden tysiąc pięćset) złotych; 13. uniewinnia oskarżonego K. B. od zarzutu popełnienia przestępstw opisanych wyżej w punktach XVI i XVII ; 14. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wobec oskarżonego T. D. w punktach 2, 3, 4 i 5 wyroku oraz wymierza mu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych; 15. na podstawie art. 62 k.k. orzeka wobec oskarżonego T. D. system terapeutyczny wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności; 16. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wobec oskarżonego J. D. w punktach 7, 8, 9 i 10 oraz wymierza mu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych; 17. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych kar zalicza oskarżonym: - T. D. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie w okresie od dnia 24 kwietnia 2014 r. do dnia 28 kwietnia 2015 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, - J. D. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie od dnia 24 kwietnia 2014 r. do dnia 25 kwietnia 2014 r. oraz od dnia 15 października 2014 r. do dnia 16 października 2014 r. (łącznie 4 dni), przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, - D. D. (3) na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 15 października 2014 r. do dnia 19 listopada 2014 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, - K. B. na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania w sprawie od dnia 21 grudnia 2014 r. do dnia 22 grudnia 2014 r. (dwa dni), przyjmując, że jest on równoważny 4 (czterem) stawkom dziennym grzywny i uznając orzeczoną karę grzywny za wykonaną w tym zakresie; 18. na podstawie § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 5 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz: - adw. A. Ł. (Kancelaria Adwokacka w P. kwotę 1.623,60 zł z 23% VAT (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia trzy złote 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu J. D. z urzędu w postępowaniu sądowym, - adw. P. W. (Kancelaria Adwokacka w P. ) kwotę 1.623,60 zł z 23% VAT (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia trzy złote 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu K. B. z urzędu w postępowaniu sądowym; 19. na podstawie art. 627 k.p.k. , art. 630 k.p.k. , art. 633 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 i 5, art. 3 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t. jedn. Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza na rzecz Skarbu Państwa należne od oskarżonych koszty sądowe: - w całości od T. D. w kwocie 5.132,11 zł, - w całości od J. D. w kwocie 6.534,50 zł, - w całości od D. D. (3) w kwocie 1.660,97 zł, - w 3/4 części od K. B. w kwocie 2.344,41 zł, przy czym w 1/4 części kosztów należnych od tego oskarżonego jako związanej z uniewinnieniem obciąża nimi Skarb Państwa, oraz wymierza oskarżonym opłaty: - T. D. w kwocie 1.200 zł, - J. D. w kwocie 1.000 zł, - D. D. (3) w kwocie 880 zł, - K. B. w kwocie 780 zł. Andrzej Klemenski SSO Maria Kostecka Agnieszka Stengert UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: T. D. pozostawał w bliskich relacjach towarzyskich z K. B. , którego znał jeszcze z czasów szkolnych (zarzuty: I, II, XVI i XVII). Obaj utrzymywali częste kontakty telefoniczne, spotykali się i razem spędzali czas wolny. W dniu 21 grudnia 2011 r. K. B. wysłał za pośrednictwem swego telefonu komórkowego wiadomość tekstową do T. D. o treści: „Na daną chwilę potrzebowałbym jakieś 35, ale jutro pewnie więcej”. T. D. odpisał mu za pośrednictwem swojego telefonu: „Ok napisz mi dokładnie jutro rano płyty się kończą ogólnie”. K. B. przesłał zwrotną wiadomość tekstową o treści: „Ok,ale około 40będzie?”, na co otrzymał odpowiedź od T. D. o treści: „Będzie spokojnie jeszcze dla ciebie zostawie na później z 15”. W dniu 30 marca 2012 r. K. B. wysłał wiadomość tekstową do T. D. o treści: „Jestem w bloku na M. 3,naprzeciwko komisu”. T. D. odpisał mu: „Ile płyty chcesz”. K. B. przesłał zwrotne wiadomości tekstowe o treści: „30” i „Kiedy będziesz?”. W dniach 21 grudnia 2011 r. i 30 marca 2012 r. T. D. i K. B. nie uzgadniali transakcji sprzedaży marihuany. Dowód: częściowo notatka urzędowa (k. 320-330), opinia z dziedziny informatyki J. B. z dnia 7 maja 2014 r. (tomy I-IV przy aktach sprawy), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 735-736 w zw. z k. 1039-1040, k. 1038-1043), wyjaśnienia K. B. (k. 784-790 w zw. z k. 1047, k. 1047-1048), częściowo zeznania świadka M. S. (k. 1219-1223). J. D. na podstawie umowy najmu z dnia 1 stycznia 1998 r. korzystał z drewnianego domku letniskowego położonego w G. nr (...) . Domek ten, wolnostojący wśród innych domków, był podpiwniczony, przy czym J. D. wykorzystywał go całorocznie do celów mieszkalnych. W kwietniu 2011 r. J. D. zgodził się udostępnić piwnicę tego domku swemu młodszemu synowi – D. D. (3) (zarzuty IX i XIII) . D. D. (3) potrzebował miejsca, w którym mógłby założyć w celach zarobkowych plantację konopi inne niż włókniste. J. D. miał świadomość nielegalnego charakteru takiej uprawy, przy czym liczył na pokrycie części kosztów utrzymania domku przez syna. W okresie od kwietnia 2011 r. do grudnia 2011 r., w dwóch cyklach, następujących bezpośrednio po sobie, D. D. (3) uprawiał tam konopie inne niż włókniste w łącznej ilości co najmniej 180 sztuk, przy czym w pierwszym cyklu co najmniej 80 roślin i w drugim cyklu co najmniej 100. Sadzonki roślin konopi inne niż włókniste potrzebne do uprawy D. D. (3) otrzymał od swego starszego brata – T. D. (zarzut III) . D. D. (3) hodował konopie pod lampami oświetleniowymi, korzystając z wiatraka i wentylacji. Gdy rośliny dojrzewały D. D. (3) dokonywał ich zbioru, uzyskując z tego po wysuszeniu łącznie produkt o wadze co najmniej 1790 gram, który sprzedał nieustalonemu mężczyźnie o ps. (...) za kwotę co najmniej 27.000 zł. D. D. (3) nie rozliczył się z ojcem w całości z tytułu udostępnienia mu piwnicy. Dowód: protokół oględzin (k. 10-13), częściowo wyjaśnienia J. D. (k. 69-70, k. 495-500, k. 532-534 i k. 540-542 w zw. z k. 1043-1044, k. 1043-1045, k. 1075-1076), częściowo wyjaśnienia D. D. (3) (k. 537-539, k. 545-546 i k. 569-573 w zw. z k. 1046, k. 1046-1047), umowa najmu (k. 847-848), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 1038-1043, k. 1201-1202). Na przełomie lutego i marca 2013 r. T. D. i J. D. postanowili założyć w G. w celach zarobkowych uprawę konopi inne niż włókniste (zarzuty IV i X) . J. D. w tym celu udostępnił piwnicę swojego domku letniskowego w (...) / (...) , w której wcześniej podobną uprawę prowadził już D. D. (3) . T. D. i J. D. uznali za konieczne, aby do potrzeb prowadzenia uprawy konopi dokonać przebudowy pomieszczeń piwnicznych w domku. W związku z tym T. D. nawiązał kontakt z K. B. (zarzuty XIV i XV) , który zajmował się w tym czasie zawodowo wykonywaniem prac ogólnobudowlanych, przy czym w dniu 14 marca 2013 r. wstępnie uzgodnił z nim wykonanie prac w G. za wynagrodzeniem w kwocie 1.500 zł. K. B. począwszy od połowy marca 2013 r. przygotował pomieszczenie piwniczne poprzez wykonanie włazu, schodów, wejścia, przebudowę ścian, wykonanie wentylacji, obłożenie ścian płytami oraz styropianem i wyklejenie ścian folią. W maju 2013 r. K. B. zajmował się wykonaniem schodów do piwnicy. K. B. wiedział o celu zleconych prac i o założeniu uprawy, ponieważ wykonywał część prac wykończeniowych, w czasie gdy w domku znajdowały się rośliny konopi. T. D. i J. D. trzymali rośliny konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 120 stuk pod lampami oświetleniowymi, korzystając z wiatraka i wentylatorów także w celu eliminowania nieprzyjemnego i intensywnego zapachu marihuany w budynku. Uprawa trwała do sierpnia 2013 r., kiedy to T. D. i J. D. dokonali zbioru i potem suszenia roślin. W ten sposób uzyskali ziele konopi innych niż włókniste o wadze co najmniej 1790 gram, które T. D. sprzedał nieustalonej osobie za kwotę 27.000 zł. Z tej kwoty T. D. przekazał J. D. kwotę 3.600 zł przede wszystkim na rozliczenie kosztów zużytej przy uprawie energii elektrycznej. W listopadzie 2013 r. K. B. na prośbę T. D. dokonał poprawek wykończeniowych w pomieszczeniach piwnicznych domku, przebudowując znajdujące się tam płyty ścienne, a następnie poprawiał mocowanie folii. Za wykonane prace T. D. zapłacił K. B. kwotę 1.500 zł. Dowód: częściowo wyjaśnienia J. D. (k. 69-70, k. 495-500, k. 532-534, k. 540-542 i k. 815-818 w zw. z k. 1043-1044, k. 1043-1045), częściowo notatki urzędowe (k. 300-310, 320-330), dokument WZ z dnia 19 marca 2013 r. (k. 331), opinia z dziedziny informatyki J. B. z dnia 7 maja 2014 r. (tomy I-IV przy aktach sprawy), częściowo wyjaśnienia K. B. (k. 784-790 w zw. z k. 1047, k. 1047-1048), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 1038-1043). Po zakończeniu ostatniej uprawy J. D. nie miał już ochoty czynnie uczestniczyć w kolejnym przedsięwzięciu z T. D. . T. D. poprosił więc ojca o udostępnienie części piwnicznej jego domku letniskowego w G. dla potrzeb założenia nowej uprawy i wytworzenia nowego suszu, na co ten przystał (zarzuty V i XI) . Na początku grudnia 2013 r. T. D. umieścił w piwnicy co najmniej 140 sztuk roślin konopi innych niż włókniste, które potem doglądał. Podobnie jak wcześniej T. D. trzymał rośliny konopi pod lampami oświetleniowymi, korzystając z wiatraka i wentylatorów. J. D. nie schodził w tym czasie do piwnicy z powodu problemów zdrowotnych. Uprawa roślin trwała do marca 2014 r. T. D. płacił przy tym za prąd zużyty przy uprawie w zależności od zużycia, przy czym w lutym 2014 r. J. D. miał opóźnienie w regulowaniu płatności za prąd. Na początku grudnia 2013 r. ze względu na awarię prądu T. D. przywiózł do domku letniskowego agregat, w którego instalacji pomógł mu ojciec. Dowód: częściowo wyjaśnienia J. D. (k. 61-63, k. 69-70, k. 495-500 i k. 532-534 w zw. z k. 1043-1044, k. 1043-1045), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 65-68 i k. 75-76 w zw. z k. 1039-1040, k. 1038-1043), częściowo notatki urzędowe (k. 300-310), opinia z dziedziny informatyki J. B. z dnia 7 maja 2014 r. (tomy I-IV przy aktach sprawy). T. D. wytworzył z tej uprawy susz roślinny w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie netto co najmniej 391 gram, który przechowywał w domku w G. i który został zabezpieczony przez policję w dniu 24 kwietnia 2014 r. wraz z pozostałościami po uprawie w postaci 69 końcówek łodyg z systemem korzeniowym. Dowód: notatki urzędowe (k. 1-4), dokumentacja fotograficzna czynności (k. 16-21 segregatora przy aktach sprawy), opinia z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 2 lipca 2014 r. (k. 210-214), opinia z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 22 lipca 2014 r. (k. 223-227), opinia z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 24 października 2014 r. (k. 614-619). W marcu 2014 r. T. D. podjął się założenia kolejnej uprawy roślin konopi innych niż włókniste w pomieszczeniach piwnicznych domku w G. , korzystając z udostępnienia mu na ten cel piwnicy przez J. D. (zarzuty VI i XII) . W związku z tym T. D. umieścił tam doniczki z co najmniej 176 sztukami tych roślin, które posiadał z nieustalonego źródła. J. D. nie chciał bezpośrednio uczestniczyć w tej działalności, przy czym zgodził się na to, aby syn T. założył w jego piwnicy tego rodzaju uprawę, pielęgnował ją aż do momentu zbioru oraz wykorzystał znajdujące się tam pomieszczenia do suszenia ściętych roślin i wytworzenia gotowego produktu w postaci marihuany. J. D. nie interesował się prowadzoną uprawą i nie schodził do piwnicy, także z powodu problemów zdrowotnych. W pomieszczeniu piwnicznym nad roślinami T. D. umieścił oświetlenie, a nadto wentylatory wraz z systemem odprowadzania powietrza, obejmującym rury i filtry. Do prowadzenia uprawy służyły mu znajdujące się tam i zabezpieczone potem przez policję urządzenia i środki, w tym m.in. wentylator przyczepiany na klips, wentylator wolnostojący C. , 2 regulatory E. E. , 3 lampy z kloszem aluminiowym, cyfrowy programator czasowy, 2 nagrzewnice (...) M. (...) o mocy (...) , wentylator kanałowy, przewody wentylacyjne, 2 urządzenia do pomiaru ph, 4 lampy z kloszem aluminiowym, 2 filtry węglowe, wentylator dźwiękoszczelny, 5 regulatorów E. E. , przewody wentylacyjne, regulator (...) D. F. serial (...) (...) , urządzenie pomiarowe thermo – hygro H. M. , środki chemiczne, karton wraz z zawartością worków foliowych z zapięciem strunowym oraz dwie wagi (...) od 2000 gram do 0,1 grama oraz USA (...) od 100 gram do 0,01 grama. Wejście do piwnicy domku odbywać się mogło przez właz w podłodze domku, który na co dzień był zakryty wycieraczką. Poza tym dla bezpieczeństwa teren posesji był objęty kamerami monitoringu. W dniu 24 kwietnia 2014 r. policja dokonała ujawnienia i zabezpieczenia tej plantacji. Jak wynika z opinii z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 22 lipca 2014 r. rośliny hodowane i zabezpieczone w domku w G. stanowiły konopie inne niż włókniste. Równolegle T. D. założył i prowadził drugą uprawę konopi w miejscu swego stałego pobytu, w miejscowości W. , przy ul. (...) , gmina M. , gdzie umieścił rośliny w ilości co najmniej 211 sztuk, które posiadał z nieustalonego źródła (zarzut VII) . J. D. nie wiedział o tej uprawie. Wskazane rośliny znajdowały się w jednym z pomieszczeń parterowego budynku gospodarczego, umiejscowionego na tyłach w/w posesji. T. D. przystosował tam niewielkie pomieszczenie do potrzeb hodowli roślin, w ten sposób, że je ocieplił, wyłożył folią termoizolacyjną oraz zaopatrzył w oświetlenie i w podłączoną do prądu za pomocą kabli wentylację wraz z filtrami i rurami odprowadzającymi powietrze. Niewielkie sadzonki roślin o wysokości 3,5 cm do 9 cm leżały w pięciu paletach na niewielkim stoliku, przy czym nad nimi umieszczone były cztery podwieszone klosze z lampami oświetleniowymi. Nadto w pomieszczeniu znajdowały się 4 transformatory i filtr. Stan tych roślin z momentu wejścia policji do budynku wskazywał, że były one pielęgnowane i w stanie ogólnym dobrym, gdyż były one zielone i żywe. Dla potrzeb uprawy T. D. przechowywał w sąsiednich pomieszczeniach tego samego budynku doniczki, podkłady wzrostowe, środki chemiczne oraz urządzenia i elementy niezbędne dla uprawy, w tym oświetleniowe i wentylacyjne. Obejmowało to takie przedmioty jak: dziesięć sztuk filtrów (...) filter (filtr węglowy (...) fi 125 mm), jeden filtr (...) filter (...) 100, trzy sztuki filtrów (...) , dwie sztuki filtrów (...) , otwarte opakowanie kartonowe C. (...) wraz z filtrem 100/125 (...) , otwarte opakowanie kartonowe (...) wraz z filtrem, otwarty karton opisany (...) (...) wraz z zawartością urządzenia elektronicznego, cztery komplety nawozów opisane (...) , szesnaście sztuk odczynników (...) z zawartością cieczy, trzy sztuki odczynników (...) PK 13/14 z zawartością cieczy, dwie sztuki odczynników (...) z zawartością cieczy, trzy sztuki odczynników (...) z zawartością cieczy, dwie sztuki odczynników (...) z zawartością cieczy, osiem sztuk urządzeń do pomiaru gleb (...) , B. , filtr węglowy (...) , osiem sztuk elektronicznych programatorów czasowych G. (...) dniowy/24h, karton opisany (...) wraz z zawartością rury harmonijkowej-wentylacyjnej, karton opisany (...) wraz z zawartością pojemnika z mieszanką biologicznych minerałów, dziewięć sztuk pojemników z zawartością płynów opisanych (...) , pięć sztuk pojemników opisanych (...) z zawartością cieczy, membrana z jednej strony koloru srebrnego z drugiej strony koloru białego, rura wentylacyjna harmonijkowa, rura wentylacyjna harmonijkowa z ociepleniem, opakowanie kartonowe z zawartością worków strunowych 80x120x0,035, dwie sztuki opakowań kartonowych z zawartością worków strunowych 70x100x0,035, opakowanie kartonowe z zawartością worków strunowych 40x60x0,035, filtr wraz z rurą wentylacyjną, waga elektroniczna D. (...) 0,01-100 gram, waga elektroniczna (...) 0,1 g-500 g oraz dwie lampy m-ki (...) W dniu 24 kwietnia 2014 r. policja dokonała ujawnienia i zabezpieczenia tej plantacji. Jak wynika z opinii z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 6 listopada 2014 r. rośliny hodowane i zabezpieczone w budynku gospodarczym we W. , przy ul. (...) , stanowiły konopie inne niż włókniste. Jak wynika z opinii z zakresu botaniki, ekologii i elektrotechniki A. D. i Z. W. z dnia 8 grudnia 2014 r. przewidywany plon marihuany handlowej rosnących na plantacji w G. i we W. wynosi od 8425 gram do 10110 gram, co daje od (...) do 20220 porcji, przy czym: - przewidywany plon marihuany handlowej tylko z roślin w formie sadzonek w ilości 126 sztuk rosnących na plantacji w (...) wynosi od 3150 gram do 3780 gram, - przewidywany plon marihuany handlowej z roślin w formie 211 sztuk siewek rosnących na plantacji we (...) wynosi od 5275 gram do 6330 gram. Dowód: notatki urzędowe (k. 1-4, 14-15), protokoły oględzin (k. 10-13, 32-34), dokumentacja fotograficzna czynności (k. 96-99; k. 3-12, 16-21 i 30-35 segregatora przy aktach sprawy), protokół przeszukania (k. 35-38), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 65-68 i k. 75-76 w zw. z k. 1039-1040, k. 1038-1043, k. 1073-1074, k. 1223-1224), częściowo wyjaśnienia J. D. (k. 61-63, k. 69-70 i k. 532-534 w zw. z k. 1043-1044, k. 1043-1045), opinia z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 22 lipca 2014 r. (k. 223-227), opinia z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 6 listopada 2014 r. (k. 623-627), opinia z zakresu botaniki, ekologii i elektrotechniki A. D. i Z. W. z dnia 8 grudnia 2014 r. (k. 704-719), zeznania biegłego z zakresu botaniki i ekologii A. D. (k. 1066-1071), częściowo zeznania świadka M. S. (k. 1219-1223), zeznania świadka G. K. (k. 1274-1275), zeznania świadka Ł. R. (k. 1275-1278), zeznania świadka M. P. (k. 1278-1280), zeznania świadka K. L. (k. 1280-1281), zeznania świadka T. K. (k. 1285-1286), zeznania świadka H. W. (k. 1286-1289). K. B. nigdy nie pracował bezpośrednio przy prowadzeniu upraw konopi innych niż włókniste w domku w G. (częściowo zarzut XV) , w szczególności nie zajmował się doglądaniem, podlewaniem i zrywaniem konopi innych niż włókniste oraz porcjowaniem gotowego suszu marihuany, w tym jego przygotowaniem i pakowaniem dla T. D. . Dowód: częściowo wyjaśnienia J. D. (k. 61-63, k. 69-70, k. 495-500, k. 540-542 i k. 815-818 w zw. z k. 1043-1044, k. 1043-1045), częściowo notatka urzędowa (k. 320-330, (...) ), opinia z dziedziny informatyki J. B. z dnia 7 maja 2014 r. (tomy I-IV przy aktach sprawy), wyjaśnienia K. B. (k. 784-790 w zw. z k. 1047, k. 1047-1048), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 1038-1043). T. D. wspomagał matkę, D. D. (4) w prowadzeniu przez nią działalności gospodarczej pod nazwą (...) . Działalność ta obejmowała handel środkami i urządzeniami hodowli roślin różnego rodzaju. W związku z prowadzoną przez matkę działalnością gospodarczą w dniu 24 kwietnia 2014 r. T. D. w pomieszczeniach frontowego budynku mieszkalnego, położonego we W. , przy ul. (...) , przede wszystkim na parterze przechowywał należące do D. D. (4) przedmioty w postaci lamp aluminiowych i sodowych, przetwornic, filtrów, wentylatorów, stateczników – transformatorów, elektronicznych regulatorów temperatury i pracy wentylatorów oraz środków chemicznych do uprawy roślin i nasion (zarzut VIII) . Oskarżony nie wykorzystywał wskazanych przedmiotów dla potrzeb prowadzonych upraw konopi innych niż włókniste. Obejmowało to w szczególności znalezione w tym domu przez policję: płyn (...) 1 l 22 szt., płyn (...) 1 l 22 szt., płyn (...) 13/14 1 l 2 szt., płyn B. 1 l 2 szt., płyn (...) 1 l 1 szt., płyn (...) 1 l 2 szt., płyn (...) 2 szt., płyn (...) 13/14 0,5 l 7 szt., płyn (...) 13/14 0,250 l 15 szt., płyn (...) 0,250 l 3 szt., płyn B. 1 l 1 szt., płyn B. 0,500 l 2 szt., płyn B. 40 szt., żółte kartony z napisem (...) , w każdym kartonie po 6 szt. płynów o różnych pojemnościach – łącznie 8 kartonów, tj. 48 butelek z płynem, żółte kartony z napisem (...) , w każdym kartonie po 6 szt. płynów o różnych pojemnościach – łącznie 4 kartony, tj. 24 butelki z płynem, płyn w kartonach z napisem (...) koloru fioletowego, w każdym po 4 szt. różnych pojemności o łącznej ilości 8 kartonów, tj. 32 szt. płynów, karton z napisem H. - (...) z 4 różnymi płynami, karton z napisem (...) B. z zawartością 5 szt. płynów różnej pojemności w ilości 2 kartonów – 10 szt. płynów, karton z napisem (...) z zawartością 17 butelek o różnej pojemności, podłoże organiczne do roślin 5 szt. różnej wielkości, płyn (...) 5 l 1 szt., płyn (...) 5 l 1 szt., płyn (...) 13/14 5 l 1 szt., płyn (...) 1 l 1 szt., płyn (...) 1 l 1 szt., G B. (...) kartony w różnych rozmiarach, filtr węglowy 1 szt., obudowy do lamp 17 szt., lampy sodowe bez żarówek 9 szt., tłumiki akustyczne w ilości 6 szt., rury ocieplone 2 szt., rury koloru srebrnego 2 szt. oraz wentylator koloru srebrnego w kształcie walca. Ponadto T. D. przygotowywał w tym budynku mieszkalnym odrębne pomieszczenie dla potrzeb prowadzenia w nim uprawy konopi na co wskazywało jego umieszczenie w poziomie piwnicznym, wyłożenie ścian styropianem i folią termoizolacyjną. Dowód: notatka urzędowa (k. 1-3), protokół oględzin (k. 39-41), dokumentacja fotograficzna czynności (k. 100; k. 40-45 segregatora przy aktach sprawy), protokół przeszukania (k. 42-45), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 65-68, k. 75-76 i k. 735-736 w zw. z k. 1039-1040, k. 1038-1043). Poza tym w pomieszczeniach na terenie posesji we W. , przy ul. (...) , T. D. przechowywał susz roślinny w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie netto co najmniej 149,89 g, pochodzący z nieustalonego źródła, który został zabezpieczony przez funkcjonariuszy policji w dniu 24 kwietnia 2014 r. Dowód: notatki urzędowe (k. 1-4), protokół przeszukania (k. 23-29), dokumentacja fotograficzna czynności (k. 99; k. 30-35, 50, 50-64 segregatorów przy aktach sprawy), protokoły oględzin (k. 32-34, 39-41), protokół przeszukania (k. 35-38), częściowo wyjaśnienia T. D. (k. 75-76 w zw. z k. 1039-1040), opinia z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 3 lipca 2014 r. (k. 216-221), opinia z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 27 listopada 2014 r. (k. 666-679). Oskarżony T. D. ma 30 lat. Jest bezdzietnym kawalerem i nie posiada nikogo na utrzymaniu. Ma wykształcenie średnie i z zawodu jest elektronikiem. Ostatnio pracował jako handlowiec w firmie (...) z deklarowanym dochodem w wysokości ok. 800 zł miesięcznie. T. D. nie był karany sądownie za przestępstwa. Jak wynika z danych zebranych przez specjalistę terapii uzależnień u T. D. można zaobserwować zespół uzależnienia od marihuany. Jednocześnie specjalista terapii uzależnień wskazał na związaną z tym konieczność poddania oskarżonego leczeniu w tym zakresie. Dowód: kwestionariusz zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień (k. 146-152), kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 196-197), dane o karalności (k. 690), dane osobopoznawcze (k. 1037), zeznania specjalisty (...) (k. 1166-1168). Oskarżony J. D. ma 58 lat. Jest rozwiedziony, ma troje dorosłych dzieci i obecnie nie posiada nikogo na utrzymaniu. Ma wykształcenie zawodowe i z zawodu jest elektroenergetykiem. Prowadzi własną działalność gospodarczą obecnie jako taksówkarz z dochodem w wysokości ok. 2.000 zł miesięcznie. Posiada domek letniskowy w G. oraz nieruchomość gruntową w L. o pow. 0,13 ha. J. D. nie był karany sądownie za przestępstwa. Dowód: notatka urzędowa (k. 4), dokumentacja nieruchomości (k. 118-119, 121), kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 186-188), dane o karalności (k. 689), dane osobopoznawcze (k. 1037). Oskarżony D. D. (3) ma 29 lat. Jest bezdzietnym kawalerem i nie posiada nikogo na utrzymaniu. Ma wykształcenie wyższe i z zawodu jest logistykiem. Pracuje jako specjalista ds. konfiguracji wyrobów z dochodem w wysokości 3.500-5.000 zł miesięcznie. Posiada nieruchomość gruntową, zabudowaną budynkiem mieszkalnym. D. D. (3) nie był karany sądownie za przestępstwa. Jak wynika z danych zebranych przez specjalistę (...) nie jest osobą uzależnioną i nie używa szkodliwie środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych. Dowód: notatka urzędowa (k. 550), dokumentacja nieruchomości (k. 562-564), dane o karalności (k. 688), kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 697-699), kwestionariusz zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień (k. 740-747), dane osobopoznawcze (k. 1037), zeznania specjalisty (...) (k. 1166-1168). Oskarżony K. B. ma 31 lat. Jest kawalerem i posiada jedno małoletnie dziecko, które pozostaje na jego utrzymaniu. Ma wykształcenie zawodowe i z zawodu jest kelnerem. Prowadzi własną działalność gospodarczą w Niemczech z dochodem w wysokości ok. 1.500 euro miesięcznie. K. B. nie był karany sądownie za przestępstwa. Dowód: dane o karalności (k. 691), kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 836-838), dane osobopoznawcze (k. 1037). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: 1. częściowo wyjaśnień oskarżonych i ich danych osobopoznawczych: - T. D. (k. 65-68, k. 75-76 i k. 735-736 w zw. z k. 1039-1040, k. 1038-1043, k. 1073-1074, k. 1167-1168, k. 1201-1202, k. 1223-1224, k. 1277-1278, k. 1280-1282, k. 1289-1290; k. 1037), - J. D. (k. 61-63, k. 69-70, k. 495-500, k. 532-534, k. 540-542, k. 729-730 i k. 815-818 w zw. z k. 1043-1044, k. 1043-1045, k. 1075-1076; k. 1037), - D. D. (3) (k. 537-539, k. 545-546, k. 569-573 i k. 723-724 w zw. z k. 1046, k. 1046-1047, k. 1122-1123, k. 1282-1283; k. 1037), - K. B. (k. 784-790 i k. 794-796 w zw. z k. 1047, k. 1047-1048; k. 1037), 2. zeznań świadków: - P. S. (k. 1166-1168), - częściowo M. S. (k. 1219-1223), - G. K. (k. 1274-1275), - Ł. R. (k. 1275-1278), - M. P. (k. 1278-1280), - K. L. (k. 1280-1281), - T. K. (k. 1285-1286), - H. W. (k. 1286-1289), 3. pisemnych opinii: - z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 2 lipca 2014 r. (k. 210-214), - z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 3 lipca 2014 r. (k. 216-221), - z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 22 lipca 2014 r. (k. 223-227), - z dziedziny informatyki J. B. z dnia 7 maja 2014 r. (tomy I-IV przy aktach sprawy), - z dziedziny informatyki J. B. z dnia 17 października 2014 r. (k. 587-589), - z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 24 października 2014 r. (k. 614-619), - z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 6 listopada 2014 r. (k. 623-627), - z zakresu kryminalistyki – analizy kryminalnej A. M. z dnia 13 listopada 2014 r. (k. 630-657), - z zakresu chemii KWP w P. LK z dnia 27 listopada 2014 r. (k. 666-679), - z zakresu botaniki, ekologii i elektrotechniki A. D. i Z. W. z dnia 8 grudnia 2014 r. (k. 704-719), - z dziedziny informatyki J. B. z dnia 29 grudnia 2014 r. (k. 870-888), 4. ustnych opinii i zeznań biegłych: - z zakresu botaniki i ekologii A. D. (k. 1066-1071), - częściowo z zakresu elektrotechniki Z. W. (k. 1071-1075), - z zakresu chemii I. P. (k. 1117-1118), - z zakresu chemii S. B. (k. 1118-1119), - z zakresu chemii M. B. (k. 1119), - z zakresu chemii R. J. (k. 1119-1120), - z zakresu chemii T. C. (k. 1120), - z zakresu kryminalistyki – analizy kryminalnej A. M. (k. 1195-1197), - z dziedziny informatyki J. B. (k. 1197-1198), 5. dokumentów i innych dowodów takich jak: - notatki urzędowe (k. 1-4, 14-15, 300-310, 320-330, 470F, 520, 550, 774), - protokoły zatrzymania osoby (k. 5, 19, 479, 523, 775), - protokoły przeszukania (k. 6-9, 23-29, 35-38, 42-49, 483-487, 527-529, 779-781, 824-835), - protokoły oględzin (k. 10-13, 20-22, 32-34, 39-41, 52-54), - protokół użycia narkotestu (k. 16-18), - materiały poglądowe (k. 96-100, 296-299, 501-507, 791-793), - dokumentacja nieruchomości (k. 118-119, 121, 562-564), - kwestionariusze zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień (k. 146-152, 740-747), - kwestionariusze wywiadu środowiskowego (k. 186-188, 196-197, 697-699, 836-838), - dokument WZ z dnia 19 marca 2013 r. (k. 331), - częściowo protokół odtworzenia treści rozmowy (k. 451- 470A), - dokumentacja dostaw energii elektrycznej (k. 488-494, 849), - pokwitowania (k. 543, 725, 819-820), - informacje o pozbawieniu wolności (k. 590, 663), - dane o karalności (k. 688-691), - umowa najmu (k. 847-848), - notatki (k. 850-855), - dane telefoniczne w załączniku oznaczonym jako tom nr I załącznik bilingi, - dokumentacja fotograficzna w dwóch niebieskich segregatorach przy aktach sprawy. Na wstępie oceny dowodów należy zdaniem Sądu ogólnie podkreślić, że w przypadku współpodejrzanych (współoskarżonych) orzecznictwo rozszerzyło wymogi weryfikacji wypowiedzi dowodowych osób zainteresowanych wynikiem sprawy. W związku z tym, przy ocenie wyjaśnień oskarżonych, Sąd wziął pod wzgląd, że dowód z pomówienia powinien być badany szczególnie wnikliwie (por. wyrok Składu Siedmiu Sędziów SN z dnia 28 listopada 1978 r., VI KRN 246/78, OSNPG 1979/4 poz. 64 str. 8). Pomówienie jest dowodem, który powinien być poddany ocenie z jednoczesnym rozważeniem, czy istnieją dowody potwierdzające bezpośrednio lub choćby pośrednio wyjaśnienia pomawiającego, a nadto czy wyjaśnienia pomawiającego są logiczne i nie wykazują chwiejności albo czy nie są wręcz nieprawdopodobne (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 1970 r., IV KR 249/69, OSNKW 4-5/1970, poz. 46). W świetle zasługującego na pełną aprobatę stanowiska judykatury, wyrażonego chociażby w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 października 1998 r. (II AKa 187/98, KZS1998/11 poz. 37), kontrola dowodu z wyjaśnień współoskarżonego polega na sprawdzeniu, (1) czy informacje tak uzyskane są przyznane przez pomówionego, (2) czy są potwierdzone innymi dowodami, choćby w części, (3) czy są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi, (4) czy pochodzą od osoby bezstronnej, czy też zainteresowanej obciążeniem pomówionego, (5) czy są konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje, (6) czy pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego, (7) czy udzielający informacji sam siebie również obciąża, czy też tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, by siebie uchronić przed odpowiedzialnością. W toku prowadzonego postępowania oskarżony T. D. wykazywał zmienną postawę procesową, częściowo przyznając się do winy. W ramach pierwszego przesłuchania w dniu 25 kwietnia 2014 r. przed prokuratorem ów oskarżony przyznał się do prowadzenia uprawy konopi w G. . Zaprzeczył, aby ojciec miał od początku wiedzę o charakterze uprawy, a plantacja była wydajna, dodając, że wypalił wszystko co wyprodukował przy pierwszej uprawie. Wykluczył, aby prowadził uprawę konopi we W. , gdyż rośliny tam zabezpieczone miały trafić do G. , oraz aby wykorzystywał do uprawy przedmioty zabezpieczone w sąsiednim pomieszczeniu. Podczas posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania T. D. przyznał się do prowadzenia uprawy konopi oraz posiadania zabezpieczonych środków, zakupionych od nieznanej osoby. Zaprzeczył, aby przygotowywał nowe miejsce pod uprawę konopi. W dniu 18 grudnia 2014 r. T. D. nie przyznał się do stawianych zarzutów i odmówił złożenia wyjaśnień. W toku rozprawy wskazany oskarżony przyznał się częściowo jedynie do zarzutu VI. Wskazał, że przekazał bratu rośliny, które faktycznie nie były konopiami. Zaznaczył, że co do zarzutu IV, to uprawiał rośliny, które nie były konopiami. W zakresie zarzutu V przyznał, że hodował konopie inne niż włókniste, ale o mniejszej liczbie (około 50 sztuk). W zakresie zarzutu VI podał, że uprawiał rośliny w ilości 5-6 sztuk, a po kłótni z ojcem porzucił uprawę, którą zajmował się ojciec. Urządzenia i środki wskazane w zarzucie VIII zostały zakupione w celach handlowych. Zaprzeczył prowadzeniu uprawy konopi we W. i podłączeniu lamp. Dodał, że był zastraszany przez policję, co miało wpływ na jego pierwsze wyjaśnienia. Przekazał ojcu 3.600 zł na pokrycie kosztów żucia prądu przy pierwszej uprawie. K. B. nie wykonywał żadnych czynności związanych z samą uprawą, a wykonywał tylko prace budowlane za kwotę 1.500 zł. W kolejnych wyjaśnieniach T. D. zaprzeczył, aby we W. były podłączone jakiekolwiek urządzenia dla potrzeb uprawy konopi, potwierdzając zawieszenie lamp. Stan tych roślin objaśnił tym, że zostały wstawione tam kilka godzin wcześniej. Podał, że pojęcie „płyta” nie oznaczała narkotyku. Sąd odmówił wiarygodności tym wyjaśnieniom w zakresie, w jakim znalazły one wyraźne i wiarygodne zaprzeczenie w innych dowodach. Jako wiarygodne Sąd ocenił wyjaśnienia T. D. w zakresie, w jakim zaprzeczył w nich, aby dopuścił się przestępstw oznaczonych jako zarzuty I i II. Zdaniem Sądu materiał dowodowy zebrany do sprawy, przy wyczerpaniu inicjatywy dowodowej, nie pozwalał na jednoznaczne uznanie, że treść wiadomości sms z dnia 21 grudnia 2011 r. (k. 329; k. 140v i k. 147 tomu I opinii przy aktach sprawy) oraz z dnia 30 marca 2012 r. (k. 329; k. 128v i k. 146v tomu I opinii przy aktach sprawy) wskazywała na obrót znaczną ilością marihuany. Użycie pojęcia „płyty” oraz oznaczeń liczbowych bez ich odniesienia do jednostek wagi, ilości, czy innych mierników nie pozwalała zdaniem Sądu na ustalenie, że odnosiło się to do wagi w gramach narkotyku, w szczególności marihuany o masie objętej zarzutami. Poza tym z treści owych wiadomości w żadnej mierze nie wynikało, aby objęte nimi „negocjacje” zostały sfinalizowane, a więc, aby doszło do dostarczenia wspomnianych „płyt” przez T. D. K. B. w ilości wskazanej w zarzutach (wiadomości wskazują przy tym na różne liczby płyt) i uiszczenia ceny sprzedaży, a nawet aby były to czynności odpłatne (nabycie w celu odsprzedaży). O ile tożsamość nadawców i odbiorców tych wiadomości nie budziła wątpliwości (numery telefonów należały do wskazanych oskarżonych), a przy tym owi oskarżeni nie kwestionowali przesłania tych wiadomości, to niejasna treść owych wiadomości nie pozwalała ustalić w sposób niebudzący jakichkolwiek wątpliwości znaczenia ich treści, co musiało prowadzić do usunięcia zachodzących nadal wątpliwości przy ustaleniach faktycznych, przy braku innych dowodów i okoliczności towarzyszących, na korzyść tych oskarżonych. Nie można było przy tym pomijać, że w materiale dowodowym sprawy nie zostało także uprawdopodobnione, aby K. B. (osoba nie karana, o zasadniczo uregulowanej sytuacji życiowej) zajmował się jako pośrednik lub diler sprzedażą marihuany, a podważało wersję aktu oskarżenia, zmierzającą do wykazania, że potrzebował on marihuany od T. D. w ilościach objętych zarzutami w celu odsprzedaży. Nie można było przy tym wykluczyć, że pojęcie „płyty” odnosiło się do płyt z muzyką (jak twierdził T. D. ), czy płyt budowlanych (co uzasadniała profesja K. B. ). Natomiast dla ustalenia faktów wskazanych w tych zarzutach konieczne byłoby jednoznaczne rozkodowanie pojęcia „płyta” jako marihuany (ustalenie takiego rozumienia tego pojęcia przez obu wskazanych oskarżonych), podanej cyfry jako masy w gramach (ustalenie takiego rozumienia cyfr przez obu wskazanych oskarżonych), jak też potwierdzenie w dalszych dowodach, a nie tylko w przypuszczeniach, że dostawa faktycznie nastąpiła, miała miejsce w formie sprzedaży, zaś K. B. zamierzał odsprzedać nabyty narkotyk. W realiach sprawy natomiast nie mogło być mowy o tym, aby inne dowody potwierdzały wersję aktu oskarżenia, pozwalając tym samym na czynienie ustaleń faktycznych zgodnych z tą wersją. Na tej podstawie Sąd ustalił przeprowadzenie istotnych dla sprawy rozmów smsowych, przyjmując jednak, że nie miały one związku z handlem marihuaną. Niewiarygodne były wyjaśnienia T. D. , w których nie przyznał się do zarzutu III, gdyż przeczyły im inne wyjaśnienia tego oskarżonego, potwierdzające przekazanie roślin bratu oraz wiarygodne wyjaśnienia J. i D. D. (3) . Sąd nie dał wiary twierdzeniem oskarżonego, że przekazał D. D. (3) rośliny, które faktycznie nie były konopiami, gdyż twierdzenia te oskarżony podniósł dopiero na rozprawie, a z innych dowodów nie wynikało, aby miało to faktycznie miejsce. Wiarygodne wyjaśnienia J. D. wskazywały, że T. D. uprzednio był pewien ilości marihuany sprzedanej przez brata K. i przekazania mu narkotyku, a więc wykluczało to, że rośliny, które dał bratu, nie były konopiami innymi niż włókniste. Nadto gdyby faktycznie przekazał bratu inne, podobne w wyglądzie rośliny, to naraziłby brata na nieprzyjemności ze strony odbiorcy towaru, a jak wynikało z wyjaśnień J. D. dotyczących późniejszej uprawy, T. D. bardzo obawiał się nierzetelności w kontaktach z odbiorcami hurtowymi, przy braku dowodów wskazujących na chęć celowego narażenia brata na takie nieprzyjemności i ewentualne niebezpieczeństwo. Poza tym D. D. (3) (w początkowych wyjaśnieniach) i J. D. (przez cały czas) nie wskazywali na jakiekolwiek odmienne cechy roślin znajdujących się w uprawie z 2011 r., także z perspektywy czasu, po uzyskaniu nowych doświadczeń, nabytych po zakończeniu uprawy. W szczególności obaj wskazywali na unoszący się charakterystyczny zapach marihuany, którego by nie było, gdyby rośliny były innego gatunku. Ponadto w związku z tym, że D. D. (3) przyznał się do zażywania marihuany, należało domniemywać, że sprawdził on przed sprzedażą wyprodukowany towar i nie miał co do niego zastrzeżeń, skoro nie podniósł tego niezwłocznie w postępowaniu na swą obronę. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom T. D. na temat bezpośredniego udziału J. D. w uprawie konopi założonej przez D. D. (3) , gdyż przeczyły im wiarygodne wyjaśnienia J. D. i D. D. (3) . W ocenie Sądu wpływ na treść tych wyjaśnień miała chęć dowodowego pogrążenia ojca i zaszkodzenia mu związana z treścią jego wyjaśnień, na co wskazywało też to, że wyjaśnienia te złożył w toku rozprawy i to w końcowym jego fragmencie. Niewiarygodne były wyjaśnienia T. D. , w których nie przyznał się do zarzutu IV, gdyż przeczyły im inne wyjaśnienia tego oskarżonego, potwierdzające uprawę roślin oraz wiarygodne wyjaśnienia J. D. potwierdzone nagraniem rozmowy i treścią wiadomości smsowych. Niewiarygodne były twierdzenia oskarżonego, że w przypadku tego zarzutu uprawiał rośliny, które faktycznie nie były konopiami innymi niż włókniste, gdyż twierdzenia te oskarżony podniósł dopiero na rozprawie, szerzej nie uzasadnił, a z innych dowodów nie wynikało, aby miało to faktycznie miejsce. Opinie z zakresu chemii oraz botaniki, ekologii i elektrotechniki wskazywały na uprawianie w G. wyłącznie konopi innych niż włókniste, co wykluczało, aby ów oskarżony zajmował się uprawą innych roślin. Twierdzenia oskarżonego nie miały także uzasadnienia w zasadach wiedzy i doświadczenia życiowego, gdyż niewątpliwie oskarżony nie angażowałby znacznych środków i czasu na zarobkową uprawę innych roślin niż nielegalne konopie, zwłaszcza, że narażałoby to go na nieprzyjemności ze strony odbiorcy gotowego produktu narkotycznego, a – jak wynikało z wyjaśnień J. T. D. bardzo obawiał się nierzetelności w kontaktach z odbiorcami hurtowymi (kwestia zaniżenia wagi dostarczonego produktu). Poza tym J. D. nie wskazywał na jakiekolwiek odmienne cechy roślin znajdujących się w pierwszej uprawie z 2013 r., także z perspektywy czasu, po uzyskaniu nowych doświadczeń, nabytych po zakończeniu uprawy. Wiarygodne były przy tym twierdzenia, że K. B. nie wykonywał żadnych czynności związanych z samą uprawą, a wykonywał tylko prace budowlane za kwotę 1.500 zł, gdyż korespondowało to z wiarygodnymi wyjaśnieniami J. D. i K. B. oraz nie miało zaprzeczenia w innych dowodach. Niewiarygodne były wyjaśnienia T. D. , w których nie przyznał się do zarzutu V, gdyż przeczyły im inne wyjaśnienia tego oskarżonego, potwierdzające uprawę roślin oraz wiarygodne wyjaśnienia J. D. potwierdzone wynikami przeszukania i oględzin w domku w G. , wskazującymi na uprzednie prowadzenie tam uprawy konopi innych niż włókniste. Jako częściowo wiarygodne Sąd potraktował wyjaśnienia, w których podał, że w przypadku tego zarzutu hodował konopie inne niż włókniste, ale o mniejszej liczbie (około 50 sztuk), odmawiając wiary tym twierdzeniom w zakresie, w jakim umniejszał w nich ilość roślin, gdyż przeczyły temu wiarygodne i konkretne wyjaśnienia J. D. , a wcześniej oskarżony nie podawał niższej ilości. Wiarygodne były wyjaśnienia T. D. o tym, że prowadził zabezpieczoną przez policję uprawę konopi w G. (zarzut VI), albowiem jego wyjaśnienia były w tym zakresie spontaniczne, logiczne i były zbieżne z konsekwentnymi wyjaśnieniami jego ojca, z wynikami przeszukania i oględzin potwierdzonymi spisem zatrzymanych tam przedmiotów oraz z wnioskami opinii z zakresu chemii oraz z zakresu botaniki, ekologii i elektrotechniki. Nadto stan rzeczy z momentu ujawnienia plantacji w G. przez policję wskazywał na to, że uprawa roślin była w toku i nie była zawieszona. Niewiarygodne były twierdzenia tego oskarżonego o tym, że ojciec początkowo nie wiedział o specyfice uprawy, gdyż przeczyły temu wiarygodne wyjaśnienia J. D. . Sąd nie przyznał przymiotu wiarygodności późniejszym wypowiedziom T. D. , dotyczącym zarzutu VI, w których podał, że uprawiał rośliny w ilości 5-6 sztuk, a po kłótni z ojcem porzucił uprawę. Wiarygodności tych wyjaśnień przeczyły wcześniejsze wyjaśnienia tego oskarżonego, w których przyznał się do prowadzenia uprawy w G. i podawał, że rośliny z W. miały trafić do G. oraz wiarygodne i konsekwentne wyjaśnienia J. D. , wskazujące na większą ilość roślin i prowadzenie uprawy przez syna, jak też wyniki oględzin miejsca plantacji i opinia z zakresu botaniki, ekologii i elektrotechniki, wskazujące na dobry stan prowadzonej uprawy i brak przestojów w jej prowadzeniu. Sąd odmówił wiary twierdzeniom T. D. w zakresie, w jakim nie przyznał się do zarzutu VII i twierdził, że nie prowadził uprawy we W. , a zabezpieczone tam sadzonki miały trafić do G. , gdyż przeczyły temu wyniki przeszukania i oględzin wraz ze spisem znalezionych tam przedmiotów i roślin, dokumentacja fotograficzna, opinie biegłych za zakresu botaniki, ekologii i elektrotechniki oraz zeznania policjantów, wskazujące na umieszczenie sadzonek w warunkach niezbędnych do uprawy (wyłożone folią pomieszczenie, zainstalowanie wentylacji i zawieszenie oświetlenia) oraz dobry stan zabezpieczonych roślin, w sąsiedztwie urządzeń i środków uprawy roślin. Tak więc nie budziło wątpliwości Sądu prowadzenie uprawy konopi we W. od marca do kwietnia 2014 r. Za niewiarygodne Sąd ocenił także wypowiedzi T. D. o tym, że przedmioty zabezpieczone we W. w tym samym budynku co uprawa konopi nie służyły do prowadzenia uprawy, lecz wiązały się z działalnością handlową firmy jego matki, gdyż umiejscowienie tych przedmiotów w bezpośrednim sąsiedztwie uprawy wskazywało zdaniem Sądu na ich przeznaczenie na potrzeby prowadzenia uprawy, stanowiąc niezbędne zaplecze dla niej. Poza tym stan rzeczy z momentu ujawnienia plantacji we W. przez policję wskazywał na to, że uprawa 211 roślin była w toku, skoro konopie, choć w niskim stadium rozwoju, to jednak były w stanie ogólnym dobrym (nawodnione, żywe, liście rozwinięte), a wedle zeznań uczestniczących w czynnościach policjantów działała tam wentylacja, co potwierdzała też dokumentacja fotograficzna wskazująca na montaż kabli prowadzących od instalacji wentylacyjnej. Wprawdzie nie zostało potwierdzone w sposób niebudzący wątpliwości, aby w momencie wejścia policjantów do pomieszczeń we W. oświetlenie uprawy było włączone (w tym zakresie Sąd rozstrzygnął wątpliwości na korzyść wskazanego oskarżonego), lecz stan roślin, działanie wentylacji, zabezpieczenie środków i urządzeń niezbędnych do uprawy w bezpośrednim sąsiedztwie wskazywały, że rośliny te są uprawiane, a więc pielęgnowane w celu wzrostu, z zamiarem zbioru. Poza istotą sprawy pozostawało natomiast to, czy podejmowane zabiegi uprawne były optymalne i celowe, przy zaznaczeniu na podstawie opinii biegłego z zakresu botaniki i ekologii, że dla wzrostu konopi nie jest wymagane ich całodzienne naświetlanie. Częściowo niewiarygodne były twierdzenia, że w pomieszczeniu gospodarczym, w którym były rośliny konopi, nie było wentylatorów, gdyż przeczyły temu zeznania przesłuchanych w sprawie policjantów i dokumentacja fotograficzna wskazująca na podłączenie elektryczne wentylacji w pomieszczeniu i jej wyprowadzenie na zewnątrz budynku. Wiarygodne były wyjaśnienia T. D. , w którym nie przyznawał się do zarzutu VIII, gdyż nie miały wyraźnego zaprzeczenia w innych dowodach. Jako wiarygodne Sąd potraktował wyjaśnienia, w których podał, że urządzenia i środki wskazane w tym zarzucie i znajdujące się w domu zostały zakupione w celach handlowych. Sąd nie miał podstaw, aby kwestionować twierdzenia oskarżonego odnoszące się do przedmiotów znajdujących się w budynku mieszkalnym we W. , skoro były to towary ogólnego przeznaczenia, niezwiązane bezpośrednio z uprawą konopi. Niewiarygodne były jednak twierdzenie o tym, że w domu mieszkalnym we W. nie przygotowywał on pomieszczenia piwnicznego pod uprawę konopi, gdyż przeczył temu wygląd tego pomieszczenia, zbieżny z warunkami w jakich uprawiał konopie w pomieszczeniu gospodarczym we W. oraz w domku w G. (wyłożenie tego pomieszczenia folią izolacyjną i umieszczenie rur wentylacyjnych). Jednocześnie z faktu tego Sąd nie wyprowadził oceny, że znajdujące się w budynku mieszkalnym środki i urządzenia miały na pewno służyć tej uprawie, skoro prace wykończeniowe nie zostały ukończone i brak było przesłanek wskazujących na niezwłoczną wolę oskarżonego umieszczenia tam roślin. Całkowicie gołosłowne okazały się zdaniem Sądu twierdzenia dowodowe T. D. , że na treść jego pierwszych wyjaśnień wpływ miały bezprawne sugestie policjantów zajmujących się jego sprawą oraz że był zastraszany, bity i poniżany przez te osoby, albowiem wyraźnie przeczyły temu wiarygodne zeznania funkcjonariuszy biorących udział w czynnościach z jego udziałem. Sąd dostrzegł przy tym, że twierdzenia te oskarżony podniósł dopiero na rozprawie, w sytuacji gdy nie składał wcześniej żadnych skarg na policjantów i zawiadomień o przestępstwie, a do jego przesłuchania doszło przed prokuratorem i niezwłocznie przed sądem w związku z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie. Wobec powyższego Sąd nie dopatrzył się związku pomiędzy treścią początkowych wyjaśnień tego oskarżonego a zachowaniem policjantów w śledztwie, zwłaszcza, że jego pierwsze wyjaśnienia wskazywały na umniejszanie swej odpowiedzialności, a więc na pewno nie potwierdzały w pełni wersji zarzutów. Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego, że prowadzone przez niego uprawy nie były wydajne, a całość wyprodukowanego suszu sam zużył, gdyż przeczyły temu wiarygodne wyjaśnienia J. D. , profesjonalizm prowadzonych upraw, dostęp do profesjonalnych urządzeń i środków oraz rozmiary prowadzonych upraw, wskazujące na komercyjny cel prowadzenia działalności. Na wiarę nie zasługiwały także wypowiedzi tego oskarżonego, wskazujące, że prowadzone przez niego uprawy nie miały na celu wytworzenie narkotyków na sprzedaż oraz że nie sprzedawał on wytworzonego produktu, gdyż przeczyły temu wiarygodne wyjaśnienia J. D. , znaczna ilość hodowanych roślin i profesjonalizm zaplecza hodowli. Fakt sprzedaży marihuany w przypadku zarzutu IV jednoznacznie wynikał z wiarygodnych wyjaśnień J. D. , przy czym Sąd nie znalazł wystarczających podstaw dowodowych w przypadku zarzutu V, aby przypisać oskarżonemu wprowadzenie do obrotu narkotyku. Niewiarygodne były też twierdzenia T. D. , że w G. miał tylko dwie uprawy, gdyż przeczyły temu wiarygodne wyjaśnienia J. D. i inne wyjaśnienia T. D. , wskazujące na trzy uprawy, opisane w jego zarzutach. Częściowo niewiarygodne były twierdzenia oskarżonego o tym, że J. D. czynnie brał udział w uprawach, gdyż przeczyły temu konsekwentne i szczegółowe wyjaśnienia J. D. oraz wcześniejsze wyjaśnienia T. D. , wskazujące na jego bezpośredni udział tylko w pierwszej uprawie. Sąd odmówił wiary twierdzeniom T. D. o tym, że w czasie nagranej rozmowy znajdował się pod wpływem środka odurzającego, gdyż nie miało to potwierdzenia w jego wcześniejszych wyjaśnieniach, co wskazywało, że ta okoliczność miała stanowić tylko jego linię obrony. Poza tym Sąd nie miał podstaw, aby kwestionować wypowiedzi oskarżonego dotyczące zażywania przez niego środków odurzających. Nie zasługiwały na wiarę twierdzenia, że zabezpieczone od niego środki odurzające zabezpieczone w G. zakupił on od nieznanej osoby, albowiem umiejscowienie fragmentów roślinnych w bezpośrednim sąsiedztwie uprawy w G. , przy zbyciu całości wytworzonych środków z pierwszej uprawy wskazywało, że środki te pochodziły wyłącznie z uprawy realizowanej w G. w okresie od grudnia 2013 r. do marca 2014 r. Za pochodzeniem suszu z uprawy przemawiały też częściowo wyjaśnienia T. D. z rozprawy, wskazujące na pochodzenie zabezpieczonego suszu z zarzutu V. W przypadku resztek roślinnych znalezionych w dniu 24 kwietnia 2014 r. przez policję we W. , Sąd nie miał wystarczających podstaw dowodowych, aby wiązać je z uprawą w G. , bądź aby przyjąć uprzednie istnienie uprawy we W. , a więc nie powiązał ich z żadnym z zarzutów stawianych oskarżonym ze względu na granice przedmiotowe aktu oskarżenia. Wbrew twierdzeniom aktu oskarżenia brak było podstaw dowodowych, aby w przypadku zarzutu V wyprowadzać ilość wytworzonych środków odurzających wedle ilości stwierdzonych roślin w uprawie w stosunku do średniej produkcji z rośliny oraz przyjmować, że ilość wprowadzonych do obrotu środków odurzających odpowiada różnicy możliwej produkcji środków i ilości zabezpieczonych w G. i we W. . W toku prowadzonego postępowania oskarżony J. D. ostatecznie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i składał wyjaśnienia. W ramach pierwszego przesłuchania w dniu 25 kwietnia 2014 r. ów oskarżony obciążał prowadzeniem zabezpieczonej w G. uprawy T. D. , wskazując na jedną uprawę grzybów halucynogennych. Zaprzeczał, aby znał szczegóły uprawy i przy niej pomagał, aby brały w niej udział inne osoby oraz aby wiedział, że uprawa jest nielegalna. Podczas drugiego przesłuchania w dniu 25 kwietnia 2014 r. J. D. wskazał na prowadzenie uprawy przez T. D. , z którym nawiązał bliższe kontakty od października 2013 r. Dodał, że po wykonaniu prac wykończeniowych syn od grudnia 2013 r. prowadził uprawę. O jej charakterze dowiedział się dopiero w marcu 2014 r., przy czym nie zajmował się doglądaniem roślin i zajmował się tym tylko T. D. . W dniu 15 października 2014 r. ów oskarżony wskazał, że T. D. założył pierwszą plantację na przełomie lutego i marca 2013 r., przy czym prace wykończeniowe wykonywał K. , w tym w maju 2013 r. schody. Przyznał, że od początku wiedział o konopiach oraz omówił przebieg pierwszej uprawy z udziałem T. D. . Liczby 101 i 51 z wiadomości smsowej dotyczyły marihuany, zaś koszty energii za pierwszą uprawę wyniosły 3.600 zł. Odniósł się także do nagranej rozmowy z synem, wskazując, że miała ona miejsce na przełomie sierpnia i września 2013 r. Wyraźnie wskazał, że K. B. robił schody w czasie gdy w pomieszczeniu była uprawa, zaś T. D. sprzedał susz o wadze co najmniej 1790 gram za kwotę 27.000 zł. Następnie wskazał na prowadzenie uprawy w jego domku przez D. D. (3) , wskazując szczegóły tej uprawy, w tym to, że ów syn wytworzył ilość narkotyku dokładnie taką jak później T. D. o wadze co najmniej 1790 gram. Zaznaczył, że miał świadomość celu uprawy, zaś uprawa składała się z dwóch rzutów i łącznie z co najmniej 180 roślin. Podczas przesłuchania w dniu 16 października 2014 r. J. D. przyznał się do zmodyfikowanych zarzutów. Wskazał, że bezpośrednio pomagał tylko przy pierwszej uprawie syna T. . Podczas kolejnego przesłuchania w dniu 16 października 2014 r. J. D. potwierdził autentyczność odtworzonego mu nagrania rozmowy z T. D. oraz odniósł się do podanych w nim okoliczności. Dodatkowo wskazał, że od T. D. wie, że ten dawał sadzonki bratu D. , który potem sprzedał gotowy susz K. . K. przy tym wiedział, w jakim celu robi pomieszczenie w G. . Dnia 17 grudnia 2014 r. J. D. przyznał się do zmodyfikowanych zarzutów, podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia i dodał, że co najwyżej ilości mogą się nie zgadzać. Dnia 23 grudnia 2014 r. J. D. potwierdził, że K. B. był w domku w G. co najmniej 3 razy, przy czym był obecny gdy T. D. przywiózł sprzęt potrzeby do prowadzenia plantacji i maluchy. Zaznaczył, że ów oskarżony na pewno wiedział o celu prowadzonych prac. Dodał, że K. B. mógł przyjeżdżać do G. pod jego nieobecność, przy czym nie miał wiedzy o jego udziale w prowadzeniu upraw konopi. Na rozprawie ów oskarżony w większości przyznał się do zarzutów, podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia, przy czym podał, że początkowo nie wiedział, w jakim celu udostępnia pomieszczenia piwniczne synom, że nie zna ilości roślin uprawianych przez syna D. , zaś K. B. raczej nie wiedział o charakterze uprawy. Na wstępie oceny wyjaśnień J. D. zdaniem Sądu należy podkreślić, że nagranie rozmowy J. D. i T. D. (DVD 1 w tomie IV opinii z dziedziny informatyki przy aktach sprawy) oraz związany z tym protokół z dnia 6-9 października 2014 r. odtworzenia treści rozmowy utrwalonej na karcie microSD (k. 451-470a) Sąd wykorzystał w ograniczonym zakresie, przyznając tym dowodom niską moc dowodową i wiarygodność. Należy wszak zauważyć, że wedle art. 171 § 7 k.p.k. nie mogą stanowić dowodu wyjaśnienia, zeznania i oświadczenia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi. Przepis ten dotyczy przede wszystkim ram procesu karnego, odnosząc się do wszelkich sytuacji procesowych podważających swobodę wypowiedzi danej osoby. Wedle stanowiska judykatury: „Swoboda wypowiedzi w rozumieniu art. 171 § 7 k.p.k. oznacza brak przymusu w sferze woli człowieka, a także brak zakłócenia świadomości. Jest to możliwość decydowania przez przesłuchiwanego, zgodnie z własną wolą, o treści składanej przez niego wypowiedzi, w sytuacji, gdy żaden czynnik zewnętrzny nie krępuje go w formułowaniu tych wypowiedzi (…). O niemożności swobodnej wypowiedzi mogą świadczyć tylko takie warunki, w których osoba przesłuchiwana ma zupełnie lub w tak znacznym stopniu sparaliżowaną wolę, że nie może powiedzieć tego, co by chciała, w związku z przedmiotem dokonywanej czynności procesowej.” (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2010 r., III KK 302/09, LEX nr 583858). Nie mniej jednak należy jednak uznać pomocnicze zastosowanie tej regulacji do realiów sprawy. Bezspornie organy śledztwa uzyskały sam dowód z nagrania legalnie, w wyniku realizacji czynności przeszukania domku J. D. w G. . Okoliczność jednak, że sama rozmowa została celowo i podstępnie nagrana przez J. D. bez wiedzy T. D. oraz że J. D. – jak wynika z zapisu samej rozmowy – manipulował jej przebiegiem (wypowiedzi J. D. są lakonicznie, zaś T. D. rozbudowane, wielozdaniowe), w szczególności w zakresie tematu dyskusji, wyłączała możliwość uznania, że T. D. mógł się w jej toku wypowiadać swobodnie a nagranie to może stanowić samodzielny i istotny dowód w sprawie. Niewątpliwie bowiem gdyby T. D. wiedział, że ojciec go nagrywa, to nie wypowiedziałby zawartych w nagraniu słów, niewątpliwie dla niego niekorzystnych i narażających go na odpowiedzialność karną. Poza tym zachowanie J. D. było w tym aspekcie bezprawne, gdyż co najmniej naruszało dobra osobiste T. D. , w tym prawo do prywatności, a w związku z tym – przy braku okoliczności uzasadniających takie postępowanie – zdaniem Sądu samo nagranie nie mogło stanowić źródła samodzielnych ustaleń sprawy i podstawy ustalenia sprawstwa T. D. . Sąd dostrzegł jednak, że treść i szczegóły rozmowy zostały wprowadzone dowodowo do postępowania poprzez wyjaśnienia J. D. , a więc wypowiedzi świadome, ze względu na ich charakter bezpośrednie i to w ramach procedury karnej. Brak było przy tym podstaw do uznania, że wyjaśnienia J. D. w tym zakresie stanowią tzw. owoc zatrutego drzewa, sugerowany treścią nagrania, skoro dowód z wyjaśnień podejrzanego ma samoistny charakter procesowy, a jak wynika z treści protokołów jego przesłuchania, J. D. najpierw złożył wyjaśnienia obciążające jego i współoskarżonych, a potem dopiero odtworzono mu zapis tego nagrania. Nie było więc podstaw do uznania, że wyjaśnienia J. D. nie mogą stanowić pełnowartościowego dowodu w sprawie. W związku z tym Sąd wykorzystał w/w nagranie jedynie w aspekcie potwierdzenia wersji przedstawionej przez J. D. w jego wyjaśnieniach i to tylko na podstawie wypowiedzi J. D. . Porównanie treści nagrania wyłącznie w aspekcie wypowiedzi J. D. i jego wyjaśnień w ocenie Sądu dobitnie przemawiało za wiarygodnością wyjaśnień J. D. w badanej części, pokazując, że nie wynikały one z potrzeby chwili, a jego wersja zdarzenia wskazana w wyjaśnieniach jest prawdziwa i niezmienna. W szczególności wypowiedzi J. D. z nagrania korespondowały z jego ostatnimi wyjaśnieniami ze śledztwa, potwierdzając chociażby, że należność za prąd za pierwszą uprawę wyniosła 3.600 zł, że sam brał równorzędny udział w założeniu i prowadzeniu uprawy w G. z marca 2013 r. oraz że również zajmował się pakowaniem suszu marihuany. Istnienie wskazanego nagrania pośrednio powodowało, że upływ czasu pomiędzy wszczęciem śledztwa w sprawie, a złożeniem obciążających wyjaśnień przez J. D. nie mógł mieć wpływu na treść jego wyjaśnień w części uznanej za wiarygodną. W zakresie wyjaśnień J. D. w toku postępowania wykazywał zmianą postawę procesową, przy pierwszych dwóch przesłuchaniach w śledztwie umniejszając swoją rolę i rozmiary związanej z nim działalności przestępczej, potem składając szczegółowe i obszerne wyjaśnienia, pomawiające siebie i współoskarżonych o udział w przestępstwach, a w końcu, podtrzymujące uprzednie wyjaśnienia, przy wycofaniu się z twierdzeń o swej pełnej wiedzy o charakterze upraw, ogólnych ilościach roślin, ilości roślin D. D. (3) i wiedzy K. B. o uprawie. W związku z tym Sąd niezmiernie ostrożnie podszedł do oceny wyjaśnień tego oskarżonego, przyznając im wiarę przede wszystkim w części, w jakiej ów oskarżony pomawiał siebie i inne osoby o czyny objęte aktem oskarżenia. W tej części jego wyjaśnienia były bowiem szczegółowe, konkretne i rozbudowane, co wskazywało, że nie były wcześniej przygotowane, a były szczere i prawdziwe. Sąd dostrzegł przy tym, że J. D. nie miał wyraźnego interesu, aby bezpodstawnie pomawiać współoskarżonych o udział w przestępstwach, zwłaszcza swych synów, a więc osób najbliższych, z którymi w ostatnim czasie utrzymywał bliższe kontakty. Sąd uznał wyjaśnienia J. D. w części pomawiającej jego i współoskarżonych o udział w przestępstwach objętych aktem oskarżenia za w pełni wiarygodne, logiczne, szczere i spójne. Sąd dostrzegł zmienną postawę procesową oskarżonego w toku postępowania, zmienność jego wyjaśnień na przestrzeni całego procesu i to nie tylko w śledztwie. Jednocześnie jednak Sąd uznał, że pierwsze wypowiedzi dowodowe oraz późniejsze wyjaśnienia oskarżonego w części, w jakiej wycofywał się on w uprzednich wyjaśnień nie były wiarygodne, jako że były uzasadnione chęcią poprawy sytuacji procesowej współoskarżonych a częściowo też swojej. W niniejszej sprawie wskazany oskarżony w swych wypowiedziach dowodowych obciążał nie tylko inne osoby, ale też współoskarżonych (pomówienie złożone), w tym osoby najbliższe – swych synów, co przemawiało za bezstronnością tych wypowiedzi. Sąd nadto dostrzegł, że wyjaśnienia pomawiające współoskarżonych o udział w przestępstwach zostały co do zasady przyznane przez współoskarżonych ( T. D. przyznał udzielenie sadzonek bratu i prowadzenie upraw konopi w piwnicy ojca, choć zaprzeczał rodzajowi roślin oraz umniejszał rozmiary i plony z upraw, a potem i swój aktywny udział; D. D. (3) przyznał prowadzenie uprawy konopi w piwnicy ojca, choć umniejszał jej rozmiary i plony oraz wykluczał sprzedaż, potwierdzając jednak ogólnie znajomość z K. ; K. B. potwierdził wykonywanie prac wykończeniowych w piwnicy w G. ). Jednocześnie Sąd dostrzegł, że J. D. jednocześnie pomawiając współoskarżonych pomawiał się również o udział w przestępstwach. Nadto nie starał się pomawiać współoskarżonych ponad miarę, co było dostrzegalne w przypadku K. B. , co do którego zaprzeczył, aby miał wiedzę o jego czynnym i istotnym udziale w uprawie roślin, wytwarzaniu narkotyków i obrocie nimi oraz T. D. , w przypadku którego zaprzeczył, aby miał wiedzę o sprzedaży przez niego marihuany z drugiej jego uprawy. Sąd dostrzegł, że oskarżony nie starał się podawać niepewnych danych, w szczególności określając liczbę roślin (wskazywał minimalne, a więc pewne jego zdaniem ilości), czy obecność K. B. w G. , zawsze starał się wskazywać jakich danych jest pewien, z jakimi okolicznościami i zdarzeniami je kojarzy, a które szczegóły zna orientacyjnie. Ponadto jego wypowiedzi były w istotnych dla sprawy fragmentach rozbudowane, szczegółowe, wielowątkowe, co wskazywało, że nie były sfingowane. Wyjaśnienia J. D. korespondowały przy tym ze zdjęciami i ich datowaniem zabezpieczonymi w telefonie T. D. . Ponadto na udział J. D. w prowadzeniu uprawy od marca 2013 r. do sierpnia 2013 r., wytwarzaniu ziela konopi innych niż włókniste, udział w sprzedaży ziela i udział w rozliczeniach prócz wyjaśnień J. D. wskazywały wyniki analizy połączeń telefonicznych pomiędzy telefonami J. D. i T. D. , w tym zwłaszcza treści wiadomości tekstowych (k. 300-310). Owe wyniki wskazywały, że J. D. zajmował się pielęgnacją roślin (wiadomości sms z dnia 13 kwietnia 2013 r., 30 maja 2013 r. i 12 czerwca 2013 r.), podłączaniem energii elektrycznej dla potrzeb uprawy (wiadomości sms z dnia 8 maja 2013 r. i 14 czerwca 2013 r.) oraz pakowaniem suszu roślinnego dla T. D. (wiadomość sms z dnia 19 sierpnia 2013 r., dotycząca 3 paczek po 101 i jednej paczki 51, co potwierdził też J. D. w swych wyjaśnieniach). To wszystko w opinii Sądu przemawiało za wiarygodnością jego wyjaśnień obciążających jako szczerych i prawdziwych. W przypadku zarzutów stawianych J. D. Sąd za wiarygodne uznał jego wyjaśnienia, w których przyznał się do winy, jako że były one szczegółowe, a także w większości podtrzymane na rozprawie. Wiarygodne były twierdzenia dotyczące uprawy prowadzonej przez D. D. (3) od kwietnia do grudnia 2011 r., w tym tego, że obejmowała bezpośrednio następujące po sobie cykle w łącznej liczbie co najmniej 180 sadzonek, J. D. udostępnił temu synowi piwnicę i nie brał bezpośredniego udziału w uprawie, D. D. (3) dokonał zbioru, uzyskując suszu o masie co najmniej 1790 gram i sprzedał wytworzony narkotyk osobie o ps. (...) . Sąd nie miał podstaw, aby kwestionować wyjaśnienia tego oskarżonego dotyczące tego zarzutu, mimo że w ostatnich przesłuchaniach J. D. zakwestionował ogólnie ilość roślin. W ocenie Sądu zmiana postawy J. D. wynikała wyłącznie z chęci poprawy sytuacji syna, nie była logicznie uzasadniona, a w związku z tym Sąd odmówił wiary późniejszym, przeciwnym wyjaśnieniom dotyczącym tej kwestii. Za wiarygodnością wyjaśnień dotyczących tego zarzutu przemawiały częściowo wiarygodne wyjaśnienia D. D. (3) i T. D. , przyznające ogólnie fakt uprawy, jej miejsce, ogólnie przebieg i pochodzenie sadzonek. Okoliczność, że informacje na temat przekazania sadzonek, wadze suszu i sprzedaży J. D. miał od T. D. , nie wyłączała możliwości uznania jego wyjaśnień za wiarygodne i wykorzystania w sprawie. Mimo twierdzeń D. D. (3) o okłamaniu brata, okoliczności podane przez J. D. nie znalazły zaprzeczenia w innych dowodach, a brak było okoliczności logicznie wskazujących na przyczyny z powodu których T. D. miałby wprowadzać ojca w błąd co do tych danych, czy D. D. (3) miały okłamywać brata, skoro oskarżeni jako bliska rodzina pozostawali w bliskich relacjach, a więc musieli przekazywać sobie prawdziwe, a nie zmyślone informacje. Sąd uznał za wiarygodne przyznanie się do zarzutu X i wyjaśnienia wskazujące, że wraz z T. D. założył plantację w marcu 2013 r., trwała ona do sierpnia 2013 r., obejmowała co najmniej 120 sadzonek, J. D. pomagał synowi T. w uprawie i w zbiorze oraz przygotowywał i pakował susz, przy czym się pomylił przy takiej czynności, zaś T. D. ze sprzedaży suszu o masie 1790 gram uzyskał 27.000 zł, prace wykończeniowe w domku wykonywał K. B. wraz z omówieniem rodzaju tych prac, gdyż korespondowało to z wiarygodnymi wyjaśnieniami T. D. i K. B. , nagraniem rozmowy oraz wynikami analizy wiadomości tekstowych. Jako wiarygodne Sąd ocenił wyjaśnienia J. D. potwierdzające wiedzę K. B. o celu zleconych prac i prowadzeniu uprawy. Wyjaśnienia J. D. w tej części były stanowcze i pewne, zaś Sąd nie znalazł podstaw, aby uznać owe pomówienie za nieprawdziwe, skoro obu mężczyzn nie dzielił żaden konflikt, zaś J. D. nie starał się nigdy pomawiać wskazanego mężczyzny o udział w prowadzeniu uprawy, czy w przygotowywaniu suszu, wskazując konsekwentnie, że nie posada takiej wiedzy. Sąd dostrzegł, że w toku rozprawy J. D. , podtrzymując uprzednie wyjaśnienia, podał, że nie jest przekonany o wiedzy K. B. o prowadzeniu uprawy, co jednak Sąd ocenił jako wybieg, służący ochronie współoskarżonego przed odpowiedzialnością karną. Wskazany oskarżony wszak przy tym nie objaśnił szerzej przyczyn zmiany treści swych wyjaśnień i logicznych tego podstaw. Poza tym za wiedzą K. B. o prowadzeniu uprawy przemawiało też to, że wykonywał on prace w trakcie trwania uprawy (schody były realizowane w maju 2013 r., zaś poprawki w listopadzie 2013 r.), a więc pracując w otoczeniu roślin konopi, ich zapachu K. B. musiał zdawać sobie sprawę z przeznaczenia przebudowywanych pomieszczeń piwnicznych na potrzeby prowadzenia nielegalnej uprawy konopi. Wiarygodne były nadto wyjaśnienia J. D. , w których konsekwentnie wskazywał, że kolejna uprawa trwała od grudnia 2013 r. do marca 2014 r., drugą uprawę prowadził wyłącznie T. D. , obejmowała co najmniej 140 roślin, J. D. udostępnił synowi piwnicę i nie brał bezpośredniego udziału w uprawie, T. D. dokonał zbioru i zajmował się suszeniem i pakowaniem ziela konopi, jak też przyznawał się do udzielenia pomocy synowi, albowiem korespondowało to z wiarygodnymi wyjaśnieniami T. D. oraz z wynikami czynności przeszukania i oględzin w G. , wskazującymi chociażby na przechowywanie tam suszu roślinnego i resztek łodyg. Jego wyjaśnienia w tym zakresie były konsekwentne, szczegółowe, a przy tym nie miały wiarygodnego zaprzeczenia w innych dowodach. Jednocześnie nie pozwalały one ustalić, ile suszu marihuany wytworzył w ten sposób T. D. i co z nim zrobił, czy w szczególności go sprzedał. W związku z tym przy ustaleniach sprawy ustalając ilość wytworzonego suszu Sąd kierował się ilościami zabezpieczonymi w domku w G. i zbadanymi przez biegłych z zakresu chemii, jako miarodajnym wskaźnikiem wielkości produkcji narkotyku, przy braku podstaw do uznania, że pozostałą część wytworzonego suszu T. D. wprowadził do obrotu. Wiarygodne były wyjaśnienia J. D. , w których konsekwentnie wskazywał na prowadzenie ostatniej uprawy roślin w G. (odkrytej przez policję w dniu 24 kwietnia 2014 r.) wyłącznie przez T. D. , opisywał sposób prowadzenia uprawy i przyznawał się do udzielenia pomocy synowi, albowiem korespondowało to z wiarygodnymi wyjaśnieniami T. D. oraz z wynikami czynności przeszukania i oględzin domku w G. . Poza tym Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować ogólne wyjaśnienia tego oskarżonego w kwestii jego osoby i korzystania przez niego z domku letniskowego. Sąd natomiast odmówił wiary początkowym twierdzeniom J. D. o tym, że w G. prowadzona była tylko jedna uprawa grzybów halucynogennych, sam w niej nie pomagał, nie znał jej szczegółów i nie miał świadomości jej nielegalności, gdyż przeczyły temu jego spójne i logiczne późniejsze wyjaśnienia, wyniki analizy połączeń telefonicznych oraz wiarygodne wyjaśnienia T. D. . Wiarygodne nie były też w pełni wyjaśnienia, że przy uprawie nie widział innych osób, gdyż w późniejszych wyjaśnieniach wyraźnie wskazywał na obecność w piwnicy K. B. , aczkolwiek przy wykonywaniu prac budowlanych. Nie były w pełni wiarygodne początkowe wyjaśnienia J. D. wskazujące, że syn T. zwrócił się o udostępnienie piwnicy jesienią 2013 r. dla uprawy grzybów oraz że nawiązał z nim bliższe kontakty w październiku 2013 r., gdyż przeczyły temu inne wyjaśnienia J. D. , wyniki analizy połączeń telefonicznych, wiarygodne wyjaśnienia T. D. i wiarygodne wyjaśnienia K. B. , wskazujące, że pierwsza uprawa z synem T. została założona w marcu 2013 r., K. B. wykonywał wtedy prace budowlane, a jesienią 2013 r. J. D. udostępnił synowi piwnicę na prowadzenie nielegalnej uprawy konopi. Ponadto Sąd odmówił wiary omawianym wyjaśnieniom, w których J. D. podawał, że nie miał od początku świadomości charakteru upraw założonych przez D. D. (3) i T. D. , gdyż przeczyły temu innego jego wyjaśnienia, w których wyraźnie przyznał te okoliczności. W ocenie Sądu wpływ na jego wyjaśnienia w tej części miała chęć umniejszenia swej odpowiedzialności. Jako częściowo wiarygodne Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego D. D. (3) , który co do zasady kwestionował swe sprawstwo. W toku przesłuchania w dniu 16 października 2014 r. wskazany oskarżony przyznał się do prowadzenia uprawy konopi innych niż włókniste w domku J. D. , przy czym podał, że był jeden cykl uprawy obejmujący nie więcej niż 20 sztuk, uzyskał niewielką ilość narkotyku (nie więcej niż 30 g), którą przeznaczył na własny użytek, zaprzeczając sprzedaży. Podczas posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania D. D. (3) przyznał się do uprawy około 20 roślin, przy czym nie w celach zarobkowych, wytworzenia maksymalnie 100 lub 200 g. Przyznał, że ogólnie kojarzy mężczyznę o ps. (...) . Nie wykluczył, że nasiona mógł mieć od brata T. . Dnia 20 października 2014 r. wskazany oskarżony podtrzymał, że na pomysł uprawy wpadł sam w celu uzyskania narkotyku na własny użytek. Omówił okoliczności założenia uprawy, przyznając, że miała miejsce przerwa w uprawie, miał około 30-50 roślin z czego wyszło maksymalnie 20. Zebrał maksymalnie 200 g suszu. Zaznaczył, że na pewno powiedział bratu T. , iż miał więcej gotowego suszu, żeby ten go nie wyśmiał oraz osobie, której go sprzedał. Ostatecznie potwierdził, że sadzonki miał od tego brata. Na rozprawie ów oskarżony nie przyznał się do stawianego zarzutu i nie podtrzymał wcześniejszych wyjaśnień. Potwierdził prowadzenie uprawy na własny użytek, przy czym nie potrafił określić ilości roślin. Podał, że był jeden cykl uprawy, zaś pierwsze sadzonki jakie dostał od brata nie były konopiami. Na kolejnej rozprawie D. D. (3) wskazał na konflikt, w jakim pozostaje z ojcem. Sąd dostrzegł, że treść wyjaśnień D. D. (3) ulegała zmianie w toku procesu – wskazywał początkowo na jeden cykl uprawy, potem przyznając, że były dwa, zaprzeczył sprzedaży narkotyku, lecz następnie przyznał, że zna K. oraz zmiennie wskazywał ilość uprawianych roślin i plon. Sąd odmówił wiary tym wyjaśnieniom w zakresie, w jakim przeczyły im wiarygodne wyjaśnienia J. D. . Wiarygodne były więc wypowiedzi D. D. (3) o tym, że uprawiał konopie u ojca w okresie objętym zarzutem oraz że mógł mieć (potem, że miał) sadzonki od brata. W związku z tym Sąd odmówił wiary jego twierdzeniom o tym, że uprawiał nie więcej niż 20 roślin, zebrał nie więcej niż 30 g, był jeden cykl uprawy, narkotyki przeznaczył wyłącznie na własny użytek, nie uzyskał 1790 g ziela, uprawiał nie więcej niż 30-50 roślin z czego wyszło maksymalnie 20, zebrał maksymalnie 200 g suszu, gdyż jego wyjaśnienia w tej materii były wzajemnie sprzeczne, niespójne, nielogiczne, a przy tym miały wyraźne zaprzeczenie w wiarygodnych i konkretnych wyjaśnieniach J. D. . Jak już wskazano Sąd nie dopatrzył się podstaw do uznania, że J. D. miałby tak istotne podstawy, aby pomawiać syna o popełnienie ciężkiego przestępstwa narkotykowego. Sąd nie dał wiary twierdzeniom oskarżonego o tym, że na pewno niezgodnie z prawdą powiedział bratu T. , iż miał więcej gotowego suszu niż faktycznie i że sprzedał go K. , gdy go sam zużył. Sąd uznał te twierdzenia wyłącznie za linię obrony oskarżonego, zwłaszcza, że okoliczności te oskarżony podniósł dopiero przy trzecim przesłuchaniu w śledztwie, a więc mając czas na przemyślenie sprawy. W ocenie Sądu twierdzenia o tym, że D. D. (3) oszukał brata przekazując mu nieprawdziwe informacje nie miały przy tym potwierdzenia w innych dowodach, w szczególności w wyjaśnieniach T. D. , a przy tym miały zaprzeczenie w z

[... tekst skrócony ...]