saos:59520
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny uchylił postanowienie o odrzuceniu zażalenia, uznając, że doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie było skuteczne z powodu wadliwego pozostawienia zawiadomienia.
Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie obowiązanego z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, mimo wezwania. Obowiązany złożył zażalenie, twierdząc, że nie otrzymał wezwania. Sąd Apelacyjny uznał twierdzenia obowiązanego za wiarygodne, stwierdzając, że doręczenie zastępcze było nieskuteczne z powodu wadliwego pozostawienia zawiadomienia o przesyłce. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
Sprawa dotyczyła zażalenia obowiązanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu, które odrzuciło jego wcześniejsze zażalenie na postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie, ponieważ pełnomocnik obowiązanego nie uzupełnił braków formalnych (złożenie pełnomocnictwa i dowodu opłaty skarbowej) w wyznaczonym terminie, mimo wezwania pod rygorem odrzucenia. Obowiązany złożył jednak kolejne zażalenie, podnosząc, że przesyłka z wezwaniem nie została mu skutecznie doręczona. Sąd Apelacyjny przychylił się do tego argumentu. Stwierdzono, że zastosowany tryb doręczenia zastępczego, oparty na domniemaniu skuteczności doręczenia po pozostawieniu awizo, nie został przeprowadzony prawidłowo. Sąd Apelacyjny uznał, że obowiązany obalił domniemanie skuteczności doręczenia, przedstawiając dowody na to, że jego pełnomocnik odbierał inną korespondencję w tym samym okresie, co sugeruje, że zawiadomienie o przesyłce nie zostało mu właściwie pozostawione. W związku z tym, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, doręczenie zastępcze nie jest skuteczne, jeśli nie zostaną spełnione wymogi dotyczące pozostawienia zawiadomienia o złożeniu pisma.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że obowiązany skutecznie obalił domniemanie skuteczności doręczenia zastępczego, ponieważ dowody wskazywały na wadliwe pozostawienie zawiadomienia o przesyłce, co uniemożliwiło jej odebranie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
obowiązany K. H.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością | spółka | uprawniony |
| K. H. | osoba_fizyczna | obowiązany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 139 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Doręczenie zastępcze poprzez złożenie pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy jest skuteczne tylko wtedy, gdy doręczyciel umieści zawiadomienie o tym w drzwiach adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej. Domniemanie skuteczności tego doręczenia może być obalone przez stronę.
Pomocnicze
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieskuteczność doręczenia zastępczego z powodu wadliwego pozostawienia zawiadomienia o przesyłce. Obowiązany obalił domniemanie skuteczności doręczenia.
Odrzucone argumenty
Doręczenie zastępcze było skuteczne, ponieważ istniało potwierdzenie odbioru awizo.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Apelacyjny dał wiarę twierdzeniom pełnomocnika obowiązanego, iż przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, nie została mu skutecznie doręczona. Doręczenie przewidziane w art. 139 § 1 k.p.c. oparte jest na domniemaniu, że pismo sądowe dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Domniemanie to jednak może być przez stronę obalone.
Skład orzekający
Jerzy Geisler
przewodniczący-sprawozdawca
Bogusława Żuber
sędzia
Jacek Nowicki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów o doręczeniu zastępczym i obalaniu domniemania skuteczności doręczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwego pozostawienia zawiadomienia o przesyłce pocztowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje kluczową kwestię proceduralną dotyczącą skuteczności doręczeń, która ma bezpośrednie przełożenie na możliwość obrony praw strony w postępowaniu sądowym.
“Czy sądowe wezwanie dotarło? Kluczowa lekcja o doręczeniach zastępczych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2014 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler (spr.) Sędziowie: SA Bogusława Żuber SA Jacek Nowicki po rozpoznaniu w dniu 29sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku uprawnionego (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. przy uczestnictwie obowiązanego K. H. o zabezpieczenie roszczenia na skutek zażalenia obowiązanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2014 roku, sygn. akt: IX GCo 113/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. SSA B. Żuber SSA J. Geisler SSA J. Nowicki UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie obowiązanego z dnia 19 maja 2014 roku na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2014 roku w przedmiocie zabezpieczenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 maja 2014 roku, doręczonym w dniu 18 czerwca 2014 roku, pełnomocnik pozwanego został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia z dnia 19 maja 2014 roku – do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego wraz z odpisem (i dodatkowo dowodem uiszczenia opłaty skarbowej), albowiem wbrew treści wymienionych w zażaleniu załączników, pełnomocnictwa nie dołączono do zażalenia. Pomimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik obowiązanego nie udzielił żadnej odpowiedzi, nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obowiązany, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że przesyłka nie została mu doręczona. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obowiązanego zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny dał wiarę twierdzeniom pełnomocnika obowiązanego, iż przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, nie została mu skutecznie doręczona. W stosunku do doręczenia tego wezwania zastosowany został tryb doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 139 § 1 k.p.c. Co prawda w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie doręczenia w/w pisma poprzez awizo, w oparciu o które Sąd Okręgowy uznał, iż zostało ono doręczone w sposób prawidłowy (k. 141), to jednak obowiązany w pismach z dnia 9 i 29 lipca 2014 roku (k. 156-162, 168-175) skutecznie wykazał, iż brak jest podstaw do przyjęcia skuteczności tego doręczenia. W myśl art. 139 § 1 k.p.c. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo przesłane pocztą należy złożyć w placówce pocztowej operatora publicznego, a doręczane w inny sposób - w urzędzie właściwej gminy, umieszczając zawiadomienie o tym w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej. O skuteczności doręczenia poprzez awizo można mówić jedynie wówczas, gdy doręczyciel umieści w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o złożeniu w placówce pocztowej operatora publicznego pisma przesłanego pocztą, którego bezpośrednie doręczenie adresatowi nie było możliwe. Doręczenie przewidziane w art. 139 § 1 k.p.c. oparte jest na domniemaniu, że pismo sądowe dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Domniemanie to jednak może być przez stronę obalone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1970 r., I PZ 53/70, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2002 r., I CKN 861/00). Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący obalił domniemanie skuteczności doręczenia mu zarządzenia z dnia 23 maja 2014 roku. Przedłożone przez obowiązanego kserokopie przesyłek pocztowych wskazują, iż jego pełnomocnik, w okresie pozostawienia przesyłki u operatora pocztowego, odbierał inną korespondencję sądową (w dniu 10 czerwca 2014 roku). Trudno zatem przyjąć, by nie odebrał również przesyłki w niniejszej sprawie, gdyby o niej wiedział. Sąd Apelacyjny uznał zatem, iż wiarygodne są twierdzenia skarżącego o tym, że zawiadomienie o korespondencji nie zostało pozostawione pod adresem jego pełnomocnika w sposób właściwy.. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , uchylił zaskarżone postanowienie. SSA B. Żuber SSA J. Geisler SSA j. Nowicki
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI