saos:436783

Sąd Rejonowy dla Warszawy-ŚródmieściaWarszawa2020-08-06
SAOSKarnewypadki drogoweNiskarejonowy
wypadek drogowyrowerpieszynaruszenie zasad ruchu drogowegoobrażenia ciałakara pozbawienia wolnościwarunkowe zawieszenie karynawiązka

Sąd Rejonowy skazał rowerzystę za nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego z pieszą, orzekając karę roku pozbawienia wolności warunkowo zawieszoną i nawiązkę.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia uznał oskarżonego S. T. winnym popełnienia czynu z art. 177 § 1 k.k. Nieumyślnie naruszył on zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, kierując rowerem po drodze dla pieszych i rowerów, nie ustępując pierwszeństwa pieszej A. K., co doprowadziło do jej potrącenia i obrażeń trwających dłużej niż 7 dni. Sąd orzekł karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na dwa lata, zasądził nawiązkę w wysokości 20 000 zł na rzecz pokrzywdzonej oraz zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie S. T., oskarżonego o nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Oskarżony, kierując rowerem po drodze dla pieszych i rowerów, nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa pieszej A. K., co skutkowało jej potrąceniem. Pokrzywdzona doznała obrażeń w postaci złamania trójkostnego goleni prawej z podwichnięciem w stawie skokowym górnym oraz skręcenia i naderwania nadgarstka, co stanowiło naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 1 k.k. i wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący dwa lata, zobowiązując oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Ponadto, na podstawie art. 46 § 2 k.k., sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej A. K. kwotę 20 000 złotych tytułem nawiązki. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, które przejął na siebie Skarb Państwa. Sąd przyznał również wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu oskarżycielki posiłkowej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, takie zachowanie stanowi przestępstwo z art. 177 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony, kierując rowerem po drodze dla pieszych i rowerów, naruszył art. 33 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie zachowując szczególnej ostrożności i nie ustępując pierwszeństwa pieszemu. W wyniku tego naruszenia doszło do potrącenia pieszej i spowodowania u niej obrażeń ciała trwających dłużej niż 7 dni, co wypełnia znamiona czynu z art. 177 § 1 k.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (koszty)

Strony

NazwaTypRola
S. T.osoba_fizycznaoskarżony
A. K.osoba_fizycznapiesza
adw. D. R.innepełnomocnik z urzędu oskarżycielki posiłkowej

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 177 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 69 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 72 § 1 pkt 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 2

Kodeks karny

Ustawa Prawo o ruchu drogowym art. 33 § 1

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa pieszej naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni

Skład orzekający

Jakub Kamiński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "interpretacja art. 177 § 1 k.k. w kontekście wypadków z udziałem rowerzystów i pieszych na drogach współdzielonych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na zastosowanie przepisów dotyczących wypadków drogowych i wymiaru kary, ale nie zawiera przełomowych interpretacji.

Rowerzysta potrącił pieszą – rok więzienia w zawieszeniu i 20 tys. zł nawiązki.

Dane finansowe

nawiązka: 20 000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2020 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Jakub Kamiński Protokolant: Justyna Brzozowicz-Bywald, Karolina Wodolska po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 17 czerwca 2019 roku i 6 sierpnia 2020 roku sprawy S. T. ( S. T. ) syna I. i H. z domu R. urodzonego dnia (...) na U. oskarżonego o to, że: w dniu 5 sierpnia 2018 roku w W. na ul. (...) , nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 33 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym , w ten sposób, że kierując rowerem, korzystając z drogi dla pieszych i rowerów, nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa pieszej, co doprowadziło do potrącenia pieszej A. K. , powodując u niej nieumyślnie naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. w postaci złamania trójkostnego goleni prawej z podwichnięciem w stawie skokowym górnym oraz skręcenie i naderwanie nadgarstka tj. o czyn z art. 177 § 1 k.k. orzeka: I. S. T. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek z art. 177 § 1 k.k. i za to na wskazanej podstawie skazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. i art. 72 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza wobec S. T. na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata, zobowiązując go w okresie próby do informowania kuratora o przebiegu okresu próby; III. na podstawie art. 46 § 2 k.k. zasądza tytułem nawiązki od S. T. na rzecz A. K. kwotę 20000 (dwadzieścia tysięcy) złotych; IV. zwalnia S. T. od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je na rzecz Skarbu Państwa; V. przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. R. kwotę 504 (pięćset cztery) złote powiększoną o podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie z urzędu oskarżycielki posiłkowej.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI