saos:193860
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Kutnie wyrokiem z 27 maja 2015 roku oddalił powództwo K. J. przeciwko H. G. o zapłatę, zasądzając jednocześnie od powódki zwrot kosztów procesu na rzecz pozwanej oraz zwrot wydatków na rzecz Skarbu Państwa. Powódka zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając Sądowi Rejonowemu nierozpoznanie istoty sprawy, nieustalenie stanu faktycznego, niezastosowanie przepisów prawa materialnego, pominięcie dowodów wskazujących na użyczenie i bezczynszowe użytkowanie nieruchomości, a także naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego (365 kpc, 234 kpc, 233 kpc) poprzez niezastosowanie się do wiążącego wyroku przywracającego posiadanie i domniemania ciągłości posiadania. W apelacji domagała się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania lub zmiany wyroku i zasądzenia kwoty 17 863,24 zł. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Stwierdził, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc jest chybiony, gdyż ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była zgodna z przepisami, a ustalenia faktyczne, w tym co do charakteru posiadania nieruchomości przez powódkę od jesieni 2009 roku, były prawidłowe. Sąd Okręgowy podkreślił, że wyrok w sprawie o przywrócenie posiadania (sygn. I C 182/10) dotyczył jedynie przywrócenia posiadania i nie badał dobrej wiary ani zgodności posiadania ze stanem prawnym, co czyni zarzut naruszenia art. 365 kpc bezzasadnym. Sąd Okręgowy podzielił konstatację Sądu Rejonowego, że sprawa toczy się z powództwa posiadacza zależnego w złej wierze, który nie posiada skutecznego przeciwko właścicielowi tytułu prawnego. Uznano, że umowa zbliżona do użyczenia została skutecznie wypowiedziana przez pozwaną jesienią 2009 roku. Powódka, jako posiadacz w złej wierze od jesieni 2009 roku, nie mogła dochodzić od właściciela zwrotu wartości pożytków, zgodnie z art. 226 § 2 kc w zw. z art. 225 kc i art. 222 § 2 kc. Powódka nie udowodniła poniesienia nakładów koniecznych ani wzbogacenia właściciela. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 kpc i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących posiadania w złej wierze, roszczeń z tytułu utraconych pożytków oraz mocy wiążącej orzeczeń w sprawach posesoryjnych.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie umowa użyczenia została wypowiedziana, a następnie przywrócono posiadanie, ale nie badano dobrej wiary.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny w sprawie o zapłatę równowartości utraconych pożytków z nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, uznając powódkę za posiadacza w złej wierze po wypowiedzeniu umowy użyczenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była zgodna z art. 233 § 1 kpc, a ustalenia faktyczne, w tym dotyczące charakteru posiadania nieruchomości przez powódkę, były prawidłowe.
Czy wyrok w sprawie o przywrócenie posiadania (sygn. I C 182/10) wiąże sąd w niniejszym postępowaniu w zakresie oceny stanu faktycznego i charakteru posiadania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyrok w sprawie o przywrócenie posiadania dotyczył jedynie przywrócenia posiadania i nie badał dobrej wiary ani zgodności posiadania ze stanem prawnym, co czyni zarzut naruszenia art. 365 kpc bezzasadnym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie o naruszenie posiadania nie bada dobrej wiary ani zgodności posiadania ze stanem prawnym, a jedynie przywraca naruszone posiadanie.
Czy posiadacz nieruchomości w złej wierze po wypowiedzeniu umowy użyczenia może dochodzić od właściciela zwrotu wartości utraconych pożytków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, posiadacz w złej wierze nie może dochodzić od właściciela zwrotu wartości pożytków, a jedynie zwrotu nakładów koniecznych, o ile właściciel wzbogaciłby się bezpodstawnie jego kosztem.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na art. 226 § 2 kc w zw. z art. 225 kc i art. 222 § 2 kc, stwierdzając, że powódka jako posiadacz w złej wierze nie udowodniła poniesienia nakładów koniecznych ani wzbogacenia właściciela.
Czy domniemanie z art. 345 kc o nieprzerwanym posiadaniu ma znaczenie dla oceny charakteru posiadania nieruchomości przez powódkę w kontekście roszczenia o utracone pożytki?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, domniemanie z art. 345 kc nie ma znaczenia dla oceny charakteru posiadania nieruchomości przez powódkę w kontekście roszczenia o utracone pożytki, istotne jest natomiast, czy posiadanie było w dobrej czy złej wierze.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy było ustalenie, czy powódka posiadała nieruchomość w dobrej czy złej wierze, a nie samo domniemanie ciągłości posiadania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. J. | osoba_fizyczna | powódka |
| H. G. (1) | osoba_fizyczna | pozwana |
| H. G. (2) | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 708
Kodeks cywilny
Dotyczy wypowiedzenia umowy użyczenia. Sąd uznał, że umowa zbliżona do użyczenia została skutecznie wypowiedziana.
k.c. art. 345
Kodeks cywilny
Dotyczy domniemania ciągłości posiadania. Sąd uznał, że domniemanie to nie ma znaczenia dla oceny charakteru posiadania w złej wierze.
k.p.c. art. 365 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia. Sąd uznał, że wyrok w sprawie o przywrócenie posiadania nie wiązał w zakresie oceny dobrej wiary.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny dowodów. Sąd uznał, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa.
k.c. art. 226 § § 2
Kodeks cywilny
Dotyczy roszczeń samoistnego posiadacza w złej wierze. Sąd uznał, że powódka nie mogła dochodzić zwrotu pożytków.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad orzekania o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia apelacji.
Pomocnicze
k.c. art. 361 § § 2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 234
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 225
Kodeks cywilny
k.c. art. 222 § § 2
Kodeks cywilny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Ustalenie, że powódka była posiadaczem w złej wierze po wypowiedzeniu umowy użyczenia. • Nieskuteczność roszczenia o zwrot pożytków przez posiadacza w złej wierze. • Niewiążący charakter wyroku w sprawie o przywrócenie posiadania dla oceny dobrej wiary.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 233 kpc przez dowolną ocenę dowodów. • Naruszenie art. 365 kpc przez niezastosowanie się do wiążącego wyroku. • Naruszenie art. 234 kpc przez pominięcie domniemania ciągłości posiadania. • Naruszenie art. 708 kc w zw. z 361 § 2 kc i 345 kc poprzez niezastosowanie do stanu faktycznego. • Roszczenie oparte na nieprzerwanym posiadaniu i prawie do pobierania pożytków.
Godne uwagi sformułowania
Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. • Wyrok, bowiem w tamtej sprawie dotyczył jedynie przywrócenia posiadania, gdzie Sąd nie bada ani dobrej wiary posiadacza, ani zgodności posiadania ze stanem prawnym. • Podzielić należy konstatacje Sądu Rejonowego, że niniejsza sprawa toczy się z powództwa posiadacza zależnego w złej wierze nieposiadającego tytułu prawnego skutecznego przeciwko właścicielowi nieruchomości. • Skarżąca bezzasadnie zarzuca naruszenie 345 i 300 ..., i 234 kpc . Przede wszystkim, bowiem za, zauważyć należy, że domniemanie z artykułu 345 kc o nieprzerwanym posiadaniu nie ma znaczenia dla oceny charakteru posiadania nieruchomości przez powódkę. Istotnym jest natomiast, czy posiadanie to było w dobrej, czy złej wierze.
Skład orzekający
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących posiadania w złej wierze, roszczeń z tytułu utraconych pożytków oraz mocy wiążącej orzeczeń w sprawach posesoryjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie umowa użyczenia została wypowiedziana, a następnie przywrócono posiadanie, ale nie badano dobrej wiary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznych aspektów prawa cywilnego związanych z posiadaniem nieruchomości i utraconymi pożytkami, co jest interesujące dla prawników praktyków, ale mniej dla szerokiej publiczności.
“Posiadacz w złej wierze nie odzyska pieniędzy za utracone pożytki – kluczowa rola dobrej wiary w prawie cywilnym.”
Dane finansowe
WPS: 26 078 PLN
zwrot kosztów procesu: 2400 PLN
zwrot wydatków tymczasowo wyłożonych: 815,89 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.