saos:172845

Sąd Okręgowy2014-07-10
SAOSCywilneprawo rzeczoweŚredniaokręgowy
nieruchomościwłasnośćksięga wieczystaeksmisjaużytkowanieakt notarialnykoszty procesu

Podsumowanie

Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego, uznając za prawidłowy wyrok Sądu Rejonowego nakazujący eksmisję i opróżnienie garażu, podkreślając prawo własności powoda wynikające z wpisu w księdze wieczystej.

Sąd Rejonowy w Zgierzu nakazał pozwanemu Ł. S. eksmisję z garażu i opróżnienie go z ruchomości, oddalając powództwo w pozostałym zakresie i zasądzając koszty. Pozwany wniósł apelację, kwestionując prawo własności powoda A. F. do garażu, opierając się na ustnym przekazaniu go przez G. F. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, podzielając ustalenia Sądu I instancji i podkreślając, że prawo własności powoda wynika z wpisu w księdze wieczystej, a wszelkie oświadczenia woli dotyczące nieruchomości wymagają formy aktu notarialnego.

Sąd Rejonowy w Zgierzu wydał wyrok nakazujący pozwanemu Ł. S. opróżnienie i oddanie w posiadanie powodowi A. F. budynku garażowo-warsztatowego, a także usunięcie z nieruchomości wszelkich ruchomości pozwanego. Powództwo w pozostałym zakresie zostało oddalone. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów procesu w części dotyczącej eksmisji, a od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów w części dotyczącej roszczenia pieniężnego. Pozwany wniósł apelację, kwestionując nakaz eksmisji. Zarzucił, że sąd przyjął, iż powód jest właścicielem garażu jedynie na podstawie testamentu G. F., mimo braku zmian w księdze wieczystej po umowie kupna-sprzedaży, a także błędnie zinterpretował art. 245 § 2 Kodeksu cywilnego, uznając potrzebę formy aktu notarialnego dla oświadczenia woli. Pozwany podniósł, że G. F. ustnie oddała garaż w użytkowanie Z. S., który następnie przekazał je synowi, Ł. S. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Podkreślił, że sposób jej sformułowania utrudnia rozpoznanie, ale wywodzi się z niej zarzut naruszenia art. 222 § 1 k.c. i art. 233 § 1 kpc. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego, uznając je za prawidłowe. Prawo własności garażu przez powoda wynika z wpisu w księdze wieczystej, a domniemanie z art. 3 Ustawy o księgach wieczystych nie zostało obalone. Sąd wskazał, że oświadczenia właściciela wymagają formy aktu notarialnego (art. 245 § 2 k.c.), co jest ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (sygn. V CKN 30/00). Użytkowanie ma charakter osobisty i jest niezbywalne (art. 254 k.c.). Pozwany nie mógł skutecznie powoływać się na umowę z G. F. Sąd uznał również, że kwestia nakładów na garaż nie została przedstawiona w formie procesowej i nie została udowodniona. Usunięcie ruchomości z działki było realizacją uprawnień współwłaścicielskich powoda (art. 209 k.c.). W konsekwencji apelacja została oddalona na mocy art. 385 kpc.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, wpis w księdze wieczystej stanowi domniemanie prawa własności, które nie zostało obalone przez pozwanego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy podkreślił, że domniemanie z art. 3 Ustawy o księgach wieczystych nie zostało obalone przez pozwanego, a prawo własności powoda wynika wprost z wpisu w księdze wieczystej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie apelacji

Strona wygrywająca

powód A. F.

Strony

NazwaTypRola
A. F.osoba_fizycznapowód
Ł. S.osoba_fizycznapozwany
G. F.osoba_fizycznazbywca (nieżyjący)
Z. S.osoba_fizycznapierwotny użytkownik

Przepisy (7)

Główne

k.c. art. 222 § 1

Kodeks cywilny

Potwierdza prawo właściciela do żądania wydania rzeczy.

k.c. art. 245 § 2

Kodeks cywilny

Stanowi, że oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, zamyka się w momencie, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła ona zapoznać się z jego treścią. Wymaga formy aktu notarialnego dla niektórych oświadczeń.

u.k.w.h. art. 3

Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Ustanawia domniemanie, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do oddalenia apelacji.

Pomocnicze

k.p.c. art. 233 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oceny dowodów przez sąd.

k.c. art. 254

Kodeks cywilny

Dotyczy niezbywalności prawa użytkowania.

k.c. art. 209

Kodeks cywilny

Dotyczy czynności zachowawczych w stosunku do rzeczy wspólnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo własności powoda wynikające z wpisu w księdze wieczystej. Nieskuteczność ustnego przekazania nieruchomości i wymóg formy aktu notarialnego. Niezbywalność prawa użytkowania. Realizacja uprawnień współwłaścicielskich przez powoda w zakresie usunięcia ruchomości.

Odrzucone argumenty

Nieważność wyroku z powodu błędnego przyjęcia prawa własności powoda na podstawie testamentu. Naruszenie art. 245 § 2 k.c. przez sąd I instancji. Naruszenie prawa własności (art. 222 k.c.). Naruszenie art. 233 § 1 kpc w zakresie ustaleń faktycznych.

Godne uwagi sformułowania

Sposób sformułowania apelacji utrudnia jej rozpoznanie Domniemanie z artykułu 3 Ustawy o księgach wieczystych, że powodowi służy prawo własności, nie zostało obalone. Oświadczenia właściciela stosownie do treści artykułu 245 paragraf 2 Kodeksu cywilnego, powinno być wyrażone w formie aktu notarialnego. Użytkowanie ma charakter osobisty, czyli jest ściśle związane z osobą użytkownika. Powód domagając się usunięcia ruchomości z działki (...) , realizował swoje uprawnienia współwłaścicielskie

Skład orzekający

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prymatu wpisu w księdze wieczystej nad innymi dowodami prawa własności, wymogu formy aktu notarialnego dla oświadczeń woli dotyczących nieruchomości oraz charakteru osobistego i niezbywalności prawa użytkowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów dotyczących prawa rzeczowego i ksiąg wieczystych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii prawa rzeczowego, takich jak znaczenie wpisu w księdze wieczystej i wymogi formalne dla przenoszenia praw do nieruchomości, co jest istotne dla praktyków prawa.

Księga wieczysta kluczem do własności? Sąd Okręgowy rozstrzyga spór o garaż.

Dane finansowe

zwrot kosztów procesu: 200 PLN

zwrot kosztów procesu: 600 PLN

Sektor

nieruchomości

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

poczatektekstu [Przewodniczący 00:00:01.138] Początek uzasadnienia. W zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 roku, sprostowanym postanowieniem 7 października 2014 roku, Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie z powództwa A. F. przeciwko Ł. S. o eksmisję i zapłatę, nakazał pozwanemu Ł. S. , aby opróżnił i oddała w posiadanie powodowi A. F. budynek garażowo-warsztatowy oznaczony, jako pomieszczenie gospodarcze o powierzchni 41,52 metra kwadratowego, przynależne do odrębnej nieruchomości lokalu mieszkalnego numer (...) usytuowane w murowanym parterowym budynku gospodarczym, dla której urządzona jest księga wieczysta (...) , która z mieniem stanowiącym jego własność i osób przez niego reprezentowanych. Po drugie nakazał pozwanemu usunięcie z nieruchomości położonej w A. przy ulicy (...) , stanowiącego działkę (...) wszelkich ruchomości pozwanego oraz ruchomości powierzonych pozwanemu. Po trzecie oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Po czwarte zasądził od pozwanego na rzecz powoda 200 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w związku z żądaniem eksmisji i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 600 złotych tytułem zwrotów kosztów procesu od roszczenia pieniężnego. Apelację od tego wyroku wniósł pozwany, jest to apelacja no w formie opisowej, gdzie skarży się wyrok w części dotyczącej punktu 1 wyroku, mianowicie nakazania pozwanemu eksmisji i wnosi się o uchylenie przedmiotowego wyroku w wymienionej części. I cytuje, bo wiem został on wydany na przyjęciu, iż A. F. jest właścicielem przedmiotowego garażu tylko na podstawie testamentu G. F. , mimo, iż w księdze wieczystej nie naniesiono zmian po transakcji umowy kupna-sprzedaży, zamiany lokalu numer (...) z pominięciem przedmiotowego garażu oraz przy błędnym przyjęciu uzasadnieniu oczy..., orzeczenia artykułu 245 paragraf 2 Kodeksu cywilnego uznając, iż dla oświadczenia woli jest potrzebna forma aktu notarialnego. Mimo, że G. F. wiele lat temu ustnie oddała w użytkowanie pomieszczenie garażowe Z. S. , który później przeznaczył to użytkowanie na rzecz syna Ł. S. . I w związku z tym wnosi się o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Apelacja została złożona przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Sposób sformułowania apelacji utrudnia jej rozpoznanie, ponieważ mimo, że została złożona przez profesjonalnego pełnomocnika, to sposób sformułowania odbiega od wymogów określonych przez przepisy kpc dla warunków, jakim powinna odpowiadać apelacja. Nie mniej z tej apelacji no daje się wywieźć, no zarzut naruszenia artykułu 222 paragraf 1 Kodeksu cywilnego , artykułu 233 paragraf 1 kpc , co do błędnych ustaleń, no i korespondujący z artykułem 222 paragraf 1 , jeżeli chodziłoby o naruszenie tego artykułu, naruszenia artykułu 245 paragraf 2 Kodeksu cywilnego , co to już zostało wskazane w tej apelacji. Zdaniem Sądu Okręgowego zarzuty apelacji są bezzasadne i apelacja podlega oddaleniu. Zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe i stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd I Instancji ustalenia, a w konsekwencji przyjmuje je za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w treści uzasadnienia. Sąd Rejonowy trafnie uznał, że powództwo jest uzasadnione stosownie do treści artykułu 222 paragraf 1 Kodeksu cywilnego . Powodowi służy, bowiem prawo własności garażu, co wynika wprost z wpisu w księdze wieczystej KW. (...) , gdzie w dziale drugim, jako właściciel ujawniony jest powód. Podnieść należy, że domniemanie z artykułu 3-go Ustawy o księgach wieczystych, że powodowi służy prawo własności, nie zostało obalone. P. ..., pozwany bezpodstawnie powołuje się na umowę ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego przez G. F. na jego rzecz. Sąd Rejonowy trafnie wskazał, że oświadczenia właściciela stosownie do treści artykułu 245 paragraf 2 Kodeksu cywilnego , powinno być wyrażone w formie aktu notarialnego. Wskazać należy, że jest to stanowisko ugruntowane również w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Tak też Sąd Najwyższy w sprawie o sygnaturze V CKN 30/00 z 12 maja 2000, dwutysięcznego roku opublikowanym OSNC 2001/9/125. Dlatego też zarzut, co do naruszenia prawa własności, czy to 222, czy też 245 paragraf 2 Kodeksu cywilnego no stanowi jedynie polemikę z obowiązującym stanem prawnym. Podkreślić należy, że użytkowanie ma charakter osobisty, czyli jest ściśle związany z osobą użytkownika. Następstwo, następstwem tego jest jego niezbywalność, która ogranicza użytkownika w możliwości rozporządzania tym prawem. Takie znaczenie niezbywalności tego prawa nadaje przepis artykułu 254 Kodeksu cywilnego , na który powołuje się pozwany. Nigdy natomiast nie było żadnych ustaleń następcą prawnym G. ..., G. F. , czyli z powodem tej sprawy. Pozwany nie może, więc powyłow..., powoływać się skutecznie na te, na treść takiej umowy. Dlatego też zarzut sformułowany w apelacji, iż powodowi nie służy prawo własności jest całkowicie dowolnym. Co do pominięcia rozliczenia nakładów na garaż, to Sąd Rejonowy zasadnie nie zajął się tą materią, gdyż twierdzenia te nie przybrały postaci procesowej, nie mówiąc, że w żadnej wysokości nie zostały udowodnione. Sąd Rejonowy zasadnie też nakazał pozwanemu opróżnienie z ruchomości zajętego terenu. Powód domagając się usunięcia ruchomości z działki (...) , realizował swoje uprawnienia współwłaścicielskie, które znajdują umocowanie w treści artykułu 209 Kodeksu cywilnego . Dlatego też uznać należy, że apelacja jest bezzasadna i z mocy artykułu 385 kpc podlega oddaleniu. O kosztach Sąd tutaj nie orzekał, albowiem powód kosztów w sprawie apelacyjnej nie poniósł. Koniec uzasadnienia. koniec (...)

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę