VI Ka 1355/23

Warszawa, dnia 21 kwietnia 2026 r. Sygn. akt VI Ka 1355/23 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: 4. Przewodniczący: Sędzia SO Beata Tymoszów 6.protokolant: protokolant sądowy Jakub Stuleblak 7.przy udziale prokuratora Małgorzaty Seheniuk 8.po rozpoznaniu dnia 21 kwietnia 2026 r. 9.sprawy X. X. , syna J. i R. , ur. (...) w M. 10.oskarżonego o przestępstwo z art. 279 § 1 kk 11.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora 12.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie 13.z dnia 25 września 2023 r. sygn. akt IV K 171/21 15.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1355/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 25 września 2023r. sygn. akt IV K 171/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐  na korzyść ☒  na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒Uchylenie ☐zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Zarzuty obraza przepisów postępowania, mająca wpływ na treść wyroku, w postaci art. 366 § 1 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. polegająca na niewyczerpaniu przez Sąd inicjatywy dowodowej i niewyjaśnieniu – w drodze przesłuchań świadków oraz oględzin akt innych postępowań - wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym okoliczności przyznania się oskarżonego do winy w postępowaniu przygotowawczym , jego nieuczciwego postępowania w stosunku do pracodawcy krótko przed datą popełnienia zarzucanego mu czynu oraz sposobu i okoliczności popełnienia przezeń 9 innych przypisanych mu prawomocnie kradzieży z włamaniem o identycznym modus operandi, co skutkowało niezasadnym uznaniem wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego za nieusuwalne i przedwczesnym rozstrzygnięciem ich na korzyść oskarżonego, a w konsekwencji oparciem orzeczenia na niepełnych ustaleniach faktycznych ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja okazała się niezasadna w stopniu wręcz oczywistym. Najpierw należy przypomnieć, że po nowelizacji Kodeksu postępowania karnego jaka miała miejsce w lipcu 2015r. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji nastąpić może w ściśle określonych, limitowanych przypadkach, do jakich odwołuje się art. 437 § 2 k.p.k. Gdy chodzi o wyrok uniewinniający ma to miejsce wtedy, gdy zebrany materiał dowodowy jest kompletny i jednoznacznie wskazujący na konieczność wydania orzeczenia stwierdzającego winę, które tylko ze względów proceduralnych nie może zapaść w postępowaniu odwoławczym ( art. 454 § 1 k.p.k. ) albo też wtedy, gdy zachodzi potrzeba ponowienia w całości przewodu sądowego przez sąd I instancji. Jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, możliwość uchylenia wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania związana z regułą ne peius określoną w art. 454 § 1 k.p.k. ( art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k. ) zachodzi dopiero wtedy, gdy sąd odwoławczy - w wyniku usunięcia stwierdzonych uchybień stanowiących jedną z podstaw odwoławczych określonych w art. 438 pkt 1-3 k.p.k. (czyli np. po uzupełnieniu postępowania dowodowego, dokonaniu prawidłowej oceny dowodów, poczynieniu prawidłowych ustaleń faktycznych) - stwierdza, że zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego, czemu stoi na przeszkodzie zakaz określony w art. 454 § 1 k.p.k. Sama tylko możliwość wydania takiego wyroku w ponownym postępowaniu przed sądem pierwszej instancji jest niewystarczająca dla przyjęcia wystąpienia reguły ne peius określonej w art. 454 § 1 k.p.k. ( tak np. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. V KS 46/25). Jeżeli zatem autor apelacji wniesionej na niekorzyść oskarżonego, będący podmiotem kwalifikowanym, domagając się uchylenia wyroku jednocześnie stwierdza, że „był on przedwczesny”, gdyż sąd meriti „nie wyczerpał inicjatywy dowodowej”, a mimo to nie składa jakichkolwiek wniosków o przeprowadzenie konkretnych czynności dowodowych i w ten sposób uzupełnienie materiału, dającego podstawę do ustalenia winy oskarżonego, to tak skonstruowany środek odwoławczy nie może wywołać zakładanego nim skutku – jest chybiony. Po wtóre – w kontekście art. 5 § 1 k.p.k. w zw. z art. 74§ 1 k.p.k. nieporozumieniem ( najoględniej rzecz ujmując) jest wywodzenie, iż dotychczasowy tryb życia oskarżonego owocujący szeregiem wyroków skazujących za przestępstwa kradzieży z włamaniem czy też jego wyjaśnienia składane w związku z tym w innych postępowaniach zastąpić mogą dowody jego winy w niniejszej sprawie i same w sobie tę winę niejako „konstruują”. Oczywiście, informacja o sposobie tłumaczenia określonego zachowania, jeśli powtarza się on w różnych sprawach, może być pomocna do oceny np. konkretnych wyjaśnień oskarżonego złożonych w niniejszej sprawie, ale nie może przesądzać o winie X. X. , a zwłaszcza usunąć wad czy braków postępowania przygotowawczego. Truizmem jest przecież twierdzenie, że oskarżony ma prawo bronić się w każdy sposób, zaś niekonsekwencji czy ułomności w linii obrony nie wolno stawiać na równi z brakami, wątpliwościami czy sprzecznościami materiału dowodowego, na podstawie którego miałoby dojść do jego skazania. Skarżący, przywiązując tak dużą wagę do poprzednich skazań X. X. nie dostrzega, że na wydaniu wyroku uniewinniającego zaważyły przede wszystkim błędy dochodzenia, których uniknięcie być może pozwoliły na zgoła odmienne rozstrzygnięcie. Po pierwsze więc – z materiału fotograficznego wynika wprost, że w bezpośredniej bliskości okradzionego kontenera ujawniono ślady traseologiczne, które zabezpieczono. Niestety, przy zatrzymaniu oskarżonego, które nastąpiło zaledwie po kilku godzinach od złożenia zawiadomienia, nie zabezpieczono jego obuwia, aby uzyskać materiał porównawczy. Po drugie – z miejsca zdarzenia nie pobrano jakichkolwiek śladów daktyloskopijnych, jak się wydaje – polegając wyłącznie na pierwotnym wskazaniu świadka co do osoby ewentualnego sprawcy. Po trzecie - oskarżonemu nie zarzucono, by w popełnieniu przestępstwa miał współdziałać z innymi, nieustalonymi osobami, a to oznacza, że zdaniem autora aktu oskarżenia X. X. miał sam, bez pomocy innych osób, z kontenera wynosić i przenosić/ przerzucać przez ogrodzenie wszystkie przedmioty opisane jako skradzione. Ich liczba, wielkości i waga ( niektóre były w specjalnych walizkach) są tego rodzaju, że albo oskarżony wynosiłby ów towar i przemieszczał go przez dłuższy czas ( mając przy tym zapewniony stosowny transport) albo musiałby współdziałać z inną osobą. Prowadzący dochodzenie nie próbował nawet wyjaśnić tej kwestii, która jest o tyle znacząca, że przecież w pobliżu owego kontenera znajdowała się budka – pomieszczenie osoby mającej ochraniać i patrolować teren. Pomimo to, nie dostrzegła ona żadnych oznak obecności osób, które musiały dostać się do wnętrza kontenera, wynieść i przemieścić przez ogrodzenie młotowiertarki, młoty elektryczne, przedłużacze bębnowe itp. Podobieństwo do innych zdarzeń z udziałem oskarżonego, które skutkowały wydaniem wobec niego uprzednich wyroków skazujących, jest dalece niewystarczające do ustalenia, że dopuścił się on i obecnie zarzucanego mu czynu. Wniosek Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z powodów wyżej wskazanych wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Rozstrzygnięcie uniewinniające Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Z powodów wskazanych w punkcie 3.1 uznać trzeba, że skarżący nie podważył rozumowania sądu meriti, jakie legło u podstaw wydania zaskarżonego wyroku i nie zdołał dowodowo wykazać winy oskarżonego. 1.8. Zmiana wyroku sądu I instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Wobec treści wyroku, na podstawie art. 632 pkt. 2 k.p.k. kosztami procesu obciążono Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie co do winy 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒Uchylenie ☐zmiana