III SO/Kr 5/26

III SO/Kr 5/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-05-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magdalena Gawlikowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
658
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
wymierzono grzywnę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 55 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi przez Akademicki Instytut Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie postanawia: 1. wymierzyć Akademickiemu Instytutowi Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. zasądzić od Akademickiego Instytutu Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie na rzecz M. M. kwotę w wysokości 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
M. M. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność likwidatora Małopolskiej Wyższej Szkoły im. Józefa Dietla w Krakowie w likwidacji - Akademickiego Instytutu Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie (dalej także jako "organ") w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o wydanie dyplomu ukończenia studiów licencjackich na kierunku [...], na Wydziale [...]. Sprawa z ww. skargi została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Kr 89/25.
Do skargi dołączyła min. wniosek o wymierzenie Akademickiemu Instytutowi Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie grzywny na podstawie art. 55 p.p.s.a. za niedopełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Z uwagi na fakt, że Małopolska Wyższa Szkoła im. Józefa Dietla w Krakowie została postawiona w stan likwidacji zgodnie z art. 430 ust 4 w zw. z art. 45 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - Akademicki Instytut Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie jako założyciel przejął kompetencje organów uczelni, a kadencja organów uczelni wygasła.
Z dołączonej do skargi dokumentacji wynikało, że przed wniesieniem skargi bezpośrednio do sądu wnioskodawczyni uprzednio wnosiła skargę za pośrednictwem Akademickiego Instytutu Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie. Korespondencja jako nieodebrana przez adresata wróciła do wnioskodawczyni.
W toku postępowania przed Sądem w sprawie głównej o sygn. akt III SAB/Kr 89/25 Akademicki Instytut Edukacji Sp. z o.o. w Krakowie, mimo skutecznego doręczenia wezwania (w trybie doręczenia zastępczego) o nadesłanie kompletnych i uporządkowanych akt sprawy – nie przesłał akt sprawy do sądu. Wszelka kierowana do organu korespondencja po dwukrotnym awizowaniu, jako nieodebrana wracała do sądu.
W niniejszej sprawie o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt sprawy (sygn. akt III SO/Kr 5/26), skierowana do organu korespondencja zawierająca wezwanie do nadesłania odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, po dwukrotnej awizacji, także wróciła do sądu jako nieodebrana. Wezwanie do zostało skutecznie doręczone organowi z dniem 30 kwietnia 2026 r. w trybie doręczenia zastępczego. Mimo upływu zakreślonego 7 dniowego terminu, organ nie nadesłał odpowiedzi na wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143) dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.).
Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga, jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w odpowiednim terminie liczonym od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem przedmiotowej grzywny jest pełnienie funkcji dyscyplinującej i represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12).
Orzeczenie sądu o grzywnie ma charakter uznaniowy, a sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy, jak również czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).
Rozważając okoliczności niniejszej sprawy Sądu uznał, że istnieją podstawy do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd uznał, że brak przekazania skargi jest zawiniony i stanowi naruszenie jednoznacznie brzmiących przepisów p.p.s.a.
Skarga została nadesłana do Sądu przez wnioskodawczynię, albowiem nadana za pośrednictwem organu – jako nieodebrana wróciła do wnioskodawczyni. Ponadto organ permanentnie nie odbiera kierowanych do niego wezwań o nadesłanie akt sprawy (w sprawie III SAB/Kr 89/25), czy też wezwania o odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny (w niniejszej sprawie). Do momentu wydania niniejszego rozstrzygnięcia akta administracyjne nie zostały przekazane do sądu.
Wobec powyższego, za zasadne uznano wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł.
O wysokości zadecydowała bierna postawa organu, a przez to spowodowanie opóźnienia w rozpoznaniu sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 200 w zw. z 64 § 3 p.p.s.a.