III KK 549/25

SN
III KK 549/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 grudnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Roch (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Stanisław Stankiewicz
‎
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie
S. M.
o przestępstwo z art. 180a k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 2 grudnia 2025 r.
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść
od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Sączu
z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt II K 492/24
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Nowym Sączu do ponownego rozpoznania.
[J.J.]
Stanisław Stankiewicz                   Adam Roch                          Ryszard Witkowski
UZASADNIENIE
S.M. został oskarżony o to, że:
1.
w dniu 27 lutego 2024 r. w N. w celu użycia za autentyczny dokonał na dokumencie w postaci mandatu karnego seria […] wystawionego przez funkcjonariusza policji Komendy Miejskiej Policji w N. podrobienia podpisu D.M., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,
tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 2a k.k.;
2.
w dniu 27 lutego 2024 r. w N. na ulicy N. prowadził po drodze publicznej pojazd mechaniczny marki S. o numerze rej. (..) mimo wydanej przez Starostę […] decyzji […] z dnia 16 sierpnia 2022 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B,
tj. o przestępstwo z art. 180a k.k.
Wyrokiem z dnia 13 marca 2025 roku, sygn. II K 492/24, Sąd Rejonowy w Nowym Sączu:
1.
na mocy art. 66 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne przeciwko oskarżonemu S.M. o czyny zarzucane mu aktem oskarżenia, wyczerpujące znamiona występków z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 2a k.k. i art. 180a k.k. warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 2 lata;
2.
na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. orzekł wobec oskarżonego S.M. środek kamy w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 2.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron postępowania i uprawomocnił się z dniem 21 marca 2025 roku. Nie zostało także sporządzone jego uzasadnienie.
Kasację od powyższego rozstrzygnięcia na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 66 § 1 k.k., polegające na niesłusznym warunkowym umorzeniu prowadzonego wobec S.M. postępowania, mimo iż w dacie wyrokowania był on prawomocnie skazany za występek z art. 244 k.k. w zw. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzesku z dnia 4 marca 2025 r., sygn. akt II K 566/24, prawomocnym z dniem 12 marca 2025 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie której warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata, a zatem nie została spełniona przewidziana we wskazanym wyżej przepisie prawa materialnego przesłanka braku karalności sprawcy za przestępstwo umyślne.
Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
W wywiedzionej kasacji trafnie wskazano, iż w analizowanej sprawie doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, a to art. 66 § 1 k.k.
‎
Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
W kontekście powyższego nie budzi wątpliwości, że warunkowe umorzenie postępowania karnego jest możliwe tylko wobec osoby niekaranej uprzednio za przestępstwo umyślne.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie, w trakcie orzekania przez Sąd Rejonowy w Nowym Sączu S.M. był już prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzesku z dnia 4 marca 2025 r., sygn. II K 566/24. W judykaturze trafnie wskazuje się, że okoliczność czy sąd orzekający dysponował aktualnymi danymi o karalności oskarżonego, a nawet obiektywnie mógł takimi danymi dysponować, dla możliwości zastosowania warunkowego umorzenia postępowania nie ma żadnego znaczenia. Pomimo też, że warunek braku karalności za przestępstwo umyślne należy do stanu obiektywnego sprawy i nie zależy od wiedzy sądu rozpoznającego sprawę, to sąd ten winien dołożyć należytej staranności, aby wyrokując dysponować aktualnymi informacjami dotyczącymi karalności oskarżonego. Opisany w art. 66 § 1 k.k. wymóg niekaralności ma wszak charakter bezwzględny, a karalność taka wyklucza możliwość warunkowego umorzenia (wyrok SN z dnia 17 maja 2016 r., III KK 485/15, Lex 2048977).
Stwierdzone w niniejszej sprawie naruszenie prawa jest rażące i miało istotny wpływ na treść wyroku, albowiem jego skutkiem stało się niedopuszczalne warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec S.M., a zatem reakcja karna niedopuszczalna w okolicznościach analizowanej sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżony kasacją wyrok należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Nowym Sączu, który wyda orzeczenie odpowiadające prawu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Stanisław Stankiewicz                      Adam Roch                      Ryszard Witkowski
[WB]
[a.ł]