II W 8/26

Sygn. akt II W 8/26 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 kwietnia 2026 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny, Sekcja ds. Wykroczeń w składzie: Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant – st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek Oskarżyciel ------ po rozpoznaniu na rozprawie 9 kwietnia 2026 roku sprawy O. P. (1) ( P. ) s. B. i X. z domu A. ur. (...) w C. obwinionego o to, że: I. 
        w czasie od 05 grudnia 2025 r. od godziny 22:30 do 06 grudnia 2025 r. do godziny 07:30 w miejscowości C. , pow. (...) , woj. (...) w mieszkaniu przy ul. (...) , poprzez głośne krzyki i słuchanie głośnej muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocny Ł. i S. R. oraz S. C. , to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń II. 
        W dniu 24.01.2026r. między godz. 01:00 a godz. 02:20 w nocy na ul. (...) w C. , woj. (...) , znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadom, tj. Ł. R. oraz S. C. , to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń III. 
        W nocy z dnia 06.02.202r. na dzień 07.02.2026r. między godz. 21:30 a godz. 01:20 na ul. (...) w C. , woj. (...) , znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadce S. C. , o jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń IV. 
        W dniu 07.02.2026r. ok. godz. 03:50 na ul. (...) w C. , woj. (...) , znajdując się w swoim mieszkaniu poprzez puszczanie głośnej muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadowi Ł. R. , to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń V. 
        W dniu 21.02.2026r. ok. godz. 01:25 w nocy na ul. (...) w C. , woj. (...) , znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadce S. C. , to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń VI. 
        W dniu 07.03.2026r. ok. godz. 05:05 w nocy na ul. (...) w C. , woj. (...) , znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadce S. C. , to jest o czyn z art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń 1. 
        uznaje obwinionego O. P. (1) za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt od I do VI części wstępnej wyroku, przyjmując za czas zakończenia pierwszego z nich godzinę 6:00, a za czas rozpoczęcia trzeciego z nich godzinę 22:00, tj. wykroczeń z art. 51 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 51 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierza mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu, 2. 
        na podstawie art. 119 § 1 k.p.w. zasądza od obwinionego O. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków oraz opłatę w wysokości 30 (trzydziestu) złotych. UZASADNIENIE W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny: O. P. (1) mieszka przy ul. (...) w C. . W latach 2025 i 2026 był on ukarany grzywną za to, że krzykiem, hałasem i puszczaniem głośno muzyki w swoim mieszkaniu zakłócał spoczynek nocny sąsiadom. Pomimo tego obwiniony od 5 grudnia 2025 r. godz. 22:30 do 6 grudnia 2025 r. godz. 6:00 ponownie krzykiem, hałasem i puszczaniem głośno muzyki w swoim mieszkaniu zakłócał spoczynek nocny sąsiadom. Po kolejnych interwencjach funkcjonariuszy Policji, które miejsce tej samej nocy, obwiniony nadal naruszał spoczynek nocny innym mieszkańcom. Przesłuchany 30 grudnia 2025 r. oświadczył, że nie będzie zakłócał więcej spokoju sąsiadom. Tymczasem ponownie 24 stycznia 2026 r. między godz. 01:00 a godz. 02:20, od 6 lutego 2026 r. godz. 22:00 do 7 lutego 2026 r. godz. 01:20, 7 lutego 2026 r. ok. godz. 03:50, 21 lutego 2026 r. ok. godz. 01:25 oraz 7 marca 2026 r. ok. godz. 05:05 – znajdując się w swoim mieszkaniu, krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spokój i spoczynek nocny sąsiadom. Ustalając stan faktyczny, sąd oparł się na wyjaśnieniach obwinionego, który przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz w całości na zeznaniach S. C. , S. R. , Ł. R. , O. D. , B. I. , O. P. (2) oraz O. I. , a nadto na dowodach z dokumentów, które nie były kwestionowane przez strony. Sąd zważył co następuje: O. P. został obwiniony o wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. Wykroczenie z art. 51 § 1 k.w. popełnia ten kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym. Odpowiedzialność za czyn z tego artykułu uzależniona jest od stwierdzenia, iż dane zachowanie stanowiło wybryk. Wybrykiem jest zachowanie w sposób rażący kolidujący z powszechnie przyjętymi normami, wskazujące na ich lekceważenie, które powoduje negatywne oceny społeczne. Wybryk można popełnić tylko umyślnie. Nadto konieczne jest wystąpienie co najmniej jednego ze skutków przewidzianych w art. 51 § 1 k.w., tj. zakłócenie spokoju, porządku publicznego, spoczynku nocnego lub wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym. Wykroczenie z art. 51 § 1 k.w. zagrożone jest karą aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne sąd stwierdził, iż obwiniony w czasie opisanym w zarzutach znajdując się w swoim mieszkaniu, wielokrotnie krzykiem i hałasem oraz puszczaniem głośno muzyki, zakłócił spoczynek nocny sąsiadom, a jego zachowania były wybrykami kolidującymi w sposób rażący z powszechnie przyjętymi normami. Jednocześnie liczba takich zachowań wskazywała na znaczną demoralizację obwinionego i całkowite lekceważenie norm społecznych. Potwierdzeniem tego był również brak zmiany zachowania pomimo interwencji podejmowanych przez funkcjonariuszy Policji, jak również prowadzenia wobec niego kolejnych postępowań w sprawach o wykroczenia, a w szczególności mimo wcześniejszych ukarań za wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. Nadto skutki zachowań obwinionego były odczuwane jako bardzo uciążliwe przez okolicznych mieszkańców. Nie ulegało także wątpliwości, iż wywoływały one negatywne oceny społeczne. Tym samym obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wszystkich zarzuconych mu czynów zabronionych z art. 51 § 1 k.w. Jednocześnie wina obwinionego nie budziła wątpliwości, gdyż zdecydował się on na zachowania niezgodne z prawem, chociaż miał inną możliwość, ponieważ bezprawność czynów była rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną, a jednocześnie nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy. Sąd za popełnione wykroczenia, na podstawie art. 51 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył obwinionemu karę 30 dni aresztu. Przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanych obwinionemu wykroczeń, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 33 k.w. Pomimo, że ustawa dawał możliwość wyboru między aresztem a inną karą, sąd nie miał wątpliwości, że ze względu na przywołane wcześniej okoliczności świadczące o demoralizacji obwinionego, w szczególności lekceważące podejście do powszechnie przyjętych norm zachowania w porze nocnej oraz mając na względzie wagę negatywnych następstw i ocen społecznych jego czynów, w tym rażącą kolizję w jakiej pozostawały jego wybryki z powszechnie przyjętymi normami, jedynie kara aresztu w wymiarze 30 dni spełni cele stawiane karze. Natomiast kara łagodniejsza nie osiągnęłaby w ocenie sądu ani celów kary w zakresie społecznego oddziaływania, która mogłaby zostać uznana w odczuciu społecznym za zbyt łagodną, ani celu zapobiegawczego i wychowawczego w stosunku do ukaranego, na co wskazywała jednoznacznie jego naganna postawa życiowa, o czym świadczyło wielokrotne naruszanie tego samego dobra prawnie chronionego pomimo wcześniejszych ukarań za wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. Jednocześnie sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących. Nadto co do obwinionego nie zachodziły okoliczności z art. 26 k.w. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków oraz opłatę w wysokości 30 zł.