II W 59/25

Sygn. akt II W 59/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2025 r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marcin Chmielowski Protokolant: Ewa Rosiek przy udziale oskarżyciela publicznego asp. L. W. po rozpoznaniu na rozprawie głównej w dniu 30 września 2025 r. sprawy G. K. s. F. i T. z domu P. ur. (...) w N. obwinionego o to, że: 1. 
        w dniu 19 listopada 2024 r. około godz. 19:30 w miejscowości M. kierując po drodze publicznej samochodem marki S. o nr rej (...) wraz z naczepą o nr rej (...) nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego znakiem drogowym D-42 „obszar zabudowany” poruszając się prędkością 75 km/h w miejscu, gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h, tym samym przekraczając dozwoloną prędkość o 25 km/h tj. o wykroczenie z art. 92a § 1 kw; 2. 
        w tym samym miejscu i czasie co w pkt. 1 kierując po drodze publicznej samochodem m-ki S. o nr rej (...) wraz z naczepą o nr rej (...) naruszył zakaz wyprzedzania innego pojazdu, wyprzedzając bezpośrednio przed oraz na przejściu dla pieszych, na którym ruch nie był kierowany tj. o wykroczenie z art. 86b § 1 pkt 3 kw; ____________________________________________________________________________ I. 
        w ramach czynów zarzucanych w pkt. 1 oraz 2 wniosku o ukaranie uznaje obwinionego G. K. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 86b § 1 pkt. 3 kw w zw. z art. 9 § 1 kw polegającym na tym, że 19 listopada 2024 r. około godz. 19:30 w miejscowości M. kierując po drodze publicznej samochodem marki S. o nr rej (...) wraz z naczepą o nr rej (...) naruszył zakaz wyprzedzania innego pojazdu bezpośrednio przed przejściem dla pieszych, a także nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym poruszając się z prędkością 75 km/h w terenie zabudowanym tj. w miejscu, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h, tym samym przekraczając dozwoloną prędkość o 25 km/h i za to wykroczenie na mocy art. 86b § 1 kw oraz przy zastosowaniu art. 9 § 1 kw wymierza obwinionemu G. K. karę grzywny w kwocie 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych; II. 
        na mocy art. 119 § 1 kw zasądza od obwinionego G. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 370 (trzysta siedemdziesiąt) złotych, na co składa się 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych opłaty od kary grzywny oraz 120 (sto dwadzieścia) złotych zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa. Sygn. akt II W 59/25 UZASADNIENIE wyroku z dnia 30 września 2025 r. Ustalenia faktyczne w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia. G. K. urodził się w (...) r. Jest żonaty, ma dwójkę dzieci. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie bądź odwykowo. Prowadzi działalność gospodarczą, zarabia 8.000 zł miesięcznie. Obwiniony nie był karany za przestępstwa, natomiast czterokrotnie był karany za wykroczenia drogowe: raz za niezastosowanie się do sygnałów świetlnych oraz trzykrotnie za przekroczenie prędkości. W dniu 19 listopada 2024 r. około godz. 19.30 w miejscowości M. obwiniony prowadził po drodze publicznej, w terenie zabudowanym oznaczonym znakiem D-42, samochód marki S. nr rej. (...) z naczepą jadąc z prędkością 75 km/h, mimo iż w tym miejscu obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h. W pewnym momencie, kiedy obwiniony zbliżał się do przejścia dla pieszych, bezpośrednio przed nim podjął manewr wyprzedzania innego pojazdu, który zakończył już na tym przejściu. Przejście to było oświetlone lampami ulicznymi i bardzo dobrze widoczne, oznakowane znakiem poziomym i pionowym. Za pojazdem obwinionego jechał nieoznakowany radiowóz policyjny w którym znajdowali się funkcjonariusze Policji A. G. oraz R. G. . Po ujawnieniu wykroczeń funkcjonariusze podjęli interwencję wobec obwinionego. Dowód: - świadectwo legalizacji urządzenia pomiarowego (...) (...) (k. 3); - zeznania funkcjonariuszy Policji A. G. (k. 7 i k. 28) oraz R. G. (k. 9 i k. 29); - informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (k. 10); - nagranie z urządzenia (...) (...) pokazujące prędkość i sposób jazdy obwinionego (płyta (...) koperta k.13). Ocena dowodów. Podstawą ustaleń faktycznych świadczących o winie obwinionego były wyżej przywołane dowody. Nie ma przesłanek do kwestionowania wiarygodności i rzetelności tych dowodów, które były spójne i korelowały ze sobą pozwalając przyjąć że wina obwinionego została udowodniona w pewny sposób. Należy podkreślić, że zeznania policjantów jednoznacznie potwierdza zapis nagrania z zainstalowanego w radiowozie rejestratora (...) , który zarejestrował prędkość i sposób jazdy obwinionego. Wyjaśnienia obwinionego, który nie przyznał się do winy (k. 15 i k. 28) były niewiarygodne i nie zasługiwały na uwzględnienie, ponieważ nie wytrzymywały konfrontacji z analizą nagrania. Ocena prawna. Policja we wniosku o ukaranie zarzuciła obwinionemu popełnienie dwóch odrębnych wykroczeń. Sąd mając jednak na uwadze zwartość czasowo – przestrzenną zdarzenia, które w istocie stanowiło jedną całość, połączył je w jeden czyn, który realizował równocześnie znamiona wykroczenia z art. 92a § 1 kw (przekroczenie prędkości) i z art. 86b § 1 pkt. 3 kw (wyprzedzanie na przejściu dla pieszych lub bezpośrednio przed nim). Czyn obwinionego był bezprawny, umyślny (popełniony w zamiarze bezpośrednim), zawiniony oraz społecznie szkodliwy, spełniał więc wszystkie przewidziane w kodeksie wykroczeń przesłanki do uznania go za wykroczenie. Kara. Zgodnie z art. 9 § 1 kw, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona wykroczeń określonych w dwóch lub więcej przepisach ustawy, podstawą wymiaru kary jest przepis przewidujący karę najsurowszą. W realiach sprawy przepisem tym jest art. 86b § 1 pkt. 3 kw, który przewiduje karę grzywny od 1.500 zł do 30.000 zł (art. 86b § 1 kw w zw. z art. 24 § 1a kw). Sąd ocenił, że za przypisane wykroczenia wystarczające jest wymierzenie G. K. kary grzywny w kwocie 2.500 zł, mimo iż dopuścił się on bardzo niebezpiecznego manewru drogowego, a wcześniej był karany za wykroczenia drogowe. Kara taka nie przekracza stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu obwinionego oraz będzie właściwie realizować względy związane z prewencją indywidualną (względy zapobiegawczo – wychowawcze) oraz generalną (społeczne oddziaływanie orzeczenia). W przekonaniu Sądu ukaranie obwinionego w/w grzywną skutecznie powstrzyma go na przyszłość przed naruszaniem przepisów ruchu drogowego, które służą zapewnieniu bezpieczeństwa na drogach. W realiach sprawy nie zachodziła potrzeba surowszego karania obwinionego, orzeczona mu kara grzywny jest na tyle dotkliwa, że będzie skutecznie oddziaływać na obwinionego obrazując mu także finansowe konsekwencje przekraczania dopuszczalnej prędkości połączonego z wyprzedzaniem bezpośrednio przed przejściem da pieszych. Koszty procesu. Sąd mając na uwadze wynik procesu, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 119 § 1 kpw zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w łącznej wysokości 370 zł, na co składa się: - opłata wynosząca 10% wysokości wymierzonej obwinionemu kary grzywny tj. 250 zł ( art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ); - zryczałtowane wydatki Skarbu Państwa tj. 20 zł za czynności wyjaśniające oraz 100 zł za postępowanie sądowe w trybie zwyczajnym ( §2 i § 3 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia). Mając na uwadze sytuację materialną obwinionego Sąd ocenił, że nie ma podstaw do zwolnienia go od kosztów procesu. Sytuacja materialna G. K. jest dobra, może on ponieść całość kosztów procesu, których wysokość nie jest znacząca.