II SA/Wa 2132/23

II SA/Wa 2132/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-06-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kołodziej
Łukasz Krzycki /sprawozdawca/
Sławomir Antoniuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 398
art. 1 ust. 1 pkt 2a
Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - t.j.
Dz.U. 2014 poz 616
art. 30 ust. 1
Ustwaw z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku  ze służbą
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 184 zd. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty uposażenia w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym aktem - przywołując art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775), zwanej dalej "K.p.a." - uchylono orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] marca 2023 r., o odmowie wypłaty - p. A. O., zwanemu dalej "Funkcjonariuszem" - 20% uposażenia potrąconego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od 8 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r. oraz:
- umarzono postępowanie - przed organem I. instancji - w części dotyczącej odmowy wypłaty 20% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim w dniu [...] lipca 2021 r., a równocześnie
- odmówiono Funkcjonariuszowi wypłaty 20% uposażenia - w kwocie 11 636,43 zł - przysługującego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od 9 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:
- sprawa jest rozpatrywana w II. instancji - wobec skutecznego wniesienia przez Funkcjonariusza odwołania,
- Funkcjonariusz przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie 9 lipca 2021 r. do 5 lutego 2022 r.; w związku z tym za ten okres wypłacono mu 80 % uposażenia,
- zgodnie z zaświadczeniem, wydanym przez Zastępcę Głównego Księgowego Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] (z [...] maja 2023 r.), kwota potrąconego 20% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim wynosiła 11 636,43 zł,
- Funkcjonariusz - raportem z [...] lutego 2022 r. - zwrócił się do organu I. instancji o "zwrot potrąconego uposażenia za okres od 8 lipca 2021 roku do 19 stycznia 2022 roku, które miało związek ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby",
- organ I. instancji wystawił Funkcjonariuszowi – [...] marca 2022 r. - skierowanie do komisji lekarskiej - w celu ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla ustalenia wysokości wynagrodzenia, przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby,
- [...] Rejonowa Komisja Lekarska, podległa ministrowi właściwemu ds. wewnętrznych, zwana dalej "Komisją Rejonową" - orzeczeniem z [...] listopada 2022 r. - uznała, że czasowa niezdolność od służby z powodu choroby od 9 lipca 2021 r. do 5 lutego 2022 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (w części F orzeczenia),
- Centralna Komisja Lekarska, podległa ministrowi właściwemu ds. wewnętrznych, zwana dalej "Centralną Komisją" - po rozpatrzeniu odwołania Funkcjonariusza - orzeczeniem z [...] marca 2023 r. utrzymała w mocy rozstrzygniecie Komisji Rejonowej,
- ponownie analizując sprawę należy uchylić zaskarżoną decyzję w całości; jednakże nie z powodów wskazanych w odwołaniu; zasadne jest też ponowne orzeczenie merytoryczne - w części dotyczącej uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim - od 9 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r.; w zakresie uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim w dniu [...] lipca 2021 r. należało natomiast umorzyć postępowanie przed organem I. instancji,
- żądanie Funkcjonariusza, dotyczące przyznania pełnego uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od 9 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r., nie zasługuje na uwzględnienie; decyzja organu I. instancji wymagała jednakże skorygowania,
- zwolnienie Funkcjonariusza od zajęć służbowych we wskazanym okresie nie spełnia przesłanki, określonej w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (obecnie opubl. w Dz.U. z 2024 r., poz. 146), co uzasadniałoby zachowanie przezeń prawa do 100% uposażenia w okresie zwolnienia; dlatego należało odmówić wypłaty 20% potrąconego uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim,
- uzasadniając to wskazano: zasady ustalania wysokości uposażenia przysługującego policjantowi - w tym za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim – określono w rozdziale 9 ustawy o Policji; zgodnie z art. 121b ust. 1 tej ustawy, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia; zachowuje jednak prawo do 100% uposażania, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjanta zwolniono od zajęć służbowych, w przypadkach określonych w art. 121b ust. 5 albo ust. 6 ustawy o Policji; w szczególności - zgodnie z art. 121b ust. 5 pkt 2 - prawo do 100% uposażenia w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant zachowuje, jeżeli zwolniono go od zajęć służbowych z powodu: "choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby",
- zwolnienie od zajęć służbowych Funkcjonariusza w okresie 9 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r. nie mieści się w żadnym z przypadków, o których mowa w art. 121b ust 5 pkt 1-7 oraz ust. 6 ustawy o Policji, co uzasadniałyby zachowanie przezeń w okresie zwolnienia prawa do 100% uposażenia,
- w myśl z art. 121b ust. 5 pkt 2, wyplata 100% uposażenia może nastąpić, jeżeli choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, co zostanie stwierdzone orzeczeniem komisji lekarskiej, podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - działającej na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 398 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o komisjach", oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej oraz właściwości i warunki służby powodujące ich ujawnienie lub pogorszenie stanu zdrowia (Dz.U. z 2019 r. poz. 1046 ze zm.),
- zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz.U. z 2022 r. poz. 1032), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach", w razie ujawnienia u funkcjonariusza choroby, co do której zachodzi podejrzenie, że powstała w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, kierownik jednostki organizacyjnej kieruje go do właściwej komisji lekarskiej z urzędu lub na wniosek funkcjonariusza; oznacza to, że - do ustalania związku stwierdzonej u funkcjonariusza choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby - właściwe są komisje lekarskie, podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych; po przeprowadzeniu badań komisje lekarskie sporządzają orzeczenia - według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie określenia wzoru orzeczenia komisji lekarskiej oraz wzoru rejestru orzeczeń (Dz.U. z 2014 r. poz. 1893),
- mając na uwadze powyższe uregulowania, podstawę przyznania pełnego uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi wyłącznie orzeczenie komisji lekarskiej, gdzie ustalono związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby; jeżeli z orzeczenia komisji lekarskiej wynika, że choroba funkcjonariusza nie powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, nie ma podstaw dla zachowania 100 % uposażenia za okres niezdolności do służby – na podstawie art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji,
- w niniejszej sprawie organ I. instancji odmówił wypłaty potrąconych 20% uposażenia za okres przebywania Funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim w okresie 8 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r. - powołując się na orzeczenie Komisji Rejonowej z [...] listopada 2022 r., gdzie stwierdzono, że czasowa niezdolność do służby z powodu choroby Funkcjonariusza w tym okresie nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby,
- orzeczenie to wydaje wyspecjalizowany w danej materii podmiot; brak więc podstaw uznania za zasadne żądania Funkcjonariusza w przedmiocie przyznania prawa do 20% potrąconego uposażenia za okres przedmiotowego zwolnienia lekarskiego; w tym zakresie Komisja Rejonowa stwierdziła, że związek schorzenia ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby - w przypadku Funkcjonariusza - nie istnieje; wynika to wprost z treści orzeczenia (część A pkt 13) oraz jego szczegółowego uzasadnienia (część F),
- w konsekwencji organ I. instancji, jak również orzekający w postępowaniu odwoławczym, związane są ostatecznym stanowiskiem organu specjalistycznego - uprawnionego do ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby,
- tym samym nie ma podstaw dla uznania, że nastąpiły jakiekolwiek nieprawidłowości w danym przedmiocie - w tym, w zakresie ustaleń, co do braku związku choroby, stanowiącej podstawę zwolnień, ze służbą; jak zasadnie ustalono w spawie, nie było również, podstaw dla stwierdzenia, że niezdolność Funkcjonariusza do służby w okresie 9 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r., miała związek ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby; tym samym - wobec kompleksowo zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - organy nie dysponowały żadnymi innymi środkami, które mogłyby doprowadzić do stwierdzenia ziszczenia się okoliczności, o której mowa w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji - uzasadniającej uwzględnienie wniosku,
- przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie zasadność odmowy przyznania prawa do 20% uposażenia (w kwocie 11 636,43 zł) za okres przebywania Funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim - w okresie 9 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r.,
- w tak przedmiotowo zakreślonym postępowaniu Funkcjonariusz ani organ nie mogą podważać orzeczeń komisji lekarskich (zwłaszcza ostatecznych), które wydano w odrębnym trybie postępowania (tak wyrok WSA o sygn. akt II SA/O1 346/15, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"); treści ostatecznych orzeczeń Centralnej Komisji i Komisji Rejonowej determinują rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy; decyzja w tym zakresie ma bowiem charakter związany; oznacza to, że orzeczenie ostateczne – gdzie przesądzono o istnieniu (bądź braku istnienia) związku choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby - jest wiążące dla organu Policji; jako że nie posiada on specjalistycznej wiedzy medycznej, nie może ingerować w zawarte w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej ustalenia, ani tym bardziej samodzielnie ich dokonywać w tym zakresie (tak: wyroki WSA o sygn. akt II SA/Wa 654/14 1365/17 i 1687/18 – dostępne w CBOSA),
- orzeczenie komisji lekarskiej o ustaleniu związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby jest zagadnieniem prejudycjalnym w postępowaniu w przedmiocie ustalenia prawa do 20% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim; stanowi ono bowiem podstawę do stosownej wypłaty; organy Policji nie mogą dokonywać własnych ocen, odnoszących się do kwestii medycznych - w szczególności co do związku stwierdzonych u funkcjonariusza Policji schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,
- reasumując, zwolnienie od zajęć służbowych Funkcjonariusza - w okresie 9 lipca 2021 r. do 19 stycznia 2022 r. - nie spełnia przesłanki, określonej w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, która to uzasadniałaby zachowanie przezeń prawa do 100% uposażenia w okresie zwolnienia,
- odnosząc się do zarzutów odwołania - dotyczących naruszenia zasady sądowej kontroli decyzji ostatecznych i zakwestionowania przez organ I. instancji prawa do sądu, poprzez podnoszoną przez Funkcjonariusza odmowę zaskarżenia orzeczenia komisji lekarskiej – wskazano: zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury, orzeczenia komisji lekarskich można podzielić na dwie grupy; pierwsza z nich to związane z ustalaniem przez komisję zdolności do służby; oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby - w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia, czy zwolnienia ze służby; orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby; stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana; w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że komisje lekarskie - działające w sprawach funkcjonariuszy czy też kandydatów do służb mundurowych - są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami; orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (tak: wyroki NSA o sygn. akt I OSK 354/09 i 2978/13 – dostępne w CBOSA - oraz postanowienie NSA z 6 listopada 2000 r. sygn. akt OSA 1/00, opubl. w ONSA z 2001 r. nr 2 poz. 47),
- drugą grupę wydawanych przez omawiane komisje orzeczeń stanowią te, którymi ustalono schorzenia funkcjonariuszy oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw, niż ustawa o Policji; orzeczenia te mają wyłącznie charakter wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości; w konsekwencji nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądu administracyjnego (tak: wyroki NSA: o sygn. akt II OSK 667/08, I OSK 93/10 i 220/10, uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 opubl. w OSNAPiUS z 2000 r. Nr 5, poz. 167, uchwała NSA z 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienia NSA: z 6 listopada 2000 r. sygn. akt OSA 1/00, opubl. w ONSA z 2001 r. Nr 2, poz. 47),
- podstawę do wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi wyłącznie orzeczenie komisji lekarskiej o ustaleniu związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby - wydane na podstawie stosownego rozporządzenia; orzeczenie to stanowi przesłankę rozstrzygnięcia, co do żądania wypłacenia wyrównania uposażenia obniżonego w związku z chorobą funkcjonariusza; zgodnie z art. 121b ust. 1 w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia; zachowuje jednak prawo do 100% uposażania, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu m.in. choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby; prowadzi do wniosku, że orzeczenie Centralnej Komisji z [...] marca 2023 r. - o ustaleniu związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby - nie jest aktem, na który przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (tak: postanowienie NSA o sygn. akt III OSK 2827/22 – dostępne w CBOSA),
- w związku z koniecznością korekty zaskarżonej decyzji - przez wskazanie ubruttowionej kwoty, stanowiącej wysokość potrąconych 20% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim - zgodnie z art. 138 § pkt 2 K.p.a., organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy - jak w sentencji,
- co do kwestii odmowy wypłaty 20% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim w dniu 8 lipca 2021 r., stwierdzono: rozstrzygnięcie w tym zakresie jest nieprawidłowe; zwolnienie lekarskie obejmowało okres od 9 lipca 2021 r.; tym samym za dzień 8 lipca 2021 r. Funkcjonariusz otrzymał 100% uposażenia; postępowanie w tym zakresie było więc bezprzedmiotowe; decyzja w powyższym zakresie jest nieprawidłowa i koniecznym stało się jej uchylenie i umorzenie postępowania przed organem I. instancji w tym zakresie - z uwagi na jego bezprzedmiotowość, w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a.
W skardze zarzucono wydanie kwestionowanej decyzji z naruszeniem przepisów:
- postępowania - art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a. – poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego; w konsekwencji nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności sprawy; naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy; błędnie uznano, że będące powodem czasowej niezdolności do służby schorzenia nie pozostają w związku z jej szczególnymi warunkami lub właściwościami,
- prawa materialnego:
- poz. 3, p. 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 921) zwanego dalej "rozporządzeniem o ustalaniu uszczerbku na zdrowiu",
- § 3 ust. 5 rozporządzenia o ustalaniu uszczerbku na zdrowiu - poprzez brak zastosowania.
W uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty. Wywodzono, że komisje lekarskie obu szczebli wadliwie oceniły, jakoby schorzenia Funkcjonariusza nie pozostawały w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Rozpoznający odwołanie Funkcjonariusza organ powinien był kwestię te wyjaśnić. W ogóle się do nich jednak nie odniesiono - pozbawiając stronę prawa do ochrony jej praw.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Trafne jest stanowisko organu administracji, gdy chodzi o prawne i faktyczne uwarunkowania sprawy - w kontekście wystąpienia przesłanek orzeczenia o odmowie wypłaty Funkcjonariuszowi 20% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim, a także stosownego skorygowania orzeczenia organu I. instancji. W szczególności, szeroko zreferowano ramy prawne niniejszego postępowania, jak i trafnie przytoczono poglądy judykatury. Z uwagi na uprzednie pełne przywołanie, ponowne powtarzanie danej argumentacji byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną.
Wobec zarzutów skargi należy dodać jedynie, co następuje.
Chybione są zarzuty skargi jakoby, orzekając w sprawie naruszono przepisy prawa materialnego - rozporządzenia o ustalaniu uszczerbku na zdrowiu. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy nie mógł naruszyć stosownych regulacji ani poprzez ich błędną wykładnię ani też w ramach procesu stosowania (w tym np. bezzasadnego pominięcia stosownych reguł). Dane przepisy nie były bowiem podstawą rozpatrywania sprawy przez organ Policji - tu II. instancji. Z tych samych przyczyn nie było też możliwe uchybienie przez organ przepisom postępowania, co do powinności właściwego wyjaśnienia sprawy, w kontekście zastosowania danych norm prawa materialnego
Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia, kwestię wystąpienia przesłanki związku schorzenia Funkcjonariusza ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, przesądzono w odrębnym postępowaniu - przed innymi, wyspecjalizowanymi organami (komisjami lekarskimi stosownego stopnia), Ich orzeczenia mają charakter prejudykatów i są wiążące dla organu orzekającego w sprawie. Wynika to z art. 1 ust. 1 pkt 2a ustawy o komisjach oraz art. 30 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Nie sposób przy tym przyjąć, aby – niedysponujące stosowną wiedzą medyczną - organy Policji prawodawca mógł traktować, jako właściwe do weryfikowania zarzutów strony, dotyczących wadliwej oceny, czy schorzenia Funkcjonariusza pozostawały w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Nie może tego uczynić także sąd administracyjny na etapie rozpoznawania skargi na kwestionowaną decyzję w przedmiocie wypłaty Funkcjonariuszowi 20% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim. Kontroluje on bowiem legalność orzeczenia jedynie w zakresie, gdzie właściwym do zajęcia stanowiska był organ administracji – w kontekście prawidłowego wykonywania kompetencji organu.
Jak słusznie odnotował organ, w judykaturze ugruntowane jest stanowisko, gdzie przyjęto, że sądy administracyjne nie są właściwe do kontroli orzeczeń komisji lekarskich, w zakresie gdzie wykraczają one poza kwestie zdolności funkcjonariusza do służby. Stąd orzeczenie w kwestii, czy schorzenia Funkcjonariusza pozostawały w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, nie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jego legalność nie może być też badana w granicach mniejszej sprawy. Przedmiotem oceny jest bowiem wyłącznie legalność działania organu Policji. Ten zaś jest związany ostatecznym orzeczeniem odpowiedniej komisji lekarskiej.
Nie sposób przy tym konstatować, jakoby brak prawa kwestionowania określonych orzeczeń w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnych, pozbawiał Funkcjonariusza prawa do ochrony jego praw - na przykład w kontekście prawa do sądu. Sądy administracyjne są bowiem właściwe do kontroli działalności administracji publicznej jedynie w zakresie określonym w ustawie – tak art. 184 zd. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.). Z woli prawodawcy w innych przypadkach właściwe są sądy powszechne – tak art. 177 Konstytucji RP.
Biorąc pod uwagę powyższe uwarunkowania, zaskarżony akt jest zgodny z prawem, W szczególności nie uchybiono regule, wyrażonej w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji. Nie są odporne także istotne okoliczności faktyczne sprawy - tu pozostawanie w obrocie ostatecznego orzeczenia komisji lekarskiej. Ma ono charakter wiążący, wobec treści art. 1 ust. 1 pkt 2a ustawy o komisjach oraz art. 30 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły więc wad, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Z przytoczonych wyżej przyczyn - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) - orzeczono jak w sentencji.