Pełny tekst orzeczenia

I SAB/Wr 199/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SAB/Wr 199/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-05-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dagmara Stankiewicz-Rajchman /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 220  par. 3,  art. 58  par. 1  pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi X. C. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skarżąca X. C. (dalej: skarżąca, strona, strona skarżąca) pismem z 25 marca 2026 r. wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Zarządzeniem z 7 kwietnia 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę do podania adresu zamieszkania oraz do podania numeru PESEL strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto zarządzeniem z 8 kwietnia 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej 14 kwietnia 2026 r. (k. 12). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony (k. 13) oraz nie usunięto braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Z kolei na mocy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma rygor odrzucenia skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego oraz braków formalnych skargi przez podanie adresu zamieszkania i numeru PESEL doręczono stronie skarżącej 14 kwietnia 2026 r. na adres do korespondencji wskazany w skardze. Zatem termin do opłacenia skargi oraz do uzupełnienia jej braków upływał z dniem 21 kwietnia 2026 r. Termin ten upłynął bezskutecznie – wpis od skargi nie został uiszczony ani braki formalne nie zostały uzupełnione.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.