I C 186/24

Powód D. U. (2) wniósł pozew o ochronę dóbr osobistych przeciwko X. R., domagając się zasądzenia kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz nakazania złożenia przeprosin. Powód zarzucił pozwanemu, że ten, będąc Prezesem Zarządu (...) S.A., oskarżył go fałszywie o pomówienie w prywatnym akcie oskarżenia, przypisując mu cechy takie jak „przestępca, dewiant seksualny, alkoholik, narkoman, prowadzi niemoralny tryb życia”. Powód twierdził, że akt oskarżenia miał na celu jego oczernienie. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o jego oddalenie, wskazując, że sporny fragment aktu oskarżenia stanowił jedynie teoretyczne omówienie przepisów art. 212 k.k. i nie odnosił się bezpośrednio do powoda. Sąd Okręgowy ustalił, że (...) S.A., reprezentowany przez adwokata, skierował przeciwko D. U. (1) prywatny akt oskarżenia o pomówienie. Uzasadnienie aktu oskarżenia zawierało fragment omawiający cechy i właściwości, które mogą być kwalifikowane jako pomówienie, w tym przykłady takie jak alkoholizm czy narkomania. Postanowieniem Sądu Rejonowego postępowanie zostało umorzone z uwagi na brak znamion czynu zabronionego, a postanowienie utrzymał w mocy Sąd Okręgowy. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, uznając, że powód nie wykazał bezprawnego naruszenia swoich dóbr osobistych. Sąd podkreślił, że skierowanie prywatnego aktu oskarżenia w celu ochrony własnych dóbr osobistych (renomy) nie jest działaniem bezprawnym, nawet jeśli postępowanie karne zakończyło się uniewinnieniem oskarżonego. Sąd uznał, że sporny fragment aktu oskarżenia stanowił teoretyczne omówienie przepisów i nie odnosił się bezpośrednio do powoda. W konsekwencji, sąd oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający