I ACa 175/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt I C 214/22, którym zasądzono od pozwanego na rzecz powódki kwotę 102.365,74 zł z odsetkami oraz zasądzono koszty procesu. Strona pozwana zaskarżyła wyrok w części, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 327 1 § 1 pkt 2 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c.) oraz prawa materialnego (m.in. art. 405 k.c., art. 410 § 1 i 2 k.c.). Wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub o zmianę wyroku i oddalenie powództwa. Sąd Apelacyjny oddalił apelację jako bezzasadną. Uznano, że Sąd Okręgowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i poczynił trafne ustalenia faktyczne, które Sąd Apelacyjny przyjął za własne. Podkreślono, że wcześniejsze prawomocne orzeczenie Sądu Okręgowego w Świdnicy (sygn. akt I C 247/20) oraz Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (sygn. akt I ACa 1241/20) dotyczące tej samej umowy kredytowej, które stwierdziło ważność umowy, ale uznało niektóre jej postanowienia za abuzywne, wiąże strony i sądy na mocy art. 365 § 1 k.p.c. W związku z tym, w obecnej sprawie konieczne było jedynie ustalenie wysokości nadpłaty wynikającej z zastosowania prawidłowego mechanizmu rozliczenia umowy. Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., uznając, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy mieściła się w granicach swobodnej oceny dowodów, a zarzuty apelacji stanowiły jedynie polemikę. Również zarzuty dotyczące prawa materialnego uznano za niezasadne w świetle wiążących ustaleń z poprzedniego postępowania. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy rozstrzygnięcie o kosztach procesu, zasądzając od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 4.050 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie mocy wiążącej prawomocnych orzeczeń w sprawach o abuzywność klauzul umownych oraz interpretacja art. 233 § 1 k.p.c. w kontekście zarzutów apelacyjnych.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i wcześniejszych orzeczeń w sprawie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd drugiej instancji, rozpoznając apelację od wyroku sądu pierwszej instancji, jest związany ustaleniami faktycznymi i prawnymi poczynionymi w poprzednim, prawomocnym orzeczeniu dotyczącym tej samej umowy i stron?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd drugiej instancji jest związany ustaleniami faktycznymi i prawnymi poczynionymi w poprzednim, prawomocnym orzeczeniu dotyczącym tej samej umowy i stron, na mocy art. 365 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Prawomocne orzeczenie wiąże strony, sąd i inne organy, a jego moc wiążąca rozciąga się również na motywy rozstrzygnięcia, które stanowią konieczne uzupełnienie sentencji dla wyjaśnienia jej zakresu. W przypadku stwierdzenia abuzywności klauzul umownych w poprzednim postępowaniu, sąd drugiej instancji nie musi ponownie badać tej kwestii, a jedynie ustalić wysokość nadpłaty.
Czy zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. jest zasadny, gdy strona skarżąca jedynie polemizuje z oceną dowodów dokonaną przez sąd pierwszej instancji, nie wykazując naruszenia zasad logiki lub doświadczenia życiowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie jest zasadny, jeśli strona skarżąca jedynie przedstawia odmienną ocenę dowodów, nie wykazując uchybienia przez sąd zasadom logiki, doświadczenia życiowego lub pominięcia istotnej części materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logiki lub doświadczenia życiowego, bądź pominął istotną część materiału dowodowego. Samo przekonanie strony o innej wadze poszczególnych dowodów nie jest wystarczające do podważenia dokonanej przez sąd oceny, jeżeli mieści się ona w granicach swobodnej oceny dowodów.
Czy sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy, jeśli zbadał materialną podstawę żądania i odniósł się do merytorycznych zarzutów strony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy, jeśli zbadał materialną podstawę żądania i odniósł się do merytorycznych zarzutów strony, co wyklucza możliwość uchylenia wyroku z powodu nierozpoznania istoty sprawy.
Uzasadnienie
Nierozpoznanie istoty sprawy zachodzi, gdy sąd pierwszej instancji nie zbadał materialnej podstawy żądania lub pominął merytoryczne zarzuty strony. W sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji dokonał merytorycznej oceny roszczenia i zarzutów, nie zachodzi podstawa do uchylenia wyroku na podstawie art. 386 § 4 k.p.c.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. T. | osoba_fizyczna | powódka |
| (...) | spółka | pozwana |
Przepisy (24)
Główne
k.p.c. art. 365 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 327 1 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 235 2 § § 1 pkt 2, 3 i 5
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 277
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 278 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 405
Kodeks cywilny
k.c. art. 410 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 411 § pkt 2 i 4
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 387 § § 2 1 ust.1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 382
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 368 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 366
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 385 1 § § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 98 § § 1 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Dz.U. 2015 poz. 1800 art. 2 § pkt 6 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawomocność wcześniejszego orzeczenia dotyczącego tej samej umowy i stron wiąże sąd drugiej instancji. • Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktyczne. • Zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. są niezasadne, gdy stanowią jedynie polemikę ze stanowiskiem sądu. • Sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy, badając materialną podstawę żądania i odnosząc się do zarzutów strony.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 327 1 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c. • Naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 405 k.c. i art. 410 § 1 i 2 k.c. • Nierozpoznanie istoty sprawy przez Sąd Okręgowy.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Apelacyjny miał na uwadze, że w ramach apelacji pełnej, Sąd Odwoławczy bada ponownie całą sprawę, a kontrolując prawidłowość zaskarżonego orzeczenia, pełni również funkcję sądu merytorycznego – ma obowiązek ponownie rozpoznać sprawę, nie ograniczając się tylko do skontrolowania legalności orzeczenia wydanego przez Sąd I instancji. • Nierozpoznanie istoty sprawy oznacza brak merytorycznego rozpoznania zgłoszonych w sprawie roszczeń, to znaczy zaniechanie przez Sąd I instancji zbadania materialnej podstawy żądania, albo pominięcie merytorycznych zarzutów. • Wyrok uzyskuje moc wiążącą z chwilą uprawomocnienia się, a zatem z chwilą definitywnego zakończenia postępowania. W kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie podlega ona już ponownemu badaniu. • Związanie prawomocnym wyrokiem rozciąga się zatem również na jego motywy w takich granicach, w jakich stanowią one konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne dla wyjaśnienia jego zakresu, tj. w jakim indywidualizują one sentencję jako rozstrzygnięcie o przedmiocie sporu i w jakim określają one istotę danego stosunku prawnego. • Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. wymaga wykazania, iż sąd uchybił zasadom logiki lub doświadczenia życiowego bądź pominął istotną część materiału dowodowego, a nie jedynie przedstawienia odmiennej, korzystnej dla strony skarżącej oceny zgromadzonych dowodów.
Skład orzekający
Sławomir Jurkowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie mocy wiążącej prawomocnych orzeczeń w sprawach o abuzywność klauzul umownych oraz interpretacja art. 233 § 1 k.p.c. w kontekście zarzutów apelacyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i wcześniejszych orzeczeń w sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawomocne orzeczenie i jak wpływa na kolejne postępowania, a także jak sąd interpretuje zarzuty dotyczące oceny dowodów. Jest to ważna lekcja dla prawników procesowych.
“Prawomocność wyroku kluczem do rozstrzygnięcia kolejnej batalii o kredyt. Jak sąd drugiej instancji zinterpretował zarzuty apelacji?”
Dane finansowe
WPS: 102 365,74 PLN
nadpłata kredytu: 102 365,74 PLN
zwrot kosztów postępowania apelacyjnego: 4050 PLN
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.