brak-sygnatury

UZASADNIENIE Powód E. J. wniósł 15 listopada 2024 r. (data stempla pocztowego) o zasądzenie od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w E. kwoty 7 479,66 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. Strona powoda w uzasadnieniu pozwu wskazał, że w dniu 7 czerwca 2020 roku powstała szkoda, w wyniku której mienie należące do Ł. S. oraz U. S. uległo uszkodzeniu. Strona pozwana ponosi odpowiedzialność za następstwa tego zdarzenia (polisa o numerze (...) ) i przyznała poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 773,29 zł. Natomiast prywatna wycena wykazała, że koszty przywrócenia mienia do stanu poprzedniego wynoszą 2 178, 67 zł. W dniu 17 sierpnia 2022 roku powód wystąpił z pozwem przeciwko pozwanemu o zapłatę kwoty 1 405,38 zł tytułem dalszej części odszkodowania. W toku postępowania Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego, w której ustalił wysokość należnego odszkodowania na kwotę 7 479,94 zł. Sąd wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2024 r. zasądził dochodzoną kwotę 1 405, 38 zł, nie wychodząc poza grancie żądania. Powód w toku postępowania nie rozszerzył powództwa. W mniejszej sprawie strona powodowa dochodzi dalszego odszkodowania mając na uwadze wniosku z opinii biegłego sądowego oraz dotychczas otrzymane kwoty. Na dochodzona kwotę składa się: - 5 301,27 zł tytułem uzupełniającego odszkodowania za szkodę z 7 czerwca 2020r., - 2 178,39 zł tytułem skapitalizowanych odsetek liczonych od kwoty 5 301,27 zł od dnia 10 lipca 2020r. do dnia 14 listopada 2024r. W odpowiedzi na pozew strona pozwana- (...) S.A. z siedzibą w E. wniosła o wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwana spółka przyznała, że ponosi odpowiedzialność za skutki zdarzenia z dnia 7 czerwca 2020 r., a przedmiotowe roszczenie było już przedmiotem postępowania sądowego i osądzone wyrokiem z 12 kwietnia 2024r. Sądu Rejonowego dla (...) w Warszawie sygn. akt (...) . Powód po zapoznaniu się z opinią biegłego sądowego nie rozszerzył powództwa. W związku z tym doszło do osądzenia całego roszczenia, a wypłacone odszkodowanie w całości pokrywa doznaną szkodę. Strona pozwana podniosła zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia z końcem 2023r., gdyż zgłoszenie szkody nastąpiło 9 czerwca 2020 r., wydanie decyzji odszkodowawczej miało miejsce w dniu 12 czerwca 2020 r. Poszkodowani nie odwołali się od tej decyzji. Pozwem z 17 sierpnia 2022r. powód wniósł o zasadzenie jedynie kwoty 1405,38 zł tytułem odszkodowania oraz 400 zł tytułem refundacji kosztów prywatnej kalkulacji. W razie nie uwzględnienia powyższych zarzutów strona pozwana poniosła, że żądana kwota nie jest adekwatna do zaistniałej szkody. W dalszych pismach strony procesu podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ł. S. wraz z U. S. zawarli ze stroną pozwaną umowę ubezpieczenia na okres od 31 grudnia 2019 r. do 30 grudnia 2020 r. obejmującą nieruchomość pod adresem (...) w I. (polisa nr (...) ). Dowód: potwierdzenie zawarcia umowy ubezpieczenia, polisa nr (...) k. 9-10. W dniu 7 czerwca 2020 r. doszło w ww. budynku do zdarzenia – zalania pomieszczeń znajdujący się na poddaszu budynków. Szkoda została zgłoszona stronie pozwanej w dniu 9 czerwca 2020 r. Strona pozwana zarejestrowała zgłoszenie pod numerem (...) . Decyzją z 12 czerwca 2020 r. pozwany ubezpieczyciel przyznał odszkodowanie w kwocie 773,29 zł. Bezsporne. Na mocy umowy przelewu wierzytelności z dnia 4 kwietnia 2022 r. strona powodowa nabyła od poszkodowanych Ł. S. i U. S. wierzytelność dotyczącą odszkodowania dotyczącego zdarzenia z dnia 7 czerwca 2020 r. Dowód: umowa cesji z dnia 4.04.2022 roku, k. 6-7, - pełnomocnictwo -k. 8. W dniu 16 sierpnia 2022 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w A. - na zlecenie powoda- sporządził kosztorys, według którego koszty przywrócenia ww. nieruchomości do stanu sprzed powstałą szkodą wynoszą 2 178,67 zł. Koszt prywatnej opinii wyniósł, 492 zł. W związku z powyższym powód pozwem z 22 sierpnia 2022r.wystąpił do Rejonowego dla (...) w Warszawie przeciwko (...) SA. o zapłatę: - kwoty 1 405,38 zł wraz z odsetki ustawowymi za opóźnienie od 13 czerwca 2020r. do dnia zapłaty tytułem częściowego odszkodowania za uszkodzenia powstałe w mieniu położonym przy ul. (...) I. , - kwoty 400 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem poniesionych przez powoda kosztów prywatnej kalkulacji. Postępowanie zostało zarejestrowane pod sygn. akt (...) . W toku tego postępowania Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sadowego z zakresu budownictwa, zgodnie z którą wysokość koszt przywróceni uszkodzonej nieruchomości do stanu sprzed zdarzenie to 7 479,94 zł. Wyrokiem z dniu 12 kwietnia 2024 r., Sąd Rejonowy dla (...) w Warszawie, w zasądził od pozwanej spółki na rzecz powoda żądaną kwotę 1 405,38 wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 10 lipca 2020r. do dnia zapłaty, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił. W uzasadnieniu w.w wyroku z 12 kwietnia 2024r. Sąd podał, że uwzględnił roszczenie w zakres żądanego odszkodowania, a oddalił powództwo w zakresie kosztów prywatne kalkulacji. Datę początkową naliczania odsetek Sąd uzasadnił 30 dniowym okresie na naprawie szkody przez (...) , a skoro zgłoszenie szkody miało miejsce 9 czerwca 2020r., to ubezpieczyciel pozostałe w zwłoce od 10 lipca 2020r. Wyrok uprawomocnił się 4 lipca 2024r. Bezsporne. Strona powodowa sporządziła 1 lipca 2024r. adresowane do pozwanej spółki wezwanie do zapłaty kwoty 5 301,27 zł. wraz z ustawowymi odsetkami z opóźnienie od dnia 10 lipca 2020 r. do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za szkodę powstałą w dniu 7 czerwca 2020 r. (nr szkody- (...) ). Dowód: wezwanie do zapłaty z dn. 1.07.2024 r.- k. 16. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie z uwagi na przedawnienie roszczenia. W niniejszej sprawie powód kwoty 7 479,94 zł, na którą składa się : - 5 301,27 zł tytułem uzupełniającego odszkodowania za szkodę z 7 czerwca 2020r., - 2 178,39 zł tytułem skapitalizowanych odsetek liczonych od kwoty 5 301,27 zł od dnia 10 lipca 2020r. do dnia 14 listopada 2024r. Nie jest sporne, że w dniu 7 czerwca 20220r. miała miejsce szkoda w mieniu poszkodowanych Ł. S. oraz U. S. . Strona pozwana nie kwestionowała, że ponosi odpowiedzialność za następstwa tego zdarzenia na mocy umowy ubezpieczenia potwierdzonej polisą nr (...) . Szkoda została zgłoszona 7 czerwca 2020r., a decyzją z 12 czerwca 2020r. przyzywano odszkodowanie poszkodowanym w wysokości 773,29 zł. Następnie powód – mający legitymację czynną na mocy umowy cesji z 4 kwietnia 2022r.- 22 sierpnia 2022r. wniósł przed Sądem Rejonowy dla (...) w Warszawie o zapłatę od strony pozwanej dalszej kwoty 1405,38 zł tytułem odszkodowania za szkodę z dnia 7 czerwca 2020r. W tym zakresie powództwo zostało uwzględnione w całości wyrokiem z 12 kwietnia 2024r. Strona pozwana podniosła zarzut przedawnienia. Zarzut okazał się trafny. Zgodnie z art. 117 kc z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Art. 118 k.c. stanowi, że jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej , termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowych oraz roszczeń związanych z prowadzeniem dzielności gospodarczej- trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, czyba że termin przedawnie jest krótszy niż dwa lat. Roszczenia wynikające z umowy ubezpieczenia są roszczeniami majątkowymi, przy czym przepis art. 819 k.c. wprowadza wyjątki od ogólnej zasady przedawnienia roszczeń wynikającej cytowanego z art. 118 k.c Zgodnie z art. 819 § 1 k.c. roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. Przy czym zgodnie z art. 819 § 4 k.c. bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia. Zgodnie z ogólną zasadą, początkiem biegu terminu przedawnienia jest dzień wymagalności roszczenia. Oprócz tego w sposób odmienny od reguł ogólnych uregulowano także zagadnienie przerwania biegu terminu przedawnienia. Norma § 4 art. 819 k.c. przewiduje, bowiem szczególną podstawę do przerwania biegu przedawnienia roszczenia o świadczenie ubezpieczyciela. Termin ten przerywa się także (a zatem poza sytuacjami opisanymi w art. 123 k.c. ) przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem, co zasadniczo daje podstawy do wyznaczenia terminu płatności świadczenia ubezpieczyciela. Tym samym przerwanie następuje także przez jednostronną czynność wierzyciela dokonaną wobec dłużnika (por. wyrok SN z dnia 9 sierpnia 2005 r., IV CK 157/05, opubl. baza prawna L.; podobnie wyrok SN z dnia 21 maja 2009 r., V CSK 444/08, opubl. baza prawna L.). Po takim przerwaniu bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia ( art. 819 § 4 zd 2 k.c. ). Dopóki, zatem postępowanie likwidacyjne nie skończy się definitywnie, oświadczenie ubezpieczyciela nie nosi waloru oświadczenia kończącego to postępowanie. Postępowanie likwidacyjne w sprawie szkody powstałej 7 czerwca 2020 r. zakończyło się 12 czerwca 2020 r., kiedy to pozwany ubezpieczyciel podjął decyzję o wypłacie odszkodowania poszkodowanym w kwocie 773,29 zł. Poszkodowani nie składali odwołania od tej decyzji. Zgodnie z wyżej już wspominanym art. 819 § 1 i 4 k.c. biegł trzyletniego terminu przedawnienia roszczenia rozpoczął się w dniu 13 czerwca 2020r. Strona powodowa podniosła zarzut przerwania biegu przedawnienia poprzez wszczęcie sądowego postępowania. Nie ulga bowiem wątpliwości, że 22 sierpnia 2022r. powód wszczął postępowanie przed Sądem Rejonowy dla (...) w Warszawie o zapłatę od strony pozwanej dalszej kwoty 1405,38 zł tytułem odszkodowania za szkodę z dnia 7 czerwca 2020r. Termin przedawnienia może on ulegać zarówno zawieszeniu jak i przerwaniu. Istotą przerwania biegu przedawnienia jest po pierwsze to, że termin przedawnienia przestaje upływać z chwilą zaistnienia okoliczności powodującej przerwę i nie biegnie przez cały czas jej trwania, po drugie zaś to, że po ustaniu tej okoliczności termin przedawnienia biegnie od początku, w całej swej długości, tak jakby wcześniej nie upłynęła żadna jego część. Głównym założeniem tego rozwiązania jest zmotywowanie wierzyciela do dochodzenia swojego roszczenia w okresie biegu terminu przedawnienia. Przerwanie biegu terminu przedawnienia ma skutek niweczący w stosunku do biegu tego terminu; oznacza to, że czas terminu przedawnienia, który upłynął do czasu zaistnienia przerwy, uważa się za niebyły (inaczej niż przy zawieszeniu biegu terminu przedawnienia, w przypadku którego po ustaniu przyczyny zawieszenia, termin przedawnienia biegnie w dalszym ciągu, jako dalsza część czasu, który upłynął do momentu zawieszenia). Wierzyciel po przerwaniu biegu terminu przedawnienia znajduje się w takim położeniu prawnym, jaki istniał, gdy jego roszczenie stało się wymagalne; bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się bowiem od początku, od następnego dnia po zakończeniu przerwy ( art. 124 k.c. ). Przerwanie biegu terminu przedawnienia może wynikać wyłącznie z zachowania wierzyciela lub dłużnika. Przyczynami przerwania biegu terminu przedawnienia mogą być zarówno zdarzenia (czynności) w znaczeniu materialno-prawnym (uznanie roszczenia), jak i o charakterze procesowym (wniesienie powództwa w celu dochodzenia roszczenia). Jednocześnie w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przerwanie biegu przedawnienia następuje tylko w granicach żądania będącego przedmiotem procesu. Innym słowy przerwaniu ulega bieg przedawnienia roszczenia objętego żądaniem i to w takim rozmiarze, jaki został zgłoszony w żądaniu. Jeżeli powód dochodzi pozwem części roszczenia, to wniesienie pozwu nie przerywa biegu przedawnienia co do tej części roszczenia, która nie została nim objęta. Przerwanie przedawnienia rozszerzonego roszczenia może nastąpić dopiero z chwilą rozszerzenia powództwa (tak SN w wyroku z dnia 25 listopada 2009 r., V CSK 238/06). Z tego też względu wytoczenie powództwa ograniczonego do części roszczenia, nie przerywa biegu przedawnienia co do nieobjętej powództwem części roszczenia (zob. wyrok SN z dnia 6 kwietnia 2011 r., I CSK 684/09, opubl. LEX Nr 951732; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2004 r., I ACa 198/2004, opubl. Wokanda Nr 2/2006 poz. 37; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 r., I ACa 192/13, opubl. LEX nr 1331002). Rzeczone zagadnienie nabiera niezwykle doniosłego znaczenia, z uwagi na treść przywołanego już art. 819 § 4 k.c. , który zawiera szczególną regulację kwestii przerwania biegu przedawnienia i jego wznowienia, odnoszącą się jedynie do umowy ubezpieczenia i wprowadzającą - obok ogólnej regulacji z art. 117-125 k.c. - dodatkowe sytuacje, w których zdarzenia te następują. Istotą tego przepisu, jest zaś to, że w danym układzie faktycznym może on zostać zastosowany tylko raz, bowiem oczywistym jest, że do przerwania biegu przedawnienia wystarczające jest jednokrotne zgłoszenie konkretnej szkody. Zatem po jednokrotnym zgłoszeniu przez poszkodowanego szkody oraz otrzymaniu przez niego od ubezpieczyciela stosownego oświadczenia i po ponownym w związku z tym rozpoczęciem biegu przedawnienia, zastosowanie do przerwania biegu przedawnienia znajdą ogólne przepisy normujące instytucję przedawnienia, tj. art. 117-125 k.c. Zgodnie z przywołanym na wstępie art. 123 § 1 pkt 1 k.c. bieg przedawnienia przerywa się na skutek zainicjowania sprawy sądowej. Skuteczne wytoczenie powództwa wymaga m.in., by obejmujący je pozew odpowiadał wymaganiom wskazanym w art. 187 k.p.c. , w szczególności, by zawierał dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna ( § 1 pkt 1 art. 187 k.p.c. ). Jeśli połączyć to wymaganie z treścią art. 321 k.p.c. , stanowiącym, że sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie, to oczywistym jest, iż sąd rozpatruje daną sprawę m.in. w granicach zgłoszonego i dokładnie określonego żądania. Wobec tego przyjąć należy, iż wniesienie pozwu przerywa bieg przedawnienia tylko co do konkretnych roszczeń objętych pozwem. W przeciwnej sytuacji, wierzyciel mógłby w zasadzie w nieskończoność występować przeciwko dłużnikowi z cząstkowymi powództwami, za każdym razem przerywając bieg przedawnienia co do pozostałej części żądania. W konsekwencji więc należy powtórzyć i podzielić pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 stycznia 2007 r., III PK 90/06: "Pozew, w którym powód nie wystąpił z całym przysługującym mu w stosunku do pozwanego żądaniem (pozew zawierający świadome lub nieświadome ograniczenie żądania), nie przerywa biegu przedawnienia co do tej części roszczenia w znaczeniu materialnoprawnym, która pozostała poza żądaniem tego pozwu. Ryzyko związane z dochodzeniem jedynie części przysługującego powodowi roszczenia obciąża jego samego. Decydując się na dochodzenie roszczenia jedynie w części, wierzyciel musi pamiętać o tym, że wytoczenie powództwa przerywa bieg terminu przedawnienia jedynie w stosunku do tej części wierzytelności, której dochodzi pozwem. W stosunku do pozostałej części roszczenie może ulec przedawnieniu, jeżeli zostanie ona zgłoszona dopiero w toku postępowania. Przerwanie biegu przedawnienia następuje tylko w granicach żądania będącego przedmiotem procesu; przerwaniu ulega bieg przedawnienia roszczenia objętego żądaniem i w takim rozmiarze, jaki został zgłoszony w żądaniu." Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy należy uznać, że wcześniejsze postępowanie sądowe przed Sądem Rejonowym dla (...) w Warszawie o sygn. (...) przerwało bieg przedawnienia, ale tylko i wyłącznie co do dochodzonej w nim kwoty 1 405,38 zł z tytułu odszkodowania za szkodę z czerwca 2020r. W związku z tym biegł trzyletniego terminu przedawnienia, który rozpoczął się w dniu 13 czerwca 2020r., upłynął z dniem 31 grudnia 2023r. , a pozew w niniejszej sprawie został złożonym 15 listopada 2024r., a więc roszczenie jest przedawnione i powództwo polega oddaleniu (pkt. I wyroku). O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepis § 2 pkt 4 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.) oraz art. 98 k.p.c. , zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W tym przypadku jest to kwota 1800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17 zł tytułem zwrotu opłaty od udzielonego pełnomocnictwa, łącznie 1817 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. ZARZĄDZENIE 1.odnotować; 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełn. strony powodowej bez pouczenia 3. kal. 14 dni; 4. po prawomocności zwrócił akta pomocnicze. 17 grudnia 2025r.